มิตรภาพที่น่าสงสัย

ก้านนิ้วเรียวยาวของพศินหมุนแก้วคริสตัลใสบรรจุของเหลวสีอำพันช้าๆ ในความสลัวของบาร์ส่วนตัวระดับไฮ엔ด์ ดวงตาคมปลาบจับจ้องร่างระหงของรินรดาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม หญิงสาวในชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มสะท้อนภาพลักษณ์ของหญิงสาวผู้ผ่านพ้นมรสุมชีวิตจนแข็งแกร่งเกินกว่าจะถูกหลอกล่อด้วยคำหวานตื้นเขิน เธอกำลังใช้ปลายช้อนเงินคนกาแฟคาปูชิโน่ในถ้วยกระเบื้องเคลือบอย่างใจเย็น ทว่าทุกย่างก้าวและแววตาของเธอกลับสร้างแรงดึงดูดมหาศาลในสายตาของนักธุรกิจหนุ่มผู้กระหายชัยชนะ "คุณรินรดานี่น่าสนใจกว่าที่ผมประเมินไว้เสียอีกนะคะ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบที่โรยตัวระหว่างพวกเขา "การที่ทนายความมือหนึ่งอย่างธีธัชเพลี่ยงพล้ำให้กับคดีใหญ่ติดต่อกันสองคดี... ฉันคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ" รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่าย รอยยิ้มบางเบาที่ปรากฏบนริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีนู้ดไม่ได้ไปถึงดวงตาคู่สวยที่ว่างเปล่าและเย็นชา เธอนึกย้อนไปถึงอดีต—ช่วงเวลาที่เธอเคยเป็นเพียงเงาข้างกายทนายความหนุ่มผู้ไร้หัวใจ ยอมก้มหัวให้ความเย็นชาและความห่างเหินที่เขาหยิบยื่นให้ด้วยความไร้เดียงสา จนกระทั่งวันที่ความเจ็บปวดเจียระไนเธอให้กลายเป็นเพชรที่ไม่มีวันยอมให้ใครเหยียบย่ำซ้ำสอง "คุณพศินกำลังเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่าคะ?" รินรดาเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงพลัง "ฉันเป็นแค่อดีตภรรยาที่ถูกเขาทิ้งขว้าง ไม่ได้มีอิทธิพลอะไรพอที่จะไปบงการเกมในศาลของทนายธีธัชหรอกค่ะ" "แต่อดีตภรรยาคนนี้... คือคนเดียวที่กุมจุดอ่อนและรู้วิธีทำลายเกราะกำบังอันสมบูรณ์แบบของเขาไม่ใช่หรือครับ?" พศินโน้มตัวไปข้างหน้า รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏที่มุมปาก "ผมไม่ได้ต้องการให้คุณออกหน้าหรอกนะรินรดา สิ่งที่ผมต้องการมีเพียงแค่... การสนับสนุนข้อมูลวงในที่คุณรู้ดีกว่าใคร และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ผมพร้อมจะช่วยให้คุณได้เห็นวันที่ผู้ชายหยิ่งผยองคนนั้นสูญสิ้นทุกอย่าง... แม้กระทั่งศักดิ์ศรีที่เขารักนักหนา" ข้อเสนอหอมหวานที่เคลือบยาพิษ พศินจงใจใช้ความแค้นของเธอเป็นสะพานเชื่อมเพื่อก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดเหนือสำนักงานกฎหมายของธีธัช เขารู้ดีว่ารินรดามีบาดแผลลึก และบาดแผลนั้นคืออาวุธชั้นดีที่จะใช้ทิ่มแทงหัวใจของอดีตสามีผู้ไม่เคยรู้จักคำว่าพ่ายแพ้ รินรดานิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ปล่อยให้ความเงียบสร้างแรงกดดัน เธอทอดสายตามองออกไปนอกกระจกใสบานใหญ่ เบื้องล่างคือแสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวงที่ดูราวกับภาพลวงตา หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ผสม The cocktail ระหว่างความเจ็บปวดเก่าก่อนและความกระหายใคร่รู้ที่จะได้เห็นธีธัชร่วงหล่นจากบัลลังก์ *เขาเคยเหยียบย่ำคุณ... เขาเคยทำให้คุณต้องร้องไห้จนแทบขาดใจ...* เสียงกระซิบจากความทรงจำแสนเจ็บปวดดังขึ้นในหัว "ถ้าฉันตกลง... ฉันจะได้อะไรจากคุณมากกว่าการเห็นเขาพังทลายล่ะคะ?" รินรดาตัดสินใจย้อนถาม แววตาของเธอเปล่งประกายความเยือกเย็นที่ทำให้พศินถึงกับชะงักไปชั่วขณะ เขาไม่คิดว่าผู้หญิงที่เคยดูอ่อนแอในข่าวฉาววันนั้น จะมีรัศมีของความอันตรายแผ่ซ่านออกมาได้ชัดเจนขนาดนี้ "ทุกอย่างที่คุณต้องการ... หุ้นส่วนครึ่งหนึ่งของโปรเจกต์ใหญ่ หรือแม้แต่ความสะใจที่คุณปรารถนา" พศินยื่นข้อเสนอพร้อมรอยยิ้มมั่นใจ ทว่า ในขณะที่เกมการแก้กำลังถูกชักใยอย่างแนบเนียน ภายในร้านกาแฟอีกมุมหนึ่งที่ไม่ไกลกันนัก ธีธัชซึ่งบังเอิญนัดลูกค้ามาพูดคุยธุรกิจกลับต้องชะงักฝีเท้า สายตาคมกริบของทนายความหนุ่มผู้เย็นชาและไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น กลับเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อภาพสะท้อนในกระจกเงาสบเข้ากับร่างของอดีตภรรยาที่เขากำลังทำลายชีวิต เธอกำลังนั่งสนทนากับพศิน—คู่แข่งทางธุรกิจที่อันตรายที่สุดและจ้องจะเล่นงานเขาในทุกวิถีทาง ความรู้สึกเจ็บแปลบประหลาดแล่นริ้วขึ้นมากลางอก ธีธัชรู้สึกเหมือนลมหายใจสะดุด ภาพของรินรดาในอดีตที่เคยนั่งรอเขาด้วยความหวังซ้อนทับขึ้นมากับภาพของหญิงสาวผู้เย็นชาในวันนี้ รอยยิ้มที่เธอให้กับพศินมันบาดลึกเข้าไปในหัวใจของคนที่เพิ่งสำนึกบาปและพยายามทุกวิถีทางเพื่อไถ่โทษ เขาก้าวเท้าออกไปโดยไม่รู้ตัว ตั้งใจจะเข้าไปขัดจังหวะความสัมพันธ์อันน่าสงสัยนี้ แต่แล้วโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของเขาก็สั่นครืดขึ้นมาพร้อมข้อความปริศนาจากเบอร์แปลก เมื่อธีธัชมือกดเปิดหน้าจออ่านข้อความสั้นๆ นั้น ดวงตาคู่คมก็หดแคบลง ลมหายใจสะดุดกึก ร่างสูงใหญ่แข็งค้างราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน *“คุณคิดว่าคุณรู้จักเธอดีพอแล้วหรือคะ... ทนายธีธัช? ระวังลูกชายตัวน้อยของคุณจะหายไปจากชีวิต เหมือนที่คุณเคยทิ้งเธอไว้อย่างโดดเดี่ยวในอดีตนะคะ”* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามและอินไปกับความดราม่าเข้มข้นในตอนนี้ด้วยนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!