ความลับในแฟ้มลับ

เสียงกระดาษแผ่นบางที่ถูกดึงออกจากแฟ้มหนังสีชาในห้องทำงานที่เงียบงัด ราวกับเสียงกรีดเฉือนเนื้อเยื่อหัวใจให้ขาดวิ่นทีละน้อย ลลินไม่ได้หลั่งน้ำตา แม้ความเจ็บปวดในอกจะหนักอึ้งราวกับมีหินผาทับถม ความโศกเศร้าในอดีตได้ถูกหล่อหลอมจนกลายเป็นความด้านชาและเด็ดขาด ปลายนิ้วเรียวที่สวมแหวนเงินเกลี้ยงสะอาดสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อกวาดสายตาอ่านตัวอักษรบนกระดาษจดบันทึกการโอนเงินและจดหมายเวียนภายใน ทุกอย่างกระจ่างชัดเจนยิ่งกว่ากระจกเงา รดา... ผู้หญิงที่มักแย้มยิ้มด้วยท่าทางแสนหวานและแสดงตัวเป็นมิตรในทุกครั้งที่ออกงานสังคม หล่อนไม่ใช่แค่คู่แข่งทางธุรกิจที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมแย่งชิงโปรเจกต์สำคัญ แต่หล่อนคือ "สถาปนิก" ผู้อยู่เบื้องหลังโศกนาฏกรรมทั้งหมดในชีวิตแต่งงานของเธอกับคีย์เมื่อสามปีก่อน เอกสารชุดนี้ระบุชัดเจนถึงการติดสินบนพนักงานในบริษัทของคีย์ การปลอมแปลงผลตรวจทางการแพทย์ และการสร้างหลักฐานเท็จที่ทำให้คีย์เข้าใจผิดว่าลลินเป็นคนทะเยอทะยานจนยอมแลกทุกอย่าง แม้กระทั่งการทำลายสายสัมพันธ์ของพวกเขา รดาเป็นคนจัดฉากทุกอย่างด้วยรอยยิ้ม และปล่อยให้ลลินต้องแบกรับความอัปยศ เดินออกจากชีวิตของสามีผู้เย็นชาด้วยตัวเปล่าและหัวใจที่แหลกสลาย "เล่นละครตบตาเก่งเสียจริงนะคะ... รดา" ลลินพึมพำกับความว่างเปล่า มุมปากหยักยิ้มขึ้นด้วยรอยยิ้มเยียบเย็นที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา แววตาสีเข้มวับโรจน์ด้วยเพลิงแห่งการแก้แค้นที่ถูกสุมไฟไว้อย่างดี เกมที่อีกฝ่ายเริ่มต้นด้วยการบดขยี้ชีวิตเธอนั้น บัดนี้ถึงเวลาที่ผู้เล่นจะต้องเปลี่ยนมือแล้วค่ะ แกร็ก! เสียงบิดลูกบิดประตูห้องทำงานส่วนตัวดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของคีย์จะก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉยตามแบบฉบับของเขา ดวงตาคมกริบกวาดมองเอกสารบนโต๊ะสลับกับใบหน้าของลลินที่ไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย "ดึกมากแล้ว ทำไมยังไม่กลับห้องพักอีก คุณลลิน" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น เจือความระแวงเล็กน้อยตามสัญชาตญาณของนักธุรกิจผู้รอบคอบ เขายังคงจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้ทั้งหมด ความทรงจำของเขายังคงเป็นเศษเสี้ยวที่ปะต่อไม่ติด แต่สัญชาตญาณบางอย่างมักจะดึงดูดให้เขาสลัดความสนใจมาที่ผู้หญิงคนนี้เสมอ ลลินค่อยๆ พับเอกสารชุดนั้นเก็บลงในแฟ้มอย่างใจเย็น ท่าทีที่สงจนน่ากลัวทำให้คีย์ต้องหรี่ตามองด้วยความสงสัย เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สบตาอดีตสามีที่เคยทอดทิ้งเธออย่างไร้เยื่อใยด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยอำนาจและศักดิ์ศรีที่ทวงคืนมาได้ "ฉันแค่กำลังทบทวนความทรงจำเก่าๆ น่ะค่ะ คุณคีย์" ลลินก้าวเข้าไปใกล้เขาช้าๆ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคยลอยแตะจมูก ทำให้คีย์รู้สึกวูบไหวในอกอย่างประหลาด "ความทรงจำเกี่ยวกับคนที่คุณเคยปกป้อง และคนที่คุณเคยเหยียบย่ำอย่างไร้ความปรานี... คุณอยากรู้ไหมคะว่าความจริงเบื้องหลังหน้ากากอันแสนงดงามของใครบางคน มันน่าขยะแขยงแค่ไหน" คีย์ขมวดคิ้วมุ่น "คุณหมายถึงอะไร ลลิน?" "อีกไม่นานคุณจะได้รู้แน่ค่ะ..." ลลินเอ่ยเสียงกระซิบแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในความเงียบ ดวงตาคู่สวยจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม "และเมื่อถึงวันนั้น หวังว่าคุณจะมีความกล้าพอที่จะยอมรับว่าตัวเองเคยโง่เง่าแค่ไหนที่ปล่อยมือฉันไป" บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองตึงเครียดจนแทบจะหยิบจับเป็นรูปธรรมได้ คีย์รู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังหลุดมือไปจากความควบคุมของเขา ร่างสูงก้าวเข้าไปจะคว้าข้อมือเธอไว้เพื่อเค้นหาความจริง แต่ทว่า— ก๊อกๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับร่างของเลขานุการส่วนตัวของคีย์ที่ผลุบเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกจนปิดไม่มิด "ท่านประธานครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... คุณรดาบุกมาที่บริษัท ยืนกรานว่าจะพบคุณให้ได้ตอนนี้เลยครับ!" ดวงตาของลลินไหววับขึ้นวูบหนึ่ง รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปากอย่างปิดไม่มิด ในขณะที่คีย์หันกลับไปมองเลขานุการสลับกับลลินด้วยความรู้สึกสังหรณ์ใจอย่างรุนแรงว่าพายุลูกใหญ่กำลังจะซัดถล่มสำนักงานแห่งนี้ในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า — ชานมไข่มุกหวานร้อย