"ไอ้จีโน่! มึงจะให้กูไปตายที่ไหนบอกมาเดี๋ยวนี้! คลิปบ้าอะไรของมึงห๊ะ! ลบเดี๋ยวนี้!"
เสียงโวยวายของกานต์ดังลั่นโถงทางเดินตึกนิเทศ แทบจะทะลุทะลวงเข้าไปในหูของคนที่กำลังนั่งกุมขมับอยู่ในกลุ่มแชทไลน์ที่ตอนนี้แจ้งเตือนเด้งรัวเหมือนเขื่อนแตก ภีมที่ยืนพิงผนังอยู่ข้างๆ ไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านกับคลิปหลุดนั่นเลยแม้แต่น้อย เขากลับยกยิ้มมุมปาก พลางกดโทรศัพท์ตอบแชทเพื่อนในกลุ่มด้วยความใจเย็น
"กานต์... ใจเย็นก่อนดิ ยิ่งโวยวายยอดวิวก็ยิ่งพุ่งนะ" ภีมเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าในแววตานั้นมีความขบขันซ่อนอยู่เต็มเปี่ยม
"ไอ้ภีม! มึงยังมีหน้ามาพูดอีกเหรอ! ก็ไอ้จีโน่มันเอาคลิปตอนมึงบอกชอบกูไปลงกลุ่มใหญ่! มึงเข้าใจคำว่า 'ชีวิตกูจบแล้ว' ไหม!" กานต์หันมาแผดเสียงใส่คนตัวสูงที่สูงกว่าเขาเกือบหนึ่งช่วงหัว ไหล่บางสั่นระริกด้วยความโกรธปนอับอาย
กานต์คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ด่าไอ้เพื่อนตัวดีที่หายหัวไปไหนไม่รู้ทิ้งไว้แค่รอยแค้น "จีโน่... มึงตายแน่ วันนี้กูจะถลกหนังมึง!"
[จีโน่: ว้ายยย แรงจังเพื่อนรัก แต่อย่าเพิ่งมาถลกหนังกูเลย วันนี้ครบรอบ 3 เดือนของพวกมึงไม่ใช่เหรอจ๊ะ? เห็นน้องกานต์ทำปฏิทินวงกลมไว้ในไอแพด... กูเลยจัดเซอร์ไพรส์ให้ไง ดอกไม้ ไฟสวยๆ เตรียมไว้ที่สวนหลังตึกวิศวะแล้วนะ รีบไปเคลียร์กันให้จบๆ ไป เอ๊ะ หรือจะต่อบทรักให้จบในคลิปภาคสองดีล่ะ?]
กานต์ชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าขาวจัดเริ่มขึ้นสีระเรื่อจนลามไปถึงใบหู "วันครบรอบ... สามเดือนบ้านป้ามึงสิ! ใครเขาทำ!"
"อ้าว... ไม่ใช่เหรอ?" ภีมขยับเข้ามาใกล้จนกานต์ได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ประจำตัวของเขา "แต่ถ้ามันเป็นวันครบรอบจริงๆ ก็ดีนะ... เพราะตั้งแต่คบกัน(มโน)มา ฉันยังไม่เคยซื้อดอกไม้ให้เธอเลยสักช่อ"
"นี่! อย่ามาเนียน" กานต์ถอยกรูด แต่แผ่นหลังกลับชนเข้ากับกำแพงอย่างจัง ภีมใช้โอกาสนั้นวางแขนกั้นปิดทางหนีเอาไว้ทันที
"ไปกันเถอะ... จีโน่มันอุตส่าห์จัดให้ ถึงจะบ้าบอไปหน่อย แต่บรรยากาศดีนะ" ภีมกระซิบชิดใบหู กลิ่นอายความอบอุ่นที่เขาจงใจปล่อยออกมาทำเอาหัวใจคนฟังเต้นผิดจังหวะจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก
ทั้งคู่เดินไปที่สวนหลังตึกวิศวะที่จีโน่อ้างไว้ ตามทางมีข้อความแปะติดไว้บนเสาไฟเป็นระยะๆ ทั้งรูปคู่ที่แอบถ่ายตอนเผลอ คำหยอดเสี่ยวๆ ที่ภีมชอบพูดใส่ กานต์ทำหน้าบูดบึ้งตลอดทาง แต่ใครจะรู้ว่าภายในใจเขากลับเต้นระรัวจนแทบจะระเบิดออกมา
เมื่อถึงสวน... ทุกอย่างดูโรแมนติกเกินความคาดหมาย มีไฟประดับดวงเล็กๆ ห้อยระย้าใต้ต้นไม้ใหญ่ กลางสวนมีโต๊ะตัวเล็กวางเค้กช็อกโกแลตอยู่หนึ่งก้อน พร้อมป้ายกระดาษลายมือหวัดๆ เขียนว่า 'Happy Anniversary (ที่กูจัดให้เอง) - จีโน่'
"ไอ้เพื่อนเวรนี่มันลงทุนเกินไปหรือเปล่า" กานต์บ่นอุบอิบขณะมองไปรอบๆ
"แต่มันสวยนะ... เธอชอบไหม?" ภีมไม่ได้มองไฟ เขามองแค่กานต์
"ก็... เฉยๆ" กานต์เบือนหน้าหนี แต่ริมฝีปากบางกลับเผลอยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ภีมเห็นแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปคว้ามืออีกฝ่ายมากุมไว้ กานต์สะดุ้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้สะบัดออก
"กานต์... เรื่องในคลิปน่ะ" ภีมเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น ทำเอาบรรยากาศที่แสนจะขี้เล่นเมื่อครู่เปลี่ยนไปทันที "ที่ฉันพูดไปตอนนั้น... ฉันหมายความตามนั้นทุกคำนะ ไม่ใช่เพราะโดนท้า ไม่ใช่เพราะแกล้ง... แต่เพราะฉันทนเก็บไว้คนเดียวมานานเกินไปแล้ว"
"..." กานต์เงียบ มือที่ถูกกุมไว้ชื้นเหงื่อจนภีมสัมผัสได้
"เป็นแฟนกันจริงๆ สักทีเถอะนะ ไม่ต้องมโนตามจีโน่มันแล้ว... นะครับ?"
กานต์เงยหน้าขึ้นสบตาคนตรงหน้า แววตาของภีมไม่มีความกวนประสาทหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความเว้าวอนที่แสนอ่อนโยนจนน่าใจหาย กานต์เม้มปากแน่นก่อนจะพยักหน้าช้าๆ
"อืม... ก็ได้"
ภีมยิ้มกว้างจนตาหยี ก่อนจะโน้มตัวลงมาประทับจูบเบาๆ ที่หน้าผากของอีกฝ่าย แต่ทว่า... จังหวะที่ความอบอุ่นกำลังแผ่ซ่านอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของกานต์ก็ดังขัดจังหวะขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
[จีโน่: เห้ย! พวกมึง! คลิปที่กูลงไปน่ะ... กูไม่ได้ลงแค่ในกลุ่มเพื่อนนะ! กูมือลั่นกดแชร์ลงเพจของคณะวิศวะกับนิเทศพร้อมกันเลย! ยอดไลก์ตอนนี้ทะลุหมื่นไปแล้วจ้า แถมมีนักข่าวเพจดังเอาไปลงแคปชั่นว่า 'คู่จิ้นหรือคู่จริง วิศวะนิเทศหวานฉ่ำกลางสวน!']
กานต์หน้าซีดเผือด ภีมเองก็ชะงักไปทันที ทั้งคู่หันมองหน้ากันด้วยความตกใจก่อนที่ภีมจะรีบคว้าโทรศัพท์ของกานต์มาดู
"ไอ้จีโน่! มึงทำอะไรลงไป!" ภีมสบถเบาๆ ทันใดนั้นเอง แสงแฟลชจากกล้องมือถือหลายตัวก็วูบวาบขึ้นมาจากพุ่มไม้รอบสวน พร้อมกับเสียงตะโกนของกลุ่มนักศึกษาที่แห่กันเข้ามาล้อมวงพวกเขาสองคนไว้จนขยับไปไหนไม่ได้
"วู้วววว! เปิดตัวแล้วเหรอพี่ภีม! พี่กานต์! รักกันหวานจนเพจแตกเลยนะครับ!"
ท่ามกลางความวุ่นวายที่โหมกระหน่ำเข้ามาเหมือนพายุ กานต์มองเห็นร่างหนึ่งที่ยืนยิ้มร่าอยู่ไกลๆ นั่นคือจีโน่ที่กำลังโบกมือให้พวกเขาอย่างเป็นสุข... สุขบนกองเพลิงความฉิบหายที่เขาสร้างขึ้นมาเองกับมือ!
ขอบคุณรี้ดเดอร์ที่ร่วมลุ้นไปกับความวุ่นวายในตอนนี้ด้วยนะคะ พีชชี่เบอร์รี่รักทุกคนค่ะ!
ขอโทษทีครับ พอดีแฟนผมหวง•ตอนที่ 26
วันครบรอบ(ที่มโนขึ้นมา)
ผลงานโดย พีชชี่เบอร์รี่
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พีชชี่เบอร์รี่)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอโทษทีครับ พอดีแฟนผมหวง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!