กับดักของนักล่า

"เกมตื้นๆ แบบนี้ คุณคิดว่ามันจะตบตาผมได้จริงๆ หรือครับ รินรดา" เสียงทุ้มต่ำที่กระซิบอยู่ชิดริมใบหู ทำให้อุณหภูมิรอบกายในห้องนิรภัยส่วนตัวลดฮวบลงจนแทบกลายเป็นน้ำแข็ง ปลายจมูกโด่งคมของคีรินคลอเคลียอยู่แถวซอกคอหอมกรุ่น ขณะที่มือหนาราวกับคีมเหล็กกำลังล็อกข้อมือเรียวทั้งสองข้างไขว้ไว้ด้านหลังอย่างง่ายดาย แรงปะทะจากการซ้อนแผนที่เธออุตส่าห์วางกลลวงไว้หลายชั้น พังทลายลงในพริบตาเดียวราวกับปราสาททราย รินรดาเม้มริมฝีปากแน่นจนซีดขาว ดวงตากลมโตฉายแววตื่นตระหนกแต่ยังคงไว้ซึ่งความพยศ เธอไม่คาดคิดเลยว่าอัลฟ่าหนุ่มผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จผู้นี้จะรู้ทันรหัสปลอมที่เธอจงใจทิ้งไว้บนหน้าจอเทอร์มินัล เธอตั้งใจจะใช้มันถ่วงเวลาเพื่อส่งข้อมูลลับให้ทางอีธาน แต่กลายเป็นว่า ทุกย่างก้าวของเธอกลับอยู่ภายใต้สายตาที่เยียบเย็นและคาดเดาไม่ได้ของเขามาโดยตลอด "ปล่อยฉันนะ... คีริน คุณไม่มีสิทธิ์มา..." "ผมมีสิทธิ์ทุกอย่างเหนือคุณ... ในเซฟเฮาส์หลังนี้ และเหนือร่างกายของคุณด้วยซ้ำ" คีรินตัดบทด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด นัยน์ตาคมกริบสีเข้มคู่นั้นกวาดมองเรือนร่างอรชรที่สั่นเทิ้มด้วยความโกรธและแรงอารมณ์ เขารู้ดีว่าเธอกำลังเล่นเกมเสี่ยงตาย เกมที่เดิมพันด้วยรหัสลับมูลค่ามหาศาลและอิสรภาพของเธอเอง แต่นั่นแหละคือสิ่งที่เขารื่นรมย์ ยิ่งเธอดิ้นรนมากเท่าไหร่ กรงขังที่เขาสร้างขึ้นก็ยิ่งรัดแน่นและเร่าร้อนขึ้นเท่านั้น ชายหนุ่มออกแรงเหวี่ยงร่างบางเบาเข้าไปชิดกับผนังห้องกระจกนิรภัย แผ่นหลังของรินรดาแนบสนิทกับความเย็นเยียบของกระจก ขณะที่แผงอกกว้างและท่อน แขนแข็งแกร่งของคีรินกักขังเธอไว้ตรงกลาง ไม่เปิดโอกาสให้ขยับหนีไปไหนได้แม้แต่นิลเดียว กลิ่นกายบุรุษเพศอันทรงพลังและดุดันผสมผสานกับความเย้ายวนอันตรายแผ่ซ่านจนเธอแทบหายใจไม่ออก "คุณมันปีศาจ..." รินรดาเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ด้วยความคับแค้นใจ "ที่คุณทำอยู่ทั้งหมดนี่ ก็แค่ต้องการใช้ฉันเป็นเครื่องมือต่อรองกับอีธาน..." "อีธานงั้นหรือครับ?" คีรินทวนชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างเหนือกว่า "คุณคิดจริงๆ หรือว่าผมต้องลดตัวไปแข่งกับไอ้สารเลวนั่น? สำหรับผมแล้ว... สิ่งเดียวที่ผมสนใจในห้องนี้ ไม่ใช่รหัสลับบนหน้าจอคอมพิวเตอร์พวกนั้นหรอกครับรินรดา" สายตาคมกราบกรานสำรวจเรือนร่างของเธอตั้งแต่เรียวปากอิ่มที่กำลังสั่นระริก ลงมาจนถึงลำคอระหงและเนินอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะลมหายใจ ความต้องการดิบเถื่อนที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ภาพลักษณ์นักธุรกิจผู้สุขุมเริ่มปะทุขึ้น ร่างกายของเขาร้อนผ่าวราวกับมีเปลวไฟแผดเผา ความใกล้ชิดที่แนบ ชิดทำให้ทั้งคู่รับรู้ได้ถึงจังหวะชีพจรที่เต้นโคมครามของกันและกัน รินรดาสัมผัสได้ถึงอันตรายที่แท้จริง อันตรายที่น่ากลัวยิ่งกว่ารหัสลับหรือองค์กรลับใดๆ ในโลก เสน่ห์อันเย้ายวนและอำนาจดิบเถื่อนของคีรินกำลังหลอมละลายเกราะป้องกันที่เธอสร้างขึ้นมาอย่างยากลำบาก เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อปลายนิ้วอุ่นจัดของเขาเคลื่อนมาแตะที่คางสลักอย่างแผ่วเบา ก่อนจะบังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นรับสัมผัสจากเขา "อย่า... อื้อ..." คำทักท้วงถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาอย่างไร้ความปรานี จูบของคีรินในครานี้ไม่ได้นุ่มนวลหรือเจรจา แต่มันดุดัน เร่าร้อน และเรียกร้อง ราวกับต้องการลงทัณฑ์ความดื้อรั้นทั้งหมดของเธอ รินรดาพยายามเบือนหน้าหนีและเม้มปากแน่น แต่เรียวแรงอันน้อยนิดหรือจะสู้แรงของอัลฟ่าหนุ่มผู้เจนจัด ปลายนิ้วแกร่งบีบกรามเธอเบาๆ บังคับให้เธอยอมเปิดทางให้อย่างจำยอม รสจูบที่ลึกล้ำและดุดันดึงสติสัมปชัญญะของรินรดาให้หลุดลอย ลมหายใจอุ่นร้อนผสานเข้าหากันจนแยกไม่ออก ความรู้สึกต่อต้านในตอนแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความสั่นสะท้านที่วิ่งพล่านไปตามปลายประสาท ความนุ่มนวลที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความดิบเถื่อนของเขาทำให้เธอแทบละลายคาอ้อมแขน แรงดึงดูดระหว่างคนทั้งคู่รุนแรงเสียจนทฤษฎีและรหัสวิทยาอัจฉริยะในหัวของเธอดับวูบลงเหลือเพียงความว่างเปล่า คีรินผละริมฝีปากออกช้าๆ อย่างนึกเสียดาย ปล่อยให้หญิงสาวได้กอบโกยอากาศเข้าปอด ขณะที่สายตาของเขายังคงจ้องลึกเข้ามาในดวงตาคู่สวยที่ฉายแววพร่าเลือนด้วยพิษสวาท มือหนาเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคิ้วคอดให้แนบชิดติดกับร่างกายของเขา จนเธอสัมผัสได้ถึงความปรารถนาอันร้อนรุ่มที่ตื่นตัวอยู่ภายใต้เนื้อผ้า "เกมนี้ยังไม่จบหรอกครับรินรดา..." เขากระซิบชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการจูบ เสียงทุ้มต่ำนั้นพร่าระคนไปด้วยความปรารถนา "ในเมื่อคุณเลือกที่จะเล่นกับไฟ คุณก็ต้องเตรียมตัวรับผลที่จะตามมา... บนเตียงของผม" รินรดายังไม่ทันได้เอ่ยปากโต้เถียง เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งเซฟเฮาส์ แสงไฟสีแดงส้มกะพริบวาบสลับกันไปมาทั่วห้อง หน้าจอเทอร์มินัลทั้งหมดดับวูบลงก่อนจะกลับมาสว่างอีกครั้งด้วยข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้สีหน้าของคีรินเปลี่ยนไปในพริบตา *รหัสผ่านถูกถอดถอนจากภายนอก... ระบบกำลังถูกเจาะโดยบุคคลที่สาม* คีรินขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบหันกลับไปมองหน้าจอหลักทันที รินรดาฉวยจังหวะที่เขาสลัดความสนใจไปชั่วขณะ ผลักอกแกร่งสุดแรงแล้วถอยร่นไปตั้งหลักที่มุมห้อง แต่ทว่า... ประตูนิรภัยที่ควรจะปิดตายกลับเลื่อนเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นเงาร่างสูงโปร่งของใครบางคนก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบ "ดูเหมือนว่าฉันจะมาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของพวกคุณสินะ... คีริน" เสียงทุ้มกังวานที่คุ้นเคยดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ **อีธาน** คู่ปรับตัวฉกาจที่ยืนถืออุปกรณ์ถอดรหัสรุ่นล่าสุดอยู่ในมือ แววตาของอีธานกวาดมองคีรินและรินรดาด้วยความเย้ยหยัน ขณะที่คีรินหันกลับมาเผชิญหน้ากับผู้มาเยือน รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกจากร่างของอัลฟ่าหนุ่มทันทีบรรยากาศในห้องพลิกผันจากความเร่าร้อนทางอารมณ์กลายเป็นสมรภูมิเดือดในเสี้ยววินาที --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ภาคินทร์เที่ยงคืน" เสมอมาครับ