กับดักรักยัยคู่ปรับตัวร้าย•ตอนที่ 4

ปากจัดเจอกัน

ผลงานโดย บลัดดี้แมรี่
"หวังว่าฉันคงไม่มารบกวน... ช่วงเวลาฮันนีมูนรอบแรกของรูมเมตคู่นี้หรอกนะ" น้ำเสียงเย้ยหยันที่เจือความรื่นรมย์อย่างปิดไม่มิดดังขึ้นทันทีที่บานประตูห้องชุดวีไอพีถูกผลักเปิดออกโดยไม่ต้องได้รับอนุญาต พริมา ยืนพิงกรอบประตูด้วยท่าทางสบายๆ ทว่าแววตากลับคมกริบราวกับใบมีดที่เคลือบด้วยยาพิษ เธอกวาดสายตามองสภาพของรินรดาที่ยืนอยู่กลางห้องด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ชวนให้รู้สึกหมั่นไส้จนอยากจะคว้าแจกันแถวนั้นปาใส่หน้าสวยๆ ให้รู้แล้วรู้รอด รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น ความกรุ่นโกรธพุ่งพล่านขึ้นมาถึงขั้วหัวใจจนปลายนิ้วเย็นเฉียบ เธอยังไม่ได้แก้ตัวหรือแม้แต่จะขยับตัวออกจากรัศมีประชิดของบุคคลที่ไม่ได้รับเชิญคนนี้ด้วยซ้ำ ประโยคเหน็บแนมเมื่อครู่ก็ถูกพ่นออกมาเพื่อหาเรื่องกันตั้งแต่เช้าตรู่เสียแล้ว สมเป็นทายาทมาเฟียผู้เย่อหยิ่งและชอบก้าวก่ายชีวิตคนอื่นเสียจริง "ถ้าสายตามีปัญหาแนะนำให้ไปตัดแว่นนะคะคุณพริมา หรือถ้าสมองมีปัญหาเรื่องการตีความ ฉันยินดีจ่ายค่ารักษาให้เป็นกรณีพิเศษค่ะ" รินรดาตอกกลับทันควันโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด ดวงตากลมโตฉายแวววาวโรจน์ด้วยความท้าทาย เธอไม่เคยคิดจะก้มหัวให้ใคร ยิ่งเป็นผู้หญิงเอาแต่ใจอย่างพริมาด้วยแล้ว ยิ่งไม่มีวันยอมให้เหยียบจมูกเด็ดขาด พริมาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบนเรียวปากสวยเฉียบขยายกว้างขึ้นอย่างนึกสนุก ท่าทีพยศและวาจาเชือดเฉือนนี่แหละคือสิ่งที่ทำให้ผู้หญิงตรงหน้ามีเสน่ห์จนน่ารำคาญ ร่างระหงก้าวเข้ามาในห้องทีละน้อย กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูราคาแพงลอยมาแตะจมูกพร้อมกับแรงกดดันบางเบาที่อีกฝ่ายจงใจแผ่ซفอกออกมาเพื่อข่มขวัญ "ปากคอเราะร้ายเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน... น่าเสียดายนะคะที่หน้าตาดีเสียเปล่า แต่ฝีปากกลับเหมือนสุนัขจรจัดที่คอยเห่าไล่คนอื่นไปทั่ว" พริมากล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเจ็บแสบถึงทรวงใน เธอก้าวเข้ามาหยุดยืนห่างจากรินรดาเพียงแค่คืบเดียว แรงกดดันจากส่วนสูงและรัศมีอำนาจทำให้บรรยากาศรอบตัวลดอุณหภูมิลดลงอย่างฮวบฮาบ รินรดาไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว เธอยืดตัวขึ้นตรงสบตาคู่ปรับคนสำคัญแบบไม่หลบเลี่ยง ปลายจมูกแทบจะชนกันอยู่รำไรหากไม่ติดว่าทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างเกร็งคอถือดี "อย่างน้อยปากของฉันก็ใช้พูดความจริง ไม่ได้เอาไว้เสแสร้งแกล้งทำเป็นผู้ดีมีตระกูลเหมือนใครบางคนแถวนี้หรอกค่ะ" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจและกระแสไฟฟ้าที่สาร์นสมานกันอยู่ระหว่างความดื้อรั้นและอำนาจมืด พริมาหรี่ตาลงมองริมฝีปากที่ขยับเถียงฉอดๆ นั้นด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจากเดิมเล็กน้อย ความโกรธขึงในแววตาของรินรดามันช่างน่าหลงใหลเสียจนเธอเกือบจะลืมบทสนทนาที่ตั้งใจจะมาหาเรื่องไปเสียสนิท "ความจริงงั้นเหรอ?" พริมาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนชิด กลิ่นกายหอมกรุ่นของคนตรงหน้าปะทะเข้ากับโสตประสาท รินรดาชะงักไปชั่วขณะเมื่อจู่ๆ ระยะห่างระหว่างพวกเธอก็ถูกร่นลงจนเกินขอบเขตความปลอดภัย หัวใจเจ้ากรรมเริ่มเต้นรัวผิดจังหวะด้วยความตื่นตระหนกปนโมโห "แล้วความจริงตอนนี้คืออะไรล่ะคะ... รูมเมตที่กำลังหน้าแดงเพราะเขินฉัน หรือว่ากำลังโมโหจนตัวสั่นกันแน่?" "ฉันไม่ได้หน้าแดงเพราะคุณ! อย่าหลงตัวเองให้มันมากนักนะ!" รินรดาโต้กลับเสียงดังลั่นเพื่อกลบเกลื่อนความปั่นป่วนในอกที่จู่ๆ ก็ตีรวนขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ เธอผลักอกอีกฝ่ายออกเบาๆ ทว่าพริมากลับไม่มีทีท่าว่าจะขยับเขยื้อน ราวกับว่าแผ่นอกของอีกฝ่ายเป็นกำแพงเหล็กที่เธอไม่มีทางทลายลงได้ "ถ้าไม่ได้เขินแล้วจะหลบตาทำไมล่ะคะ" พริมาหัวנסในลำคอเบาๆ อย่างอารมณ์ดี ดวงตาคู่คมพินิจพิเคราะห์ใบหน้าเนียนใสที่ตอนนี้ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด ความเย่อหยิ่งเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเย้ายวนอันตรายที่ทำเอาสติของรินรดาแทบกระเจิง "ฉันไม่ได้หลบ! แค่รังเกียจที่จะมองหน้าคนนิสัยเสียต่างหาก ถอยไปเลยนะ!" รินรดาเอ่ยเสียงลอดไรฟัน พยายามดันตัวอีกฝ่ายให้ออกห่างแต่ทว่ามือเรียวกลับถูกพริมาคว้าเอาไว้ได้อย่างรวดเร็ว แรงบีบที่ข้อมือไม่ได้รุนแรงจนเจ็บ แต่มันมั่นคงและทรงพลังพอที่จะตรึงเธอให้อยู่กับที่ "ปากเก่งนักนะ... ถ้าริมฝีปากอันตรายนี่ไม่ได้เอาไว้ใช้เถียงฉันอย่างเดียว ป่านนี้คงจะ..." พริมาเว้นจังหวะไว้แค่นั้น ปลายนิ้วเรียวยื่นไปแตะคางสกรีนของรินรดาเบาๆ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นรับสายตาที่เต็มไปด้วยประกายไฟลุกโชน ทว่าในวินาทีที่หัวใจของทั้งสองคนกำลังเต้นระรัวในจังหวะเดียวกัน เสียงเคาะประตูดังปังๆ พร้อมกับเสียงตะโกนโวยวายด้วยความตกใจก็ทำลายบรรยากาศสีชมพูแกมพิศวาสนั้นลงทันที "คุณพริมาคะ! แย่แล้วค่ะ! เกิดเรื่องใหญ่ที่ห้องโถงชั้นล่างแล้วค่ะ มีคนบุกเข้ามาอาละวาด!" พริมาขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ เธอยังไม่ทันได้จัดการแม่แมวพยศในกำมือให้หายซ่า แต่ก่อนที่เธอจะหันไปจัดการกับปัญหาข้างนอก มือบางของรินรดากลับกระชากข้อมือตัวเองกลับ พร้อมกับรอยยิ้มหยันที่มุมปากที่ส่งคืนให้อย่างเจ็บแสบ "ดูเหมือนว่า 'งาน' ของคุณจะมารบกวนซะแล้วนะคะคุณมาเฟีย... เชิญไปเคลียร์ปัญหาข้างล่างให้เรียบร้อยเถอะค่ะ ก่อนที่ฉันจะเบื่อแล้วย้ายหนีไปนอนห้องอื่นเสียก่อน" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามความแซ่บนี้เสมอนะคะ
สารจากนักเขียน (บลัดดี้แมรี่)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กับดักรักยัยคู่ปรับตัวร้าย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%