"ถ้าท่านจะทิ้งกระบี่ไปหยิบจอบขุดดินเพียงเพราะคำร้องขอของคนกลุ่มนั้น ข้าว่าท่านควรเอาเวลาไปล้างคราบเลือดบนฝักดาบให้สะอาดเสียก่อนดีกว่าไหมคะ องค์ชาย"
หลินฟางเซียนวางถ้วยชาเซรามิกเคลือบน้ำตาลลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งเสียงดัง 'กริ๊ก' สายตาคมกริบของนางตวัดมองบุรุษในชุดสีครามเข้มที่ยืนตระหง่านอยู่กลางโถงเรือน บุรุษผู้เป็นสามีในนามและอดีตองค์ชายผู้ตกยากที่บัดนี้แววตาเริ่มสั่นคลอนด้วยภาระหน้าที่ที่ถูกขุดขึ้นมาใหม่
ร้อยเอกหานจวินขยับกรามแน่น มือหนาที่หยาบกร้านจากการจับอาวุธและคันไถกำเข้าหากันจนเส้นเลือดปูดโปน เขาไม่ได้ตอบโต้ด้วยถ้อยคำ แต่ลมหายใจที่หนักหน่วงสะท้อนถึงความอัดอั้นภายใน
"ฟางเซียน... ราชโองการจากเมืองหลวงมิใช่เรื่องที่ข้าจะปฏิเสธได้ง่ายดายเหมือนกับการปฏิเสธการค้าไร้สาระของพวกสภาเมืองหรอกนะ"
"การค้าไร้สาระงั้นหรือคะ?" ฟางเซียนแค่นหัวเราะ มุมปากยกยิ้มเย็นเยียบ นางลุกขึ้นเดินวนรอบร่างสูงใหญ่ของสามี กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรจากมิติลับในตัวนางอบอวลไปทั่วห้อง "ท่านเรียกการสร้างเส้นทางลำเลียงสินค้าเชื่อมต่อหมู่บ้านชายแดนเข้าสู่เขตการค้าหลวงว่าไร้สาระ แต่กลับเรียกการกลับไปเป็นหมากในกระดานที่เขาพร้อมจะเขี่ยทิ้งเมื่อหมดประโยชน์ว่าหน้าที่... หานจวิน ท่านดูถูกสติปัญญาของภรรยาคนนี้เกินไปแล้วนะคะ"
นางหยิบแผนที่แผ่นหนังที่ร่างขึ้นด้วยลายมือตนเองขึ้นมากางบนโต๊ะ ขีดเส้นสีแดงโยงใยจากหมู่บ้านเฟิ่งหวงผ่านหุบเขาและป่าทึบเข้าสู่หัวเมืองสำคัญ
"เราไม่จำเป็นต้องรอให้ใครมาชุบเลี้ยง เราจะสร้างเส้นทางขนส่งของเราเอง ระบบเกวียนที่มีการคุ้มกันอย่างรัดกุม คลังสินค้าพักแรมทุกๆ ห้าสิบลี้ และที่สำคัญ... ส่วยที่ท่านจ่ายให้พวกเจ้าเมืองหน้าเลือดนั่น ต่อไปนี้จะต้องเปลี่ยนเป็น 'ค่าธรรมเนียมผ่านทาง' ที่พวกมันต้องจ่ายให้เราแทน"
หานจวินมองแผนที่ตรงหน้าด้วยความทึ่ง นัยน์ตาสีเข้มหรี่ลงเมื่อเห็นรายละเอียดการจัดวางจุดยุทธศาสตร์ที่เฉียบขาด แม้แต่ตัวเขาเองที่เป็นนายทหารยังคิดไม่ถึงว่านางจะวางโครงข่ายขนส่งสินค้าที่สามารถแปรเปลี่ยนเป็นเส้นทางเคลื่อนพลได้ในอนาคต
"เจ้าคิดจะทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้... เพื่ออะไรกันแน่"
"เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องก้มหัวให้ใครอย่างไรคะ" นางขยับเข้าใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากตัวเขา "วันนี้เราจะมีมื้อเย็นที่พิเศษกว่าทุกวัน ข้าเพิ่งสกัดเครื่องเทศจากมิติลับได้รสชาติใหม่ มันคือ 'ซอสพริกหม่าล่า' ที่จะทำให้หัวเมืองต่างๆ ต้องสยบยอมให้กับรสชาติที่ไม่มีใครเลียนแบบได้"
บ่ายวันนั้น กลิ่นหอมฉุนเผ็ดร้อนและกลมกล่อมของเนื้อตุ๋นหม่าล่าอบอวลไปทั่วหมู่บ้านเฟิ่งหวง ชาวบ้านที่ผ่านไปมาต่างสูดกลิ่นเข้าปอดด้วยความโหยหา มันไม่ใช่แค่กลิ่นของอาหาร แต่มันคือกลิ่นของอำนาจที่กำลังก่อตัวขึ้น
ทว่าท่ามกลางความตึงเครียดของสถานการณ์และการเตรียมตัวเริ่มต้นเส้นทางการค้า เสียงฝีเท้าหนักๆ ของม้าศึกก็ดังขึ้นที่หน้าประตูเรือน หานจวินชักกระบี่ออกจากฝักในทันทีตามสัญชาตญาณนักรบ
"เจ้าค่ะ... ดูเหมือนว่าแขกไม่ได้รับเชิญจะมาไวกว่าที่คิด" ฟางเซียนขยับยิ้ม ไม่มีความหวาดกลัวในแววตา มีเพียงความตื่นเต้นเหมือนราชสีห์ที่เห็นเหยื่อเดินเข้ามาในถิ่น
ประตูเรือนถูกถีบออกด้วยฝีมือของชายฉกรรจ์ในชุดดำสนิทกลุ่มใหญ่ ผู้นำกลุ่มก้าวเข้ามาพร้อมหมายจับในมือ ดวงตาของมันมองกราดไปทั่วห้องก่อนจะมาหยุดที่ฟางเซียน "หลินฟางเซียน! เจ้าแอบลักลอบผลิตสินค้าต้องห้ามส่งออกนอกเขตการค้าหลวง มีโทษถึงประหารชีวิต! และองค์ชาย... ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้จับกุมตัวท่านฐานกบฏซ่องสุมกำลังพล!"
หานจวินยืนบังหน้านางไว้พร้อมปลดปล่อยจิตสังหารอันเข้มข้น แต่นางกลับหยิบถ้วยซอสหม่าล่าใบเล็กขึ้นมาถือไว้แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ประหารชีวิตหรือคะ? น่าเสียดายที่มื้อค่ำของพวกท่านในวันนี้... จะกลายเป็นมื้อสุดท้ายที่ไม่ได้ลิ้มลองรสชาติของความรวยที่ข้าเตรียมไว้ให้"
ฟางเซียนดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว เสียงฝีเท้าจากคนชุดดำที่ยืนอยู่ด้านหลังก็นิ่งสนิท ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะทรุดตัวลงกับพื้น กลิ่นเลือดสดๆ โชยตัดกับกลิ่นซอสหม่าล่าหอมหวล
"เกิดอะไรขึ้น!" หัวหน้ากลุ่มชุดดำแผดเสียงด้วยความตระหนก
ฟางเซียนก้าวออกมาจากหลังแผ่นหลังของสามี ดวงตาคู่งามฉายแววอำมหิตที่ซ่อนไว้ "พวกท่านลืมไปหรือเปล่าคะว่า... สินค้าที่ข้าผลิต ไม่ได้มีแค่ของกิน แต่มันรวมถึง 'ยาพิษ' ที่ไม่มีวันตรวจเจอในมื้อค่ำของคนโง่ที่บุกรุกบ้านคนอื่นแบบนี้ด้วย"
รอยยิ้มของนางเย็นเยียบพอที่จะทำให้ความร้อนจากหม้อหม่าล่ากลายเป็นไอเย็นยะเยือกในพริบตา ทว่าในวินาทีที่สถานการณ์กำลังจะพลิกผัน เสียงตบมือเบาๆ จากเงามืดหลังพุ่มไม้หน้าเรือนก็ดังขึ้น
"ช่างเป็นสตรีที่น่าประทับใจจริงๆ... ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมท่านถึงกล้าปฏิเสธบัลลังก์เพื่อมาอยู่กับนาง"
ร่างของบุรุษผู้หนึ่งก้าวออกมาจากเงามืด เขาผู้นั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'รัชทายาทพระองค์ปัจจุบัน' ที่ใครๆ ต่างลือกันว่าสิ้นพระชนม์ไปนานแล้ว!
ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของหลินฟางเซียนด้วยความตื่นเต้นนะคะ ดัชเชสโพดำจะรีบกลับมาพร้อมความลับในตอนต่อไปค่ะ
นางร้ายสายแกร่งขอพลิกบัญชีแค้นด้วยวิถีพ่อค้า•ตอนที่ 22
สร้างระบบขนส่งสินค้า
ผลงานโดย ดัชเชสโพดำ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ดัชเชสโพดำ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง นางร้ายสายแกร่งขอพลิกบัญชีแค้นด้วยวิถีพ่อค้า นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!