กฎระเบียบของคนหัวรั้น

กลิ่นสีอะคริลิกผสมกับความเย็นเฉียบของเครื่องปรับอากาศในโถงจัดแสดงนิทรรศการศิลปะร่วมสมัย ทำเอาปลายจมูกของรินรดาชาหนึบ ดีไซเนอร์สาวในชุดสูทโอเวอร์ไซส์สีเบจกอดอกแน่น ดวงตาเรียวรีภายใต้กรอบแว่นสายตาแฟชั่นกำลังจ้องเขม็งไปยังร่างโปร่งระหงของใครบางคน ที่กำลังยืนสั่งการทีมช่างไฟด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่เฉียบขาด พิมพ์มาดา ภัณฑารักษ์สาวมือหนึ่งประจำหอศิลป์แห่งนี้ เธอมาในชุดเดรสยาวสีดำสนิทเข้ารูป รวบผมตึงเผยให้เห็นลำคอระหงและกรอบหน้าที่คมกริบราวกับรูปสลัก ผู้หญิงประเภทที่รินรดาลงความเห็นไว้ในใจตั้งแต่สัปดาห์ก่อนว่าเป็น ‘ภัยต่อสุขภาพจิต’ ในระดับสิบเต็มสิบ “ถ้าตรงนี้ยังเอียงองศาเดิม ฉันเกรงว่างานของฉันจะกลายเป็นขยะเปียกไปเสียก่อนนะคะ คุณพิมพ์มาดา” รินรดาเอ่ยแทรกขึ้นทำลายความเงียบ เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินขัดดัง *กริ๊บ... กริ๊บ* เข้าประชิดร่างสูงที่หันกลับมามองด้วยหางตา พิมพ์มาดาชะืองักมือถือแท็บเล็ตในมือเล็กน้อย ก่อนจะปรายตามองดีไซเนอร์สาวที่กำลังยืนลอยหน้าลอยตาอยู่ตรงหน้า “ขยะเปียกเหรอคะ? ดิฉันนึกว่าผลงานชิ้นเอกของคุณรินรดาจะทรงคุณค่ามากกว่านั้นเสียอีก... แต่ถ้าจัดวางในมุมอับสายตาแบบที่คุณออกแบบมาตั้งแต่แรก ฉันว่าเอาไปกองไว้หลังตึกก็น่าจะเหมาะสมกับโครงสร้างที่บิดเบี้ยวดีนะคะ” คำพูดนิ่มๆ แต่เชือดเฉือนทำเอารินรดากัดฟันกรอด สันกรามสวยขยับเกร็งด้วยความโกรธ เธอก้าวเข้าไปประชิดตัวอีกฝ่ายจนระยะห่างลดลงเหลือเพียงคืบ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นวานิลลาจางๆ ปะปนกับความดุดันในแววตาคู่คมของพิมพ์มาดา ทำให้ลมหายใจของรินรดาติดขัดไปชั่วขณะ “ปากคอเราะร้ายแบบนี้ ระวังจะไม่มีใครอยากมาร่วมงานด้วยนะคะ ท่านภัณฑารักษ์” “สำหรับคนทำงานศิลปะ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ปากของดิฉันหรอกค่ะ แต่คือความไร้รสนิยมและความดื้อรั้นอย่างไร้เหตุผลต่างหาก... เชิญทางโน้นค่ะ ช่างไฟเขารอให้คุณไปกำกับความเพ้อเจ้อของคุณอยู่” พิมพ์มาดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้รอยยิ้ม แต่ดวงตาสีนิลคู่นั้นกลับพราวระยับด้วยความท้าทาย เธอหมุนตัวเดินหนีไปอย่างไร้เยื่อใย ปล่อยให้รินรดายืนกำหมัดแน่นด้วยความหมั่นไส้จนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ให้ตายเถอะ ผู้หญิงอะไร... เย็นชาเป็นน้ำแข็งแห้งแถมยังปากคอเราะร้ายเป็นเลิศ! ตลอดบ่ายวันนั้น ทั้งหอศิลป์กลายเป็นสนามรบขนาดย่อม รินรดาในฐานะดีไซเนอร์หัวรั้นพยายามงัดทุกทฤษฎีการจัดแสงและการจัดวางมาเถียงกับพิมพ์มาดาที่ยึดมั่นในกฎระเบียบของหอศิลป์อย่างเคร่งครัด ทุกตารางเมตรของการจัดนิทรรศการคือสงครามประสาทที่ไม่มีใครยอมใคร เสียงถอนหายใจดังขึ้นเป็นระยะจากทีมงานรอบข้างที่ต่างพากันหลบรัศมีรัศมิ์ความเดือดของทั้งคู่ “ถ้าคุณยังดื้อดึงจะแขวนโมบายเหล็กชิ้นนี้ไว้ตรงกลางโดม ฉันจะไม่อนุมัติงบส่วนที่เหลือเด็ดขาดค่ะ คุณรินรดา” พิมพ์มาดาเอ่ยเสียงเฉียบ ขัดจังหวะขณะที่รินรดากำลังปีนบันไดขึ้นไปจัดองศาชิ้นงานด้วยตัวเอง รินรดาชะงัก ชะโงกหน้าลงมามองอีกฝ่ายจากความสูงสามเมตร ใบหน้าสวยเฉี่ยวยับยู่ด้วยความหงุดหงิด เธอตัดสินใจก้าวขาลงมาจากบันไดอย่างรวดเร็วโดยไม่รอให้ใครช่วย จนกระทั่งส้นรองเท้าเกิดสะดุดกับขอบพรมและก้าวพลาด! “อุ๊ย!” รินรดาหลุดอุทานออกมาด้วยความตกใจ หลับตาปี๋เตรียมรับแรงกระแทกกับพื้นหินเย็นเฉียบ แต่ทว่า... ความเจ็บปวดกลับไม่มาเยือน รอบเอวบางกลับถูกคว้าหมับไว้ด้วยท่อนแขนแข็งแรง ร่างทั้งร่างถูกดึงเข้าไปปะทะกับแผงอกอุ่นของใครบางคนที่มีกลิ่นหอมเฉพาะตัวคุ้นจมูก รินรดาลืมตาขึ้นช้าๆ ภาพแรกที่เห็นคือปลายคางมนของพิมพ์มาดาที่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ข้างแก้ม มือเรียวของพิมพ์มาดาโอบกระชับเอวเธอไว้แน่นเพื่อพยุงทรงตัว ขณะที่มืออีกข้างถือแท็บเล็ตค้างไว้กลางอากาศ ดวงตาสีนิลคู่คมกริบมองสบตาเธอนิ่ง สนิท ไร้คำพูดใดๆ นอกเหนือจากการหายใจที่เริ่มติดขัดและจังหวะหัวใจที่เต้นรัวผิดจังหวะในความเงียบของโถงนิทรรศการที่เหลือกันเพียงลำสองคน บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกหยุดเวลาไว้ชั่วขณะ เคมีที่เคยคุกรุ่นด้วยความเกรี้ยวกราดเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มบางอย่างที่ทำให้ปลายนิ้วของรินรดาชาหนึบ เธอเผลอวางมือลงบนลาดไหล่กว้างของพิมพ์มาดาโดยไม่รู้ตัว สายตาไล่สำรวจริมฝีปากบางที่เม้มเข้าหากันเล็กน้อยอย่างลืมตัว “ถ้าซุ่มซ่ามแบบนี้... งานศิลปะชิ้นไหนก็คงช่วยคุณไม่ได้หรอกค่ะ” พิมพ์มาดากระซิบเสียงพร่าชิดริมหู น้ำเสียงนั้นไม่ได้เจือความเยาะเย้ยเหมือนเคย แต่กลับสั่นพร่าด้วยแรงอารมณ์บางอย่างที่ซ่อนอยู่เบื้องลึก รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจเจ้ากรรมเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน ความใกล้ชิดที่อันตรายเกินขีดจำกัดนี้กำลังทำให้สมองของดีไซเนอร์สาวจอมมั่นใจรวนเรจนคิดคำพูดโต้เถียงไม่ออก ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังระอุถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงตะโกนเรียกจากผู้จัดการฝ่ายบริหารก็ดังแทรกขึ้นตรงประตูทางเข้า... “คุณพิมพ์มาดาครับ! แขกคนสำคัญจากกระทรวงมาถึงแล้วครับท่าน!” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามความฟินแซ่บไปด้วยกันนะคะ พบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!