การหักหลังของเพื่อน

กลิ่นไอฟรุ้งของกาแฟอาราบิก้าชั้นดีในร้านคาเฟ่ต์ส่วนตัว ย่านใจกลางเมืองไม่สามารถเจือจางความอึดอัดที่แผ่ซ่านอยู่ระหว่างคนทั้งสองได้เลยแม้แต่น้อย รินลดาวางแก้วเซรามิกสีขาวลงบนจานรองช้าๆ เสียงกระทบกันเบาๆ นั้นเปรียบเสมือนจังหวะก้าวของคมมีดที่กำลังกรีดลงบนความไว้วางใจที่เคยมี สายตาของเธอนิ่งสนิท เย็นชา และไร้ซึ่งประกายความอ่อนแอแบบที่เคยเป็นในอดีต เบื้องหน้าของเธอคือ ‘แพรวา’ เพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย หญิงสาวผู้ซึ่งเธอเคยคิดว่าเป็นเซฟโซนสุดท้ายในวันที่โลกทั้งใบของเธอล่มสลาย "แกแน่ใจแล้วใช่ไหม... แพร" เสียงของรินลดาเรียบเฉย ไร้ระลอกคลื่นแห่งความโกรธเกรี้ยว แต่มันกลับน่ากลัวเสียยิ่งกว่าการกรีดร้อง แพรวากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หลบสายตาคู่คมที่ราวกับมองทะลุปรุโปร่งไปถึงก้นบึ้งของจิตใจ มือเรียวที่กำโทรศัพท์มือถือสั่นระริกโดยไม่สามารถควบคุมได้ ความรู้สึกผิดตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่อก แต่เมื่อนึกถึงจำนวนตัวเลขในบัญชีธนาคารที่ถูกโอนเข้ามาเมื่อไม่กี่นาตรีก่อน ความโลภก็เข้าครอบงำจิตสำئกจนมิด "ลดา... แกต้องเข้าใจฉันนะ ฉัน... ฉันก็แค่คนตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ชีวิตฉันมันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบแบบแกตอนนี้" แพรวาพยายามแก้ตัว เสียงสั่นเครือ "คุณคินน์เขาให้ข้อเสนอที่ฉันปฏิเสธไม่ได้... เขามีอำนาจมากแค่ไหน แกก็รู้ไม่ใช่เหรอ? ถ้าฉันขัดขืน ฉันก็คงไม่รอดเหมือนกัน" "อำนาจ... หรือว่าเงินกันแน่ที่ทำให้แกขายเพื่อนได้ง่ายดายขนาดนี้?" รินลดาแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากสวย "ความลับเรื่องที่ฉันพาน้องลินน์ไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งนั้น รวมถึงที่อยู่ปัจจุบันของฉัน... แกเป็นคนบอกคินน์สินะ?" แพรวาเงียบงัน นั่นคือคำตอบที่ชัดเจนยิ่งกว่าคำพูดใดๆ ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศโดยคนที่เรียกว่า 'เพื่อนรัก' ไม่ได้ทำให้รินลดาร้องไห้ฟูมฟายเหมือนในอดีตอีกต่อไป หัวใจของเธอถูกหล่อหลอมด้วยไฟแห่งความแค้นและความจำเป็นที่จะต้องปกป้องลูกสาวตัวน้อยจนด้านชาไปหมดแล้ว รินลดาเพิ่งตระหนักในวินาทีนี้เองว่า ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่คนนอกที่จ้องจะทำร้ายเราอย่างเปิดเผย แต่คือคนที่นั่งร่วมโต๊ะ กินข้าวด้วยกัน และคอยแทงข้างหลังในยามที่เราเผลอต่างหาก "แกคงคิดสินะว่าคินน์จะปกป้องแกได้... แกคงคิดว่าการเอาข้อมูลของฉันไปแลกกับเศษเงินของอดีตสามีฉัน จะทำให้แกมีชีวิตที่ดีขึ้น" รินลดาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตากดดันจนแพรวาแทบจะหายใจไม่ออก "แต่แกรู้ไหม... ว่าผู้ชายอย่าง คินน์ อัครเดโช ไม่เคยเห็นค่าของคนที่ไม่มีประโยชน์ และคนทรยศอย่างแก ก็ไม่มีทางได้รับความไว้วางใจจากเขาเช่นกัน เตรียมตัวรับผลจากการกระทำของตัวเองได้เลย แพรวา" พูดจบ รินลดาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หยิบกระเป๋าถือแบรนด์เนมขึ้นมาคล้องแขนอย่างสง่างาม เธอไม่แม้แต่จะชายตากลัฟมองเพื่อนทรยศคนนี้อีกเป็นครั้งที่สอง ฝ่ายแพรวานั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเก้าอี้ ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินหัวใจเมื่อคำเตือนนั้นดังสะท้อนอยู่ในโสตประสาท ในเวลาเดียวกัน ที่ห้องทำงานสุดหรูบนชั้นสูงสุดของตึกอัครเดโชกรุ๊ป คินน์กำลังนั่งจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงภาพถ่ายล่าสุดของรินลดาและเด็กหญิงตัวน้อยวัยสองขวบ ดวงตาสมส่วนกลมโตและรอยยิ้มนั้น... ช่างถอดแบบมาจากเขาไม่มีผิดเพี้ยน หัวใจที่เคยด้านชาและด้านสลายจากการกระทำของตนเองในอดีต กลับมากระหน่ำเต้นด้วยความหวังระคนสำนึกผิดอย่างบ้าคลั่ง ข้อมูลที่ได้มาจากการซื้อ1ซื้อด้วยเงินมหาศาล ทำให้เขารู้แล้วว่าลูกสาวที่เขาตามหามาตลอดซ่อนอยู่ที่ไหน คินน์ลุกขึ้นคว้าสูทราคาแพงมาสวมด้วยมือที่สั่นเทา ดวงตาคมกริบฉายแววเด็ดเดี่ยว เขารอเวลาที่จะได้พบหน้าอดีตภรรยาและลูกน้อยมานานเกินไปแล้ว ชายหนุ่มก้าวออกจากห้องทำงานด้วยฝีเท้าเร่งรีบ มุ่งหน้าสู่เป้าหมายโดยไม่รู้เลยว่า... การก้าวไปในครั้งนี้ของเขากำลังเดินเข้าสู่เกมการแก้แค้นที่รินลดาได้วางเอาไว้รอท่าอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ทว่า ในขณะที่คินน์กำลังจะก้าวขึ้นรถคันหรูเพื่อเดินทางไปหารินลดา โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของเขาก็แผดเสียงดังขึ้น หน้าจอแสดงเบอร์โทรศัพท์ของบุคคลที่เขาไม่อยากเสวนาด้วยมากที่สุดในตอนนี้... ศิรินทร์ "คุณคินน์คะ... แย่แล้วค่ะ รีบเปิดดูข่าวหน้าสังคมออนไลน์ด่วนเลยนะคะ ตอนนี้รูปของคุณกับเด็กคนนั้นกำลังถูกปล่อยออกมา และ... และมีคนกำลังขุดคุ้ยเรื่องที่คุณกับรินลดายังไม่ได้หย่าขาดจากกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย!" คินน์ชะงักกึก เลือดในกายเย็นเฉียบลงในพริบตา เมื่อหน้าจอแท็บเล็ตของเขาเด้งการแจ้งเตือนข่าวพาดหัวใหญ่ขึ้นมาพร้อมกับภาพถ่ายที่ถูกแอบถ่ายไว้เมื่อครู่... ภาพที่เขากำลังถือเอกสารลับเกี่ยวกับเด็กหญิงตัวน้อย หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะถูกใจรี้ดที่รักทุกท่านนะคะ กระจกเงาต้องสาปจะกลับมาทอประกายความแค้นให้รุนแรงยิ่งขึ้นในตอนหน้าค่ะ