ดันเจี้ยนระดับ S ที่ถูกลืม

กลิ่นอายความตายในดันเจี้ยนเขตต้องห้ามระดับ S ไม่เคยปรากฏความปรานีต่อผู้ใด มันคือความหนบหนับของอากาศชื้นที่เคลือบด้วยกลิ่นคาวเลือดเก่าเก็บและละอองมานาสีม่วงเข้มที่ลอยอวลอยู่ราวกับหมอกพิษ "ริน... ระวังเบื้องหลัง!" เสียงทุ้มต่ำแต่นิ่งสนิทของธรณินดังขึ้นตัดผ่านความเงียบงัน ร่างสูงโปรดในชุดฮันเตอร์สีดำสนิทไร้สังกัดตวัดปลายนิ้วเพียงครั้งเดียว เปลวเพลิงสีฟ้าครามก็พวยพุ่งขึ้นแผดเผาฝูง 'เงาอสุรกายกลายพันธุ์' ที่พุ่งเข้ามาจากมุมอับของซากโบราณสถานโบราณจนมอดไหม้กลายเป็นจุลในพริบตาเดียว รินรดาหอบหายใจถี่กระชั้น เหงื่อกาฬไหลซึมตามกรอบหน้าสวยคม ปลายดาบเลเซอร์ในมือสั่นเทาเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เป็นเพราะพลังกดดันมหาศาลจากบรรยากาศรอบตัวที่บีบเค้นจนปอดแทบระเบิด "ขอบคุณค่ะ... อะ! ธรณินคะ ดูนั่น..." รินรดารีบเปลี่ยนสรรพนามเมื่อเห็นเงาร่างมหึมาที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ท่ามกลางกลุ่มหมอกมานาเบื้องหน้า สมุนไพรวิญญาณระดับเทพ 'รากอัคคีทมิฬ' ที่พวกเขาตามหากำลังเรืองแสงสีแดงฉานอยู่บนแท่นหินบูชาท่ามกลางกรงเล็บของบอสดันเจี้ยน—มังกรเงาโบราณที่มีดวงตาสีเลือดถึงสามคู่ ธรณินไม่แม้แต่จะชายตามองสัตว์อสูรระดับ S ตัวนั้นด้วยซ้ำ แววตาภายใต้ความเงียบงันกลับฉายแววเยียบเย็นอย่างน่าประหลาด ระบบหมอเทวะแรงก์ SSS ในหัวของเขากำลังส่งเสียงเตือนระรัวด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน *[แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดระบบจากบุคคลภายนอก 'ฮีลเลอร์เงา' ที่ถูกลบชื่อออกจากประวัติศาสตร์เมื่อสิบปีก่อน กำลังเคลื่อนไหวในเขตพื้นที่เป้าหมายของคุณ... และเป้าหมายแรกของมันคือ 'รินรดา']* ข้อความนั้นทำให้มุมปากของธรณินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความสุข แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังรอให้เหยื่อเดินเข้ามาติดกับ "ซ่อนอยู่หลังผมครับ รินรดา" ธรณินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพทว่าเฉียบขาด ราวกับประกาศิตที่ไม่อาจขัดขืน มือหนาเอื้อมไปดึงแขนเรียวของหญิงสาวให้ถอยมาอยู่ด้านหลังอย่างทะนุถนอม ทว่ามั่นคง ทันใดนั้น พื้นดินเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น เงาส색ดำทะมึนสายหนึ่งพุ่งแหวกอากาศออกมาจากรอยแยกมิติด้วยความเร็วสูง เป้าหมายของมันพุ่งตรงมาที่คอหอยของรินรดาอย่างแม่นยำ—รวดเร็ว ไร้เสียง และเต็มไปด้วยจิตสังหารที่หมายเอาชีวิต *เคร้ง!* ประกายไฟจากการปะทะสาดกระเซ็น ธรณินไม่ได้ใช้ดาบหรืออาวุธโจมตี เขาเพียงแค่ยกนิ้วชี้ขึ้นรับคมมีดสีดำสนิทเล่มนั้นไว้ด้วยมือเปล่า พลังงานมานาสีทองอร่ามแผ่ซ่านออกจากปลายนิ้วจนเกิดเสียงระเบิดเบาๆ แรงกดดันระดับเทพเจ้าแผ่ขยายออกไปจนทำให้มังกรเงาโบราณที่อยู่20เมตรเบื้องหน้าต้องทรุดฮวบลงคุกเข่าด้วยความหวาดกลัว ร่างเงาสีดำที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าคลุมขาดวิ่นกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว มันสำลักเลือดสีดำออกมาคำโต ดวงตาใต้ฮู้ดเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มที่มันเคยคิดว่าเป็นแค่ 'ฮีลเลอร์ไร้ค่า' "แก... แกคือใครกันแน่! ทำไมโค้ดระบบของฉันถึงใช้กับแกไม่ได้!" เสียงแหบพร่าราวกับเสียงกบ100ตัวแผดร้องด้วยความคลุ้มคลั่ง ธรณินก้าวเท้าเดินเข้าไปหาช้าๆ ทีละก้าว รองเท้าคอมแบตกระทบพื้นหินก้องกังวาน ทุกย่างก้าวคือการกดทับออกซิเจนในพื้นที่ให้เบาบางลงเรื่อยๆ เขายกผ้าเช็ดหน้าสีขาวขึ้นมาเช็ดคราบเขม่าเบาๆ ก่อนจะปรายตามองเศษสวะที่กล้าอาจEนมาแตะต้องคนของเขา "ฮีลเลอร์เงาอย่างนั้นหรือครับ?" ธรณินเอ่ยเสียงนุ่ม ทว่าแฝงความกดดันจนอีกฝ่ายหายใจไม่ออก "น่าเสียดาย... ในสารบบของหมอเทวะอย่างผม ศัตรูที่บังارมาล้ำเส้น ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเลือกวิธีตายด้วยซ้ำนะครับ" รินรดามองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ความรู้สึกปลอดภัยแผ่ซ่านเข้ามาแทนที่ความหวาดกลัวทั้งหมด เธอยืนมองคนที่เคยถูกสังคมตราหน้าว่าเป็นเศษสวะ บัดนี้กลับยืนตระหง่านอยู่เหนือความตายและกฎเกณฑ์ทั้งหมดของโลกใบนี้ ธรณินสะบัดมือเพียงครั้งเดียว โซ่ตรวนสีทองอร่ามพุ่งทะลุขึ้นมาจากพื้นดินพันธนาการร่างของฮีลเลอร์เงาจนขยับเขยื้อนไม่ได้ เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังระงมไปทั่วโถงดันเจี้ยน ก่อนที่ธรณินจะหันกลับมาหารินรดาที่ยืนนิ่งค้างด้วยความอึ้ง "เราได้สมุนไพรแล้วครับ กลับกันเถอะครับ รินรดา" ธรณินเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและสุภาพเช่นเดิม ราวกับเมื่อครู่นี้ไม่ได้มีเหตุการณ์นองเลือดใดๆ เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย ทว่า ในวินาทีที่พวกเขากำลังจะก้าวเดินออกไปจากเขตดันเจี้ยน หน้าจอสีแดงฉานนับร้อยก็เด้งขึ้นมากลางอากาศพร้อมกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังสนั่นหวั่นไหวจนแสบแก้วหู *[แจ้งเตือนระดับวิกฤต: กิลด์มังกรฟ้าและกองกำลังพิเศษ 500 นายปิดล้อมทางออกดันเจี้ยนทั้งหมดแล้ว! คำสั่งสูงสุด: กำจัดและยึดครองสเตตัสทั้งหมดของธรณิน!]* รินรดาสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ "ธรณินคะ... พวกมันมากันหมดกิลด์เลย!" ธรณินหยุดเดินชั่วขณะ เขายกมุมปากขึ้นยิ้มเล็กน้อยอย่างใจเย็น มือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ต หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากแบล็กคาร์บอนบริสุทธิ์ไร้ขีดจำกัดออกมาหมุนเล่นเบื้องหน้า "ไม่ต้องห่วงครับ รินรดา" ธรณินเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับกดปุ่มสื่อสารฉุกเฉินบนสมาร์ตโฟน "ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเงินสดและอำนาจที่พวกมันไม่มีวันเอื้อมถึงก็พอครับ" *ติ๊ง!* เสียงรูดบัตรผ่านระบบอนุมัติวงเงินมูลค่า 10,000 ล้านเครดิตดังขึ้นก้องกังวาน พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะรุ่นท็อปนับสิบลำที่บินแหวกเพดานดันเจี้ยนพังลงมาจอดรับพวกเขาอย่างอลังการ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "หมอเทวะแรงก์ SSS" ครับ