พันธะทางใจ

"อย่าให้พวกเขาขึ้นมาที่นี่ รินรดา" เสียงของคีรินทร์ไม่ได้ตะคอก แต่ทว่ามันกลับทรงพลังและเยือกเย็นราวกับคมมีดที่กรีดผ่านอากาศ เขาคว้าข้อมือของเธอไว้มั่น สายตาของเขาสะท้อนความหนักแน่นที่ทำให้คนฟังหัวใจเต้นผิดจังหวะ ท่ามกลางเสียงเอะอะโวยวายของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เริ่มดังชัดขึ้นจากโถงทางเดินชั้นล่าง "แต่คุณคีรินทร์คะ... หมายจับนั้น มันระบุชื่อฉัน นี่มันคือกับดักของเมธาชัดๆ ถ้าฉันหนีออกไปตอนนี้ มันก็เท่ากับยอมรับว่าฉันผิด!" รินรดาสั่นเทา มือของเธอเย็นเฉียบ เธอทำงานหนักมาตลอดชีวิตเพื่อสร้างชื่อเสียงและความไว้วางใจ ไม่คิดเลยว่าวันนี้ทุกอย่างจะพังทลายลงเพียงเพราะกลเกมที่เธอไม่ได้ก่อ คีรินทร์ดึงร่างบางเข้ามากอดแน่น อ้อมแขนของเขามอบความอบอุ่นที่สวนทางกับสถานการณ์อันเลวร้าย "ฟังผมนะ ผมไม่ได้บอกให้คุณหนี แต่ผมกำลังบอกว่า ผมจะไม่ปล่อยให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องตัวคุณ ตราบใดที่ผมยังหายใจอยู่" เขากดกริ่งเรียกหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยผ่านระบบภายใน ก่อนจะหันมาสบตาเธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมาย "เราไม่มีเวลาเหลือแล้ว รินรดา... บอกความจริงผมมา ว่าคุณมีหลักฐานอะไรที่เขาสามารถเอามาใส่ร้ายคุณได้บ้าง ถ้าเราจะสู้ เราต้องรู้ว่าอาวุธของศัตรูคืออะไร" รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจาย "ไฟล์สรุปยอดการส่งออกในไตรมาสที่สามค่ะ... ฉันตรวจสอบแล้วว่ามีช่องโหว่ แต่มันเป็นข้อมูลที่ฉันเป็นคนจัดการโดยตรง เมธาคงแอบแก้ไขตัวเลขในคลาวด์ส่วนตัวของฉันตอนที่ฉันเผลอ" "ดี" คีรินทร์ผละออกเพียงนิด นิ้วเรียวยาวเชยคางเธอขึ้น ให้ดวงตาคู่สวยที่สั่นระริกสบประสานกับนัยน์ตาสีเข้มของเขา "ต่อจากนี้ไป ไม่ว่าคุณจะเชื่อใจใครไม่ได้ แต่คุณต้องเชื่อใจผม เราจะเผชิญหน้ากับเรื่องนี้ไปด้วยกัน โดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ ทั้งสิ้น คุณจะยอมให้ผมเป็นคนกางปีกปกป้องคุณไหม?" "คุณจะเสี่ยงชื่อเสียงของตัวเองเพื่อคนเลขาส่วนตัวคนเดียวอย่างฉันไปทำไมคะ?" คำถามนั้นหลุดออกมาจากหัวใจที่อ่อนล้า คีรินทร์ยิ้มจางๆ แต่เป็นรอยยิ้มที่สั่นคลอนหัวใจคนมอง "เพราะคุณไม่ใช่แค่เลขาส่วนตัวสำหรับผมตั้งนานแล้ว รินรดา... การที่ผมรักคุณ มันไม่ใช่เงื่อนไข แต่เป็นพันธะทางใจที่เราสร้างมันขึ้นมาด้วยกัน" เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนหยุดลงที่หน้าประตูห้องทำงาน เสียงเคาะประตูที่รุนแรงทำให้บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก รินรดากำชายเสื้อของเขาไว้แน่น เธอเพิ่งตระหนักได้ว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอสร้างกำแพงล้อมรอบหัวใจตัวเองไว้สูงเพียงใด แต่ในวินาทีที่วิกฤตที่สุด คนที่เธอเคยคิดว่าเข้าถึงยาก กลับกลายเป็นคนที่ยินดีจะยืนหยัดเคียงข้างเธอจนวินาทีสุดท้าย คีรินทร์เดินไปที่ประตู เขาไม่ได้เปิดทันที แต่หันกลับมามองเธอเป็นครั้งสุดท้าย "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ อย่าปล่อยมือผม" เขาสูดหายใจลึกก่อนจะเปิดประตูออก เผยให้เห็นสารวัตรตำรวจกลุ่มหนึ่งที่ยืนรออยู่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะได้เอ่ยปาก คีรินทร์ก็ก้าวออกมาขวางหน้าไว้ พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ดูอันตรายและทรงอำนาจ "สารวัตรครับ ก่อนจะทำอะไร ผมมีเอกสารชุดหนึ่งที่คิดว่าคุณน่าจะสนใจ... มันไม่ใช่หมายจับ แต่เป็นหลักฐานการฉ้อโกงของเมธา ที่ผมเพิ่งจะได้รับอนุมัติให้เปิดเผยเมื่อห้านาทีที่ผ่านมานี้เอง" สารวัตรหยุดชะงัก ท่ามกลางความเงียบงันที่แผ่ขยาย รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่หลังประตู เธอเห็นคีรินทร์ส่งเอกสารให้ แต่ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เป็นสายจากเลขานุการส่วนตัวของเมธาที่โทรเข้ามาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "คุณคีรินทร์คะ... ท่านเมธาหายตัวไปแล้วค่ะ และที่แย่กว่านั้น... เขาได้ลบข้อมูลเซิร์ฟเวอร์หลักของบริษัทคุณทั้งหมดทิ้งไปแล้วเมื่อสักครู่นี้ค่ะ!" ใบหน้าของคีรินทร์ที่เคยเรียบเฉยพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที เขาวางสายด้วยมือที่สั่นน้อยๆ ก่อนจะหันมามองรินรดาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ราวกับว่าภัยพิบัติที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น "รินรดา... เรื่องมันไม่ได้จบแค่นี้" เขาพึมพำเสียงต่ำ "ดูเหมือนว่าศัตรูของเราไม่ได้มีแค่เมธา แต่ยังมีคนวงในที่เราไม่เคยระแคะระคายมาก่อน... และคนที่เพิ่งกดลบข้อมูลนั่น คือรหัสผ่านของคุณ" รินรดาเบิกตากว้าง ความหนาวเหน็บแล่นเข้าสู่ขั้วหัวใจเมื่อเธอนึกขึ้นได้ว่า... มีเพียงคนเดียวที่รู้รหัสผ่านสำรองของเธอ และคนคนนั้นก็คือคนที่เธอเพิ่งจะโทรหาเพื่อขอความช่วยเหลือเมื่อชั่วโมงที่แล้ว! ละอองดาวเดือนเก้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่านักอ่านจะยังคงร่วมเดินทางและไขปริศนานี้ไปพร้อมกับรินรดาและคีรินทร์ในตอนต่อไปนะคะ