ความหนาวเหน็บและการร่วมมือ

เกล็ดน้ำแข็งขนาดเท่าปลายเข็มพุ่งทะลวงผ่านช่องว่างของชุดเกราะหนังอย่างแม่นยำ ทุกครั้งที่ลมหายใจถูกพ่นออกมา มันจะกลายเป็นไอสีขาวขุ่นที่ลอยเคว้งคว้างก่อนจะถูกความหนาวระดับติดลบสิบห้าองศาดูดกลืนจนสลายไป "ให้ตายเถอะ... นี่มันระบบจำลองความรู้สึกสมจริงเกินไปหน่อยไหมเนี่ย!" ลูคัสสบถเสียงสั่นสะท้าน มือหนาพยายามกุมดาบใหญ่คู่ใจเอาไว้แน่น แต่ปลายนิ้วที่เริ่มชาด้านทำให้การยึดจับแทบไม่เหลือประสิทธิภาพ ชุดเกราะเหล็กกล้าที่เคยสะท้อนแสงไฟอย่างองอาจ บัดนี้กลับถูกเคลือบไว้ด้วยเกล็ดน้ำแข็งสีขาวโพลนจนหนักอึ้งราวกับแบกแผ่นหิน เรย์ชำเลืองมองเพื่อนสนิทที่กำลังยืนสั่นเป็นเจ้าเข้า ขณะที่สายตาของเขาเองก็กำลังกวาดมองหน้าต่างอินเทอร์เฟซระบบที่กะพริบเตือนสีแดงฉาน ค่าสถานะ *[Hypothermia - ความหนาวเหน็บรุนแรง]* กำลังกัดกินพลังชีวิตของพวกเขาอย่างต่อเนื่องทีละน้อย แถบ HP ของลูคัสร่วงลงมาเหลือเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว และยังคงลดลงเรื่อยๆ ตามอัตราส่วนของความสูงที่เพิ่มขึ้น "อดทนไว้นิดลูคัส อีกไม่ถึงสามร้อยเมตรเราก็จะถึงจุดพักตามแผนที่ที่เซเลสทำ3เครื่องหมายไว้แล้ว" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามรักษาความนิ่งสงบ แม้ว่าปลายนิ้วมือของเขาจะเริ่มสูญเสียการรับสัมผัสจากการถือค้อนตีเหล็กคู่กายที่นำความเย็นเยียบเข้ามาสู่กระดูก เบื้องหน้าของพวกเขาคือ "ยอดเขาเข็มเงิน" ภูมิประเทศอันทุรกันดารที่ปกคลุมด้วยพายุหิมะโหมกระหน่ำ ทว่าสิ่งที่น่ากลัวกว่าความหนาวเหน็บ กลับไม่ใช่สภาพอากาศตามธรรมชาติ... เสียงคำรามต่ำลึกที่ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากฟากฟ้าเบื้องบนเมื่อครู่ ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ท้องฟ้าที่เคยเป็นสีฟ้าครามของโลก VRMMO อย่าง Aethelgard บัดนี้ถูกฉีกกระชากออกเป็นรอยร้าวสีเลือดขนาดมหึมา เมฆหมอกสีดำทมิฬม้วนตัวเป็นเกลียวพายุหมุนรอบเงาดำประหลาดที่ไม่มีอยู่ในฐานข้อมูลของระบบ มันไม่ใช่สัตว์อสูรที่ผู้เล่นระดับท็อปเคยพบเจอในหน้าประวัติศาสตร์กิลด์ใดๆ รูปร่างของมันคล้ายคลึงกับกิ้งก่าโบราณขนาดเท่าภูเขา เกล็ดของมันเปล่งแสงสีม่วงเข้มตัดกับบรรยากาศหนาวจัด และทุกครั้งที่มันขยับปีกโปร่งแสงที่กว้างใหญ่ไพศาล อุณหภูมิรอบตัวก็ดิ่งฮวบลงจนน้ำแข็งในอากาศกลายเป็นใบมีดคมกริบ "เรย์... นายเห็นไอ้บ้านั่นเหมือนที่ฉันเห็นใช่ไหม?" ลูคัสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก "ระบบเกมมัน... มันไม่ยอมแจ้งเตือนชื่อบอสเลยสักนิด แถมปุ่มล็อกเป้าหมายก็ขึ้นเครื่องหมายคำถามสีแดงเต็มไปหมด แบบนี้หมายความว่าไงวะเนี่ย!" "มันหมายความว่า เจ้าตัวนั้นไม่ใช่ข้อมูลที่ถูกสร้างขึ้นโดยระบบของเซิร์ฟเวอร์หลักตั้งแต่แรก..." เรย์พึมพำ ดวงตาภายใต้กรอบแว่นวิเคราะห์สะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ จากโค้ดระบบที่รวนเร เขาพยายามใช้ทักษะ *[Analytic Eye]* ตรวจสอบสิ่งมีชีวิตปริศนาเบื้องบน แต่สิ่งที่สะท้อนกลับมามีเพียงข้อความแจ้งเตือนซ้ำๆ ว่า *[Error: Data Corrupted / Unknown Entity]* ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านลงมาจากยอดเขา แรงโน้มถ่วงรอบตัวคล้ายจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ลูคัสทรรุดฮวบลงคุกเข่าข้างหนึ่งกับพื้นหิมะ ดาบใหญ่ในมือร่วงหล่นกระแทกพื้นน้ำแข็งเสียงดังสนั่น แขนขาของเขาชาดิกจนไร้ความรู้สึก ค่าสถานะความหนาวเหน็บพุ่งทะยานสู่ระดับวิกฤต *[Hypothermia Level Max: Movement Disabled]* "ลูคัส!" เรย์พุ่งเข้าไปประคองเพื่อนทันที แต่ความเย็นยะเยือกจากตัวลูคัสก็แผ่เข้ามาจนร่างของเขาสั่นสะท้านไปด้วย ปลายนิ้วของเรย์เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ แถบ HP ของเขาเองก็ไหลรินลงราวกับน้ำรั่วจากเขื่อน หากปล่อยไว้แบบนี้อีกไม่ถึงหนึ่งนาที ทั้งคู่จะต้องสูญเสียไอเทมและถูกส่งกลับจุดเกิดอย่างแน่นอน ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง เสียงฝีเท้าเบาหวิวราวกับเหยียบอยู่บนปุยเมฆก็ดังขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามของพายุหิมะ *กรอบแกรบ...* ร่างของหญิงสาวในชุดคลุมโบราณสีครามเข้ม ปักลวดลายดาราศาสตร์สีทองเรืองแสงค่อยๆ ก้าวเดินผ่านม่านหิมะหนาทึบเข้ามาอย่างไม่สะทกสะท้านต่อสภาพอากาศอันโหดร้าย เส้นผมสีเงินยวงยาวสลวยปลิวไสวไปตามแรงลม รอยยิ้มบางเบาที่ประดับอยู่บนริมฝีปากของเธอยังคงเปี่ยมด้วยความลึกลับและเยือกเย็นราวกับไม่ยินดียินร้ายต่อวิกฤตตรงหน้า "มัวทำหน้าตาตื่นตระหนกอะไรกันอยู่หรือคะ เด็กน้อยทั้งสอง" เสียงหวานใสกังวานใสเอ่ยขึ้นท่ามกลางเสียงพายุ เซเลសหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าของคนทั้งคู่ ดวงตาสีอัมพันคู่สวยกวาดมองร่างที่กำลังแข็งทื่อของลูคัสและท่าทางพยายามปกป้องเพื่อนของเรย์ ประกายความเอ็นดูเจือความขบขันฉายชัดอยู่ในแววตานั้น "อาจารย์เซเลส!" เรย์อุทานออกมาอย่างมีความหวัง แม้ลมหายใจจะติดขัด "ช่วย... ลูคัสทีครับ... เอ๊ย... ค่ะ! ช่วยเขาด้วย!" เรย์เกือบหลุดปากคำพูดคุ้นเคยตามความคุ้นชินในชีวิตจริง แต่สัญชาตญาณบางอย่างบอกให้เขาต้องระวังคำพูดต่อหน้า NPC อัจฉริยะผู้นี้ เซเลสหัวנסเบาๆ ในลำคอ เธอไม่ได้ต่อว่าความลนลานของเรย์ มือเรียวบางภายใต้ถุงมือผ้าไหมสีดำยกขึ้นช้าๆ นิ้วเรียวยาววาดลวดลายกลางอากาศเป็นอักขระโบราณที่เรืองแสงสีทองสว่างวาบตัดกับความมืดมิดของพายุหิมะ "โลกใบนี้กว้างใหญ่เกินกว่าที่พวกเธอจะจินตนาการนักค่ะ สิ่งที่อยู่บนยอดเขานั้น... ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นเลเวลต่ำควรจะมาแหยมตั้งแต่แรก แต่ในเมื่อก้าวขาเข้ามาแล้ว อาจารย์ในฐานะผู้ดูแลย่อมต้องมีบทเรียนพิเศษมอบให้เป็นธรรมดา" สิ้นคำพูดของเซเลส อักขระสีทองกลางอากาศก็ระเบิดออกเป็นละอองแสงอุ่นละมุนนับล้านดวง ละอองแสงเหล่านั้นร่วงหล่นลงมาปกคลุมร่างของเรย์และลูคัสราวกับสายฝนแห่งความเมตตา ทันทีที่ละอองแสงสัมผัสกับผิวหนัง ความหนาวเหน็บที่เสียดแทงกระดูกเมื่อครู่ก็มลายหายไปในพริบตา ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งแผ่ซ่านจากกลางอกกระจายไปทั่วทุกอณูของร่างกาย ค่าสถานะ *[Hypothermia]* ถูกลบเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย แถบ HP ของลูคัสดีดกลับขึ้นมาเต็มหลอดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับความรู้สึกมีชีวิตชีวาที่ไหลเวียนกลับคืนสู่ปลายนิ้ว "อ... โอ้โห! นี่มันเวทมนตร์อะไรกันเนี่ย ร่างกายฉันกลับมาขยับได้แล้ว!" ลูคัสผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความทึ่ง เขาก้มมองมือตัวเองที่กลับมามีสีเป็นปกติ พลางหันไปมองเซเลสด้วยสายตาที่เปลี่ยนจากความหวาดกลัวเป็นความเลื่อมใสสุดขีด เรย์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก เขายันตัวลุกขึ้นยืนโดยใช้ค้อนตีเหล็กเป็นไม้เท้าพยุงตัว สายตาคมกราบมองสำรวจอาจารย์สาวลึกลับผู้ไร้ก้นบึ้งคนนี้อย่างพินิจพิจารณาอีกครั้ง เวิลด์บิลดิ้งของเกมนี้ซ่อนความลับระดับมหภาคเอาไว้มากมาย และเซเลสก็คือศูนย์กลางของปริศนาเหล่านั้น "ขอบคุณมากครับ... เอ๊ย... ขอบคุณมากค่ะอาจารย์เซเลส" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง พร้อมโค้งศีรษะลงเล็กน้อยตามมารยาท "เวทมนตร์บทนี้ไม่มีอยู่ในคู่มือเวทมนตร์ของผู้เล่นทั่วไปแน่นอน มันคือเวทมนตร์ยุคโบราณที่สูญหายไปแล้วใช่ไหมคะ?" เซเลสยิ้มรับ รอยยิ้มของเธอมีความหมายลึกซึ้งเกินกว่าที่ชายหนุ่มจะคาดเดา ดวงตาสีอัมพันทอประกายสะท้อนภาพเงาดำมหึมาบนยอดเขาที่กำลังแผ่รังสีอำมหิตลงมาเรื่อยๆ "ฉลาดมากค่ะเรย์..." เซเลสเอ่ยเบาๆ ขณะก้าวเท้าขึ้นไปยืนเคียงข้างพวกเขา สายตาทอดมองไปยังยอดเขาเบื้องบนที่บัดนี้ปรากฏร่างเงาดำพุ่งทะยานลงมาด้วยความเร็วสูง "สิ่งที่กำลังตื่นขึ้น ไม่ใช่บอสธรรมดา... แต่มันคือผู้พิทักษ์ประตูมิติที่ถูกผนึกไว้ตั้งแต่ยุคสงครามทวยเทพ" ก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยถามอะไรเพิ่มเติม เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางก็ดังขึ้นก้องกังวานในหัวของทุกคน พร้อมกับหน้าต่างสีแดงฉานขนาดใหญ่ที่เด้งขึ้นมาขวางกั้นวิสัยทัศน์ *[ประกาศจากระบบเซิร์ฟเวอร์: ตรวจพบภารกิจลับระดับ SSS - "เงาแห่งอดีตกาลที่ถูกลืม"]* *[เงื่อนไข: ผู้เล่นเรย์และลูคัส ภายใต้การนำของเซเลส จะต้องเผชิญหน้ากับ "ดรากอนแห่งความมืดปฐพี" โดยไม่สามารถหนีออกนอกอาณาเขตได้]* *[คำเตือน: ความตายครั้งนี้จะนำไปสู่การสูญเสียไอเทมทั้งหมดในตัว และระงับไอดีชั่วคราว 72 ชั่วโมง]* และในวินาทีนั้นเอง... เงาดำมหึมาก็พุ่งทะลวงผ่านกลุ่มเมฆลงมาหยุดอยู่เบื้องหน้าพวกเขา ร่างอันใหญ่โตมโหฬารแผ่ไอสีม่วงทมิฬปกคลุมไปทั่วบริเวณ พร้อมกับดวงตาสีแดงฉานคู่ใหญ่ที่จ้องมองตรงมายังเรย์ ราวกับมันกำลังรอคอยการปรากฏตัวของเขามานับพันปี! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับกิลด์มือใหม่นี้นะคะ