การแข่งขันประลองฝีมือประจำปี

กลิ่นอายของโลหะหลอมเหลวและน้ำยาขัดเงาเกรดพรีเมียมคละคลุ้งไปทั่วห้องทำงานใต้ดินของกิลด์ ในขณะที่เสียงค้อนกระทบกับทั่งเหล็กดัง "ก๊อง... ก๊อง..." เป็นจังหวะสม่ำเสมอสะท้อนความมุ่งมั่นอย่างไร้ที่ติ เรย์ใช้หลังมือปาดเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าผาก สายตาคมกริบยังคงจดจ้องอยู่กับดาบใหญ่สีดำสนิทในมือ ซึ่งมีอักขระเวทมนตร์โบราณเรืองแสงสีฟ้าจางๆ ไหลเวียนอยู่ตามแนวคมดาบ มันไม่ใช่แค่ศาสตราวุธธรรมดา แต่เป็นผลงานชิ้นเอกที่เขาใช้เวลาปลุกเสกและคำนวณสัดส่วนค่าความทนทานมานานนับสัปดาห์ "เจ้าเด็กทึ่มนั่น... จะพร้อมรับภาระน้ำหนักของเจ้านี่ไหวหรือเปล่านะ" เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยความเย้าหยวนดังขึ้นจากมุมห้อง เซเลสในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ก้าวออกมาจากเงาลับ นางทอดสายตามองดาบในมือเรย์ด้วยประกายความสนใจระคนทึ่ง ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าฝีมือการตีเหล็กและการผสานระบบรูนเวทของชายหนุ่มตรงหน้าก้าวล้ำเกินกว่ามาตรฐานของช่างตีเหล็กทั่วไปในทวีป Aethelgard ไปไกลโขแล้ว "ลูคัสไม่มีทางเลือกอื่นหรอกค่ะอาจารย์ งานประลองประจำปีของเมืองหลวงวันนี้ เขาลงทะเบียนในนามตัวแทนกิลด์เราไปแล้ว และคู่แข่งรอบสุดท้ายก็ไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่เป็นพวกกิลด์ ‘ราชันโลหิต’ ที่จ้องจะเล่นงานเราอยู่" เรย์วางค้อนลงบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา ก่อนจะหยิบผ้าไหมเนื้อนุ่มมาเช็ดทำความสะอาดรอยคราบเขม่าบนใบดาบอย่างทะนุถนอม ในขณะเดียวกัน ที่สนามประลองกลางเมืองหลวง บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องกึกก้องของฝูงชนนับหมื่นที่หลั่งไหลมาชมมหกรรม "การแข่งขันประลองฝีมือประจำปี" ซึ่งจัดขึ้นบนสังเวียนลอยฟ้าอลังการที่สร้างด้วยศิลาเวทมนตร์ ลูคัสยืนหอบหายใจเล็กน้อยอยู่บริเวณห้องพักนักกีฬาก่อนลงสนาม ร่างกายกำยำของเขาเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากรอบคัดเลือกที่ผ่านมา แต่แววตาของนักสู้สายแทงค์คนนี้กลับไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากำลังรอคอยช่วงเวลานี้ด้วยซ้ำ "ลูคัส! นายไหวแน่นะ คู่ต่อรอบนี้คือ 'กาลอส' มือหนึ่งสายโจมตีระยะประชิดของกิลด์ราชันโลหิตเชียวนะ หมอนั่นใช้ขวานยักษ์ที่เคลือบพิษพาราาลีซิสระวังตัวด้วยล่ะ" เสียงแจ้งเตือนปาร์ตี้ดังขึ้น พร้อมกับข้อความแชทจากเรย์ที่ส่งตรงเข้ามาเตือนสติ ลูคัสแย้มยิ้มมุมปาก เขาพิมพ์ตอบกลับสั้นๆ ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ก่อนจะเดินก้าวเท้าออกสู่แสงสว่างของสนามประลอง ท่าเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่มราวกับคลื่นทะเลซัดสาดเข้าใส่ ทันทีที่กาลอสปรากฏตัวขึ้นบนฝั่งตรงข้าม ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะหนามสีเลือดก็หัวเราะเยาะออกมาเสียงดัง "นึกว่าใคร... ที่แท้ก็เจ้าแทงค์กะโหลกะลาจากกิลด์ไร้อันดับนี่เอง เอาล่ะ แกยอมแพ้แล้วกราบแทบเท้าฉันซะดีๆ ก่อนที่ฉันจะบดขยี้แกให้แหลกคาสนาม!" คำดูถูกนั้นเรียกเสียงหัวเราะจากผู้ชมรอบข้างได้ไม่น้อย แต่ลูคัสกลับนิ่งเงียบ เขายกมือขึ้นแตะสร้อยคอที่เรย์มอบให้เป็นเครื่องราง พร้อมกับสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อดึงสติ ดำดิ่งลงสู่ห้วงสมาธิที่ได้รับการฝึกฝนร่วมกับอาจารย์เซเลส "เสียงระฆังเปิดฉากดังขึ้น!" สิ้นเสียงประกาศของกรรมการ กาลอสพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูงราวกับพายุเฮอร์ริเคน ขวานยักษ์ในมืออาบด้วยแสงสีแดงฉานหวาดเสียว ฟาดฟันลงมาหมายจะปลิดชีพในดาบเดียว แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านจนพื้นสนามสั่นสะเทือน *เปรี้ยง!* เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว ลูคัสไม่ได้หลบหนี เขายกโล่ขึ้นตั้งรับเต็มกำลัง แรงกระแทกทำให้เขากระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว ร่างกายสั่นเทาจากพิษที่เริ่มกัดกินเกราะป้องกัน แต่ทว่า... ดวงตาของเขากลับประกายแสงสีทองวาบขึ้น นี่ไม่ใช่การต่อสู้ด้วยกำลังกายธรรมดา แต่เป็นช่วงเวลาที่ระบบการประสานพลังที่เรย์ออกแบบไว้เริ่มทำงาน! "ระบบอัคคีทมิฬ... ทำงาน" ทันทีที่ลูคัสท่องรหัสลับในใจ ดาบใหญ่สีดำสนิทที่เรย์เพิ่งส่งมอบให้เมื่อเช้าก็ถูกชักออกมาจากฝัก มันไม่ได้ถูกใช้โดยมือของช่างตีเหล็ก แต่ถูกตวัดออกด้วยพลังใจทั้งหมดของนักสู้สายแทงค์ที่ก้าวข้ามขีดจำกัดของตนเอง แสงสีดำสนิทผสมผสานกับออร่าเวทมนตร์โบราณพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แหวกม่านเมฆจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกสะท้อนไปทั่วสนามประลอง รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของกาลอสแข็งค้างทันที เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานระดับทำลายล้างที่กำลังพุ่งตรงเข้ามาหาเขาโดยไม่ทันตั้งตัว ในสนามเบื้องล่าง เรย์ที่ยืนมองผ่านหน้าจอระบบจำลองภาพการแข่งขันจากระยะไกล ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นเกจพลังของลูคัสพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างก้าวกระโดด ทว่า ในวินาทีที่ดาบเล่มนั้นกำลังจะปะทะเข้ากับร่างของคู่ต่อสู้ เสียงแจ้งเตือนระบบฉุกเฉินสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเรย์ พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่ไม่มีใครคาดคิด— [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงข้อมูลภายนอก / ผู้เล่นปริศนา ID: 'Null_00' ได้ทำการปลดล็อกขีดจำกัดสนามประลอง / พื้นที่เขตเมืองหลวงเข้าสู่สถานะ 'ล็อกดาวน์ฉุกเฉิน'] ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับเรย์และผองเพื่อนในตอนนี้นะคะ / ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน