ทนายหนุ่มเพื่อนศิลา

"เอกสารสิทธิ์การถือครองที่ดินแปลงนี้ถูกคัดค้านโดยชอบธรรมตามกฎหมายครับคุณรินรดา ถ้าทางฝั่งนั้นยังดึงดันจะใช้เล่ห์เหลี่ยมเรื่องลายมือชื่อปลอม เกรงว่าคุกทหารและเรือนจำกลางคงจะได้ต้อนรับแขกวีไอพีเพิ่มอีกหลายคน" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของชายหนุ่มในชุดสูทเข้ารูปสีกรมท่า เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องรับรองในร้านอาหาร "รินรดา" กลิ่นหอมกรุ่นของชาสมุนไพรใบเตยผสมอัญชันที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ๆ ลอยอวลอยู่ในบรรยากาศ ช่วยลดทอนความตึงเครียดจากแฟ้มเอกสารกองโตตรงหน้าลงได้บ้าง รินรดายกถ้วยชาขึ้นจิบเบาๆ ดวงตากลมโตฉายแววครุ่นคิด ก่อนจะกวาดสายตามองชายหนุ่มผู้มาใหม่—ทนายความหนุ่มมือฉมังนามว่า 'กรณ์' เพื่อนสนิทสมัยเตรียมทหารของผู้กองศิลา ผู้ยอมสละเวลาอันมีค่าขับรถข้ามจังหวัดมาถึงอำเภอชายแดนแห่งนี้ เพื่อจัดการกับพวกญาติจอมสูบเลือดสูบเนื้อที่พยายามจะฮุบที่ดินมรดกของเธอ "ขอบคุณมากนะครับคุณกรณ์ ที่กรุณาเป็นธุระให้ถึงที่นี่ รบกวนเวลาพักผ่อนของคุณแย่เลย" ศิลาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความเกรงใจอย่างลูกผู้ชาย พร้อมกับรินชาเติมให้เพื่อนสนิทด้วยมือตนเอง กรณ์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาวางปากกาหมึกซึมราคาแพงลงบนโต๊ะไม้สัก ก่อนจะเหลือบมองเพื่อนรักที่วันนี้สวมเสื้อยืดสีพื้นอวดมัดกล้ามและผิวเข้มแดดตามประสาคนทำไร่ทำนา แต่แววตากลับอ่อนโยนอย่างเห็นได้ชัดเวลาหันมามองเจ้าของร้านสาว "เกรงใจอะไรกันวะไอ้ศิลา เอ็งก็รู้ว่าข้าเกลียดพวกเหลือบไรพวกนี้เข้าไส้ ยิ่งพวกญาติฝ่ายอดีตสามีหรือญาติห่างๆ ที่จ้องจะฮุบสมบัติคนอื่นหน้าด้านๆ แบบนี้ ข้าถนัดนักแลเรื่องการใช้กฎหมายส่งพวกมันไปนอนนับซี่กรง" กรณ์ยิ้มมุมปาก ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบร้านที่ตกแต่งด้วยสไตล์ธรรมชาติผสมผสานความอบอุ่น "ว่าแต่... อาหารฝีมือคุณรินรดาที่เอ็งโม้ไว้หนักหนาเนี่ย มันจะเด็ดสักแค่ไหนวะ ข้าขับรถมาไกลจนกระเพาะร้องประท้วงแล้วนะ" รินรดายิ้มรับ คำชมเชยเรื่องอาหารคือสิ่งที่เธอภาคภูมิใจที่สุด "ถ้าคุณกรณ์ชอบอาหารรสจัดจ้านแต่กลมกล่อม วันนี้ฉันมีเมนูพิเศษที่เพิ่งวัตถุดิบสดๆ จากสวนมาหมาดๆ รับรองว่าทานแล้วตาสว่าง หายเหนื่อยจากการเดินทางแน่นอนค่ะ... เอ๊ย... แน่นอนครับ" เธอเผลอหลุดปากคำลงท้ายตามความคุ้นชิน แต่รีบแก้คำพูดแทบไม่ทัน เรียกเสียงหัวเราะจากชายหนุ่มทั้งสองคน ศิลายื่นมือไปจับมือบางของภรรยาใต้โต๊ะเบาๆ บีบกระชับเพื่อส่งความอบอุ่นและบอกเป็นนัยว่าไม่ต้องเกร็ง "เมียผมทำอาหารอร่อยที่สุดในสามโลกอยู่แล้ว เดี๋ยวคุณกรณ์ก็รู้เอง" รินรดาลุกขึ้นยืน รอยยิ้มมั่นใจปรากฏบนใบหน้าหวาน "งั้นรอสักครู่นะครับ เดี๋ยวฉันขอตัวไปเตรียมวัตถุดิบในครัวก่อน วันนี้จะโชว์ฝีมือเด็ดให้ทนายความคนเก่งได้ชิมเป็นบุญปาก" ณ พื้นที่ครัวด้านหลัง รินรดาอาศัยจังหวะที่ไม่มีใครมอง แวบเข้าไปใน 'มิติลับสวนป่ามหาเสน่ห์' ของเธอ อากาศบริสุทธิ์และกลิ่นอายดินชื้นยามเช้าโชยปะทะจมูก พืชผักออร์แกนิกในมิติเติบโตอย่างงดงามไร้ที่ติ เธอเลือกเด็ด 'พริกขี้หนูสวนสีแดงสด' ที่เผ็ดร้อนถึงใจ 'ใบมะกรูดอวบน้ำ' ส่งกลิ่นหอม และ 'เห็ดป่าหายาก' ที่มีเนื้อสัมผัสนุ่มเด้งดึงออกมาจากแปลงปลูกในมิติ ซึ่งคุณภาพของวัตถุดิบเหล่านี้ไม่มีทางหาซื้อได้จากตลาดทั่วไปอย่างแน่นอน วันนี้เธอตั้งใจจะทำเมนู "แกงคั่วปลาดุกนาใบชะพลู" ที่ใช้เนื้อปลาดุกย่างหอมๆ คลุกเคล้ากับพริกแกงเผ็ดสูตรลับโขลกมือเอง และ "ผัดเผ็ดหมูป่าใส่หน่อไม้ดองออร์แกนิก" รสจัดจ้านสะใจ เพื่อต้อนรับทนายหนุ่มผู้มาเยือนและเป็นการฉลองล่วงหน้าสำหรับการเตรียมฟ้องร้องญาติจอมโลภในคดีที่ดิน กลิ่นหอมของเครื่องแกงที่ถูกผัดลงบนกระทะเหล็กด้วยไฟกลางๆ ส่งกลิ่นหอมฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วบริเวณร้าน กลิ่นหอมของตะไคร้ ข่า ผิวมะกรูด และพริกแห้งคั่วผสมผสานกันอย่างลงตัว จนทำให้คนที่นั่งรออยู่ด้านนอกถึงกับกลืนน้ำลาย กรณ์สูดกลิ่นหอมที่ลอยมาตามลมเข้าปอดลึก ดวงตาเบิกกว้างขึ้นอย่างประหลาดใจ "เฮ้ย... กลิ่นนี่มัน... หอมเตะจมูกชะมัด ไอมืด... เอ๊ย ไอศิลา เมียเอ็งนี่ซ่อนรูปชะมัด แค่กลิ่นเครื่องแกงก็ทำเอาข้าหิวจนไส้กิ่วแล้ววะ" ศิลายิ้มมุมปากอย่างภาคภูมิใจ ดวงตาคมมองไปยังประตูกระจกฝั่งห้องครัวด้วยความหลงใหล "ข้าบอกเอ็งแล้วว่าอย่าดูถูกฝีมือรินรดา ตั้งแต่มีนางเข้ามาในชีวิต ข้าไม่เคยต้องออกไปกินข้าวข้างนอกบ้านอีกเลยสักมื้อ" ไม่นานนัก อาหารจานเด็ดสามสี่อย่างก็ถูกลำเลียงมาเสิร์ฟบนโต๊ะไม้เนื้อดี 'แกงคั่วปลาดุกนาใบชะพลู' ส่งควันกรุ่นสีส้มแดงน่ารับประทาน เนื้อปลาดุกสีขาวนวลชิ้นโตอยู่ในน้ำแกงข้นคลั่ก โรยหน้าด้วยใบชะพลูซอยละเอียด ตามด้วย 'ผัดเผ็ดหมูป่าหน่อไม้ดอง' ที่รสชาติจัดจ้านเผ็ดร้อนถึงใจ และ 'ไข่เจียวฟูสมุนไพร' กรอบนอกนุ่มใน กรณ์ไม่รอช้า เขาตักข้าวสวยร้อนๆ ราดด้วยแกงคั่วควันฉุยเข้าปาก คำแรกที่เคี้ยวลงไป ความเผ็ดร้อนและกลิ่นหอมของสมุนไพรก็ระเบิดขึ้นในช่องปาก เนื้อปลาดุกสดหวานไร้คาว ผสานกับรสชาติกลมกล่อมของกะทิเคี่ยวแตกมันกำลังดี ทำให้ทนายหนุ่มผู้ผ่านร้านอาหารหรูมาทั่วสารทิศถึงกับตาโตตะลึง "อร่อยชิบหาย...!" กรณ์อุทานออกมาโดยไม่รักษามาดทนายความชื่อดังแม้แต่น้อย "นี่มันรสชาติอะไรกันวะเนี่ย เผ็ดร้อน กลมกล่อม หอมเครื่องแกงแบบที่ไม่เคยกินที่ไหนมาก่อนเลยคุณรินรดา!" รินรดายิ้มรับอย่างภูมิใจ "ถ้าถูกใจ ทานเยอะๆ เลยนะครับ วันนี้วัตถุดิบสดใหม่เป็นพิเศษ" บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความครื้นเครงและความอร่อยที่หยุดไม่อยู่ ขณะที่การพูดคุยเรื่องคดีความดำเนินไปอย่างราบรื่น กรณ์ให้ความมั่นใจว่าหลักฐานเอกสารที่เขารวบรวมมา บวกกับพยานบุคคลในหมู่บ้าน จะทำให้ฝั่งญาติจอมโลภที่พยายามฮุบที่ดินต้องดิ้นไม่หลุดและล้มละลายคดีความอย่างแน่นอน ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับมื้ออาหารอันแสนอบอุ่นนั้นเอง เสียงรถกระบะเก่าๆ คันหนึ่งก็เบรกเอี๊ยดเสียงดังสนั่นลั่นหน้าร้าน ตามด้วยเสียงทุบประตูกระจกและเสียงโวยวายแหลมสูงที่คุ้นหูจนน่ารำคาญ "อีรินรดา! ไอ้ศิลา! ออกมาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้เลยนะ! พวกแกคิดจะฟ้องร้องเอาบ้านตระกูลเราเหรอ ฝันไปเถอะ!" เสียงแหลมปรี๊ดของป้าสายสมร—ญาติผู้พี่จอมสูบเลือดสูบเนื้อดังทะลุเข้ามาในร้าน ตามด้วยเสียงทุบประตูโครมคราม ท่ามกลางความตกใจของลูกค้าโต๊ะอื่น รินรดาขมวดคิ้วเล็กน้อย วางช้อนในมือลง ใบหน้าหวานไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก กรณ์หันมามองหน้าศิลา ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดปากอย่างใจเย็น รอยยิ้มแบบนักกฎหมายผู้เจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ดูท่าทาง... แขกวีไอพีที่ผมเพิ่งพูดถึงเมื่อกี้ จะมาเคาะประตูขอรับหมายศาลเร็วกว่าที่คิดแฮะ..." กรณ์กล่าวด้วยน้ำเสียงสบายๆ พร้อมกับหันไปมองหน้าเพื่อนรัก ศิลายันกายลุกขึ้นเต็มความสูง ร่างกายกำยำแผ่รังสีความน่าเกรงขามออกมากดดันบรรยากาศโดยรอบ เขากุมมือภรรยาเบาๆ เป็นเชิงบอกให้รอดูกลยุทธ์ของฝั่งเรา "...ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของทนายความส่วนตัวของคุณก็แล้วกันครับ" กรณ์พูดจบพร้อมกับหยิบเอกสารซองสีน้ำตาลขึ้นมาถือไว้ในมืออย่างมั่นใจ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของฟาร์มเมอร์สุขใจด้วยดีเสมอมานะครับ