แผนการร้ายเริ่มชัดเจน

เสียงกระดาษทนายความกระทบลงบนโต๊ะไม้สักเก่าแก่ในห้องทำงานส่วนตัวของร้านอาหารออร์แกนิก “รินรดา” ดังชัดเจนจนคนฟังรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่จงใจสร้างขึ้นมา “ถ้าพวกคุณยังดึงดันจะเปิดร้านแข่งและอ้างสิทธิ์ในที่ดินแปลงนี้ต่อไป หมายศาลฉบับจริงจะตามไปถึงหน้าบ้านพร้อมกับค่าเสียหายเจ็ดหลักนะครับ คุณรินรดา” น้ำเสียงเย่อหยิ่งของทนายความหนุ่มในชุดสูทเนี๊ยบเอ่ยขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ฉาบด้วยความมั่นใจเกินร้อย นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงข้ามกับเจ้าของร้านสาวผู้ไม่สะทกสะท้าน รินรดายังคงนั่งนิ่ง ดวงตากลมโตฉายแววเย็นชา เธอไม่ได้แม้แต่จะชายตากระดาษแผ่นนั้น แม้ว่าเบื้องหลังทนายความคนนี้จะมีเงาหัวของลุงกับป้าจอมโลภที่คอยชักใยอยู่ไม่ไกล “เจ็ดหลักเลยหรือครับ น่าสนใจดีนี่... แต่ก่อนจะไปถึงศาล ผมว่าคุณควรเช็คให้ดีเสียก่อนว่าที่ดินแปลงที่พวกคุณอ้างสิทธิ์นั้น ตอนนี้กรรมสิทธิ์มันเป็นของใครกันแน่” ผู้กองศิลาที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูด้วยท่าทีผ่อนคลาย แต่แววตากลับคมกริบดั่งใบมีดโกน เอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลัง เขาก้าวเท้าเข้ามาในห้อง ช้าๆ ทว่ามั่นคง กลิ่นอายความเป็นนายทหารผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชนแผ่ซ่านกดดันให้ทนายความหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหตุการณ์ในห้องทำงานเริ่มตึงเครียดขึ้น เมื่อความจริงที่ถูกซ่อนไว้กำลังจะถูกเปิดเผย ย้อนกลับไปเมื่อสองวันก่อน ลุงสมชายและป้าสายพิณผู้เป็นญาติฝ่ายพ่อที่เคยพยายามฮุบสมบัติครอบครัวมาโดยตลอด ได้ไปเซ็นสัญญาจับมือกับ “นักลงทุน” รายใหญ่จากเมืองหลวง นามว่าคุณธนา ผู้มีชื่อเสียงในทางไม่ค่อยดีนักเกี่ยวกับการกว้านซื้อที่ดินราคาถูกเพื่อทำโครงการสีเทา เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่แค่การขับไล่รินรดาออกจากหมู่บ้านสโลว์ไลฟ์แห่งนี้ แต่เป็นการฮุบ “สวนป่ามหาเสน่ห์” และสูสูตรอาหารลับที่สร้างชื่อเสียงให้ร้านรินรดากระโดดขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในชั่วข้ามคืน “คุณศิลา... อย่ามาขู่ผมเลยครับ เอกสารสิทธิ์ในมือผมมีลายเซ็นของอดีตผู้ใหญ่บ้านและพยานครบถ้วน!” ทนายความพยายามแข็งข้อ แม้เหงื่อกาฬจะเริ่มซึมตามไรผม รินรดายกยิ้มมุมปาก เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างบางในชุดผ้ากันเปื้อนสีครีมสะอาดตาเดินไปหยิบแฟ้มหนังสีดำจากลิ้นชักโต๊ะทำงาน เปิดออกอย่างใจเย็น เผยให้เห็นเอกสารโฉนดที่ดินฉบับจริงประทับตราครุฑแดงสดใส ซึ่งเพิ่งได้รับการโอนสิทธิ์อย่างถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวานนี้ “ลายเซ็นอดีตผู้ใหญ่บ้านคงไม่มีความหมายอะไรแล้วกระมังครับ ทนายสมเกียรติ เพราะที่ดินแปลงนี้ถูกซื้อขาดโดยกระทรวงกลาโหมร่วมกับกองทัพบก และผม... ในฐานะผู้รับมอบอำนาจดูแลพื้นที่ยุทธศาสตร์เกษตรปลอดภัย ได้เซ็นสัญญาเช่าระยะยาวกับรินรดาเรียบร้อยแล้ว” ศิลาหยิบเอกสารอีกฉบับขึ้นมาวางทับบนกระดาษทนายความแผ่นนั้น พร้อมรอยยิ้มที่ชวนให้หนสันหลังวาบ ทนายสมเกียรติหน้าถอดสีทันที แผนการที่ตระเตรียมมาอย่างดิบดีเพื่อฟ้องร้องข้อหาบุกรุกและเรียกค่าเสียหายพังทลายลงในพริบตา เขารีบเก็บเอกสารใส่กระเป๋าแล้วกoutตัวเดินออกจากร้านอย่างลิบลับ ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่เข้ามาแทนที่ รินรดาระบายลมหายใจยาวออกมาเบาๆ ก่อนจะหันไปสบตากับชายหนุ่มข้างกาย แววตาของเธอมีความกังวลเจืออยู่เล็กน้อย แม้จะเอาชนะในยกนี้ได้ แต่นักลงทุนอย่างคุณธนาไม่มีทางรามือแค่นี้แน่ “ดูท่าทางพวกเขายังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอกค่ะผู้กอง” รินรดาเอ่ยเสียงเบา ขณะเดินไปหยิบผักออร์แกนิกสดใหม่ที่เพิ่งเก็บมาจากมิติลับ 'สวนป่ามหาเสน่ห์' มาล้างเตรียมทำความสะอาดสำหรับเมนูเด็ดมื้อเย็น ศิลาเดินเข้าไปใกล้ สวมกอดเอวบางจากด้านหลังอย่างถือวิสาสะแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ใบหน้าคมเข้มซบลงกับไหล่ลาดพร้อมกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่มักจะมีให้เธอคนเดียวเท่านั้น “ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเถอะครับ คุณมีหน้าที่ทำอาหารอร่อยๆ ให้ผมกินและมีความสุขกับการปลูกผักก็พอ ใครหน้าไหนที่กล้ามาขัดขวางความสงบสุขของเรา ผมจัดการเองทั้งหมด” บรรยากาศในครัวอบอวลไปด้วยความหวานชื่นท่ามกลางกลิ่นหอมกรุ่นของสมุนไพรและเครื่องเทศที่รินรดากำลังเตรียมทำเมนู “แกงเขียวหวานไก่บ้านย่างพริกไทยดำ” เมนูซิกเนเจอร์ที่ใช้ไก่เลี้ยงปล่อยธรรมชาติเนื้อแน่นหนึบ เคี่ยวกับกะทิคั้นสดและพริกแกงโขลกมือสูตรโบราณ กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณร้าน ชวนให้ผู้ที่เดินผ่านไปมาถึงกับต้องกลืนน้ำลาย ในขณะที่ทั้งสองกำลังช่วยกันเตรียมสำรับอาหารค่ำ เสียงเคาะประตูกระจกหน้าร้านก็ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ รินรดาหันไปมองผ่านกระจกใสพบกับร่างคุ้นเคยของเด็กส่งของประจำหมู่บ้าน ที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยใบซีดเผือด “พี่ริน! ผู้กอง!แย่แล้วครับ... คุณธนาคนนั้น พาคนงานพร้อมรถแบ็คโฮ บุกเข้าไปรื้อถอนแปลงเกษตรออร์แกนิกแปลงท้ายหมู่บ้านของกลุ่มชาวบ้านแล้วครับ พวกเขาบอกว่ามีสิทธิ์ชอบธรรมเพราะซื้อหนี้สินของชาวบ้านมาครอบครอง!” รินรดานิ่งงัง ตะหลิวในมือเกือบหลุดร่วงลงพื้น ขณะที่แววตาของศิลากลับวาวโรจน์ขึ้นด้วยความโกรธกริ้ว ทันใดนั้น ไฟฟ้าในร้านก็ดับวูบลงพร้อมกัน เสียงฟ้าร้องคำรามก้องจากท้องฟ้าด้านนอกที่จู่ๆ ก็มืดครึ้มราวกับมีพายุใหญ่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาประชิดตัวบ้าน ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของฟาร์มเมอร์สุขใจด้วยดีเสมอมานะครับ