เดิมพันสูงลิ่ว

"ถ้าอยากจะขุดรากถอนโคนต้นไม้ใหญ่ คุณไม่จำเป็นต้องใช้ขวานจามให้เหนื่อยแรงหรอกค่ะ แค่ตัดน้ำเลี้ยงให้แห้งเหือด ต้นไม้ที่ดูยิ่งใหญ่นั่นแหละค่ะที่จะยืนต้นตายด้วยตัวเอง" เสียงทุ้มต่ำของศิลาดังกังวานขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหยุดหายใจภายในห้องประชุมลับของตึกระฟ้าใจกลางเมือง ร่างสูงโปร่งในสูทสีเทาเข้มขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองไปยังชายชราผู้กุมอำนาจสูงสุดของตระกูลวรโชติเมธี—คนที่เพิ่งเปิดเผยว่าตนเองคือ "หมากตัวจริง" ผู้อยู่เบื้องหลังความพินาศในชาติก่อนของศิลา รินรดานั่งอยู่ข้างกายเขา มือเรียวบางซ่อนอยู่ใต้โต๊ะประหนึ่งเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ฉุกเฉิน ทว่าใบหน้าของเธอกลับนิ่งสนิทราวกับรูปปั้นน้ำแข็ง เธอรู้ดีว่าในวินาทีนี้ "ความกลัว" คือสิ่งที่ศัตรูต้องการจะเห็นมากที่สุด และพวกเขาทั้งสองคนจะไม่ยอมมอบความพึงพอใจนั้นให้เด็ดขาด "คุณกำลังจะบอกว่า..." พยัคฆ์เหยียดยิ้มที่มุมปาก แววตาของมันฉายชัดถึงความเหยียดหยาม "จะเสนอโปรเจกต์ 'นิรันดร์การค้า' เพื่อแลกกับลมหายใจของตัวเองงั้นหรือศิลา? คุณก็รู้ว่านั่นมันคือการเอาเงินกองทุนมหาศาลไปละลายแม่น้ำ เพื่อปิดดีลกับคู่ค้าระดับรัฐบาลที่คุณเองก็เข้าไม่ถึงด้วยซ้ำ" พยัคฆ์เดินวนรอบโต๊ะไม้โอ๊กตัวยาว เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนดังเป็นจังหวะเหมือนเสียงนาฬิกานับถอยหลังก่อนการระเบิด "ศิลา... คุณมันก็แค่คนหนุ่มที่อยากเล่นเกมของผู้ใหญ่" พยัคฆ์โน้มตัวลงมาใกล้ กระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบ "การที่คุณเสนอโปรเจกต์นี้ต่อหน้าท่านประธาน ก็เท่ากับว่าคุณเดินเข้ากรงขังด้วยเท้าตัวเอง ต่อให้โครงการนี้สำเร็จกำไรที่ได้ก็ไม่คุ้มกับความเสี่ยง แต่นี่มันไม่มีทางสำเร็จหรอก เพราะผมได้ล็อคคอทางเข้าออกทุกทางไว้หมดแล้ว" ศิลาไม่ได้สะทกสะท้าน เขาหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเลื่อนหน้าจอช้าๆ ก่อนจะวางลงกลางโต๊ะ ภาพแผนผังการเงินที่ซับซ้อนปรากฏขึ้น รินรดามองเพียงแวบเดียวก็รู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่แผนผังธรรมดา แต่มันคือ "กับดัก" "พยัคฆ์... นายอาจจะล็อคคอทางเข้าออกไว้ทุกทาง แต่ในโลกของธุรกิจ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่คู่แข่งที่ปิดทางนาย แต่มันคือ 'รอยรั่ว' ที่นายสร้างไว้เองโดยไม่รู้ตัว" ศิลาพูดพลางเลื่อนหน้าจอไปที่เอกสารการโอนเงินลับในบัญชีเครือข่ายของพยัคฆ์เมื่อสามปีก่อน บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากความมั่นใจของฝ่ายกุมอำนาจ กลายเป็นความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัว พยัคฆ์ชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าที่เคยเย่อหยิ่งเริ่มเปลี่ยนเป็นความตระหนกที่พยายามซ่อนไว้ "นั่นมัน... ปลอม" พยัคฆ์เค้นเสียงลอดไรฟัน "ปลอมหรือจริง ท่านประธานน่าจะพิจารณาได้เองนะคะ" รินรดาแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย หากแฝงไปด้วยคมมีด "โครงการนิรันดร์การค้าที่ศิลาเสนอไม่ใช่การละลายเงินเล่น แต่เป็นการ 'ฟอกขาว' ให้กับเงินที่รั่วไหลออกจากกลุ่มธุรกิจของพยัคฆ์ หากท่านประธานเซ็นอนุมัติโปรเจกต์นี้ พยัคฆ์จะกลายเป็น 'ฮีโร่' ที่กอบกู้สถานการณ์... แต่หากตรวจสอบเส้นทางการเงินดีๆ พยัคฆ์นั่นแหละค่ะที่จะกลายเป็นคนทรยศที่ขโมยเงินบริษัทไปลงทุนผิดพลาดเอง" ศิลามองสบตาพยัคฆ์ที่กำลังสั่นไหว เขาไม่ได้ต้องการให้โปรเจกต์สำเร็จ เขาเพียงต้องการให้พยัคฆ์ "ฆ่าตัวตาย" ด้วยเงื่อนไขที่ตนเองเป็นคนเลือก "เลือกเอาสิพยัคฆ์" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นเหมือนน้ำแข็ง "จะยอมให้โปรเจกต์นี้เดินหน้า แล้วยอมรับว่าเงินที่หายไปคือความผิดพลาดของนายเอง หรือจะปฏิเสธแล้วปล่อยให้ท่านประธานส่งคนไปตรวจสอบบัญชีทั้งหมดอย่างละเอียด... ในเมื่อนายเป็นคนบอกเองว่าที่นี่ไม่มีความลับ นายก็น่าจะรู้ดีที่สุดว่าถ้าท่านตรวจพบ 'รอยรั่ว' ของนายจริงๆ ชีวิตของนายจะมีค่าเหลือเท่าไหร่" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ศิลาเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย ในขณะที่รินรดาเฝ้ามองสีหน้าของชายชราผู้กุมอำนาจสูงสุด เขากำลังพิจารณา... และในดวงตาของเขามีความลังเลที่ชัดเจน พยัคฆ์กำหมัดแน่น เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มันถูกต้อนจนมุมในเกมที่มันมั่นใจว่าจะชนะ การเสนอโปรเจกต์ครั้งนี้ไม่ใช่การขอร้อง แต่มันคือการ 'บีบให้เลือกความตายสองรูปแบบ' "ฉันจะอนุมัติ" เสียงของท่านประธานดังขึ้น ทำลายความเงียบ "แต่ศิลา... นายต้องเป็นคนรับผิดชอบโปรเจกต์นี้ด้วยตัวเอง หากมันล้มเหลว นายกับพยัคฆ์จะต้องออกจากบริษัทไปพร้อมกัน" นี่คือสิ่งที่ศิลาต้องการ—การดึงพยัคฆ์ลงมาอยู่ในหลุมที่เขาขุดไว้ และตอนนี้เขากำลังจะฝังมันทั้งเป็น ทว่าในวินาทีที่ศิลากำลังจะคลี่ยิ้มแห่งชัยชนะ เสียงโทรศัพท์ของรินรดาก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดูเพียงแวบเดียว สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที เธอเงยหน้ามองศิลาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง ก่อนจะกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูเขา "ศิลา... คนที่อยู่เบื้องหลังโครงการนี้จริงๆ ไม่ใช่แค่ท่านประธาน แต่ยังมีรายชื่อของ 'คนคนหนึ่ง' ที่เราคิดว่าตายไปแล้วตั้งแต่ห้าปีก่อนอยู่ในบัญชีผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดของโปรเจกต์นี้ด้วยค่ะ" ศิลาหันขวับไปมองหน้าจอโทรศัพท์ ข้อมูลที่ปรากฏทำให้หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะ—ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอคือชื่อของบุคคลที่เขาเคยไว้ใจที่สุดในอดีต คนที่เขาคิดว่าคือเหยื่อของการทรยศในครั้งก่อน... คนที่ตอนนี้กลับกลายเป็น 'จ้าวแห่งหมากกระดานนี้' อย่างแท้จริง! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามร่วมลุ้นไปกับเส้นทางแห่งการล้างแค้นของศิลานะคะ