กับดักในเขตหวงห้าม

"กลิ่นน้ำมันสนผสมกับความชื้นของอิฐบล็อกเก่า... แหล่งกบดานนี้ไม่ได้ถูกใช้งานมาอย่างน้อยสัปดาห์เศษ แต่เศษฝุ่นละอองบนพื้นคอนกรีตตรงทางแยกมุมอับสายตานั่น กลับมีร่องรอยการกดทับของรองเท้าคอมแบทเบอร์สิบเอ็ด ซึ่งเป็นขนาดเดียวกับที่ฆาตกรใช้สร้างรอยรองเท้าในที่เกิดเหตุคดีห้องปิดตายเมื่อสามวันก่อน" รวินท์กระซิบเสียงต่ำ ดวงตาหลังกรอบแว่นสายตากวาดมองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างละเอียดรอบคอบ โครงสร้างของโกดังร้างเขตท่าเรือเก่าแห่งนี้ถูกออกแบบด้วยระบบคานเหล็กรับน้ำหนักแบบ Truss System ซึ่งหากมองจากมุมมองทางสถาปัตยกรรม มันคือจุดอับมุมมองที่สมบูรณ์แบบสำหรับการซุ่มโจมตี แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ทิ้งร่องรอยทางฟิสิกส์ที่นักวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรอย่างเขาสามารถแกะรอยพฤติกรรมของผู้ก่อเหตุย้อนกลับได้ทุกย่างก้าว รินรดาที่ก้าวตามมาติดๆ ไม่ได้ส่งเสียงคัดค้าน เธอใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่กรอบหน้าต่างเหล็กขึ้นสนิม สัญชาตญาณอันแม่นยำดั่งคำพยากรณ์ของเธอกำลังส่งสัญญาณเตือนภัยบางอย่างที่ประสาทสัมผัสด้านตรรกะของรวินท์อาจมองข้าม "ไม่ใช่แค่รอยรองเท้าหรอกครับรวินท์..." รินรดาเอ่ยเสียงเบา ทว่าจริงจังจนลมหายใจของเธอปะทะกับไอเย็นในอากาศกลายเป็นละอองจางๆ "ภาพนิมิตที่ฉันเห็นเมื่อครู่... มันไม่ใช่แค่อดีตที่ผ่านมา แต่มันคือเส้นเวลาที่กำลังทับซ้อนกับปัจจุบัน พวกเขากำลังรอให้เราเดินเข้าไปในรัศมีวงกบดานพอดี" สิ้นเสียงของหญิงสาว บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนจากความเงียบสงบกลายเป็นความตึงเครียดที่เฉียบคมดึงดูดทุกอณูประสาท รวินท์ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว สัญชาตญาณของอดีตเจ้าหน้าที่ฝึกหัดสายวิเคราะห์พฤติกรรมสั่งให้เขากระชากแขนรินรดาหมุนตัวหลบเข้าหลังเสาคอนกรีตเสริมเหล็กหนาหนึ่งเมตรทันที *ปัง!* กระสุนปืนไรเฟิลซุ่มยิงเจาะทะลุกระจกใสบานเกล็ดเก่าแก่ เสียงคำรามของโลหะที่ฉีกขาดและแรงอัดอากาศดังสนั่นหวั่นไหว เศษฝุ่นและสะเก็ดปูนกระจายฟุ้งไปทั่วบริเวณ แรงปะทะรุนแรงจนทำให้รวินท์ต้องกอดเอวรินรดากลิ้งหลบวิถีกระสุนนัดที่สองที่เจาะตามทะลุผนังปูนเข้ามาอย่างไร้ความปรานี "วิถีกระสุนมาจากมุมสิบนาฬิกา บนเครนยกตู้สินค้าสูงสามสิบเมตร..." รวินท์กัดฟันกรอด ประเมินสถานการณ์ด้วยความรวดเร็วขณะที่แผ่นหลังแนบชิดกับเสาปูน "ลมส่งท้ายความเร็วประมาณเจ็ดนอต การแก้ไขมุมองศาของมือปืนใช้เวลาไม่ถึงวินาที... แสดงว่าพวกมันมีการเตรียมการและคาดการณ์การเคลื่อนไหวของเราไว้ล่วงหน้าอย่างแม่นยำ" "นี่ไม่ใช่การขู่เตือน..." รินรดากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีความหวาดกลัวเจือปน แม้ว่าหัวใจของเธอจะเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมา "แต่มันคือการต้อนพวกเราเข้าสู่ 'กับดัก' ที่ถูกออกแบบมาเพื่อเก็บกวาดพยานปากเอกและนักวิเคราะห์ที่รู้มากเกินไป" ในสถานการณ์คับขันที่ความตายอยู่ห่างแค่เอื้อม เคมีระหว่างทั้งคู่ทำงานอย่างสอดประสานอย่างไร้ที่ติ รวินท์ดึงอุปกรณ์วิเคราะห์คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดพกพาออกจากกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต นิ้วเรียวกดรัวปุ่มคำสั่งอย่างรวดเร็วเพื่อสแกนหาแหล่งกำเนิดสัญญาณวิทยุสื่อสารของมือปืน ขณะที่รินรดาใช้กระจกเงาขนาดเล็กสะท้อนมุมมองออกไปนอกเสาเพื่อตรวจสอบความเคลื่อนไหวภายนอกโดยไม่เอาตัวเข้าไปเสี่ยง "เจอแล้ว... สัญญาณความถี่วิทยุถูกส่งมาจากตู้คอนเทนเนอร์สีน้ำเงินแถวโซน C-4 มีมือปืนอย่างน้อยสองคน และหนึ่งในนั้นกำลังเคลื่อนพลปิดตายเส้นทางหนีฉุกเฉินทางด้านหลัง" รวินท์วิเคราะห์ด้วยเสียงอันราบเรียบ แต่แฝงด้วยความเฉียบขาดอันเป็นเอกลักษณ์ "ถ้าอย่างนั้นเราก็เหลือทางเลือกเดียว..." รินรดาสบตากับชายหนุ่ม รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนริมฝั่งปากท่ามกลางควันดินปืน "เราต้องใช้ความรู้เรื่องโครงสร้างตู้คอนเทนเนอร์และการหักเหของแสง เพื่อสร้างภาพลวงตาเบี่ยงเบนความสนใจของพวกมัน ก่อนที่พวกมันจะประชิดตัวเราในระยะประชิด" รวินท์พยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว ไม่มีเวลาให้ลังเล ไม่มีพื้นที่สำหรับความผิดพลาด ทั้งสองคนเตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับกลุ่มมือปริศนาที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดมิดของเขตหวงห้ามแห่งนี้ โดยไม่รู้เลยว่าเบื้องหลังการลอบโจมตีครั้งนี้ มีเงาร่างปริศนาอีกคนกำลังเฝ้าจับAบ่งการทุกการเคลื่อนไหวผ่านจอมอนิเตอร์ความละเอียดสูงจากระยะไกล ทันใดนั้น หน้าจอแสดงผลระบบวิเคราะห์พฤติกรรมในมือถือของรวินท์ก็กะพริบแสงสีแดงวาบ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบภารกิจระดับ SSS ที่ดังขึ้นก้องในโสตประสาทอย่างกะทันหัน: *[ระบบตรวจพบความผิดปกติของเป้าหมาย: ค้นพบรหัสลับระดับสูงสุด 'โปร젝트เงาสีเลือด' และการตื่นขึ้นของบอสลับลำดับที่ศูนย์ซึ่งถูกซ่อนไว้ในฐานข้อมูลกรมตำรวจ]* โปรไฟล์เลอร์มือฉมังขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนานี้ไปพร้อมกันนะครับ