แผนการร้ายพุ่งกลับตัว

"หลักฐานอยู่ในกระเป๋าเสื้อนอกของศิลา... ตรวจค้นมันเดี๋ยวนี้!" เสียงตวาดกร้าวของพยัคฆ์ดังก้องไปทั่วโถงจัดเลี้ยงที่เงียบสงัดลงฉับพลัน ผู้คนในงานต่างถอยกรูออกห่างราวกับกลัวว่าเปลวเพลิงแห่งความขัดแย้งจะลามมาถึงตัว ศิลาไม่ได้ขยับหนี เขายืนนิ่งสงบดุจผาสูงที่สายลมพายุไม่อาจสั่นคลอน รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของเขาทำให้พยัคฆ์รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลที่แล่นปราดขึ้นมาตามสันหลัง รินรดาที่ยืนอยู่เคียงข้างศิลาขยับมือไปแตะชายเสื้อคลุมเบาๆ แววตาของเธอสบกับศิลาเพียงเสี้ยววินาที ทั้งคู่สื่อสารกันด้วยความเงียบที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันในสองชีวิต "พยัคฆ์... นายแน่ใจนะว่าสิ่งที่อยู่ในกระเป๋าฉัน จะทำลายฉันได้จริงๆ?" ศิลาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนคนที่ยืนอยู่รอบข้างต้องกลั้นหายใจ พยัคฆ์แค่นหัวเราะ เหยียดหยามอย่างเปิดเผย "อย่ามาทำเป็นไขสือ ศิลา! แผนการที่แกวางไว้เพื่อฮุบหุ้นบริษัทผ่านการฟอกเงินน่ะ ฉันมีบันทึกทุกอย่างอยู่ในแฟลชไดรฟ์ที่แกเก็บไว้ในเสื้อนั่นแหละ การ์ด! จับตัวมันไว้แล้วค้นให้ทั่ว!" พนักงานรักษาความปลอดภัยกลุ่มหนึ่งที่พยัคฆ์จัดเตรียมมาพุ่งเข้าหาศิลาทันที รินรดาแสร้งทำเป็นตื่นตกใจถอยไปด้านหลัง แต่ในใจเธอกลับนับจังหวะเวลาอย่างเยือกเย็น หนึ่ง... สอง... สาม... เมื่อชายคนหนึ่งกระชากแฟลชไดรฟ์สีเงินออกมาจากกระเป๋าเสื้อของศิลา พยัคฆ์ก็ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง "จบสิ้นเสียที ศิลา! ทีนี้แกก็เตรียมตัวเน่าในคุกไปจนวันตายได้เลย!" เขาคว้าแฟลชไดรฟ์จากมือลูกน้องมาถือไว้แน่น เตรียมจะเสียบเข้ากับจอโปรเจกเตอร์กลางงานเพื่อประจานความฉ้อฉลที่เขา 'ยัดเยียด' ให้ศิลา แต่แล้ว... ท่ามกลางสายตาของแขกเหรื่อนับร้อยที่รอชมความพินาศของศิลา รอยยิ้มของพยัคฆ์ก็ค่อยๆ แข็งค้างเมื่อเห็นรหัสไฟล์ที่ปรากฏบนหน้าจอแล็ปท็อปของเขาเอง มันไม่ใช่ข้อมูลการฟอกเงินของศิลา แต่มันคือ... บัญชีรายชื่อการโอนเงินเข้าบัญชีลับที่พยัคฆ์ใช้จ่ายเพื่อติดสินบนเจ้าหน้าที่รัฐและจัดตั้งกลุ่มอิทธิพลเถื่อนตลอดสามปีที่ผ่านมา! "นี่มัน... อะไรกัน..." เสียงพยัคฆ์สั่นเครือ ใบหน้าซีดเผือดราวกับคนตาย "ไม่ใช่... มันต้องไม่ใช่แบบนี้!" ศิลาเดินเข้าไปใกล้พยัคฆ์หนึ่งก้าว ก้มลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือกจนน่าขนลุก "นายเคยได้ยินคำว่า 'แผนซ้อนแผน' ไหมพยัคฆ์? ขอบคุณนะที่ลงทุนวางหลักฐานปลอมไว้ให้ฉันถึงที่... ฉันแค่เปลี่ยนไฟล์ข้างในให้เป็น 'หลักฐานจริง' ที่นายพยายามซ่อนไว้ให้มิดชิดที่สุดก็เท่านั้นเอง" ความเงียบปกคลุมไปทั่วงาน ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ดังอื้ออึงราวกับฝูงผึ้งแตกฝูง แสงแฟลชจากกล้องของนักข่าวที่ถูกรินรดาแอบเชิญมาสว่างวาบขึ้นไม่หยุดหย่อน พยัคฆ์สั่นสะท้าน มือไม้ที่ถือแฟลชไดรฟ์อ่อนแรงจนมันร่วงลงสู่พื้น "แก! ไอ้ศิลา! แกวางกับดักฉัน!" พยัคฆ์คำรามลั่น พุ่งเข้าหาศิลาหมายจะทำร้าย แต่กลับถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตัวจริงของงาน—ซึ่งเป็นคนของศิลา—ล็อกตัวไว้แน่นจนกระดูกลั่น ศิลาเหลือบมองรินรดาที่ส่งสัญญาณบอกว่า 'ทุกอย่างเรียบร้อย' ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะประกาศชัยชนะ เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและจังหวะการเดินอันเป็นเอกลักษณ์ก็ดังขึ้นจากทางเข้าโถงจัดเลี้ยง แขกทุกคนต่างหลีกทางให้ร่างหนึ่งที่ก้าวเข้ามาด้วยความสง่างามที่ใครบางคนไม่อาจลืมเลือนได้ มันคือชายวัยกลางคนที่ควรจะตายไปในอุบัติเหตุรถยนต์เมื่อห้าปีก่อน... พ่อของศิลา—ผู้ที่ถูกพยัคฆ์วางแผนฆ่าเพื่อฮุบมรดกทั้งหมด! เขายังมีชีวิตอยู่ และดวงตาของเขากำลังจ้องมองมาที่ศิลาด้วยความรู้สึกที่คาดเดาไม่ได้... สิ่งที่ศิลาคิดว่าจบแล้ว กำลังเริ่มต้นขึ้นในรูปแบบที่เลวร้ายยิ่งกว่า ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางอันเข้มข้นนี้ไปกับ "เงียบแต่ฟาดเรียบ" นะคะ