กลิ่นอายของแชมเปญราคาแพงผสมผสานกับความตึงเครียดที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศราวกับมีประจุไฟฟ้าสถิต ปลายนิ้วเรียวสวยของรินรดาเคาะลงบนแก้วทรงสูงเบาๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่สายตาคมกริบกวาดมองประติมากรรมสำริดรูปทรงบิดเบี้ยวตรงหน้าด้วยความรู้สึก ‘ขัดตา’ อย่างถึงที่สุด ในสายตาของดีไซเนอร์สาวผู้ผ่านสนามรบด้านแฟชั่นและศิลปะมาอย่างโชกโชน ชิ้นงานตรงหน้าไม่ใช่ผลงานชิ้นเอกที่ควรค่าแก่การประมูลด้วยตัวเลขแปดหลัก แต่มันคือขยะโลหะที่ถูกปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อสนองตัณหาความอวดรวยของพวกไฮโซหัวโบราณชัดๆ
“ถ้าคุณคิดจะใช้สายตาดูถูกชิ้นงานชิ้นนั้นต่ออีกสักสองวินาที ดิฉันเกรงว่ามูลค่าทางจิตใจของมันอาจจะร่วงหล่นจนติดลบเอาได้นะคะ”
เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลราวกับกำมะหยี่สีเข้มดังขึ้นจากด้านข้าง รินรดาชะงัก เปลือกตาคมตวัดมองผู้มาใหม่ทันทีด้วยความไม่พอใจ
ร่างสูงโปรดปรานในชุดสูทเข้ารูปสีชาโคลดูเนี้ยบกริบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เรือนผมสีดำสนิทถูกรวบเก็บไว้เป็นมวยต่ำอย่างไร้ที่ติ ดวงตาสีเข้มภายใต้กรอบแว่นสายตาดีไซน์เรียบหรูคู่นั้นกำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาเรียบนิ่ง ไร้ซึ่งความเกรงกลัวต่อรังสีความเหวี่ยงที่แผ่ออกมาจากตัวเธอเลยแม้แต่น้อย
“ขอโทษนะคะ พอดีสายตาของฉันมันค่อนข้างเลือกสรรเป็นพิเศษ เลยแยกแยะระหว่างงานศิลปะกับเศษเหล็กดัดข้างทางออก” รินรดาเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ยิ้มมุมปากส่งกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่ทราบว่าคุณ… ภัณฑารักษ์ผู้สูงส่งคนนี้ มีปัญหาอะไรกับการมองโลกของฉันหรือคะ”
“พิมพ์มาดาค่ะ” หญิงสาวแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่กลับสร้างความหงุดหงิดให้รินรดาได้อย่างน่าประหลาด “และในฐานะคนที่รับผิดชอบคัดเลือกชิ้นงานเข้าหอศิลป์แห่งนี้ ดิฉันคิดว่ารสนิยมของคุณมัน… ค่อนข้างล้าหลังและคับแคบไปเสียหน่อยสำหรับศตวรรษนี้”
คำว่า ‘ล้าหลัง’ และ ‘คับแคบ’ พุ่งเข้าปะทะโสตประสาทของรินรดาอย่างจัง ดีไซเนอร์สาวสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์กรุ่นโกรธที่พุ่งพล่านขึ้นมาถึงขั้วหัวใจ ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ถึงกล้ามาวิจารณ์รสนิยมของเธอต่อหน้าผู้คนมากมายในงานประมูลระดับประเทศแบบนี้
“ปากจัดเสียจริงนะคะ” รินรดาก้าวเข้าไปประชิดตัวอีกฝ่ายทีละน้อย ลดระยะห่างจนได้กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าจางๆ ลอยแตะจมูก “แปลกดีนะคะ คนที่เอาแต่ซุกตัวอยู่หลังตู้กระจกพิพิธภัณฑ์อย่างคุณ ถึงกล้ามาตัดสินคนอื่นว่าคับแคบ ทั้งที่โลกทั้งใบของคุณมีแค่กรอบสี่เหลี่ยม”
“อย่างน้อยโลกสี่เหลี่ยมของดิฉันก็มีมาตรฐานค่ะ ไม่ใช่สักแต่จะตัดเย็บเสื้อผ้าตามกระแสแล้วคิดว่าตัวเองคือนักสร้างสรรค์” พิมพ์มาดายังคงยืนนิ่ง ไม่ถอยหนีแม้แต่น้อย ดวงตาคู่สวยก้มมองสบตากับรินรดาในระยะประชิด ความเย็นชาในแววตานั้นกลับแฝงประกายความท้าทายบางอย่างที่ทำให้หัวใจของรินรดากระตุกวูบอย่างไม่รู้ตัว
บรรยากาศรอบตัวเหมือนจะหยุดนิ่ง ไดอะล็อกเชือดเฉือนระหว่างทั้งคู่ทำให้แขกคนอื่นๆ ในงานเริ่มเหลียวมองด้วยความสนใจ แต่ไม่มีใครกล้าเข้ามาแทรกกลางระหว่างเสือสองตัวที่กำลังแย่งชิงพื้นที่ความเป็นใหญ่
รินรดากัดริมฝีปากล่างเบาๆ ความโกรธผสมปนเปกับความรู้สึกประหลาดบางอย่างที่เธอกำลังเผชิญอยู่ มือเรียวเอื้อมไปหยิบป้ายหมายเลขประมูลในมือของพิมพ์มาดาก่อนจะกระตุกยิ้มร้ายกาจ
“งั้นเรามาพิสูจน์กันไหมล่ะคะว่า ระหว่างเศษเหล็กที่คุณหลงใหล กับเงินในกระเป๋าของฉัน… อะไรจะแน่กว่ากัน”
พิมพ์มาดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาทีเมื่อปลายนิ้วของรินรดาเฉียดผ่านหลังมือของเธอโดยบังเอิญ ความร้อนรุ่มจากสัมผัสนั้นแผ่ซ่านเข้ามาในความเงียบงันของบทสนทนา
ทว่า ก่อนที่สงครามขนาดย่อมระหว่างดีไซเนอร์สาวจอมเหวี่ยงและภัณฑารักษ์สุดเนี้ยบจะได้เปิดฉากขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ เสียงปรบมือเกรียวกราวจากด้านหน้าเวทีก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับพิธีกรหนุ่มที่เดินก้าวขึ้นมาจับไมโครโฟน
“และชิ้นงานไฮไลต์ชิ้นสุดท้ายของค่ำคืนนี้… ที่เพิ่งถูกเจ้าของนิรนามส่งตรงเข้ามาร่วมประมูลแบบเซอร์ไพรส์ในวินาทีสุดท้ายครับ!”
รินรดายังคงจ้องตาพิมพ์มาดาไม่กะพริบ ขณะที่พิมพ์มาดาก็ไม่ได้ถอนสายตากลับเช่นกัน ทั้งคู่ยืนประจันหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร จนกระทั่งภาพบนจอโปรเจกต์เตอร์ขนาดใหญ่ด้านหลังเวทีค่อยๆ ปรากฏภาพชิ้นงานชิ้นใหม่ขึ้นมา
ดวงตาของพิมพ์มาดาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ เมื่อเห็นว่าชิ้นงานปริศนานั้นคืออะไร ส่วนรินรดาที่หันไปมองตามก็ถึงกับลมหายใจสะดุด ร่างเพรียวแข็งทื่อไปในทันที
นั่นไม่ใช่ภาพวาด หรือประติมากรรมทั่วไป… แต่มันคือชุดเดรสผ้าไหมสีดำสนิทที่ถูกฉีกขาดเป็นรอยแผลอย่างประณีต พร้อมกับลายปักมือรูปหนามกุหลาบสีเลือด ซึ่งเป็นผลงานชิ้นเอกจากคอลเลกชันในอดีต… คอลเลกชันที่เคยถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย และเป็นปมในใจที่รินรดาไม่เคยลืม
เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของพวกเธอ พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยขึ้นราวกับกระซิบข้างใบหูของรินรดา
“ยินดีต้อนรับกลับสู่นรกนะคะ, คุณรินรดา”
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาเปิดฉากความแซ่บด้วยกันนะคะ
องศาร้ายปะทะองศารัก: เดิมพันหัวใจยัยภัณฑารักษ์จอมเหวี่ยง•ตอนที่ 1
ศึกแรกบนรันเวย์ศิลป์
ผลงานโดย สการ์เล็ตโรส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (สการ์เล็ตโรส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง องศาร้ายปะทะองศารัก: เดิมพันหัวใจยัยภัณฑารักษ์จอมเหวี่ยง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!