คำสารภาพจอมปลอม

"สามปีที่ผ่านไป... โลกหลังความตายคงไม่ได้ทำให้สติปัญญาของเธอเฉียบแหลมขึ้นเลยสินะคะ" น้ำเสียงของศิลาราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนความเงียบในโถงหินเย็นเยียบนั้นหนักอึ้งขึ้นถนัดตา ดวงตาคมกริบของเขาไม่ได้มองไปที่พยัคฆ์ แต่จ้องเขม็งไปยังร่างโปร่งบางของ 'เอลิน่า' อดีตคู่หมั้นที่ควรจะกลายเป็นเถ้าถ่านไปนานแล้ว หญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิทขยับยิ้มที่มุมปาก แววตาของเธอว่างเปล่าราวกับหุ่นเชิดที่ถูกชักใยด้วยมือที่มองไม่เห็น ทว่าพยัคฆ์กลับหัวเราะร่า เสียงหัวเราะดังก้องสะท้อนไปมาจนบาดแก้วหู มันก้าวเข้ามาเบียดบังร่างของเอลิน่าไว้ ราวกับสุนัขหวงก้างที่กำลังภูมิใจในเหยื่อตัวใหม่ "ศิลา... นายมันก็แค่คนดวงแข็งที่ยังหลงระเริงกับอดีต" พยัคฆ์กวาดสายตามองไปรอบห้อง ที่ซึ่งมีเหล่าขุนนางชั้นสูงและพยานที่ศิลาจัดเตรียมไว้ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด "นายคิดจะใช้ศพที่ยังมีลมหายใจพวกนี้มาเล่นงานฉันงั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!" รินรดาที่ยืนอยู่เคียงข้างศิลาขยับนิ้วเพียงเล็กน้อย สัญญาณลับถูกส่งออกไปผ่านภาษากาย เธอสังเกตเห็นอาการเกร็งที่หัวไหล่ของเอลิน่า หญิงสาวคนนั้นไม่ได้รักพยัคฆ์ เธอเพียงแต่กลัว... กลัวจนตัวสั่น แต่พยัคฆ์กลับสำคัญตัวผิดไปว่านั่นคือความจงรักภักดี "ฉันไม่ได้จะเล่นงานนาย พยัคฆ์" ศิลาเดินเยื้องย่างช้าๆ เข้าหาศัตรูท่ามกลางวงล้อมของชายชุดดำที่ดูเหมือนจะลังเลใจ "ฉันแค่กำลังเปิดโอกาสให้เพื่อนรักได้สารภาพความในใจ... เรื่องแผนการลอบวางยาพิษในงานเลี้ยงฉลองชัยชนะเมื่อสามปีก่อน เรื่องที่นายเปลี่ยนไวน์แก้วนั้นให้กลายเป็นยาพิษสังหารพ่อของฉัน และเรื่องที่นายป้ายสีเอลิน่าว่าเธอเป็นสายลับจนต้องถูกประหาร... อ้อ หรือฉันควรจะพูดว่านาย 'จัดฉาก' ให้เธอต้องตาย เพื่อปิดปากพยานคนสำคัญกันแน่คะ?" พยัคฆ์ชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเกรี้ยวกราด "แกพูดเรื่องอะไร! เอลิน่ามันทรยศพวกเราเอง ข้อมูลรั่วไหลเพราะมัน!" "จริงหรือคะ?" ศิลาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง สายตาเขาเหลือบมองไปที่เอลิน่าอย่างมีความหมาย "งั้นลองถามเธอเองดูไหมว่า คืนนั้นก่อนที่นายจะสั่งประหารเธอ นายได้กระซิบอะไรข้างหูเธอก่อนที่ยาพิษในแก้วจะออกฤทธิ์?" ความเงียบเข้าครอบงำอีกครั้ง รินรดารู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวของคนในห้อง พยัคฆ์หันขวับไปมองเอลิน่าที่ก้มหน้าต่ำ ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยโทสะที่ไม่รู้จะระบายลงที่ไหน "มันจำอะไรไม่ได้หรอก ศิลา! ฉันล้างสมองมันด้วยพิษดอกมรณะไปแล้ว มันก็แค่ตุ๊กตาไร้ค่าที่ฉันเอาไว้ประดับบารมี!" พยัคฆ์ตะคอกใส่ศิลาอย่างหมดความอดทน "และใช่... ฉันเป็นคนวางแผนทั้งหมด! ฉันฆ่าพ่อแก ฉันป้ายสีเอลิน่า แล้วฉันก็จะฆ่าแกในคืนนี้ด้วย! แกจะทำอะไรฉันได้ ในเมื่อทุกคนที่อยู่ที่นี่คือคนของฉันหมด!" คำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากของพยัคฆ์นั้นดังกังวานพอที่จะให้ทุกคนในห้องได้ยินอย่างชัดเจน ทว่าเมื่อเขาสิ้นเสียง พยัคฆ์กลับพบกับความเงียบที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม ไม่มีเสียงตอบรับจากชายชุดดำ ไม่มีเสียงสนับสนุนจากขุนนางที่ควรจะอยู่ข้างเขา พยัคฆ์หันกลับมามองเหล่าชายชุดดำที่ยืนล้อมรอบ แต่พวกเขากลับค่อยๆ ถอยห่างออกไป และสิ่งที่น่าขนลุกที่สุดคือ... ทุกคนในห้องกำลังหยิบตราประทับและบันทึกเหตุการณ์ขึ้นมาเตรียมไว้ ศิลายกยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่เย็นเยียบและเต็มไปด้วยชัยชนะ "นายลืมไปแล้วหรือคะพยัคฆ์ ว่าคนที่นายจ่ายเงินจ้างมาน่ะ... คือคนที่ฉันแอบซื้อตัวไปตั้งแต่สัปดาห์ก่อนแล้ว การที่นายพูดพล่ามออกมาทั้งหมดนั่น ก็แค่ทำให้คุกใต้ดินในวังเตรียมต้อนรับนายได้เร็วขึ้นเท่านั้นเอง" พยัคฆ์หน้าถอดสี มือที่ถือมีดสั้นสั่นเทา เขาก้าวถอยหลัง แต่แล้วเขาก็รู้สึกถึงความเย็นเฉียบที่แนบอยู่ที่ลำคอจากด้านหลัง ไม่ใช่ศิลา... และไม่ใช่รินรดา เอลิน่าที่ควรจะเป็นตุ๊กตาไร้ความรู้สึก บัดนี้ดวงตาของเธอมีประกายไฟแห่งความแค้นที่แผดเผา เธอถือมีดสั้นจ่อที่ลำคอของพยัคฆ์แน่นจนเลือดซึมออกมาเล็กน้อย เสียงของเธอแหบพร่าทว่ากังวานและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่เก็บกดไว้สามปี "สามปีที่ฉันต้องอยู่ในนรกขุมนั้น... มันสอนให้ฉันรู้ว่าพิษของนายมันเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บปวดที่ฉันต้องเผชิญ พยัคฆ์" เอลิน่ากระซิบข้างหูเขา พลางกดคมมีดลึกลงไปอีก "และคืนนี้... ถึงเวลาที่ตุ๊กตาตัวนี้จะขยับมือเพื่อจัดการกับคนชักใยเสียที" ทว่าก่อนที่เอลิน่าจะได้ลงมือ เสียงปรบมือที่ดูเยือกเย็นก็ดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง... เป็นเสียงที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้ยินในเวลานี้ "การแสดงน่าประทับใจมากค่ะ... ทั้งศิลา ทั้งเอลิน่า แต่พวกคุณลืมไปหรือเปล่าว่ายังมี 'ตัวละคร' อีกหนึ่งตัวที่ยังไม่ได้ปรากฏตัว" ร่างสูงโปร่งที่ก้าวออกมาจากเงามืดทำให้ศิลาถึงกับชะงักไปชั่วขณะ รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด ในขณะที่พยัคฆ์ที่เพิ่งจะตกที่นั่งลำบากกลับหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง เพราะคนคนนี้... คือตัวแปรที่แม้แต่ศิลาก็ยังไม่เคยคำนวณไว้ในแผนการล้างแค้นของเขา! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับเกมการเมืองที่เดิมพันด้วยชีวิตในทุกตอนนะคะ หวังว่าจะถูกใจความพลิกผันในบทนี้ค่ะ