กลิ่นคาวสนิมเหล็กและหยดน้ำฝนที่สาดซัดผ่านช่องลมของ The Party Room ชั้นใต้ดินอบอวลอยู่ในโพรงจมูกจนแสบขื่น คินก้มมองรูปถ่ายใบเก่าในมือที่บัดนี้เปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตาและคราบโคลน ภาพของครอบครัวที่ถูกพรากไปอย่างโหดเหี้ยมเมื่อสิบปีก่อนกำลังยิ้มเยาะเขาจากกระดาษแผ่นบาง มันไม่ใช่แค่หลักฐาน แต่มันคือป้ายประกาศความพ่ายแพ้
เขาก้าวพลาด... พลาดตั้งแต่วินาทีแรกที่ยอมก้าวขาเข้าสู่สังเวียนลับแห่งนี้
"เกมเพิ่งเริ่มต้นเองนะคะ คนสวย" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังแว่วมาจากมุมมืดของห้องโถงวีไอพี เซนก้าวออกมาจากเงาสลัวของม่านกำมะหยี่สีเลือด ร่างสูงโปรแกรมในชุดสูทสั่งตัดพิเศษเปียกชื้นเล็กน้อยจากการเดินทางฝ่าพายุข้างนอก มือแกร่งข้างหนึ่งถือแก้ววิскиสีอำพัน แกว่งวนช้าๆ ขณะที่ดวงตาคู่คมกริบราวกับสัตว์นักล่าคู่นั้นกำลังจดจ้องมาที่คินด้วยความกระหายใคร่รู้
คินไม่ตอบ เขากลืนก้อนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก มือขวาที่สวมถุงมือหนังสีดำค่อยๆ เลื่อนลงกุมด้ามปืนพกสั้นเก็บเสียงที่เหน็บอยู่ข้างเอว ความเย็นเฉียบของโลหะช่วยดึงสติให้เขากลับคืนสู่ความเยือกเย็นอีกครั้ง ในโลกของนักฆ่า ความผิดพลาดมีราคาที่ต้องจ่ายด้วยลมหายใจ
"คุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมเซน" เสียงของคินแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยแรงอาฆาตมาดร้าย "เรื่องทั้งหมด... คุณจัดฉากมันขึ้นมาเพื่อล่อให้ฉันเดินเข้ามาติดกับ"
เซนหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเซ็กซี่จนน่าขนลุก เขาวางแก้วลงบนโต๊ะกระจกเสียงดังกระทบเบาๆ ก่อนจะก้าวเท้าเข้ามาหาคินทีละน้อย ระยะห่างที่ลดลงเรื่อยๆ ทำให้กลิ่นกายเฉพาะตัวของมาเฟียหนุ่มปะปนกับกลิ่นฝนและนิโคติน สร้างแรงกดดันมหาศาลในอากาศ
"ถ้าฉันบอกว่าทุกอย่างคือความบังเอิญ คุณจะเชื่อไหมล่ะคะ, คิน?" เซนหยุดยืนห่างจากเขาเพียงแค่เอื้อมมือถึง ดวงตาคู่นั้นพราวระยับด้วยประกายความสนุกสนานที่ผสมผสานกับความปรารถนาอันดิบเถื่อน "แต่ไม่ว่ามันจะเป็นความบังเอิญหรือแผนการ สิ่งเดียวที่จริงแท้แน่นอนในตอนนี้ก็คือ... คุณกำลังยืนอยู่ตรงหน้าฉัน และทางออกเดียวที่จะรอดไปได้ คือต้องผ่านศพฉันไป หรือไม่ก็... สยบแทบเท้าฉัน"
สิ้นคำพูด ร่างสูงก็พุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป!
คินเบี่ยงตัวหลบตามสัญชาตญาณ หมัดฮุกขวาของเซนเฉียดใบหูด้านซ้ายไปเพียงนิดเดียว แรงลมจากการเหวี่ยงหมัดทำให้เส้นผมสีดำสนิทของคินปลิวไสว ความเร็วระดับนี้ยืนยันได้ทันทีว่าเซนไม่ใช่แค่มาเฟียเจ้าสำราญ แต่เป็นอดีตนักฆ่ามือฉกาจระดับท็อปขององค์กรที่ไม่เคยมีใครโค่นลงได้
เพล้ง!
แก้ววิสกี้ที่วางอยู่บนโต๊ะกระเด็นตกลงมาแตกกระจายเมื่อเซนใช้ศอกกระแทกเข้าที่ซี่โครงของคินเต็มแรง แรงกระแทกทำให้คินจุกจนตัวงอ เซนไม่ปล่อยให้ตั้งตัว เขาคว้าปกเสื้อของคินแล้วเหวี่ยงร่างเพรียวบางกระแทกเข้ากับผนังปูนเปลือยอย่างแรง เสียงหอบหายใจรดรินอยู่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุ
"เก่งมาก... สมกับที่เป็นเด็กดื้อที่ฉันหมายปอง" เซนกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความเย้ายวนท่ามกลางบรรยากาศการต่อสู้ที่ดุเดือดเลือดพล่าน "แต่ความแค้นแค่นี้ มันยังไม่พอที่จะฆ่าฉันหรอกนะ"
คินกัดฟันกรอด รสชาติคาวเลือดฝาดคลุ้งอยู่ในปาก เขาใช้จังหวะที่เซนกำลังได้ใจ งطเข่าขึ้นกระแทกเข้าที่หว่างขาของอีกฝ่ายอย่างเต็มแรง!
เซนชะงักไปเล็กน้อยด้วยความตกใจ รีบผถอยหลังหลบสัญชาตญาณ แต่ก็ยังโดนเฉี่ยวๆ จนต้องสบถออกมาอย่างขัดใจ เปิดช่องว่างให้คินชักปืนพกออกมาจ่อตรงหน้าผากของมาเฟียหนุ่มได้ทันท่วงที
ปากกระบอกปืนสีดำสนิทแนบชิดกับผิวเนียนตรงหว่างคิ้วของเซน นิ้วชี้ของคินแตะอยู่บนไกปืน พร้อมที่จะเหนี่ยวรั้งปลิดชีพอีกฝ่ายได้ทุกเมื่อ ทว่า... ดวงตาของเซนไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เขากลับยعมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะที่ชวนให้รู้สึกหงุดหงิดที่สุด
"ยิงสิคะ" เซนท้าทาย พลางใช้มือเปล่าดันปากกระบอกปืนให้แนบชิดผิวเนื้อมากยิ่งขึ้น จนคินรู้สึกได้ถึงแรงกดดันจากปลายนิ้วของอีกฝ่าย "ถ้าคุณฆ่าฉันตอนนี้ ความลับทั้งหมดเกี่ยวกับคนที่ฆ่าครอบครัวของคุณ จะหายไปกับหลุมศพของฉันตลอดกาล... คุณกล้าพอที่จะแลกมันไหมล่ะ?"
คินนิ้วแข็งค้าง ลมหายใจสะดุดกึก ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจระคนแค้นเคือง ข้อมูลสำคัญที่ตามหามาตลอดสิบปีอยู่ในกำมือของปีศาจตรงหน้าคนนี้แล้ว
ทันใดนั้นเอง ไฟนีออนสีแดงฉานทั่วทั้งชั้นใต้ดินก็กระพริบไหวและดับวูบลงพร้อมกัน ความมืดมิดเข้าปกคลุมพื้นที่ในเสี้ยววินาที ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าจำนวนนับไม่ถ้วนที่กำลังวิ่งกรูเข้ามาจากทางบันไดหนีไฟ เสียงเหล็กกระทบกันและเสียงกระสุนขึ้นลำกล้องดังระงมไปทั่วทิศทาง
ไม่ใช่แค่ลูกน้องของเซน... และไม่ใช่แค่คนขององค์กรที่คินตามล่า
มือปริศนาคู่หนึ่งพุ่งวาบมาจากความมืด คว้าข้อมือของคินที่ถือปืนไว้แล้วบิดอย่างแรงจนอาวุธหลุดร่วงกระเด็นตกลงพื้น พร้อมกับเสียงกระซิบเยียบเย็นที่ดังขึ้นข้างใบหูของเขาในความมืดมิด—
"ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่แท้จริงนะ, คิน... เกมโอเวอร์แล้วล่ะค่ะ"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "แบล็กเวลเวต" เสมอมานะคะ มาร่วมลุ้นระทึกไปกับบทสรุปที่คาดไม่ถึงในตอนหน้าด้วยกันนะคะ
Underground Pulse: กรงขังรักเดิมพันเลือด•ตอนที่ 13
คืนพายุคลั่ง
ผลงานโดย แบล็กเวลเวต
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แบล็กเวลเวต)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Underground Pulse: กรงขังรักเดิมพันเลือด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!