แผนที่ล้มเหลว

"นายโกหกฉันมาตลอด... เซน" คินเอ่ยประโยคนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ หากแต่มันกลับกรีดลึกเข้าไปในความเงียบงันที่ปกคลุมอยู่ภายในห้องรับรองส่วนตัวของ The Party Room ปลายกระบอกปืน .45 ที่เคยเล็งไปที่ศัตรูภายนอก บัดนี้ถูกลดระดับลงอย่างช้าๆ ทว่าสายตาของเขายังคงจ้องเขม็งไปที่ชายหนุ่มตรงหน้า ราวกับต้องการจะคว้านลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งของจิตใจที่เขาเคยเชื่อว่าเขารู้จักมันดีที่สุด เซนยังคงยืนนิ่ง มือที่ถืออาวุธข้างกายลดลงข้างลำตัว ความมั่นใจที่เคยฉาบทาอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาดูจะจางหายไป เหลือเพียงร่องรอยของความโกลาหลภายในดวงตาคมกริบคู่นั้น "ความจริงบางอย่าง... ถ้าบอกออกไปตอนนั้น มันจะไม่ได้จบแค่การหักหลังคิน แต่มันจะจบลงที่ความตายของนาย" เซนตอบเสียงต่ำ น้ำเสียงของเขาสั่นพร่าด้วยอารมณ์ที่พยายามกดทับเอาไว้ "ฉันไม่เคยต้องการให้เรื่องระหว่างเราเป็นแบบนี้" "แต่ตอนนี้มันก็สายไปแล้ว" คินแค่นยิ้มที่มุมปาก—ยิ้มที่ปราศจากความอบอุ่น มันเป็นยิ้มแบบเดียวกับที่เขาใช้ก่อนจะลั่นไกปลิดชีพเหยื่อในภารกิจล้างแค้น คินหมุนตัวหันหลังให้เซนโดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองอีก เขาเดินดุ่มออกจากห้องรับรอง มุ่งหน้าสู่ทางออกด้านหลังที่มืดมิดและอับชื้น เสียงฝีเท้าของเขาดังก้องสะท้อนกับกำแพงอิฐเก่าๆ ในตรอกหลังสังเวียนลับ กลิ่นอายของน้ำมันเครื่องและกลิ่นสนิมเหล็กตีรวนอยู่ในอากาศยามค่ำคืนที่ไร้ซึ่งแสงจันทร์ เขาต้องการทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง... ทิ้งความผูกพันที่เพิ่งรู้ว่าเป็นเพียงแผนลวง ทิ้งชื่อของเซนที่สลักลึกลงไปในความรู้สึกส่วนตัว แต่ในวินาทีที่เขาก้าวพ้นเขตกำแพงคอนกรีตออกมายังทางเดินแคบๆ ที่เชื่อมต่อกับถนนสายหลัก สัญชาตญาณนักฆ่าก็กรีดร้องเตือนภัย *ฟึ่บ!* เสียงตัดอากาศที่เบาจนเกือบไม่ได้ยินดังขึ้นจากทางด้านหลัง คินก้มตัวหลบตามสัญชาตญาณทันทีที่เขารู้สึกถึงกระแสลมพุ่งผ่านโหนกแก้มไปเพียงเสี้ยวเซนติเมตร กระสุนปืนเก็บเสียงพุ่งทะลุเข้าใส่ถังขยะเหล็กจนเกิดเสียงดัง 'เคร้ง' สะท้อนก้องไปทั่วซอยที่ว่างเปล่า "แกคิดว่าจะเดินหนีออกไปได้ง่ายๆ งั้นเหรอ คิน?" เสียงทุ้มแหบพร่าดังมาจากเงามืดด้านบน คินเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเงาร่างสองร่างยืนอยู่บนดาดฟ้าตึกแถว ฝีมือการวางตำแหน่งแบบนี้... ไม่ใช่คนของเซน และไม่ใช่คนขององค์กรที่เขารู้จัก "พวกแกเป็นใคร" คินตะโกนถาม พร้อมกับชักปืนพกคู่ใจออกมาประจำการ "คนที่จะเอาหัวแกไปแลกกับรางวัลนำจับสูงสุดในรอบทศวรรษไงล่ะ" สิ้นเสียงนั้น ร่างเงาทั้งสองก็กระโดดลงมาปิดล้อมคินเอาไว้ ความชำนาญในการเคลื่อนที่บ่งบอกชัดเจนว่านี่คือ 'มืออาชีพ' ที่ถูกว่าจ้างมาเป็นพิเศษ คินกัดฟันกรอด ความเย็นเยียบที่เคยเกาะกินหัวใจกลับกลายเป็นเพลิงโทสะที่เริ่มแผดเผา เขาไม่มีเวลามามัวสงสัยเรื่องเซนในตอนนี้ เพราะถ้าเขาไม่รอดไปจากตรงนี้ ความจริงที่เขาค้นพบก็จะกลายเป็นเพียงความลับที่ตายไปพร้อมกับศพของเขา คินพุ่งตัวออกไปข้างหน้า ไม่ใช่เพื่อหนี แต่เพื่อบุกเข้าหาศัตรูคนใกล้ที่สุด เขาใช้พานท้ายปืนกระแทกเข้าที่ขมับของอีกฝ่ายจนเซถอยหลัง ก่อนจะหมุนตัวเตะตัดขาซ้ำด้วยความเร็วสูง แต่ทว่าอีกคนหนึ่งกลับเคลื่อนที่เร็วกว่าที่คาดไว้ มันโผล่เข้ามาด้านข้างและฟาดสันมือเข้าที่ต้นคอของเขาอย่างรุนแรง ความมึนงงแล่นพล่านขึ้นสู่สมอง คินเซถลาไปพิงผนังตึก ร่างกายเริ่มอ่อนแรงจากการถูกวางยาบางอย่างในเครื่องดื่มเมื่อครู่ที่เขาดื่มไปในห้องรับรอง... *บัดซบ! เซน... แกวางยาฉันจริงๆ สินะ?* "หึ! แผนที่ล้มเหลวตั้งแต่นายก้าวเข้ามาในถิ่นของเซนแล้วล่ะ" หนึ่งในศัตรูเหยียดยิ้ม พลางชักมีดสั้นอาบยาพิษออกมา "หัวของนักฆ่าอันดับหนึ่ง... ราคามันสูงกว่าที่คิดเยอะ" คินพยายามฝืนลืมตาที่เริ่มพร่าเลือน เขาเห็นเพียงเงาร่างของคนที่เขารักและแค้นในเวลาเดียวกันก้าวออกมาจากเงามืดของทางแยกฝั่งตรงข้าม เซนยืนมองสถานการณ์ด้วยใบหน้าเรียบเฉย ท่ามกลางแสงไฟสลัวจากป้ายนีออนที่กะพริบถี่ๆ "ปล่อยเขา" เซนเอ่ยเสียงเรียบ แต่กระบอกปืนในมือเขากลับเล็งตรงมาที่ศีรษะของคิน "นายจะเอาคืน หรือจะปิดจ็อบเองล่ะ เซน?" มือสังหารที่กดคินไว้ถามด้วยความเย้ยหยัน เซนเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ แววตาของเขาไม่ได้สั่นไหวเหมือนเมื่อครู่ แต่มันกลับว่างเปล่าจนน่ากลัว เขาขยับนิ้วชี้เบาๆ ลงบนไกปืน คินพยายามจะเอื้อมมือไปคว้าอาวุธของตน แต่เรี่ยวแรงทั้งหมดเหมือนถูกสูบหายไปในความมืดมิดของค่ำคืน "ฉันบอกให้ปล่อยเขา" เซนตวาดกร้าว ก่อนจะกดไกปืน... ทว่าเป้าหมายไม่ใช่คิน แต่กลับเป็นร่างของมือสังหารที่อยู่ด้านหลังเขาจนล้มลงไปกองกับพื้น! คินเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ในขณะที่เซนพุ่งตัวเข้ามาคว้าไหล่เขาไว้แน่น กลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยและไอความร้อนจากร่างกายของเซนทำเอาคินแทบหยุดหายใจ "หุบปากแล้วฟังนะคิน... การที่นายออกมาจากตรงนั้นคือสิ่งที่พวกมันรออยู่ แต่นี่คือทางรอดเดียวที่ฉันเตรียมไว้ให้เรา" ก่อนที่คินจะทันได้เอ่ยถามอะไร เซนก็ลากเขาเข้าไปในอุโมงค์ลับใต้ดินที่เพิ่งเปิดออกจากการกดสวิตช์บนกำแพง แต่ทว่า... ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวพ้นขอบประตู เสียงระเบิดที่ดังสนั่นหวั่นไหวก็สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งย่านนั้น! ฝุ่นควันตลบอบอวลจนมองไม่เห็นทางข้างหน้า ในขณะที่คินกำลังจะตั้งหลัก เสียงปืนนับสิบนัดก็กราดเข้ามาในอุโมงค์จากทั้งสองฝั่ง และไม่ใช่แค่กระสุนธรรมดา แต่เป็นกับดักที่ถูกวางซ้อนไว้ในแผนที่ล้มเหลวของเซน เซนผลักคินให้หลบหลังกำแพงเหล็กกล้า ก่อนจะกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงที่ดูสิ้นหวัง "คิน... มีคนแอบเปลี่ยนแผนของเรา... และตอนนี้ พ่อของนายไม่ได้ตายในที่ที่พวกเราคิด" แสงจากเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้ด้านบนสะท้อนเข้าในดวงตาของคิน เขาจ้องมองเซนด้วยความรู้สึกที่พังทลายลงมากกว่าเดิม เมื่อเห็นตราสัญลักษณ์ปริศนาที่ข้อมือของเซนที่เผยออกมาจากการต่อสู้... ตราสัญลักษณ์ขององค์กรที่ฆ่าครอบครัวเขา หวังว่าตอนนี้น่าจะทำให้คุณผู้อ่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะคะ ขอบคุณที่ติดตามและอยู่เคียงข้างกันเสมอค่ะ แบล็กเวลเวต