มื้อค่ำเปิดตัว

"ถ้าคุณประหม่ามากขนาดนี้ ผมคงต้องพิจารณาใหม่ว่าควรจะพาคุณมาหรือเปล่า รินรดา" เสียงทุ้มต่ำของคีรินทร์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในรถลีมูซีนคันหรูที่กำลังแล่นผ่านย่านที่พักอาศัยระดับซูเปอร์ลักชัวรี มือหนาของเขาเอื้อมมากุมมือเรียวที่วางอยู่บนตักของหญิงสาวไว้แน่น สัมผัสอุ่นซ่านจากฝ่ามือเขาไม่ได้ช่วยให้หัวใจที่เต้นรัวของรินรดาสงบลงเลยแม้แต่น้อย "ฉันไม่ได้ประหม่าค่ะ... แค่กำลังสงสัยว่าทำไมคุณถึงรีบร้อนอยากให้ฉันเจอคนสำคัญของคุณตอนนี้" รินรดาเบนสายตาออกไปมองทิวทัศน์ภายนอก เธอรู้ดีว่าคำถามของเธอแฝงความไม่มั่นใจในสถานะของตัวเอง แต่คีรินทร์กลับบีบมือเธอเบาๆ แทนคำปลอบประโลม "เพราะผมอยากให้คนสำคัญที่สุดในชีวิตของผม ได้เห็นว่าผมเลือกคนไม่ผิดไงครับ" คำพูดนั้นเรียบง่ายแต่ทว่าหนักแน่นจนคนฟังถึงกับใจสั่น รถเคลื่อนตัวเข้าไปจอดสนิทหน้าคฤหาสน์สไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขา คีรินทร์ก้าวลงจากรถก่อนจะอ้อมมาเปิดประตูให้ มือของเขาผายออกรอรับมือหญิงสาว รินรดาหายใจเข้าลึกๆ เธอจัดชุดเดรสผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มให้เข้าที่ พยายามรวบรวมความมั่นใจในฐานะเลขาสาวผู้เพียบพร้อมที่ใครๆ ต่างก็ยำเกรง แต่วินาทีที่ก้าวผ่านประตูรั้วไม้แกะสลักเข้าไป เธอกลับรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าสู่สมรภูมิที่ต้องใช้หัวใจเป็นเดิมพัน ภายในห้องโถงกว้างขวางตกแต่งด้วยงานศิลปะล้ำค่า บรรยากาศดูอบอุ่นกว่าที่คิด แสงไฟสีส้มสลัวกระทบกับเปียโนหลังงามกลางห้อง คีรินทร์นำทางเธอไปที่มุมห้องอาหารที่มีชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี้ยบกริบนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้น รินรดาก็แทบหยุดหายใจ ชายผู้นั้นคือ 'คุณธนัท' อดีตที่ปรึกษาใหญ่ของตระกูลอัครเดชโชติ และเป็นคนเดียวที่รู้ความลับเรื่องการถูกหักหลังของเธอในอดีต "มาสายไปห้านาทีนะครับ คีรินทร์" น้ำเสียงของคุณธนัทเย็นเยียบ ทว่าสายตาคมกริบนั้นกลับพุ่งตรงมาที่รินรดาด้วยความประเมินค่า "พอดีผมอยากให้รินรดาได้ชมวิวสวนระหว่างทางน่ะครับ" คีรินทร์ตอบพร้อมรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะดึงเก้าอี้ให้หญิงสาว "นี่คือคุณธนัท คนที่ดูแลผมมาตั้งแต่วันที่ผมยังไม่มีอะไรเลยครับ" รินรดายกมือไหว้ด้วยความนอบน้อม มือของเธอสั่นเล็กน้อยจนต้องซ่อนไว้ใต้โต๊ะ "สวัสดีค่ะคุณธนัท ดิฉันรินรดาค่ะ" ธนัทไม่ได้ตอบรับไหว้ทันที เขาค่อยๆ วางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะคริสตัล เสียงกระทบกันเบาๆ นั้นก้องอยู่ในหูของรินรดาเหมือนเสียงระฆังเตือนภัย "รินรดา... ชื่อนี้ดูคุ้นหูเหลือเกิน เหมือนคนที่เคยพลาดท่าให้กับเกมธุรกิจสกปรกจนแทบเอาตัวไม่รอดใช่ไหมครับ?" รินรดาตัวแข็งทื่อ คำพูดนั้นเชือดเฉือนเข้าไปถึงความเจ็บปวดในอดีต คีรินทร์ขมวดคิ้วแน่น มือของเขาวางลงบนบ่าของรินรดาเป็นการปกป้อง "ธนัทครับ นั่นมันอดีต เธอไม่ได้พลาด เธอแค่ไว้ใจผิดคน" "ความไว้ใจคือความอ่อนแอที่สุดของนักธุรกิจครับ คีรินทร์" ธนัทแค่นยิ้ม "ผมแค่สงสัยว่า... ทำไมคุณถึงพา 'หมาก' ที่ถูกเขี่ยทิ้งมาไว้ข้างกายในวันที่คุณกำลังจะตัดสินแพ้ชนะกับเมธา?" บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเงียบลงทันที ความกดดันพุ่งสูงจนรินรดารู้สึกหายใจไม่ออก เธอรู้ดีว่าธนัทต้องการทดสอบเธอ แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือชื่อของ 'เมธา' ที่หลุดออกมาจากปากของชายตรงหน้า "คุณรู้จักเมธาด้วยหรือคะ?" รินรดาถามเสียงเรียบ พยายามสลัดความกลัวทิ้งไปแล้วสบตากับคนตรงหน้าอย่างกล้าหาญ ธนัทหัวเราะหึในลำคอ "รู้จักดีเลยล่ะครับ เพราะเมธาเพิ่งโทรมาหาผมเมื่อเช้า... เขาบอกว่าเขามี 'ของขวัญ' ชิ้นพิเศษที่จะมอบให้คุณในงานการกุศลคืนพรุ่งนี้ ของขวัญที่จะทำให้เลขาสาวแสนสวยคนนี้ต้องอับอายจนไม่มีที่ยืนในวงการ" คีรินทร์ชะงัก สายตาเขาวาวโรจน์ด้วยความโกรธ "คุณไปยุ่งกับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?" "ผมไม่ได้ยุ่ง แต่เขาต่างหากที่เสนอตัวเข้าหาเพื่อจะทำลาย 'ความรัก' ของคุณ" ธนัทหยิบซองจดหมายสีขาววางลงบนโต๊ะ "รินรดา ถ้าคุณอยากรู้ว่าเขาเตรียมอะไรไว้ให้คุณ ลองเปิดดูสิครับ แล้วคุณจะรู้ว่าตัวคุณน่ะ ไม่คู่ควรกับคีรินทร์แม้แต่นิดเดียว" รินรดามองซองจดหมายนั้นด้วยใจที่เต้นรัว มือของเธอยื่นออกไปหยิบมันขึ้นมาอย่างช้าๆ ขณะที่คีรินทร์พยายามจะแย่งมันไป แต่เธอกลับเบี่ยงตัวหลบ ความอยากรู้อยากเห็นและการปกป้องศักดิ์ศรีของตัวเองทำให้เธอตัดสินใจฉีกซองออก ในวินาทีที่กระดาษใบหนึ่งปรากฏขึ้น รินรดาถึงกับหน้าซีดเผือด ภาพถ่ายในมือไม่ใช่ภาพความลับธุรกิจที่เธอคิด แต่มันคือภาพถ่ายของเธอในเหตุการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเมื่อสามปีก่อน... ภาพที่เมธาใช้แบล็คเมลเธอเพื่อหลอกใช้ข้อมูลของบริษัท และที่น่ากลัวไปกว่านั้น คือมีภาพของคีรินทร์ยืนอยู่ข้างๆ เธอในภาพนั้นด้วย ราวกับว่าเขาเป็นคนบงการอยู่เบื้องหลังทั้งหมด! รินรดาเงยหน้าขึ้นมองคีรินทร์ด้วยดวงตาที่สั่นระริก "นี่มันหมายความว่ายังไงคะคีรินทร์... คุณ... คุณเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยงั้นเหรอ?" คีรินทร์นิ่งอึ้ง สายตาของเขาเปลี่ยนไปจากความอบอุ่นกลายเป็นความเย็นชาที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสัมผัสความเปราะบางของหัวใจไปพร้อมกับรินรดานะคะ