เหตุการณ์ฉุกเฉินชายแดน

เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งซ้อนในยามวิกาล—จังหวะหนักแน่นและเยือกเย็นราวกับเสียงเคาะโลงศพ เป็นสัญญาณทหารราบที่หลินฟางเซียนจำได้ขึ้นใจ แม้นางเพิ่งหลุดพ้นจากวังวนแห่งการแก้แค้นตระกูลสามีผู้เห็นแก่ตัวมาหมาดๆ และกำลังเพลิดเพลินกับการนับเงินหยวนที่ได้จากการแปรรูปสมุนไพรในมิติลับ แต่มือเรียวบางที่กำลังถือสมุดบัญชีการค้ากลับหยุดชะงักลงทันที ดวงตาคู่คมกริบหรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด หัวใจกระตุกวูบอย่างไม่คาดฝัน การเรียกตัวกะทันหันกลางดึกเช่นนี้... ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน! "ฟางเซียน..." เสียงทุ้มต่ำของร้อยเอกหานจวินดังขึ้นแผ่วเบา ทว่าเจือไปด้วยความกังวลระคนเด็ดเดี่ยว เมื่อนางเปิดประตูออกไปเผชิญหน้า แสงตะเกียงน้ำมันก๊าดส่องให้เห็นร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารเต็มยศ หมวกแก๊ปสีเขียวมะกอกถูกสวมทับเส้นผมหยักศกเล็กน้อย ร่างกายกำยำที่มักจะอบอุ่นและคอยห่อหุ้มร่างนางยามค่ำคืน บัดนี้กลับแผ่ไอสังหารและกลิ่นอายอันตรายของสนามรบออกมาจางๆ ฟางเซียนไม่ได้เอ่ยคำตัดพ้อหรือรั้งร่างหนาไว้เหมือนภรรยาชาวบ้านทั่วไป นางเป็นใครกัน? อดีตราชนิกุลผู้เคยผ่านเกมการเมืองอันเชือดเฉือนในราชสำนักมาแล้ว ย่อมรู้ดีว่ายามที่บ้านเมืองหรือแนวหน้าเกิดวิกฤต คำสั่งทหารคือประกาศิต "กองพันของท่านถูกเรียกตัวด่วนใช่ไหมคะ?" ฟางเซียนเอ่ยถาม น้ำเสียงราบเรียบทว่ามั่นคง มือเรียวเอื้อมไปจัดปกเสื้อเครื่องแบบให้สามีด้วยความใส่ใจ นุ่มนวลแต่กระฉับกระเฉง หานจวินมองใบละมุนของภรรยา แววตาคมกริบฉายแววอาลัยอาวรณ์และห่วงหาอย่างปิดไม่มิด มือใหญ่อยากจะยกขึ้นลูบแก้มเนียนนุ่มที่ช่วงนี้มีน้ำมีนวลขึ้นจากการทำอาหารบำรุงฝีมือตนเองเหลือเกิน แต่สถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย ปลายกระบอกปืนทางชายแดนเหนือเริ่มส่งเสียงคำรามล่วงหน้ามา2-3 วันแล้ว และข่าวกรองล่าสุดระบุว่ากลุ่มกองโจรติดอาวุธข้ามแดนเข้ามาปล้นสะดมหมู่บ้านใกล้เคียง ค่ำนี้จึงมีคำสั่งด่วนให้กองร้อยลาดตระเวนพิเศษของเขาเคลื่อนพลออกไปสกัดกั้นทันที "มีสายด่วนแจ้งว่าแนวหน้าเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน... กองโจรกลุ่มใหญ่บุกรุกเขตอธิปไตย พี่ต้องไป" หานจวินกล่าวเสียงพร่า ฝ่ามือหนากร้านอบอุ่นคว้ามือเรียวของนางมากุมไว้แน่น ราวกับต้องการตักตวงไออุ่นครั้งสุดท้ายก่อนจากลา "พี่เป็นห่วงเจ้า... อยู่ทางนี้ดูแลตัวเองให้ดี เงินในกล่องลับใต้เตียงเจ้าจะเอาไปลงทุนทำอะไรต่อก็ทำตามใจเถอะ พี่มอบอำนาจให้เจ้าหมดแล้ว" ฟางเซียนแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาดุดลุกโชนขึ้นวูบหนึ่ง "ท่านคิดว่าฉันเป็นสตรีอ่อนแอที่ต้องนั่งรอสามีกลับมาเช็ดน้ำตาหรือคะ? หานจวิน... ท่านจจำคำของฉันไว้ให้ดี ระหว่างที่ท่านไม่อยู่ ฉันจะจัดการเคลียร์พวกสะไภ้จอมปลอมและญาติสามีที่ชอบมาวุ่นวายที่บ้านเราให้ราบคาบ และที่สำคัญ... ท่านต้องกลับมาอย่างปลอดภัย ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันขนสมบัติทั้งหมดหนีไปแต่งงานใหม่กับหนุ่มชาวไร่รูปหล่อที่ไหนก็ไม่รู้ล่ะ!" คำขู่ปนหยอกเย้าแต่นัยน์ตาจริงจัง ทำให้ร้อยเอกหนุ่มถึงกับหลุดหัวเราะพรืดออกมาในลำคอ ความตึงเครียดรอบตัวผ่อนคลายลงไปครึ่งหนึ่ง เขาดึงร่างบางเข้ามาสวมกอดแนบอกแน่น สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสมุนไพรและสบู่โฮมเมดที่นางทำเองติดกาย ราวกับต้องการเก็บความทรงจำนี้ไว้หล่อเลี้ยงหัวใจยามเผชิญกระสุนปืน "รับทราบครับภรรยา... พี่จะรีบกวาดล้างพวกมันให้สิ้นซากแล้วรีบกลับมาซุกตัวอุ่นๆ ในอ้อมกอดเจ้าให้จงได้" หานจวินกระซิบเสียงพร่าข้างใบหู ก่อนจะกดจูบหนักหน่วงลงบนหน้าผากเนียนมนครั้งหนึ่ง แล้วผละกายออกไปอย่างเด็ดเดี่ยว ร่างสูงก้าวขึ้นรถจี๊ปทหารที่จอดรออยู่หน้าบ้าน เสียงเครื่องยนต์คำรามก้องทำลายความเงียบสงบของราตรี ก่อนที่ตัวรถจะพุ่งทะยานหายลับไปในความมืดมิด ฟางเซียนยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ปล่อยให้สายลมหนาวยามดึกพัดผ่านชายผ้า สายตาของนางไม่ได้มีความหวาดกลัว เจือไว้ด้วยประกายความเฉลียวฉลาดและอำนาจที่ค่อยๆ แผ่ขยาย นางหมุนตัวกลับเข้าบ้าน ปิดประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา ก่อนจะเรียกหน้าต่างมิติลับสีฟ้าเรืองแสงปรากฏขึ้นตรงหน้า ในเมื่อสามีไม่อยู่ และภาระกิจชายแดนกำลังปะทุ... นี่คือโอกาสทองที่นางจะได้ใช้ 'ระบบผลิตสินค้าอัจฉริยะ' ในมิติลับ เพื่อสร้างฐานะทางเศรษฐกิจให้มั่นคงยิ่งขึ้น พร้อมๆ กับการตลบหลังญาติผู้พี่และแม่สามีจอมตบตาที่จ้องจะฮุบที่ดินทำกินของนาง! คืนนี้... ขนมเปี๊ยะไส้หมูหยองสูตรลับโบราณที่หมักในมิติพิเศษ จะถูกผลิตออกมาล็อตใหญ่เพื่อเตรียมส่งขายในตลาดมืดพรุ่งนี้เช้า กลิ่นหอมกรุ่นของแป้งอบเนยและเครื่องเทศเริ่มลอยฟุ้งกระจายไปทั่วห้องครัว ส่งกลิ่นยั่วยวนชวนน้ำลายสอทะลุออกไปนอกหน้าต่างบ้านพักนายทหาร จนเหล่าเพื่อนบ้านข้างเคียงต่างพากันสูดจมูกฟุดฟิดด้วยความฉงน ทว่า... ในขณะที่ฟางเซียนกำลังงละมุนอยู่กับการนวดแป้งและคำนวณกำไรมหาศาลจากยอดขายล่วงหน้า เสียงฝีเท้าหนักอึ้งและเสียงทุบประตูดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นอีกครั้งอย่างกะทันหัน! ไม่ใช่เสียงทหาร... แต่เป็นเสียงทุบประตูของ 'แม่สามี' และ 'ญาติผู้พี่ตัวแสบ' ที่บุกมากลางดึกพร้อมถังน้ำมันและคบเพลิงในมือ! "หลนฟางเซียน! นังสะไภ้ตัวดี! สามีแกไม่อยู่แล้ว... คายโฉนดที่ดินแปลงนั้นออกมาซะ ไม่งั้นบ้านหลังนี้ได้กลายเป็นจุลแน่!" ดวงตาคู่สวยของฟางเซียนหรี่แคบลง รอยยิ้มเยือกเย็นผุดขึ้นที่มุมปากอย่างน่ากลัว... หึ กล้ามาหาเรื่องตอนสามีไม่อย่างนั้นหรือ? ได้! นางจะสอนให้พวกมันรู้ซึ้งถึงนรกบนดินในเวอร์ชันของ "แม่ค้าสายบู๊" เอง! *โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยใจระทึกนะคะ* — ดัชเชสโพดำ