กลยุทธ์การขายแบบใหม่

กลิ่นอายควันบุหรี่จางๆ และเสียงกระแทกแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะไม้สักราคาถูกดังสนั่นห้องสอบสวนของกรมการค้าภายใน เจ้าหน้าที่รัฐวัยกลางคนผู้มีรอยย่นระหว่างคิ้วลึกจากการขมวดมุ่นสะบัดหน้ามามองหญิงสาวที่นั่งอยู่เบื้องหน้าด้วยสายตารังเกียจระคนสมเพช "คุณหลินอิง... คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังทำความผิดสถานหนักขนาดไหน?" น้ำเสียงแหบห้าวเอ่ยขึ้น พร้อมกับชี้ไปยังตะกร้าไม้สานที่คลุมด้วยผ้าขาวบาง ซึ่งภายในบรรจุขนมปังเนสดสดและแยมสตรอว์เบอร์รีสีแดงฉ่ำสะดุดตา "ขนมพวกนี้ไม่มีใบอนุญาตนำเข้าจากเมืองหลวง ไม่มีตราประทับรับรองสุขอนามัย แถมวัตถุดิบยังเป็นผลไม้ป่าที่ไม่ได้ผ่านการตรวจสอบจากสหกรณ์... พูดง่ายๆ คือมันคือ 'สินค้าเถื่อน' ที่คุณแอบลักลอบทำขายเพื่อเก็งกำไรในยุคที่บ้านเมืองกำลังกวดขันเรื่องระเบียบวินัย!" หลินอิงไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ใบหน้าเรียบเนียนปราศจากเครื่องสำอางราคาแพงกลับเปล่งประกายความเยือกเย็นอย่างประหลาด เธอนั่งไขว่ห้างอย่างสง่างามในชุดเสื้อเชิร์ตผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตาและกางเกงขายولทรงสุภาพ ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองเอกสารข้อกล่าวหาผ่านกรอบแว่นสายตาก่อนจะเงยขึ้นสบตาเจ้าหน้าที่หนุ่มใหญ่อย่างไม่เกรงกลัว "สินค้าผิดกฎหมายลักลอบนำเข้าจากต่างประเทศอย่างนั้นหรือคะ เจ้าหน้าที่เฉิน?" หลินอิงทวนคำ เสียงหวานใสแต่คมกริบราศมีใบมีดซ่อนในแพรไหม "ดิฉันคงต้องขอความกรุณาให้ท่านผู้ทรงเกียรติช่วยใช้แว่นขยายส่องดูแป้งสาลีและน้ำตาลทรายในขนมปังเหล่านี้ให้ละเอียดอีกสักรอบ... ว่ามันมีอักษรภาษาต่างประเทศสักตัวไหม หรือว่ามันคือผลผลิตจากแป้งสาลีโควตาที่แจกจ่ายกันในอำเภอของเรานี่เอง?" "ไม่ต้องมาปากดี!" เจ้าหน้าที่เฉินตบโต๊ะเสียงดังลั่นจนลูกน้องที่ยืนคุมเชิงสะดุ้ง "หลักฐานคาตาแบบนี้ ต่อให้คุณมีลิ้นทองคำก็แก้ตัวไม่พ้น! ทางเราได้รับแจ้งจาก... เอ่อ... ผู้หวังดีในครอบครัวของคุณ ว่าคุณมีพฤติกรรมร่ำรวยผิดปกติจากการขายของเถื่อน เตรียมตัวรับโทษจำคุกและยึดทรัพย์สินทั้งหมดได้เลย!" *ผู้หวังดีในครอบครัวอย่างนั้นหรือคะ...ช่างเป็นคำพูดที่ฟังดูคุ้นหูเสียจริง* หลินอิงแย้มยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัว เจืออยู่เลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับสร้างความรู้สึกหนสันหลังวาบให้กับเจ้าหน้าที่เฉินโดยไม่รู้ตัว ภาพเหตุการณ์เมื่อสองชั่วโมงก่อนผุดขึ้นมาในหัว... แม่สามีตระกูลจางคงจะอกแตกตายไปแล้วกระมั้ง ที่เห็นว่าแผนการส่งคนมาแจ้งเบาะแสกับสารวัตรทหารเพื่อหวังจะฮุบร้านเบเกอรี่และเงินเก็บก้อนโตของเسرกลับกลายเป็นบูมเมอแรงพุ่งย้อนกลับไปกระแทกหน้าเข้าอย่างจัง เพราะในขณะที่คนพวกนั้นกำลังคิดว่าเธอกำลังจนมุม หลินอิงกลับใช้ 'มิติลับ' ในการสับเปลี่ยนสินค้าล็อตที่ถูกยึด ให้กลายเป็นขนมปังสูตรทดลองที่ผสมสมุนไพรพื้นบ้านไร้พิษภัย แถมยังมีตราประทับรับรองคุณภาพปลอมที่เนียนสนิท—อืม ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่า 'ตราประทับพิเศษ' ที่เธอเพิ่งประทับรับรองผ่านระบบแลกเปลี่ยนในมิติต่างหาก! "ในเมื่อท่านยืนกรานว่าจะยึดสินค้าของดิฉัน..." หลินอิงลุกขึ้นยืนช้าๆ ปัดเศษแป้งบางเบาที่มองไม่เห็นออกจากชายเสื้อ "ดิฉันคงต้องขออนุญาตเรียกพยานปากสำคัญเข้ามาสมทบเสียหน่อยแล้วกระมั้งคะ พอดีว่าท่านนายพลจาง... สหายสามีของดิฉัน และคณะกรรมาการตรวจสอบวิสาหกิจชุมชนจากมณฑล เขาก กำลังรอฟังผลการตรวจสอบ 'สินค้าเถื่อน' ชิ้นนี้อยู่ที่ห้องโถงรับรองด้านนอกพอดีค่ะ" สิ้นคำพูดนั้น ประตูไม้สักบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงผลักอันทรงพลัง ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารยศนายพันของ 'จางเหว่ย' ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ดึงดัน และแผ่รังสีความน่าเกรงขามจนอุณหภูมิในห้องสอบสวนลดฮวบทันที ด้านหลังของเขาคือชายวัยกลางคนสวมแว่นกรอบทองท่าทางภูมิฐาน ซึ่งเป็นหัวหน้ากรมการค้าภายในคนใหม่ที่เพิ่งมารับตำแหน่งและชื่นชอบผลงานนวัตกรรมท้องถิ่นเป็นชีวิตจิตใจ! "ภรรยาผมบอกว่าสินค้าของที่ร้านถูกยึดเป็นของเถื่อนงั้นหรือครับ... ท่านสารวัตรเฉิน?" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามเรียบๆ แต่กลับทำเอาเจ้าหน้าที่เฉินหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬแตกพลั่กจนเปียกชุ่มปกเสื้อ เหตุการณ์พลิกผันไปในชั่วพริบตา เมื่อหัวหน้ากรมการค้าภายในคนใหม่เดินตรงเข้าไปเปิดตะกร้าขนมปัง หยิบชิ้นบริยอชเนยสดขึ้นมาสูดดมกลิ่นหอมกรุ่นที่ยังคงกรุ่นไออุ่น ก่อนจะกัดเข้า1คำเต็มๆ และดวงตาของเขาก็เป็นประกายระยับด้วยความทึ่ง "วิเศษ! นี่มันรสชาติระดับภัตตาคารในเมืองหลวงชัดๆ! แถมยังใช้วัตถุดิบในท้องถิ่นแปรรูปอย่างสร้างสรรค์... ใครบอกว่านี่คือสินค้าผิดกฎหมายกัน! นี่มันคือ 'สินค้าต้นแบบนวัตกรรมชุมชนดีเด่น' ต่างหากเล่า!" คำประกาศนั้นดังก้องไปทั่วห้องสอบสวน ราวกับเสียงประกาศิตที่พิพากษาความตายให้แก่แผนการชั่วร้ายของแม่สามีและพวกพ้องในคราวเดียวกัน หลินอิงยืนมองภาพความวุ่นวายตรงหน้าด้วยแววตาสงบนิ่ง เธอยกมือขึ้นจัดปอยผมที่คลอเคลียข้างแก้มเบาๆ พลางคิดในใจว่า *เกมการค้านอกเมืองเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น... และตระกูลจางสายหลักที่คอยสูบเลือดสูบเนื้อ เตรียมตัวรับมือกับกระแสความคลั่งไคล้เบเกอรี่ของคนทั้งเมืองได้เลย* จางเหว่ยหันมาสบตาภรรยา สายตาคมกราบกรานเต็มไปด้วยความรัก ความภาคภูมิใจ และความเคารพยำเกรงในมันสมองของภรรยาสุดที่รัก เขาเดินเข้าไปใกล้กระซิบเสียงเบาข้างหู "เรียบร้อยแล้วครับที่รัก... ทางตลาดกลางเมืองหลวงอนุมัติให้เราเปิดบูธสินค้าแบบถาวรแล้ว แถมยอดสั่งจองล็อตแรกพุ่งทะลุพันชิ้นตั้งแต่ยังไม่ทันวางแผงด้วยซ้ำ" หลินอิงแย้มยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่หวานละมุนแต่ทรงพลังยิ่งกว่ากองทัพนับพัน แต่ทว่า... ในจังหวะที่เธอกำลังจะก้าวเท้าออกจากห้องสอบสวนเพื่อกลับไปเตรียมแป้งสำหรับออร์เดอร์ยักษ์ใหญ่ ลูกน้องคนสนิทของจางเหว่ยก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยใบหน้าตื่นตระหนก ถือโทรเลขฉุกเฉินแผ่นหนึ่งยื่นให้ผู้เป็นนาย "นายครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ! มีคำสั่งด่วนจากสำนักงานใหญ่ในเมืองหลวง... แจ้งว่า 'สูตรลับแยมผลไม้' ของคุณอิง ดันไปตรงกับสิทธิบัตรลับสุดยอดของตระกูลขุนนางเก่าที่สูญหายไปเมื่อสามสิบปีก่อน ตอนนี้... มีรถยนต์สีดำติดฟิล์มทึบสามคันกำลังมุ่งหน้ามาที่ร้านของเราแล้วครับ!" นิยายเรื่องนี้เขียนด้วยหัวใจอบอุ่นและความตั้งใจของนักเขียนค่ะ ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและสนับสนุน "เบเกอรี่มิติต่างโลก" มาจนถึงตอนนี้นะคะ