จดหมายลับที่หายไป

กลิ่นอายของหมึกจีนชั้นดีผสมผสานกับกลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณคละคลุ้งไปทั่วห้องหนังสือลับใต้ดิน ตู้ไม้สักทองแกะสลักลวดลายมังกรห้ากรงเล็บถูกรื้อค้นจนกระจัดกระจาย เศษกระดาษชำระสะเก็ดไฟจากการเผาทำลายยังคงลอยวนอยู่ในอากาศราวกับผีเสื้อกลางคืนที่บินเข้ากองไฟ หลินเหม่ยอิงยืนนิ่งสงสง่าอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ชุดกี่เพ้าผ้าไหมสีเขียวมรกตปักลายกอไผ่ไหวลมแนบเนื้อขับเน้นทรวดทรงระหง ทว่าแววตาดุจหงส์คู่นั้นกลับเย็นเยียบดั่งน้ำค้างแข็งในยำยามเหมันต์ "ช่างเป็นการขโมยที่สะอาดหมดจดเสียจริง... ทว่าน่าเสียดายที่สุนัขจนตรอกมักทิ้งร่องรอยไว้เสมอ" เสียงหวานใสทว่าทรงอำนาจเอ่ยขึ้นเบาๆ ราวกับการพثมพำกับสายลม แต่นางรู้ดีว่ามีใครบางคนซ่อนตัวอยู่หลังม่านบังตาผ้าโปร่งปักลายดอกโบตั๋น เงาร่างสูงใหญ่ของบุรุษผู้หนึ่งก้าวออกมาจากความมืด เฉินเฟยหลง ในชุดเสื้อคลุมยาวสีดำสนิทปักดิ้นทองลายเมฆมงคล ใบหน้าหล่อเหลาดั่งหยกสลักฉายแววดุดันและเย็นชาจนน่าสะพรึงกลัว นัยน์ตาคมกริบดั่งพญานกอินทรีทอดมองร่างระหงด้วยความรู้สึกที่ยากจะหยั่งถึง เขาก้าวเข้ามาใกล้ทีละน้อย กลิ่นอายบุรุษเพศอันทรงพลังแผ่ซ่านกดดันบรรยากาศรอบตัวให้หนักอึ้ง "เจ้าแน่ใจหรือว่าเป็นฝีมือของคนจากกระทรวงอุตสาหกรรมยุคใหม่นั่น?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม มือหนายื่นออกไปปัดเศษขี้เถ้าที่ติดอยู่บนไหล่บางอย่างถือวิสาสะ ทว่าแววตากลับจับจ้องลึกลงไปในดวงตาของนางราวกับจะค้นหาความจริง หลินเหม่ยอิงไม่ถอยหนี นางเพียงเอียงคอเล็กน้อย ปล่อยให้ปลายนิ้วแข็งแกร่งสัมผัสโดนเนื้อผ้าเพียงแผ่วเบา รอยยิ้มเยาะหยันแต้มอยู่ที่มุมปากอิ่มสีชาด "พวกเขาเป็นแค่หุ่นเชิดที่ถือหางเสือไม่เป็นหรอกค่ะท่านอ๋อง คนที่อยู่เบื้องหลังการแย่งชิง 'โควต้านำเข้าเหล็กกล้า' ล็อตนี้... คือจิ้งจอกเฒ่าแซ่โจวต่างหาก จดหมายลับที่ระบุเส้นทางการเดินเรือและรายชื่อขุนนางผู้รับสินบนไม่ได้ถูกเผา... แต่มันถูกสับเปลี่ยน" เฉินเฟยหลงหรี่ตาลงเล็กน้อย รังสีอำมหิตแผ่กระจายรอบกายจนอากาศแทบจับตัวเป็นน้ำแข็ง เขาชื่นชอบความเฉียบแหลมของสตรีตรงหน้ายิ่งนัก นางไม่เพียงแต่มีความงดงามที่ล่มเมือง หากแต่สมองของนางยังเฉียบคมราวกับกระบี่โลหิตที่พร้อมจะปลิดชีพศัตรูได้ทุกเมื่อโดยไม่ต้องเปื้อนเลือด "เจ้าต้องการสิ่งใดเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนกับการขุดคุ้ยรังจิ้งจอกเฒ่าผู้นั้น?" น้ำเสียงของเขานุ่มนวลขึ้นเล็กน้อย ยามที่โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลลมหายใจอุ่นร้อนเจือกลิ่นบุหรี่ชั้นดีทำให้หัวใจของกุนซือสาวกระตุกวูบ แต่นางยังคงรักษาความนิ่งสงบไว้ได้อย่างแนบเนียน "ความภักดี... และอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดในการจัดการบัญชีการค้าทั้งหมดของตระกูลเฉินในเขตมณฑลทางใต้" หลินเหม่ยอิงตอบกลับทันควันโดยไม่กะพริบตา รอยยิ้มทรงเสน่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้างามล้ำ "ท่านกล้าพอที่จะมอบกุญแจดอกนั้นให้ข้าหรือไม่เล่าเจ้าคะ?" เฉินเฟยหลงแค่นหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ มือหนาเอื้อมไปควחוช้อนคางมนขึ้นบังคับให้นางสบตา "สำหรับเจ้า... แม้แต่แผ่นดินนี้ข้าก็พลิกคว่ำมาวางไว้แทบเท้าได้ นับประสาอะไรกับกุญแจคลังสินค้าไร้สาระพวกนั้น" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังระอุไปด้วยแรงปรารถนาและเกมอำนาจ เสียงเคาะประตูด้านนอกก็ดังขึ้นสามครั้งติดต่อกัน เป็นสัญญาณลับที่บ่งบอกถึงภัยอันตรายใกล้ตัว พ่อบ้านฝางผลักประตูพรวดเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผาก "เรียนท่านอ๋อง ฮูหยิน... เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!" พ่อบ้านชราคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความตื่นตระหนก "หีบเหล็กบรรจุสัญญาซื้อขายลับที่เก็บไว้ในห้องนิรภัยชั้นบนสุด... ถูกเปิดออกแล้ว และสิ่งของที่อยู่ข้างใน... หายไปอย่างไร้ร่องรอย!" เฉินเฟยหลงผละออกจากหลินเหม่ยอิงทันที นัยน์ตาดุจพญานกอินทรีวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ รังสีสังหารแผ่ซ่านรุนแรงเสียจนพ่อบ้านชราตัวสั่นเทา หลินเหม่ยอิงหุบยิ้มทันที แววตาคู่สวยฉายแววครุ่นคิดอย่างหนัก ไม่มีทาง... ห้องนิรภัยชั้นบนสุดมีค่ายกลกลไกที่นางเป็นคนออกแบบเองกับมือ ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับเซียนก็ไม่มีทางเปิดออกได้ภายในเวลาชั่วก้านธูปเดียวโดยไม่ทิ้งร่องรอย เว้นแต่... จะมี "กุญแจดอกที่สาม" ที่แม้แต่นางก็ไม่เคยล่วงรู้มาก่อนว่ามีตัวตนอยู่ "ท่านอ๋อง..." หลินเหม่ยอิงเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา ขณะก้าวเข้าไปใกล้บุรุษผู้ยืนสงบนิ่งดั่งภูผาน้ำแข็ง "ดูเหมือนว่าเกมกระดานนี้... จะไม่ได้มีแค่เราสองคนเสียแล้วกระมังคะ" เฉินเฟยหลงหันกลับมามองนาง มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นอย่างเหี้ยมเกรียม มือหนาคว้ากล่องไม้จันทน์หอมที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาเปิดออก เผยให้เห็นจดหมายฉบับหนึ่งที่ถูกวางทิ้งไว้แทนที่สัญญาซื้อขายที่หายไป ประทับด้วยตราประทับโลหิตรูปดอกเหมยสีชาดอันคุ้นเคย เมื่อหลินเหม่ยอิงก้มลงมองตัวอักษรที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ บนกระดาษแผ่นนั้น ร่างระหงก็ถึงกับแข็งค้างไปชั่วขณะ ลมหายใจสะดุดกึกเมื่ออ่านข้อความสั้นๆ ที่จารึกไว้ว่า— *"ของขวัญชิ้นนี้... ยอดกุนซือหลินคงถูกใจไม่น้อย ยามเมื่อสวามีของเจ้าได้ดื่มชาถ้วยสุดท้ายในคืนพระจันทร์สีเลือดนี้"* ส้มหวานมิติลับขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมร้อยเรียงเล่ห์กลอันงดงามนี้เคียงข้างกันนะคะ