ดื่มเหล้าดับเพลิง

แก้วทรงคลาสสิกกระทบกับเคาน์เตอร์หินอ่อนเสียงดังเคร้ง สะท้อนความหงุดหงิดที่อัดแน่นอยู่ในอกของรินรดาได้เป็นอย่างดี ดีไซเนอร์สาวถอนหายใจยาวเหยียด พลางใช้ปลายนิ้วเรียวปัดปอยผมที่หลุดลุ่ยออกจากใบหน้า ปาร์ตี้เปิดตัวนิทรรศการบ้าบออะไรนั่นจบลงไปแล้ว แต่ภาพของประธานกรรมการบริหารคนใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้ามาป่วนหัวใจเมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังคงติดอยู่ในหัว ราวกับเงาตามตัวที่สลัดไม่หลุด และที่น่าหงุดหงิดยิ่งกว่า... คือการที่เธอหนีความอึดอัดมาพึ่งแอลกอฮอล์ในบับลับตาคนแห่งนี้ แต่กลับพบ 'คู่ปรับ' ตัวฉกาจยึดมุมโปรดเคาน์เตอร์บาร์ไปก่อนแล้ว พิมพ์มาดานั่งไขว่ห้างอยู่ในชุดสูทสีเข้มที่ถูกปลดกระดุมเม็ดบนออกอย่างลวกๆ ใบหน้างามนิ่งเรียบเป็นเอกลักษณ์ แต่ดวงตากลับฉายแววกรุ่นโกรธไม่แพ้กัน เธอกำลังจ้องมองแก้ววิสกี้ในมือราวกับมันคือศัตรูตัวฉกาจ "โต๊ะอื่นมีตั้งเยอะ ทำไมต้องมานั่งเบียดเบียนพื้นที่หายใจของฉันด้วยคะ, คุณภัณฑารักษ์" รินรดากระแทกตัวลงนั่งบนเก้าอี้สตูลตัวถัดไป น้ำเสียงติดเหวี่ยงเจือความประชดประชันอย่างปิดไม่มิด พิมพ์มาดาไม่แม้แต่จะหันมามอง เธอยกแก้วขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะวางลงด้วยท่าทีเย่อหยิ่งเช่นเคย "ถ้าจำไม่ผิด บาร์แห่งนี้ไม่ได้ติดป้ายจองชื่อคุณไว้นะคะ, คุณดีไซเนอร์... อีกอย่าง ฉันมาก่อน กรุณาใช้สายตามองหาความจริงรอบตัวบ้าง" "ปากคอเราะร้ายไม่เปลี่ยนเลยสินะคะ" รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ หันไปสั่งเบียร์สดกับบาร์เทนเดอร์ "ขอแบบแรงที่สุดค่ะ ฉันไม่อยากมีสติรับรู้เรื่องน่าปวดหัวในวันนี้อีกแล้ว" บรรยากาศระหว่างพวกเธอตลบอบอวลไปด้วยความอึดอัดและแรงดึงดูดประหลาด ความเงียบโรยตัวลงมาระหว่างแก้วเครื่องดื่มทั้งสองใบ มีเพียงเสียงเพลงแจ๊สเบาๆ จากลำโพงมุมร้านที่ช่วยกลบเกลื่อนความตึงเครียด รินรดายกเบียร์ขึ้นดื่มรวดเดียวเกือบครึ่งแก้ว ความเย็นจัดบาดลำคอเรียกเสียงสูดปากเบาๆ แต่มันกลับช่วยดับความร้อนรุ่มข้างในลงได้บ้าง ผ่านไปครู่ใหญ่ พิมพ์มาดาที่เงียบมานานก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย แววตาที่มองตรงไปข้างหน้ามีความเหนื่อยล้าซ่อนอยู่ลึกๆ "เขาไม่ใช่คนง่ายๆ เลยนะคะ..." พิมพ์มาดาเปรยขึ้นลอยๆ แต่รินรดารู้ทันทีว่าอีกฝ่ายหมายถึงใคร รินรดาชะงักแก้วที่กำลังจะยกขึ้นดื่ม เธอดำดิ่งลงไปในความเงียบชั่วขณะ ก่อนจะวางแก้วลงช้าๆ หันไปมองเสี้ยวหน้าของคู่กัดที่ดูเปราะบางกว่าทุกครั้งที่เคยเห็น "กลัวเหรอคะ? นึกว่าหุ่นยนต์อย่างคุณจะไม่มีคำว่าหดหู่เป็นซะอีก" "ฉันเป็นคนนะคะ, รินรดา" พิมพ์มาดาหันขวับมามอง ดวงตาสองคู่ประสานกันอย่างจังในระยะที่ใกล้กว่าปกติ ความถือดีในแววตานั้นไหววับชั่วขณะ "โปรA ในโครงการนั้น... มันคือหยาดเหงื่อสามปีเต็มของฉัน ถ้าผู้ชายคนนั้นเข้ามาเพื่อรื้อทิ้งทุกอย่างเพียงเพราะรสนิยมส่วนตัว ฉันก็ไม่จำเป็นต้องสุภาพด้วย" น้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อยและความเปราะบางที่หลุดลอดออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ทำให้หัวใจของรินรดาที่กำลังพองโตด้วยความโกรธยวดยุบลงทันที เธอพินิจมองผู้หญิงตรงหน้า—คนที่มักจะตั้งกำแพงสูงลิ่วและเถียงเธอฉอดๆ ทุกครั้งที่เจอ แต่วันนี้... ไหล่ลาดคู่นั้นกลับลู่ลงเล็กน้อยภายใต้สูทตัวเก่ง รินรดาเม้มปากแน่น ความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามปฏิเสธมาตลอดตีตื้นขึ้นมา "ฉันก็... เหนื่อยเหมือนกันค่ะ" รินรดาพึมพำออกมาเบาๆ ราวกับพูดกับตัวเอง เธอยอมรับความอ่อนแอออกไปเป็นครั้งแรกต่อหน้าศัตรูคู่อาฆาต "ผลงานที่ฉันทุ่มเทวาดจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน ถูกเขาวิจารณ์ว่าเป็นแค่งานเด็กอนุบาล... มันเจ็บนะคะ พิมพ์มาดา" คำสารภาพที่หลุดออกมาอย่างไร้การป้องกันทำให้พิมพ์มาดาชะงักไป ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความแข็งกร้าวในแววตาถูกแทนที่ด้วยความเห็นอกเห็นใจอย่างประหลาด มือเรียวยื่นไปแตะหลังมือของรินรดาที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์บาร์โดยสัญชาตญาณ สัมผัสอุ่นร้อนนั้นส่งผ่านความรู้สึกบางอย่างที่รวดร้าวและลึกซึ้ง รินรดาสดุ้งเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้ดึงมือออก ทั้งคู่ตกอยู่ในภวังค์แห่งความเงียบที่มีเพียงความเข้าใจอันเงียบงันโอบล้อมไว้ ระยะห่างระหว่างใบหน้าลดลงทีละน้อย กลิ่นอายแอลกอฮอล์เจือจางผสมผสานกับความเร่าร้อนในบรรยากาศทำให้ลมหายใจเริ่มติดขัด พิมพ์มาดาขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด ปลายนิ้วโป้งเผลอลูบหลังมือของรินรดาเบาๆ อย่างลืมตัว สายตาคู่คมกวาดมองริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันเล็กน้อยของคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง "ถ้าอย่างนั้น..." เสียงทุ้มต่ำของพิมพ์มาดากระซิบแผ่วเบาริมฝีปาก เธอกำลังจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้กว่าเดิมเพื่อเอ่ยบางอย่างที่ค้างคาอยู่ในใจ *ปั้ง!* เสียงผลักประตูกระจกหน้าร้านเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของบุคคลที่พวกเธอไม่อยากเจอหน้ามากที่สุดในค่ำคืนนี้ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหลัง รินรดาและพิมพ์มาดาผละออกจากกันแทบจะไม่ทัน หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเงาร่างนั้นทาบทับลงมา พร้อมกับน้ำเสียงเยียบเย็นที่เอ่ยทักทายขึ้นว่า "ดูเหมือนผมจะมาขัดจังหวะการประชุมลับของพวกคุณสินะครับ?" *** ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและใจฟูไปกับความสัมพันธ์ที่ทั้งแซ่บและหน่วงของพวกเธอนะคะ มารอลุ้นตอนต่อไปด้วยกันค่ะ! 🌹✨