อุปสรรคจากครอบครัวคิม

"ผมไม่คิดว่าความสุขของผม จำเป็นต้องได้รับการอนุมัติจากคุณพ่อ โดยเฉพาะเรื่อง 'คู่ชีวิต' ที่ผมเป็นคนเลือกเอง" น้ำเสียงของคิมหันต์ราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนบรรยากาศในห้องทำงานกว้างขวางของประธานใหญ่ตระกูลคิมเย็นเยียบลงถนัดตา เขาไม่ได้มองหน้าชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม แต่สายตากลับจับจ้องไปยังภาพวาดดีไซน์ชิ้นใหม่ของเต็นท์ที่วางเด่นอยู่บนโต๊ะทำงาน "แกกำลังหลงเงาหัวตัวเอง คิมหันต์!" คุณธนภัทรทุบโต๊ะเสียงดังสนั่น "ไอ้เด็กกะล่อนนั่นมันมีดีอะไร นอกจากทำตัวเป็นอินฟลูเอนเซอร์ไร้สาระไปวันๆ แกจะเอาชีวิตที่สร้างมากับมือไปฝากไว้กับคนแบบนั้นเหรอ?" "คนแบบนั้นที่ว่า... คือคนที่ผมรัก" คิมหันต์เงยหน้าขึ้น สบตาบิดาด้วยแววตาที่ไม่มีความหวั่นไหว "และผมไม่ได้มาเพื่อขออนุญาต แต่มาเพื่อแจ้งให้ทราบว่า ผมจะแต่งงานกับเต็นท์" "งั้นแกก็เตรียมตัวออกจากตระกูลคิมไปได้เลย!" เสียงปัง! จากการปิดประตูห้องทำงานดังสนั่นก้องไปทั่วโถงทางเดิน คิมหันต์เดินออกมาด้วยใบหน้าเรียบเฉย ผิดกับข้างในอกที่กำลังเดือดพล่านด้วยความโกรธ เขาไม่ได้แคร์เรื่องสมบัติ แต่เขารู้ดีว่าบิดาไม่มีทางหยุดอยู่แค่คำขู่ ในขณะเดียวกัน ที่ล็อบบี้บริษัท เต็นท์ที่กำลังก้มหน้าก้มตาเช็คยอดขายจากคอลเลกชันใหม่ในแท็บเล็ต ก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อมีหญิงสาวคนหนึ่งก้าวเข้ามาขวางทาง เธอไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'มีนตรา' ที่แต่งตัวจัดเต็มราวกับจะไปเดินพรมแดง "มาทำอะไรที่นี่เหรอคะคุณหนูเต็นท์? ลืมไปแล้วหรือไงว่าที่นี่คือบริษัทอสังหาฯ ไม่ใช่กองถ่ายแฟชั่น" มีนตราเหยียดยิ้มมุมปาก มือเรียวสวยกอดอกมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเหยียดหยาม เต็นท์ปิดแท็บเล็ตลงช้าๆ พลางส่งยิ้มหวานหยดที่แฝงไปด้วยความกวนประสาท "อ้าว คุณมีนตรานั่นเองครับ พอดีผมมาหา 'ว่าที่สามี' น่ะครับ พอดีเขายุ่งๆ เลยต้องแวะมาเติมพลังใจให้กันหน่อย ไม่เหมือนใครบางคนที่ต้องพยายามเอาตัวเข้าแลกเพื่อขอเข้าพบท่านประธาน" "ปากดีให้ได้ตลอดรอดฝั่งเถอะ" มีนตราขยับเข้ามาใกล้ กดเสียงต่ำ "คุณธนภัทรเขาไม่รับคนอย่างเธอเข้าตระกูลหรอกนะ เตรียมตัวเก็บกระเป๋าออกจากคอนโดหรูของคิมได้เลย เพราะอีกไม่นาน... ฉันจะเข้าไปแทนที่ในที่ที่ควรจะเป็น" "อุ๊ย ประโยคนี้คุ้นๆ นะครับ เหมือนบทละครน้ำเน่าหลังข่าวเลย" เต็นท์หัวเราะเบาๆ ทว่าดวงตากลับคมกริบ "ถ้าอยากเล่นเกมนี้มาก ผมก็พร้อมครับ แต่บอกไว้ก่อนนะว่า ผมน่ะ 'ของจริง' ไม่ใช่ตัวแสดงแทนแบบคุณ" "เธอมันก็แค่ของเล่นที่เขาเอาไว้แก้เหงา!" "งั้นของเล่นคนนี้ก็คงจะทำให้ท่านประธานติดหนึบจนถอนตัวไม่ขึ้นเลยล่ะครับ" เต็นท์ยักไหล่กวนๆ ก่อนจะหันไปเห็นร่างสูงใหญ่ของคิมหันต์ที่เดินตรงมาทางนี้พอดี คิมหันต์ขมวดคิ้วทันทีเมื่อเห็นมีนตรา เขาเดินมาหยุดอยู่ข้างเต็นท์แล้วคว้าเอวบางเข้าหาตัวอย่างถือสิทธิ์ "มาทำไมที่นี่ มีนตรา?" "คิม..." น้ำเสียงของหญิงสาวเปลี่ยนเป็นออดอ้อนทันที "มีนมาหาคุณอาค่ะ พอดีมีเรื่องสำคัญจะปรึกษา..." "ถ้าเรื่องงาน ไปคุยกับเลขาผม ถ้าเรื่องส่วนตัว... ผมไม่มีเวลาให้" คิมหันต์ตัดบทฉับ ก่อนจะหันมามองคนข้างกายที่แม้จะยิ้มแย้มแต่แววตาเริ่มมีความกังวล "เต็นท์ กลับกันเถอะ ผมหิวแล้ว" เต็นท์เหลือบมองมีนตราที่ยืนกำมือแน่นด้วยความสะใจ ก่อนจะยอมเดินตามคิมหันต์ไปที่ลานจอดรถ บรรยากาศในรถหรูเงียบสนิท มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่เย็นเยียบ คิมหันต์ขับรถด้วยความเร็วที่มากกว่าปกติ "คุณไปหาคุณพ่อมาเหรอ?" เต็นท์ถามขึ้นทำลายความเงียบ คิมหันต์เงียบไปพักใหญ่ก่อนจะพยักหน้า "อืม เขาไม่เห็นด้วย" "ผมรู้ครับ" เต็นท์มองออกไปนอกหน้าต่าง "คุณมีนตราก็เพิ่งเตือนผมเมื่อกี้ว่าคุณพ่อคุณจะไล่ผมออกไปจากชีวิตคุณ" คิมหันต์เหยียบเบรกกะทันหันจนรถจอดสนิทข้างทาง เขาหันมาคว้ามือเต็นท์ไปกุมไว้แน่น "ผมจะไม่ให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องคุณ เต็นท์... จำไว้ว่าไม่ว่าครอบครัวผมจะทำอะไร ต่อให้ผมต้องสูญเสียทุกอย่างที่ผมมี ผมก็ไม่มีวันปล่อยมือจากคุณ" เต็นท์มองแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงจังนั้นแล้วหัวใจก็สั่นไหว เขาไม่ได้ต้องการความร่ำรวย แต่เขาต้องการผู้ชายคนนี้... คนที่ปากร้ายแต่กลับปกป้องเขาด้วยชีวิต "แต่ถ้าทางเดียวที่จะทำให้คุณรักษาบริษัทไว้ได้ คือการที่ต้องห่างจากผมล่ะ?" เต็นท์ถามเสียงสั่น "สำหรับผม บริษัทมันเป็นแค่ตึกปูนที่สร้างจากเงิน แต่คุณ... คือคนที่สร้างชีวิตให้ผม" คิมหันต์ดึงร่างบางเข้ามาโอบกอดแน่น ใบหน้าหล่อเหลาซบลงกับไหล่ของอีกฝ่าย "อย่าพูดแบบนั้นอีก" ในขณะที่เต็นท์กำลังจะเอ่ยตอบ เสียงโทรศัพท์ของคิมหันต์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะ เขาขมวดคิ้วเมื่อเห็นชื่อผู้โทร เป็นเบอร์คนสนิทของคุณธนภัทร "ว่าไง?" คิมหันต์กดรับ "คุณคิมครับ... คุณธนภัทรท่านสั่งอายัดบัญชีส่วนตัวและหุ้นทั้งหมดของคุณแล้วครับ แถมยังประกาศในบอร์ดบริหารว่าคุณถูกพักงานตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไป!" คิมหันต์นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ มือที่กุมมือเต็นท์กระชับแน่นขึ้นกว่าเดิม แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบโต้ เสียงเคาะกระจกรถข้างเต็นท์ก็ดังขึ้นรัวๆ พร้อมกับร่างของบอดี้การ์ดในชุดดำสามคนที่ยืนล้อมรถเอาไว้ และทันใดนั้น ประตูรถฝั่งเต็นท์ก็ถูกกระชากเปิดออกโดยคนของพ่อคิมหันต์! "ขอโทษด้วยครับคุณธีรภัทร แต่ท่านประธานสั่งให้เราพาตัวคุณไปพบท่าน... เดี๋ยวนี้" ♥ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและให้กำลังใจความรักของคิมกับเต็นท์มาถึงตอนนี้ ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะว่าเต็นท์จะเอาตัวรอดจากสถานการณ์บีบคั้นนี้ได้อย่างไร ห้ามพลาดนะคะ - หมอกไม้ไผ่ ♥