เผชิญหน้าความจริง

เศษซากของบาเรียเวทมนตร์สีครามสลายกลายเป็นละอองแสงโปรยปรายลงมาดั่งหิมะในฤดูร้อน รินกุมศิลาสร้างสรรค์ในมือแน่นจนปลายนิ้วขึ้นข้อขาว ความเงียบงันที่น่าอึดอัดปกคลุมไปทั่วลานพิธีโบราณแห่งมหานครลอยฟ้า เบื้องหน้าของพวกเขาคือรอยแยกแห่งความมืดมิดขนาดมหึมาที่กำลังสั่นสะเทือน บิดเบี้ยว และส่งเสียงคำรามต่ำลึกราวกับท้องสมุทรที่กำลังเดือดดาล "ริน... พอแค่นี้เถอะค่ะ" เสียงของเอเลน่าดังแผ่วเบา ทว่าก้องกังวานอยู่ในความรู้สึกของสถาปนิกหนุ่ม อาจารย์สาวลึกลับในชุดคลุมสีเงินยวดยวงไม่ได้หันมามองเขา ดวงตาสีอเมทิสต์คู่นั้นทอดมองไปยังขอบเหือดแห้งของหุบเหวแห่งมิติ ปลายนิ้วเรียวยาวเอื้อมไปสัมผัสกับลวดลายเวทมนตร์โบราณที่สลักไว้บนแท่นบูชาอย่างแผ่วเบา ราวกับกำลังบอกลาสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต รินก้าวเข้าไปประชิดตัวนางในทันที ลลมหายใจของเขาร้อนผ่าวด้วยความโกรธและวิตกกังวล "อาจารย์กำลังพูดเรื่องอะไรคะ? เราอุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงจุดนี้ด้วยกัน ระบบเกมบ้าๆ นี่ การสร้างบ้าน การทำอาหาร หรือแม้แต่ภารกิจป่วนๆ ที่อาจารย์ก่อไว้... เราผ่านมันมาด้วยกันทั้งหมดแล้วนะ!" "นั่นสินะคะ..." เอเลน่าแย้มรอยยิ้มจางๆ รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความโหยหาและความเจ็บปวดที่ถูกเก็บซ่อนไว้ใต้ท่าทีเย่อหยิ่งมาโดยตลอด นางหันกลับมาสบตาเขา แววตานั้นสะท้อนภาพของชายหนุ่มผู้พลิกฟื้นโลกใบนี้ด้วยพิมพ์เขียวและเฟอร์นิเจอร์สุดประหลาด "ท่านคือสถาปนิกผู้สร้างสรรค์... แต่หน้าที่ของผู้พิทักษ์อย่างฉัน คือการปิดประตูบานนี้ ไม่ใช่เพื่อชัยชนะ แต่เพื่อให้โลกที่ท่านกำลังสร้างด้วยความตั้งใจ... ยังคงมีวันพรุ่งนี้ให้หายใจต่อไป" พริบตา1นั้น ระบบอินเทอร์เฟซสีทองอร่ามก็ดีดขึ้นกลางอากาศอย่างไร้สัญญาณเตือน ทว่าครั้งนี้มันไม่ได้แสดงภารกิจสร้างบ้านหรือการตกแต่งสวน แต่เป็นหน้าต่างระบบระดับสูงสุดที่รินไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตการเล่นเกม [แจ้งเตือนระบบหลัก: ตรวจพบการถ่ายโอนสิทธิ์ผู้ดูแลระบบระดับตำนาน (Administrator) ไปยังเอเลน่า] [เงื่อนไขการเสียสละ: ตัวละคร NPC 'เอเลน่า' จะถูกรีเซ็ตสถานะความทรงจำและพลังทั้งหมดเพื่อผนึกรอยแยกมิติ] "ไม่... โกงกันชัดๆ!" รินคำรามในลำคอ สมองอันชาญฉลาดของสถาปนิกหนุ่มประมวลผลอย่างรวดเร็ว เขากวาดสายตามองไปรอบห้องโถง พิมพ์เขียวแปลนบ้านกว่าร้อยฉบับที่เขาเคยออกแบบไว้ผุดขึ้นในหัว หากใช้โครงสร้างรับแรงสั่นสะเทือนแบบควอนตัมที่เขาเพิ่งคิดค้นขึ้นเมื่อตอนที่ 20 มาผสานกับศิลาเวทมนตร์แห่งการสร้าง... บางทีอาจจะพอมีทางรอด! รินพุ่งตัวเข้าไปขวางระหว่างเอเลน่ากับแท่นบูชา ดวงตาของเขาฉายแววแนיแน่ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน "ฉันไม่ยอมให้แผนกาวๆ ของอาจารย์พังโลกนี้หรอกนะคะ! จำไม่ได้หรือคะว่าเราทำสัญญาหุ้นส่วนกันไว้แล้ว? ห้ามยกเลิกสัญญาฝ่ายเดียวนะคะ อาจารย์เอเลน่า!" เอเลน่าเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความตกใจเมื่อถูกรินคว้าข้อมือเอาไว้ แรงปะทะจากเวทมนตร์รอบตัวทำให้เส้นผมสีเงินสลวยปลิวสยาย ร่างกายของนางเริ่มโปร่งแสงทีละน้อยละอันเนื่องมาจากกระบวนการริเริ่มผนึกมิติ อาการสูญเสียความทรงจำที่นางเผชิญมาตลอดเริ่มกัดกินสติสัมปชัญญะของนางทีละนิด "ริน... ปล่อยฉันเถอะค่ะ... ฉันจำเรื่องราว... ก่อนหน้านี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ... ฉันเป็นใครก็ไม่รู้... ทำไมท่านถึงต้อง..." เสียงของนางขาดห้วง ดวงตาสีอเมทิสต์เริ่มพร่ามัว หยาดน้ำตาแห่งความคิดถึงที่ไม่รู้ที่มาเอ่อคลอหน่วย "จะเป็นใครก็ช่างสิคะ!" รินสวนกลับทันควัน น้ำเสียงของเขาสั่นเครือแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นอันหนักแน่น เขาดึงร่างของอาจารย์สาวเข้ามาสวมกอดไว้แน่นท่ามกลางพายุพลังงานที่โหมกระหน่ำ "ไม่ว่าอาจารย์จะจำไม่ได้ หรือเป็นแค่ NPC ที่ระบบสร้างขึ้นมา... แต่ความทรงจำที่เรานั่งกินชาและต่อเติมบ้านไม้ด้วยกัน มันเป็นเรื่องจริงสำหรับฉันค่ะ!" พลังงานเวทมนตร์มหาศาลจากตัวเอเลน่าแผ่ซ่านเข้ามาในอ้อมกอด รินกัดฟันรับความเจ็บปวดจากการถูกกัดกร่อนของข้อมูลระบบ แต่เขากลับไม่ยอมปล่อยมือ มืออีกข้างหยิบ 'ศิลาแห่งการสถาปนาก้นบึ้ง' ไอเทมระดับ SSS ที่เก็บสะสมมานานออก1มา แล้วกดฝังลงไปที่แกนกลางของแท่นบูชาด้วยแรงทั้งหมดที่มี [ระบบตอบสนอง: ตรวจพบการแทรกแซงโครงสร้างสถาปัตยกรรมระดับเทพเจ้า] [กำลังเปลี่ยนเส้นทางพลังงานความมืด ให้กลายเป็นรากฐานของฐานทัพใหม่...] [กระบวนการเสียสละของ NPC ถูกระงับชั่วคราว!] เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว พื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ แสงสว่างจ้าสีทองและสีครามพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แหวกม่านเมฆแห่งความมืดมิดให้สลายหายไปในพริบตา รอยแยกมิติที่เคยน่ากลัวค่อยๆ ถูกบีบอัดและเรียงร้อยใหม่ด้วยโครงสร้างสถาปัตยกรรมเวทมนตร์ที่รินเพิ่งออกแบบขึ้นสดๆ ร้อนๆ ควันและละอองแสงค่อยๆ จางลง ความเงียบสงบกลับคืนสู่มหานครลอยฟ้าอีกครั้ง รินหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ร่างกายทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นหินอ่อน ทว่าอ้อมแขนของเขายังคงโอบกอดร่างของเอเลน่าเอาไว้แน่น นางไม่ได้หายไปไหน สถานะของเอเลน่าถูกดึงกลับมาจากขอบเหวลึก ทว่าดวงตาสีอเมทิสต์คู่นั้นกลับปิดสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่านางเพียงแค่หมดสติไปเท่านั้น ทว่า... ทันใดนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนระบบสีดำสนิท ซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์ของเกม ก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของริน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก [คำเตือนจากระบบแกนกลาง: ตรวจพบการฝ่าฝืนกฎเกณฑ์และแก้ไขโครงสร้างโลกโดยผู้เล่น 'ริน'] [การประเมินสิทธิ์ระดับสูงสุดเสร็จสิ้น... ปลดล็อกพื้นที่ต้องห้าม: 'ดินแดนแห่งปฐมสถาปนิก'] [ผู้เล่นได้รับสถานะใหม่: 'ผู้ท้าทายพระเจ้า'] [และ... มีผู้เล่นลึกลับคนหนึ่งกำลังเชื่อมต่อเข้ามาในเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวของคุณแล้ว... คนๆ นั้นกำลังยืนอยู่ข้างหลังคุณในขณะนี้เอง] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง สัมผัสความตื่นเต้น และเติบโตไปพร้อมกับรินและเอเลน่าในตอนนี้1นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!