“ถ้าพี่จะฆ่าฉันเพียงเพราะฉันก้าวเท้าออกมาจากห้องนั้น... พี่ก็ลงมือเสียตอนนี้เลยสิคะ”
เสียงหวานเย็นเยียบของ ‘รินรดา’ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงมืดสนิท เธอไม่ได้ถืออาวุธ ไม่ได้มีท่าทีหวาดหวั่น ดวงตาคู่สวยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของ ‘พยัคฆ์’ ที่บัดนี้สั่นไหวด้วยความโกรธจัด เส้นเลือดที่ขมับของเขากำลังเต้นตุบๆ มือหนาบีบด้ามมีดสั้นจนนิ้วซีดขาว
พยัคฆ์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต “เธอมันก็แค่เบี้ยตัวหนึ่ง รินรดา อย่าสำคัญตัวผิดว่าฉันจะไว้ชีวิตเธอเพียงเพราะเราเคยโตมาด้วยกัน”
“เบี้ยเหรอคะ?” รินรดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะขยับยิ้มที่มุมปาก “คนที่ส่งคนไปล้อม ‘ศิลา’ ไว้ที่โกดังร้างท้ายเมืองเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนน่ะ... มั่นใจหรือคะว่านั่นคือแผนของพี่ ไม่ใช่ทางเดินที่ฉันปูไว้ให้พี่ไปตาย?”
คำพูดนั้นราวกับกระชากสติพยัคฆ์ เขาสั่งให้คนสนิทไปจัดการศิลาทันทีที่เขารู้ว่าน้องสาวของเขากำลังคิดจะหักหลัง ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะก้าวเท้าพุ่งเข้าหาเธอ เสียงสัญญาณสื่อสารขนาดจิ๋วที่ติดอยู่ข้างหูของเขากลับดังขึ้นพร้อมกับเสียงกรีดร้องสั้นๆ ของลูกน้องฝีมือดี
*“นายครับ! ฐานที่สองถูกถล่ม! พวกมัน... พวกมันไม่ได้มากันแค่คนเดียว แต่พวกมันรู้ทางหนีทีไล่ของเราหมดเลย!”*
พยัคฆ์ชะงัก สายตาที่เคยจ้องจะเอาชีวิตรินรดาเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนก เขาไม่รู้เลยว่าในขณะที่เขากำลังเผชิญหน้ากับรินรดา ‘ศิลา’ ที่เขาเชื่อว่าตกอยู่ในวงล้อม กลับกำลังนั่งจิบไวน์มองดูจอแท็บเล็ตที่แสดงภาพเครือข่ายธุรกิจมืดของพยัคฆ์กำลังล่มสลายไปทีละจุด
“แกทำอะไรลงไป!” พยัคฆ์คำรามลั่น
“ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ” รินรดาขยับตัวถอยหลังไปหนึ่งก้าว พลางจัดสาบเสื้อให้เรียบร้อย “ฉันแค่ยืมมือคนที่เป็น ‘เงา’ ของคุณ... คนที่คุณไว้ใจที่สุด สั่งให้เขาไปเปิดประตูทางเข้าหลักให้ศิลา อ้อ... และที่สำคัญ ฉันไม่ได้ฆ่าใครหรอกค่ะ คนของพี่น่ะ พวกเขาตายเพราะความระแวงที่พี่ปลูกฝังให้กันเองต่างหาก”
รินรดาหยิบรีโมทตัวจิ๋วออกมาจากกระเป๋าเสื้อ กดปุ่มเพียงครั้งเดียว ไฟในห้องโถงที่เคยดับมืดก็สว่างวาบขึ้น เผยให้เห็นศพของชายชุดดำสองคนที่ล้มฟุบอยู่หน้าประตูห้องทำงานของพยัคฆ์ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครทราบ
พยัคฆ์เบิกตากว้าง เขาหันขวับไปมองที่หน้าจอวงจรปิดที่ติดตั้งไว้ทั่วฐานลับ ภาพบนจอทำให้เขารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา มือขวาของเขา... คนสนิทที่เขาสั่งให้เฝ้าคลังอาวุธ บัดนี้กำลังใช้ปืนกระบอกเดียวกับที่เขาเพิ่งมอบให้ จ่อเข้าที่ขมับของพรรคพวกตัวเองอย่างเลือดเย็น
รินรดาเดินผ่านร่างที่ไร้ลมหายใจไปอย่างไม่สะทกสะท้าน เธอหยุดลงตรงหน้าพยัคฆ์ที่ทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความช็อก “ศิลาไม่ได้จะมาฆ่าพี่ในวันนี้หรอกนะคะ เขาแค่จะมาดูจุดจบของคนที่พยายามจะกัดกินคนอื่น... เหมือนที่พี่เคยทำกับเขาในชาติก่อน”
“แก... แกเป็นใครกันแน่?” พยัคฆ์เค้นเสียงถาม ร่างกายของเขาสั่นเทา
“ฉันก็แค่ผู้หญิงที่รู้ว่า ‘ความแค้น’ ของศิลาหวานหอมแค่ไหน” รินรดาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเขา “และคืนนี้... เป็นคืนที่พี่จะได้รู้ว่า การโดนคนใกล้ตัวหักหลังจนไม่เหลือแม้แต่ลมหายใจ มันรู้สึกอย่างไร”
ขณะที่เธอกำลังจะหันหลังเดินจากไป เสียงฝีเท้าหนักแน่นของใครบางคนก็ดังขึ้นจากเงามืดด้านหลังของพยัคฆ์ รินรดาหยุดชะงักทันที เธอไม่ได้หันไปมอง เพราะเธอจำเสียงรองเท้าคู่นั้นได้ดี... รองเท้าที่ควรจะอยู่ในโกดังร้างท้ายเมือง
“ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?” รินรดาถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าในใจกลับมีคลื่นลมรุนแรง
ชายหนุ่มในชุดสูทสีเข้มก้าวออกมาจากเงามืด แสงไฟสะท้อนบนใบหน้าที่เรียบเฉยและดวงตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง ศิลา... เขามาปรากฏตัวที่นี่ในจังหวะที่เหนือความคาดหมายที่สุด
ศิลาเหลือบมองรินรดาเพียงชั่วครู่ ก่อนจะมองไปยังร่างของพยัคฆ์ที่ไร้ทางสู้ “แผนของเธอสมบูรณ์แบบรินรดา แต่เธอพลาดไปจุดหนึ่ง...”
ศิลาเดินผ่านรินรดาไปจนถึงตัวพยัคฆ์ เขาหยิบปืนจากมือของพยัคฆ์ขึ้นมา ก่อนจะจ่อไปที่หน้าอกของอีกฝ่าย แต่แทนที่จะเหนี่ยวไก เขากลับยื่นปืนกลับไปให้พยัคฆ์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ฉันไม่ได้มาเพื่อจบชีวิตแก พยัคฆ์... ฉันมาเพื่อบอกว่าคนที่แกเพิ่งสั่งให้ไปจัดการฉันเมื่อกี้ คือลูกชายคนเดียวที่แกแอบซ่อนไว้ไม่ให้ใครรู้”
พยัคฆ์ตัวแข็งทื่อ ศิลาแค่นยิ้มก่อนจะก้มลงกระซิบประโยคที่ทำให้พยัคฆ์ต้องกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง “เขาตายแล้ว... ด้วยมือของพ่อตัวเอง ที่พลาดเหนี่ยวไกใส่คนของฉันเพราะคำสั่งลวงของฉันเอง”
สิ้นคำพูดนั้น ประตูห้องโถงก็ถูกพังเข้ามาโดยกลุ่มชายชุดดำที่สวมหน้ากาก ศิลาหันมามองรินรดาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา “รินรดา... เธอรู้อยู่แล้วใช่ไหม ว่าคนสุดท้ายที่ล้อมเราไว้ คือใคร?”
ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง รินรดาที่ว่านิ่งแล้ว กลับต้องชะงักเมื่อเห็นเงาของใครอีกคนหนึ่งเดินตามหลังกลุ่มชายชุดดำเข้ามา... คนคนนั้นคืออดีตคู่หมั้นของศิลา ที่เธอควรจะตายไปตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน!
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเข้มข้นของแผนการในครั้งนี้นะคะ!
หวนคืนบัลลังก์เลือด: แผนพิฆาตทรยศ•ตอนที่ 28
คืนแห่งการทรยศ
ผลงานโดย เงียบแต่ฟาดเรียบ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เงียบแต่ฟาดเรียบ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง หวนคืนบัลลังก์เลือด: แผนพิฆาตทรยศ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!