มอนสเตอร์ระดับราชา

แรงลมมหาศาลจากใบพัดเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะรุ่น Black Ghost นับสิบลำตีสะبกฝุ่นควันและซากปรักหักพังภายในดันเจี้ยนระดับ S ให้ปลิวว่อน เสียงคำรามกึกก้องของเครื่องยนต์เจ็ทผสานกับเสียงระบบแจ้งเตือนวงเงิน 10,000 ล้านเครดิตที่ยังคงสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคน ทำให้เหล่าฮันเตอร์ระดับสูงจากกิลด์อัคคีทมิฬถึงกับยืนนิ่งค้าง ราวกับถูกสาบให้กลายเป็นหิน ธรณินยืนสงบนิ่งอยู่ท่ามกลางพายุย่อมๆ ที่เกิดจากแรงลมเหล่านั้น เสื้อคลุมสีดำสนิทของเขาโบกสะบัดตามแรงลม ใบหน้าคมคายไร้ซึ่งรอยยิ้ม ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาคู่นั้นกวาดมองไปยังร่างของหัวหน้ากิลด์และเหล่าสมุนที่เคยเหยียดหยามเขาอย่างเย็นชา รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอมองเฮลิคอปเตอร์หุ้มเกราะที่ประทับตราสัญลักษณ์ของ 'สหพันธ์การแพทย์โลก' และ 'กลุ่มทุนเทวะ' ซึ่งเป็นองค์กรลับที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกใบนี้ เธอไม่เคยคิดเลยว่า ชายหนุ่มผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็นฮีลเลอร์ไร้ค่าคลาส E ที่เธอพยายามปกป้อง จะมีอำนาจเบื้องหลังที่สั่นคลอนประเทศได้ทั้งประเทศในชั่วพริบตาเดียว "นี่มัน... บ้าอะไรกันวะ!" เสียงสั่นเครือของรองหัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬดังขึ้น เขาทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับพื้นเมื่อหน่วยรบพิเศษติดอาวุธครบมือหลายสิบนายโรยตัวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ ปลายกระบอกปืนไรเฟิลจู่โจมทุกลำเล็งตรงมาที่พวกมันอย่างไร้ความปรานี ธรณินยกมือขึ้นช้าๆ เป็นเชิงส่งสัญญาณให้หน่วยรบพิเศษหยุดการเคลื่อนไหว เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นหินดังกังวานเป็นจังหวะ ก่อนที่ผู้บัญชาการหน่วยรบจะเดินตรงเข้ามาโค้งคำนับให้เขาอย่างนอบน้อม "ท่านธรณินครับ... หน่วยกวาดล้างพิเศษพร้อมปฏิบัติการตามคำสั่งของท่านแล้วครับ" เสียงรายงานดังฟังชัด ท่ามกลางความเงียบงันของดันเจี้ยนที่แม้แต่เสียงหายใจก็ยังแทบไม่มี ธรณินไม่ได้ตอบรับคำรายงานนั้นทันft เขาหันไปมองรินรดาที่ยืนข้างกาย สัมผัสได้ถึงความกังวลในแววตาของหญิงสาว เขาจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "ไม่ต้องกลัวหรอกครับรินรดา... หนี้ที่พวกมันเคยฝากไว้ ถึงเวลาที่ต้องชำระคืนแบบต้นพร้อมดอกเบี้ยแล้วล่ะครับ" แต่ก่อนที่สถานการณ์จะคลี่คลายไปมากกว่านั้น พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกขนาดใหญ่ปริแตกออกพร้อมกับไอร้อนสีแดงฉานที่พวยพุ่งขึ้นมาจากขุมนรกเบื้องล่าง แรงสั่นสะเทือนระดับนี้ไม่ใช่แผ่นดินไหวธรรมดา แต่มันคือสัญญาณเตือนภัยจากการตื่น *ตูมมมม!* พื้นหินใจกลางดันเจี้ยนระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ เศษหินขนาดเท่าบ้านลอยกระเด็นไปคนละทิศละทาง กลิ่นอายความตายที่เข้มข้นจนแทบหายใจไม่ออกแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ แรงกดดันระดับมหาศาลกดทับลงบนบ่าของทุกคนจนเข่าแทบทรุด แม้แต่หน่วยรบพิเศษมืออาชีพยังต้องยกโล่พลังงานขึ้นตั้งรับสัญชาตญาณการเอาตัวรอด "นั่นมัน... บ้าจริง!" หัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬกรีดร้องออกมาสุดเสียง ใบหน้าซีดเผือกไร้สีเลือด ดวงเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เงาขนาดมหึมาค่อยๆ ก้าวขึ้นมาจากรอยแยกเบื้องล่าง ดวงตาสีแดงฉานคู่โตราวกับดวงอาทิตย์ยามอัสดงจ้องมองมาที่สิ่งมีชีวิตตัวจ้อยเบื้องล่างด้วยความกระหายเลือด ร่างกายของมันปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟจากเฮลิคอปเตอร์ราวกับชุดเกราะเหล็กกล้า ปีกขนาดใหญ่ที่ฉีกขาดวิ่นกางออกจนบังแสงสว่างจนหมดสิ้น **มอนสเตอร์ระดับราชา... [ราชันมังกรทมิฬแห่งขุมนรก - เบลเซบับ]** สิ่งมีชีวิตที่ถูกบันทึกไว้ในตำนานว่าเป็นภัยพิบัติระดับประเทศ บอสดันเจี้ยนที่แม้แต่กิลด์ใหญ่อันดับหนึ่งของโลกยังต้องถอยร่นและสูญเสียกำลังพลไปมากกว่าครึ่งในการสำรวจครั้งก่อน บัดนี้ มันได้ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพวกเขาแล้ว เสียงคำรามต่ำๆ จากลำคอของมันสั่นสะเทือนไปถึงแก้วิสัยทัศน์ของทุกคน คลื่นกระแทกโซนิกจากการคำรามเพียงครั้งเดียวทำให้เฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะลำใกล้ที่สุดเสียการทรงตัว หมุนคว้างกลางอากาศก่อนจะโหม่งโลกตกลงกระแทกพื้นระเบิดสนั่นเป็นลูกไฟยักษ์ รินรดาผวาเข้าไปหลบด้านหลังของธรณินโดยอัตโนมัติ มือเรียวเล็กกำชายเสื้อของเขาแน่นจนยับยู่ยี่ "ธรณิน... ระดับราชาตัวนี้มัน... เกินกว่าที่เราจะรับมือไหวแน่ๆ ค่ะ... เอ้ย... ครับ!" เธอเผลออุทานออกมาด้วยความตกใจจนสับสนคำพูด ธรณินเอื้อมมือไปตบหลังมือของเธอเบาๆ เป็นการปลอบประโยค เขายังคงรักษารอยยิ้มเยือกเย็นที่มุมปาก แววตาของเขาไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความตื่นเต้นเล็กน้อยราวกับแพทย์ผู้เชี่ยวชาญกำลังจะได้ผ่าตัดเคสใหญ่ที่ท้าทายที่สุดในชีวิต "กลัวอะไรกันล่ะครับรินรดา..." ธรณินก้าวออกไปยืนบังหน้าเธอไว้ หลบรัศมีลมหายใจมังกรที่พ่นออกมาเป็นเปลวไฟสีดำสนิท "สำหรับคนอื่น มันอาจจะเป็นภัยพิบัติระดับทำลายล้าง... แต่สำหรับผมแล้ว..." เขาปลดกระดุมเสื้อสูทออกช้าๆ เผยให้เห็นสัญลักษณ์ลึกลับสีทองอร่ามที่เรืองแสงอยู่บนผิวหนังบริเวณหน้าอก ระบบหมอเทวะแรงก์ SSS ส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็วในหัวของเขา [ตรวจพบเป้าหมาย: ราชันมังกรทมิฬแห่งขุมนรก (ติดสถานะ: คลั่งและคำสาปโบราณ)] [เปิดใช้งานฟังก์ชันพิเศษ: "หัตถ์เทวะพิชิตมาร" และ "ระบบดูดซับพลังงานขีดสุด"] [คำเตือน: นี่คือโอกาสเดียวในการอัปเกรดคลาสสู่ขีดจำกัดสูงสุดระดับ SSS+] ธรณินสูดหายใจเข้าลึก and ปลดปล่อยออร่าสีทองบริสุทธิ์ที่รุนแรงเสียยิ่งกว่าแรงกดดันของบอสมังกรออกมาจนเกิดเป็นคลื่นพลังงานพายุหมุนซัดสาดใส่ฝุ่นควันรอบด้านให้กระจายหายไปในพริบตาเดียว เหล่าฮันเตอร์และหน่วยรบพิเศษต่างอ้าปากค้างด้วยความตะลึงงันกับภาพที่เห็น "มันก็เป็นแค่... 'คนไข้' ตัวโตที่ต้องได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วนเท่านั้นเองครับ" ธรณินหยิบเข็มฉีดยาพลังงานแสงสีทองขนาดมหึมาที่ถูกสร้างขึ้นจากระบบขึ้นมาถือไว้ในมือ รอยยิ้มของเขาฉาบไปด้วยความเด็ดขาดและทรงพลัง มังกรยักษ์คำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยวเมื่อรับรู้ได้ถึงภัยคุกคามจากมนุษย์ตัวเล็กๆ เบื้องล่าง มันง้างกรงเล็บขนาดมหึมาหมายจะตะปบลงมาบดขยี้ร่างของเขาให้แหลกเป็นจุลในคราวเดียว แต่ก่อนที่กรงเล็บนั้นจะสัมผัสตัว ธรณินกลับหายตัวไปจากจุดเดิมด้วยความเร็วเหนือแสง ทิ้งไว้เพียงเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ดังสะท้อนก้องกังวานอยู่ในหูของบอสดันเจี้ยนและทุกคน ณ ที่นั้น "ในฐานะหมอ... ผมจะฉีดยา 'ระงับความเย่อหยิ่ง' ให้คุณเองครับ" *พรึบ!* แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งทะยานจากพื้นดินขึ้นสู่ท้องฟ้า ดับความมืดมิดของดันเจี้ยนลงทั้งหมดในพริบตาเดียว พร้อมกับเสียงระบบแจ้งเตือนภารกิจลับที่ดังขึ้นในโสตประสาทของธรณินเป็นครั้งสุดท้าย... [แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลปริศนาภายนอกดันเจี้ยน... และตัวตนที่แท้จริงของผู้สนับสนุนเบื้องหลัง 10,000 ล้านเครดิต กำลังจะปรากฏตัวต่อหน้าคุณในอีก 3 วินาทีข้างหน้า!] (โปรดติดตามตอนต่อไป) ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ