ความสุขในสวนหลังบ้าน

เงาร่างที่หลบซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้หน้าบ้านเมื่อครู่ ไม่ได้สร้างความตื่นตระหนกให้หลินอิงแม้แต่น้อยค่ะ ตรงกันข้าม หญิงสาวยังคงบรรจงปัดแป้งส่วนเกินออกจากโต๊ะไม้อย่างใจเย็น สายตากวาดมองผ่านกระจกหน้าต่างไปยังทิศทางนั้นด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความหมาย คนที่คิดจะใช้ประโยชน์จากความลับของบ้านตระกูลจาง มักจะประเมินความสามารถในการเอาตัวรอดของอดีตเชฟเบเกอรี่มือหนึ่งต่ำเกินไปเสมอ "แม่ครับ เสี่ยวเปาอยากกินคุกกี้เนยสดที่อบเมื่อวานอีกจังเลย" เสียงใสๆ ของลูกชายตัวน้อยดังขึ้น พร้อมกับมือป้อมๆ ที่ดึงชายเสื้อของเธอเบาๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจ หลินอิงละสายตาจากหน้าต่าง หันกลับมามองลูกชายด้วยแววตารักใคร่ เธอโน้มตัวลงใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมที่ปรกลานของเด็กชายอย่างอ่อนโยน "เสี่ยวเปาคนเก่ง วันนี้แม่ไม่ได้ทำคุกกี้ค่ะ แต่เราจะมีภารกิจสำคัญในสวนหลังบ้านแทน ลูกอยากไปช่วยแม่เก็บผักออร์แกนิกที่โตวันโตคืนไหมคะ" "เย้! ไปครับ ไปเก็บผักกับแม่!" เด็กน้อยกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ในมิติลับของเธอนั้น ผักออร์แกนิกที่ปลูกด้วยน้ำค้างสวรรค์เติบโตอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ ใบสีเขียวสดใสกรอบอร่อยและอุดมไปด้วยสารอาหารที่หาไม่ได้ในตลาดทั่วไปยุคแปดศูนย์นี้ หญิงสาววางแผนไว้แล้วว่า ผลผลิตล็อตแรกนี้จะถูกนำไปทดลองเปิดตลาดใน "ตลาดมืด" แหล่งแลกเปลี่ยนสินค้าใต้ดินที่ขึ้นชื่อเรื่องความสะهمและการจ่ายหนักของบรรดาพ่อค้าแม่ค้ากระเป๋าหนัก จางเหว่ยเดินเข้ามาในครัวพอดี ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อผ้าทำงานก้าวเข้ามาสวมกอดเอวบางของภรรยาจากด้านหลังอย่างคุ้นชิน ใบหน้าคมเข้มระบายรอยยิ้มอบอุ่น "พี่จัดการซ่อมแซมรั้วหลังบ้านเรียบร้อยแล้วนะน้องอิง ส่วนคนที่มาด้อมๆ มองๆ แถวนี้เมื่อเช้า... พี่จัดการไล่ตะردให้เรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องห่วงว่าจะมีใครมาวุ่นวายเรื่องเตาอบของเราอีก" หลินอิงเอี้ยวตัวกลับไปมองสามี เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความชื่นชม "สามีของฉันนี่เก่งเสียจริงนะคะ แค่ขู่ไม่กี่คำก็วิ่งหางจุกตูดแล้วหรือ" "แน่นอนครับ เรื่องปกป้องภรรยาและลูกคือหน้าที่หลักของพี่" จางเหว่ยหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ก่อนจะก้มลงหอมแก้มเนียนของภรรยาเบาๆ ทว่าดวงตาคมกริบกลับทอประกายจริงจังขึ้นเมื่อเอ่ยต่อ "แต่ในตลาดมืดคืนนี้... น้องอิงแน่ใจนะว่าจะเข้าไปเอง? ให้พี่ปลอมตัวไปด้วยดีกว่าไหม ที่นั่นคนพลุกพล่านและอันตรายไม่น้อย" "ไม่ต้องห่วงค่ะพี่เหว่ย การค้าขายในตลาดมืดไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด หากเรามีสินค้าที่พวกเขากำลังกระหายจะหาซื้อ" หลินอิงยิ้มอย่างมั่นใจ เธอดึงตะกร้าหวายใบโตที่บรรจุผักออร์แกนิกสดๆ คลุมทับด้วยผ้าขาวบางสะอาดสะอ้านขึ้นมาถือไว้ "ยิ่งสินค้าหายากและมีคุณภาพสูงเท่าไหร่ อำนาจต่อรองก็จะอยู่ในมือเรามากเท่านั้นค่ะ" ช่วงพลบค่ำ บรรยากาศรอบตัวเริ่มเงียบสงบ หลินอิงในชุดเสื้อผ้าเนื้อหนากลอมกลืนกับชาวบ้านทั่วไป สวมผ้าคลุมศีรษะอำพรางใบหน้า ก้าวเดินเคียงคู่มากับจางเหว่ยลัดเลาะผ่านตรอกซอกซอยมืดทึบสู่ใจกลางตลาดมืดแห่งอำเภอ แม้รอบด้านจะเต็มไปด้วยความระแวงและสายตาสอดส่องของเหล่าพ่อค้าเถื่อน แต่กลิ่นอายความตื่นเต้นของการทำเงินก้อนโตก็คละคลุ้งอยู่ในอากาศ เมื่อมาถึงมุมอับที่ถูกจัดสรรไว้สำหรับพ่อค้าเร่ หลินอิงค่อยๆ วางตะกร้าผักลงบนลังไม้เก่าๆ เธอยังไม่ทันได้เอמהปากเรียกลูกค้า กลิ่นหอมสดชื่นอันเป็นเอกลักษณ์ของผักที่ปลูกด้วยพลังมิติลับก็โชยฟุ้งทะลุผ้าขาวบางออกมาเตะจมูกผู้คนที่เดินผ่านไปมาทันที! "กลิ่นอะไรวะ... ทำไมมันหอมสดชื่นขนาดนี้?" เสียงทุ้มต่ำของชายฉกรรจ์ร่างใหญ่สวมหมวกปีกกว้างคนหนึ่งดังขึ้น เขาก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าแผงลอยชั่วคราวของหลินอิง ดวงตาคมกริบกวาดมองสำรวจตะกร้าผักด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย "นี่มันผักอะไร ทำไมใบถึงได้เขียวสดและอวบอิ่มผิดกับผักทั่วไปในตลาดตอนนี้?" หลินอิงเงยหน้าขึ้นสบตาชายผู้นั้น รอยยิ้มใต้ผ้าคลุมเผยให้เห็นความมั่นใจ เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลัง "ผักออร์แกนิกคัดพิเศษค่ะคุณพี่ ปลูกด้วยวิธีธรรมชาติ ปลอดสารพิษร้อยเปอร์เซ็นต์ ช่วยบำรุงร่างกายและให้รสชาติหวานกรอบที่พี่ไม่เคยสัมผัสจากที่ไหนมาก่อนแน่นอน หากไม่เชื่อ... จะลองชิมดูก่อนก็ได้นะคะ" ชายร่างใหญ่หรี่ตามองเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือไปเด็ดใบผักกาดขาวชิ้นเล็กขึ้นมาลองเคี้ยว สัมผัสแรกที่กรอบอร่อยและความหวานธรรมชาติที่ระเบิดออกมาในปากทำให้ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นทันที! "โอ้โห! นี่มัน..." เขาร้องอุทานออกมาเสียงดังด้วยความตกตะลึง รสชาตินี้เหนือกว่าผักป่าหรือผักแปลงไหนๆ ในยุคนี้ราวฟ้ากับเหว! ไม่เพียงแต่ชายร่างใหญ่เท่านั้น บรรดาพ่อค้าแม่ค้าเถื่อนและขาประจำในตลาดมืดที่ได้กลิ่นหอมและเสียงอุทาน ต่างก็พากันกรูเข้ามาล้อมวงแผงลอยของหลินอิงจนแน่นขนัดในพริบตาเดียว! "ทางนี้เอาผักกาดสองกิโล!" "ฉันเอาคะน้าทั้งหมดในตะกร้าเลย! เท่าไหร่ก็จ่าย!" "เฮ้ย อย่าแย่งสิ ฉันมาก่อนนะ!" เสียงแย่งชิงสินค้าดังเซ็งแซ่จนจางเหว่ยต้องก้าวเข้ามาบังภรรยาไว้ไม่ให้โดนเบียดเสียด ขณะที่หลินอิงแย้มยิ้มกว้างด้วยความพึงพอใจ ยอดเงินในใจพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว สม 10 เท่าจากที่คาดการณ์ไว้ การยกระดับชีวิตครอบครัวตระกูลจางเริ่มต้นขึ้นอย่างงดงามและไม่มีใครหยุดยั้งได้แล้วค่ะ ทว่า... ในจังหวะที่เงินสดจำนวนมากกำลังถูกยื่นส่งมาแลกกับผักล็อตสุดท้ายในตะกร้า มือเรียวของหลินอิงก็ชะงักกึก เมื่อปลายนิ้วของเธอบังเอิญสัมผัสโดนกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่สอดติดอยู่ก้นตะกร้า ซึ่งไม่ใช่เงินและไม่ใช่ผลผลิตจากสวนของเธอ! หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่น รีบหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาคลี่อ่านภายใต้แสงไฟสลัวของตะเกียงน้ำมัน ข้อความลายมือหวัดๆ ที่เขียนด้วยหมึกสีดำสนิทปรากฏแก่สายตาทำเอาลมหายใจของเธอสะดุดกึกในลำคอ— *"ระวังตัวไว้ให้ดี... ของอร่อยในมิติลับของเจ้า กำลังจะกลายเป็นของข้าในไม่ช้า..."* หัวใจของหลินอิงกระตุกวูบ ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้หันไปมองรอบกายเพื่อค้นหาเจ้าของลายมือปริศนา แสงไฟฉายสว่างจ้าจากเจ้าหน้าที่ตรวจค้นตลาดมืดก็สาดส่องตรงมาที่แผงลอยของเธอ พร้อมกับเสียงตะโกนก้องที่ดังผ่าความเงียบขึ้นว่า— "จับตาดูให้ดี! มีคนแจ้งเบาะแสว่าตรงนี้มีการลักลอบค้าขายสินค้าผิดกฎหมาย!" *** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เบเกอรี่มิติต่างโลก" มาโดยตลอดนะคะ!