การปฏิเสธที่เด็ดขาด

“ถ้าการที่ผมยืนอยู่ตรงนี้ เพื่อให้คุณมีพื้นที่ในการปั้นน้ำเป็นตัวสร้างข่าวให้ตัวเองสนุกปาก ผมว่าเราคงไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้วครับ มีนตรา” น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของคิมหันต์ดังก้องไปทั่วโถงโรงแรมหรูที่จัดงานกาล่าการกุศล แสงแฟลชจากสื่อมวลชนนับสิบชีวิตรัวสาดเข้ามาไม่หยุดหย่อน หลังจากที่ฝ่ายหญิงเพิ่งจะลอยหน้าลอยตาสัมภาษณ์สื่อไปเมื่อห้านาทีก่อนว่าเธอกับคิมหันต์กำลังจะกลับมา ‘สานสัมพันธ์’ กันใหม่ตามความต้องการของผู้ใหญ่ มีนตราหน้าถอดสี มือที่ถือแก้วแชมเปญสั่นระริก สายตาเธอวูบไหวแต่ยังพยายามตีหน้าซื่อ “คิมคะ... มีนแค่พูดไปตามที่คนอื่นเขาคาดหวัง สังคมต้องการให้เรา...” “สังคมไหน? สังคมที่คุณสร้างขึ้นมาเองน่ะเหรอ” คิมหันต์แค่นยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่มีความอบอุ่นเจือปนเลยแม้แต่นิดเดียว เขาไม่ได้ตวาด แต่ความเย็นชาในน้ำเสียงนั้นกลับบาดลึกยิ่งกว่าการตะคอก “ผมเป็นคนเลือกชีวิตของผมเอง และที่สำคัญ... ผมเลือกคนข้างกายไว้แล้ว” เต็นท์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักในชุดสูทสีควันบุหรี่เข้ารูปพยายามจะขยับถอยหลังอย่างเนียนๆ เพราะไม่อยากตกเป็นเป้าสายตา แต่คนอย่างคิมหันต์หรือจะปล่อยให้หลุดมือไปได้ง่ายๆ ในวินาทีที่เขาประกาศกร้าว สายตาคมกริบของท่านประธานหนุ่มก็ตวัดมาทางนายเอกทันที “ธีรภัทร... มานี่” คนถูกเรียกสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะถลึงตาใส่ชายหนุ่มที่ถือวิสาสะเรียกเขาต่อหน้าสื่อ แต่ในเมื่อสถานการณ์บีบคั้นเกินกว่าจะปฏิเสธได้ เต็นท์จึงเลือกที่จะเชิดหน้าเดินเข้าไปหาด้วยท่าทีที่ดูมั่นใจไม่แพ้กัน ดีไซเนอร์หนุ่มหยุดยืนข้างกายคิมหันต์ รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏบนใบหน้าเรียวสวยเมื่อเขาสบตาเข้ากับมีนตราที่กำลังกำหมัดแน่น “เรียกทำไมครับคุณคิม? อย่าบอกนะว่าให้ผมมาเป็นพยานว่าคุณไม่ได้ ‘โสด’ แล้วน่ะ?” เต็นท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่ฟังดูเหมือนการกวนประสาทมากกว่าการช่วยแก้ต่าง คิมหันต์ไม่ตอบ แต่เขากลับคว้ามือของเต็นท์ขึ้นมาประสานนิ้วแน่น สายตาที่เคยดุดันและเย็นชาเมื่อครู่ยามมองมีนตรา บัดนี้เปลี่ยนเป็นความอ่อนแสงลงทันทีที่หันไปมองคนข้างกาย เขาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูของเต็นท์ให้ได้ยินกันเพียงสองคน แต่ไมค์จากนักข่าวที่จ่ออยู่ใกล้ๆ กลับเก็บเสียงได้ชัดเจน “อยากให้คนเขารู้ไม่ใช่เหรอว่าใครกันแน่ที่อยู่บนหัวใจประธานบริษัทน่ะ” “ไอ้คนฉวยโอกาส...” เต็นท์พึมพำด่าเบาๆ แต่กลับไม่ได้สะบัดมือออก “ผมพูดจริงนะมีนตรา” คิมหันต์หันกลับไปเผชิญหน้ากับคู่หมั้นเก่าอีกครั้ง คราวนี้เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจนสื่อทุกสำนักต้องเงียบกริบ “คนที่ยืนอยู่ข้างผมคนนี้ คือคนเดียวที่ผมจะใช้ชีวิตด้วย และต่อจากนี้ หากใครยังพยายามปล่อยข่าวลือที่ทำลายชื่อเสียงของเขาหรือความสัมพันธ์ของเรา ผมคงต้องใช้มาตรการทางกฎหมายขั้นเด็ดขาด ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใครก็ตาม” คำประกาศนั้นเปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่ทำให้บรรยากาศภายในงานคุกรุ่นขึ้นมาทันที มีนตราหน้าซีดเผือดจนเครื่องสำอางหนาเตอะไม่สามารถปกปิดความอัปยศได้ เธอหันหลังเดินหนีออกจากวงล้อมสื่อด้วยความโกรธจัด ขณะที่นักข่าวต่างพากันตั้งคำถามรัวเหมือนปืนกล “คุณคิมคะ! นี่เป็นการเปิดตัวอย่างเป็นทางการหรือคะ!” “ความสัมพันธ์นี้เป็นไปตามเงื่อนไขธุรกิจหรือความรักคะ!” ท่ามกลางความวุ่นวาย คิมหันต์ไม่ได้สนใจคำถามเหล่านั้นเลย เขาดึงตัวเต็นท์ให้เดินตามออกมาจากโถงงานตรงไปยังโซนสวนด้านหลังโรงแรมที่เป็นส่วนตัวกว่า บรรยากาศเงียบสงัดมีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรและแสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟทางเดิน “ปล่อยได้แล้วมั้ง” เต็นท์สะบัดมือออกทันทีที่ถึงที่ปลอดภัย “เล่นใหญ่อะไรของคุณน่ะ คิมหันต์? ถ้าหุ้นบริษัทตกเพราะความคลั่งรักของคุณขึ้นมา อย่ามาโทษกันนะ” คิมหันต์ไม่ปล่อย แต่เขากลับพลิกตัวเต็นท์ให้หันมาเผชิญหน้า แล้วดันแผ่นหลังนายเอกไปชิดกับเสาหินอ่อนจนไร้ทางหนี ใบหน้าคมคายโน้มลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ตรงร่องแก้มจนคนปากเก่งเริ่มใจสั่น “ทำไมต้องทำเป็นปากแข็ง? ตอนที่ผมบอกว่ามีเจ้าของแล้ว ทำไมไม่เห็นปฏิเสธล่ะ หืม?” “ผมก็แค่... ขี้เกียจเถียงต่อหน้ากล้อง” เต็นท์เบี่ยงหน้าหนี พยายามซ่อนริ้วแดงที่ขึ้นแต้มตามใบหน้าและใบหู คิมหันต์ใช้นิ้วเรียวยาวเชยคางเต็นท์ให้หันกลับมาสบตากันอีกครั้ง แววตาของเขาในตอนนี้ไม่ได้มีความซึนเดาใจยากเหมือนทุกวัน แต่มันกลับเต็มไปด้วยความเว้าวอนและจริงจังจนน่าตกใจ “ถ้าที่ผ่านมาคือการแสดง... งั้นวันนี้เรามาทำให้มันเป็นเรื่องจริงกันดีไหม?” หัวใจของเต็นท์กระตุกวูบ คำพูดนั้นนุ่มนวลและทรงพลังเกินกว่าที่เขาจะหาคำตอบมาโต้กลับได้ทันที ทว่าก่อนที่บทสนทนาจะถลำลึกไปไกลกว่านั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังแทรกขึ้นมาจากความมืดหลังพุ่มไม้ พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่ฟังดูไม่น่าไว้วางใจ “โอ้โห... พล็อตเรื่องน้ำเน่าแบบนี้ไม่คิดว่าจะได้เห็นกับตาตัวเองนะครับ ท่านประธาน” คิมหันต์และเต็นท์ผละออกจากกันทันที เมื่อเห็นร่างสูงโปร่งของ ‘ชายปริศนา’ ก้าวออกมาจากความมืดมิด ใบหน้าที่คุ้นเคยแต่ไม่คิดว่าจะได้เจอในตอนนี้ทำให้ทั้งคู่ต้องชะงักงัน เขาคือคนที่คิมหันต์พยายามหลีกเลี่ยงมาตลอดหลายปี... และเป็นคนที่เต็นท์กลัวที่สุดว่าจะทำให้ชีวิตที่กำลังไปได้สวยนี้ต้องพังทลายลงในพริบตา ♥️ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาลุ้นและจิกหมอนไปกับเคมีชวนฟินของคู่กัดคู่นี้ด้วยนะคะ ♥️ - หมอกไม้ไผ่