รินรดากับก้าวใหม่

แฟ้มเอกสารสีดำสนิทบนโต๊ะประชุมกระจกใสเงาวับ สะท้อนเงาใบหน้าของรินรดาที่นิ่งสนิทไร้รอยยิ้ม ดวงตากลมโตคู่เดิมที่เคยมีแต่ความหวาดกลัวและคราบน้ำตา บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยประกายความเด็ดเดี่ยวเยียบเย็น ราวกับกระจกเงาที่พร้อมจะสะท้อนความเจ็บปวดทั้งหมดกลับไปหาผู้ที่เคยสร้างมันขึ้นมา "ข้อเสนอของพศินผ่านการอนุมัติจากคณะกรรมการแล้วค่ะคุณริน คุณกำลังจะได้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทกฎหมายทีแอนด์ที... บริษัทเดียวกับที่ธีธัชเคยเหยียบย่ำคุณอย่างไร้ความปรานี" เลขานุการสาวคนสนิทกระซิบรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นระคนชื่นชม รินรดายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่มันทรงพลังพอกที่จะสั่นคลอนบัลลังก์ของทนายความหนุ่มผู้ไร้หัวใจคนนั้นได้ "ความยุติธรรมที่ธีธัชเคยพร่ำสอนฉันในอดีต... วันนี้ฉันกำลังจะใช้มันซื้ออนาคตของเขามาไว้ใต้ฝ่าเท้า" เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งก่อนที่ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปจะก้าวเข้ามา ธีธัชชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าผู้ถือหุ้นรายใหม่ที่ทางบอร์ดบริหารนัดหมายให้เขามาทำความรู้จักในฐานะพันธมิตรทางธุรกิจรายใหญ่ ไม่ใช่ใครอื่น—แต่อเป็นอดีตภรรยาที่เขาเคยคิดว่าเธอเป็นเพียงดอกไม้ริมทางที่ไร้ค่า บรรยากาศในห้องประชุมพลันเย็นเยียบลงทันที แรงกดดันระหว่างคนทั้งสองพุ่งสูงจนแทบได้ยินเสียงอากาศเสียดสีกัน ธีธัชขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมกริบกวาดมองเอกสารบนโต๊ะสลับกับใบหน้าที่นิ่งเฉยของหญิงสาวตรงหน้า หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งตกใจ โกรธขึง และ... ความหวาดกลัวลึกๆ ที่เขาไม่เคยยอมรับมาก่อน "คุณรินรดา..." น้ำเสียงทุ้มต่ำหลุดลอดไรฟันของธีธัชออกมาอย่างยากเย็น "คุณเล่นเกมอะไรอยู่ คุณคิดว่าการเข้ามาถือหุ้นในบริษัทของผมจะทำให้คุณชนะผมได้งั้นเหรอ?" รินรดาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นประสานสายตากับอดีตสามีอย่างไม่เกรงกลัว มือเรียวบางเอื้อมไปหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ ท่าทางที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคนทำให้ธีธัชรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรงกลางฝูงชน "เกมเหรอคะคุณธีธัช?" รินรดาย้อนถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงกระดูกดำ "ฉันไม่ได้มาเล่นเกมค่ะ ฉันมาเพื่อทวงคืนสิ่งที่ควรจะเป็นของฉัน... และเพื่อสอนให้คุณได้รู้ซึ้งว่า การสูญเสียอำนาจที่ตัวเองภาคภูมิใจนักหนามันรู้สึกอย่างไร" "คุณไม่มีทางทำแบบนั้นได้! อำนาจในบริษัทนี้อยู่ที่ผม หุ้นส่วนใหญ่ที่คุณซื้อมาก็แค่เศษกระดาษถ้าผมไม่..." "ถ้าคุณไม่อนุญาตงั้นเหรอคะ?" รินรดาหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่เย็นชาที่สุดเท่าที่ธีธัชเคยได้ยินจากผู้หญิงคนนี้ "ลองเปิดแฟ้มหน้าสุดท้ายดูสิคะ แล้วคุณจะรู้ว่าตอนนี้ใครกันแน่ที่มีอำนาจเหนือกว่าในบริษัททีแอนด์ทีแห่งนี้" ธีธัชรีบพลิกเอกสารในแฟ้มสีดำตรงหน้าด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย สายตาคมกวาดอ่านตัวเลขและชื่อผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ดวงตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ลายเซ็นที่ปรากฏอยู่ท้ายหน้ากระดาษนั้นไม่ใช่แค่ชื่อของรินรดา แต่มีชื่อของ 'พศิน' และกลุ่มทุนใหญ่อีกสามกลุ่มหนุนหลังอยู่ ซึ่งหมายความว่าพวกเขากุมเสียงข้างมากในบอร์ดบริหารทั้งหมด และสามารถปลดเขาออกจากตำแหน่งประธานบริษัทได้ทันทีตามกฎหมาย! "คุณ... คุณร่วมมือกับพศินตั้งแต่เมื่อไหร่?" ธีธัชเค้นเสียงถาม ความเยือกเย็นที่เคยมีพังทลายลงไม่เป็นท่า เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามไรผม แม้เขาจะเป็นทนายความมือหนึ่งที่ไม่เคยแพ้คดีใดในศาล แต่ในเกมธุรกิจนี้ เขากำลังจะพ่ายแพ้ราบคาบให้อดีตภรรยาที่เขาเคยเหยียบยละเลย "ตั้งแต่ที่คุณเลือกที่จะทำลายชีวิตฉันอย่างไร้เยื่อใยไงคะ" รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง โน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูของชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อยด้วยความแค้นที่อัดอั้นมานาน "จำไว้ให้ดีนะคะคุณธีธัช... นี่เป็นเพียงแค่ก้าวแรกเท่านั้น" เธอยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ก่อนจะหมุนตัวเดินหันหลังเตรียมก้าวออกจากห้องประชุมโดยไม่แม้แต่จะชายตามองเขาอีก แต่ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้งโดยเลขานุการส่วนตัวของธีธัชที่มีสีหน้าตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับเด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักวัยราวๆ สี่ขวบที่วิ่งเข้ามาเกาะชายกระโปรงของรินรดา พร้อมกับเอ่ยเรียกเสียงใสที่ทำเอาห้องประชุมทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันสนิท "คุณแม่ครับ... คุณพ่อมารับเราหรือยังครับ?" ธีธัชหันขวับไปมองเด็กชายคนนั้นทันที ร่างกายของทนายความผู้ไร้หัวใจชาวาบไปทั้งร่างเมื่อสังเกตเห็นโครงหน้า ดวงตา และริมฝีปากของเด็กน้อยที่ถอดแบบมาจากตัวเขาเองราวกับส่องกระจกเงา และในวินาทีนั้นเอง เอกสารใบรับรองแพทย์และผลตรวจ DNA ฉบับจริงที่รินรดาจงใจซ่อนไว้ใต้แฟ้มเอกสาร ก็ร่วงหล่นลงมาแทบเท้าของเขาพอดี! — กระจกเงาสะท้อนใจ