งานเลี้ยงที่ไม่มีใครคาดคิด

"เรียนร้อยเอกหาน! แม่นางหลิน! มีราชการด่วนจากเมืองหลวง... 'องค์ชายสาม' เสด็จมาถึงหน้าหมู่บ้านเราแล้วพ่ะย่ะค่ะ!" เสียงรายงานที่ตะโกนก้องจนแทบสำลักน้ำลายของทหารม้าลาดตระเวน ทำให้บรรยากาศความคึกคักรอบโต๊ะเตรียมงานเลี้ยงกลางลานกว้าง ชะงักงันลงในเสี้ยววินาที ตะหลิวเหล็กในมือของแม่เฒ่าจางที่กำลังผัดหมี่กระทะใหญ่ส่งเสียงฉู่ฉ่าหยุดค้างกลางอากาศ ควันสีขาวพวยพุ่งกลบกลิ่นหอมกรุ่นของซีอิ๊วคั่วและกระเทียมเจียว ขณะที่บรรดาพ่อค้าแม่ขายและชาวบ้านที่มาร่วมช่วยงานต่างหันขวับมามองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก หลินฟางเซียนมิได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นางเพียงแต่วางพู่กันบัญชีในมือลงบนโต๊ะไม้เนื้อดีอย่างใจเย็น ปรายตามองสมบัญชีรายรับรายจ่ายของ "หอการค้าเหมันต์" ที่เพิ่งหมึกแห้งสนิท ใบหน้าหวานล้ำแต่ทว่าเรียบเฉยประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเดาความหมาย นางเหลือบมองสามีหนุ่มผู้เป็นร้อยเอกแห่งกองทัพชายแดน หานจวินขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึงขึ้นเล็กน้อย สัญชาตญาณทหารย่อมรู้ดีว่าการเสด็จมาเยือนกะทันหันของเชื้อพระวงศ์ระดับองค์ชายสาม—ผู้มีข่าวลือหนาหูเรื่องการแย่งชิงบัลลังก์และสายตาร้ายกาจดั่งสุนัขป่า—ไม่มีทางเป็นเรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน ยิ่งในวันที่ภรรยาของเขากำลังจัดงานเลี้ยงเปิดตัวหอการค้าและเครือข่ายการค้าแห่งใหม่ที่ใหญ่ที่สุดในเขตชายแดนด้วยแล้ว นี่คือการ "มาเยือนเพื่อกดดัน" อย่างชัดเจน "ฟางเซียน..." หานจวินเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ มือหนายื่นออกไปกุมมือเรียวบางของภรรยาไว้แน่นสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ส่งผ่านผิวเนื้อ "เจ้าอยู่ที่นี่ จัดการเรื่องอาหารการกินต่อไป ข้าจะออกไปดูหน้ามันเอง" "ท่านพี่พูดอะไรเช่นนั้นเล่าคะ" ฟางเซียนหัวسาะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงของนางเจือความเย้ยหยันจางๆ ที่มีเพียงเขารับรู้ นางดึงมือกลับอย่างนุ่มนวลแต่เด็ดเดี่ยว ก่อนจะสะบัดชายเสื้อคลุมผ้าไหมปักลายเมฆสีครามที่ตนออกแบบเองอย่างสง่างาม "ในเมื่อองค์ชายสามทรงเกียรติเสด็จมาถึงหน้าบ้านเรา ทั้งยังเป็นวันมงคลที่หอการค้าเหมันต์เปิดทำการเป็นวันแรก มีหรือที่สะใภ้ตระกูลหานผู้สร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาจากสองมือ จะกล้าปล่อยให้แขกบ้านแขกเมืองผู้สูงศักดิ์ยืนตากแดดตากลมอยู่หน้าประตูเล่าคะ? เสียชื่อเจ้าของบ้านแย่สิคะ" รอยยิ้มของนางแม้จะงดงามหยาดเยิ้ม แต่กลับแฝงประกายตาคมกริบดั่งใบมีดอาบยาพิษ หานจวินมองภรรยาด้วยความรู้สึกระคนระทึกใจและรักจนสุดหัวใจ ผู้หญิงคนนี้ไม่เคยเกรงกลัวอำนาจใดในใต้หล้า ยิ่งอีกฝ่ายพยายามกดดัน นางยิ่งแสดงความเหนือกว่าให้ประจักษ์ ณ บริเวณประตูทางเข้าหมู่บ้าน รถหมาลากและขบวนเสด็จอันโอ่อ่าสมฐานะขององค์ชายสามจ้าวอวี้หยาง จอดสนิทท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของชาวบ้าน บุรุษผู้สวมอาภรณ์ปักดิ้นทองลายมังกร 5 เล็บ ใบหน้าหล่อเหลาแต่เย็นชาไร้ความรู้สึกก้าวลงจากรถม้า นัยน์ตาหงส์กวาดตามองสภาพหมู่บ้านที่บัดนี้เต็มไปด้วยความเจริญรุ่งเรือง ร้านค้าเรียงรายเป็นระเบียบ และกลิ่นอายความมั่งคั่งที่ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย—ภาพที่เขาคาดคิดไว้คือหมู่บ้านชนบททุรกันดารที่ยากจนข้นแค้น มิใช่เมืองการค้าย่อมๆ ที่คึกคักเช่นนี้ "ถวายบังคมองค์ชายสามเพพ่ะย่ะค่ะ/เพพ่ะค่ะ" หานจวินและหลินฟางเซียนก้าวออกไปประสานมือทำความเคารพตามธรรมเนียม แม้ท่าทางจะนอบน้อม แต่กระดูกสันหลังกลับตั้งตรงสง่างาม ไม่มีความหวาดกลัวเจือปนแม้แต่น้อย จ้าวอวี้หยางหันมามองสองสามีภรรยา สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยวจดจ้องอยู่ที่ใบหน้าของหลินฟางเซียนเนิ่นนาน ประกายความฉงนและริษยาเล็กๆ วาบผ่านนัยน์ตา หญิงสาวผู้นี้เคยเป็นเพียงคุณหนูตกอับผู้โง่เขลาในเมืองหลวง เหตุใดบัดนี้จึงเปล่งประกายรัศมีอำนาจและความเย้ายวนใจที่ยากจะละสายตาเช่นนี้ "ลุกขึ้นเถอะ" องค์ชายสามกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำกังวาน "ข้าเดินทางผ่านมาระแถบนี้ ได้ยินเสียงร่ำลือว่าร้อยเอกหานและภรรยาทำมาค้าขึ้นจนร่ำรวยผิดหูผิดตา เกรงว่าอาจจะเกี่ยวข้องกับการทุจริตเสบียงทหาร... วันนี้จึงแวะมาดูให้เห็นกับตา หวังว่าเจ้าภาพคงไม่รังเกียจที่จะเปิดบ้านต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญผู้นี้หรอกนะ" คำพูดกล่าวหาโต้งๆ สาดซัดลงมาท่ามกลางความเงียบงันของฝูงชน บรรยากาศรอบด้านเย็นเยียบลงทันตาเห็น ทหารอารักขาขององค์ชายชักมือจับดาบข้างกายเตรียมพร้อมรับคำสั่ง ทว่า หลินฟางเซียนกลับแย้มสรวลกว้างขึ้น ดวงตากลมโตพราวระยับด้วยประกายความสนุกสนาน นางย่อกายลงอีกครั้งอย่างงดงามไร้ที่ติ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงฉะฉานกังวานใสที่สะท้อนไปทั่วบริเวณ "องค์ชายตรัสรัสสั่งเกินไปแล้วเพพ่ะย่ะค่ะ... อ๊ะ หม่อมฉันหมายถึง เพพ่ะค่ะ!" นางจงใจแสร้งทำเป็นพูดผิดเล็กน้อยเพื่อเย้าแหย่ "หอการค้าเหมันต์ของเราทำการค้าด้วยความสุจริต มีบัญชีรายรับรายจ่ายที่โปร่งใสตรวจสอบได้ทุกอีแปะ เงินทุกตำลึงทองมาจากหยาดเหงื่อแรงงานและการบริหารจัดการที่ชาญฉลาด มิได้คดโกงเงินหลวงแม้แต่แดงเดียว" นางเว้นจังหวะเล็กน้อย ปรายตามองขบวนเสด็จที่ดูหรูหราแต่ว่างเปล่า ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหวานหยดที่เชือดเฉือนคนฟังจนเลือดซิบ "ในเมื่อองค์ชายเสด็จมาเยือนในวันเปิดตัวธุรกิจใหม่พอดิบพอดี นับเป็นเกียรติแก่ตระกูลหานและชาวบ้านยิ่งนักเพพ่ะค่ะ! งานเลี้ยงฉลองกำลังเริ่มต้นขึ้นพอดี อาหารเลิศรสและสุราหมักชั้นดีพร้อมเสิร์ฟแล้ว เชิญองค์ชายเสด็จทอดพระเนตรการค้าที่ 'สะอาดและสุจริต' ของพวกเราด้วยพระองค์เองเถอะเพพ่ะค่ะ ว่าสิ่งที่หม่อมฉันสร้างขึ้นมาด้วยสองมือนี้ มันเหนือกว่าอำนาจและอภิสิทธิ์ใดๆ ในเมืองหลวงอย่างไร!" จ้าวอวี้หยางชะงักงัน รอยยิ้มค้างเติ่งบนใบหน้า เขาไม่เคยเจอสตรีสามัญชนคนใดกล้าท้าทายอำนาจของเชื้อพระวงศ์ด้วยรอยยิ้มและวาจาเชือดเฉือนเยี่ยงนี้มาก่อน บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบระเบิดเป็นจุล ขณะที่หานจวินขยับกายมาบังหน้าภรรยาครึ่งก้าว มือขวาละไว้ที่ด้ามดาบพร้อมสับเปลี่ยนสถานการณ์ได้ทุกเมื่อ ภายในลานจัดเลี้ยง กลิ่นหอมอันเย้ายวนใจของ "เป็ดพะโล้สูตรลับโบราณ" ที่เคี่ยวด้วยเครื่องเทศสิบชนิดจนเนื้อนุ่มละลายในปาก และ "ปลาสามรสทอดกรอบราดซอสเปรี้ยวหวาน" ที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วรัศมีสือลี้ (หลายร้อยเมตร) เริ่มลอยเข้าจมูกของทุกคน ขัดแย้งกับบรรยากาศการเผชิญหน้าระหว่างอำนาจรัฐและพลังทุนใหม่อย่างสิ้นเชิง ฟางเซียนผายมือเชิญด้วยท่าทีสง่างาม ราวกับนางคือราชินีผู้ครองบัลลังก์แห่งการค้าตัวจริง "เชิญเสด็จเพพ่ะค่ะ... องค์ชายสาม คงไม่ทรงรังเกียจอาหารพื้นบ้านที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อของพวกเรากระมังคะ?" จ้าวอวี้หยางแค่นเสียงฮึดฮัดในลำคอ ก้าวเท้าเดินตามนางเข้าไปในงานด้วยความรู้สึกหงุดหงิดระคนอยากรู้อยากเห็น ทว่า ทันทีที่เขาเดินผ่านซุ้มประตูทางเข้า และกลิ่นหอมตลบอบอวลของอาหารจานเด็ดพุ่งเข้าปะทะจมูกอย่างจัง สายตาขององค์ชายผู้สูงศักดิ์ก็ต้องสะดุดกุนซือข้างกายที่แอบกลืนน้ำลายเอื้อมมือมาดึงชายเสื้อเขาเบาๆ ในวินาทีนั้นเอง ขณะที่ทุกคนกำลังก้าวเข้าสู่เขตงานเลี้ยงเพื่อรอดูการปะทะฝีปากและอำนาจ เสียงฝีเท้าม้าหนาแน่นนับร้อยก็ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากอีกด้านหนึ่งของภูเขา ฝุ่นตลบอบอวลบังเกิดเป็นกลุ่มควันมหึมา ธงประจำกองทัพพยัคฆ์ทมิฬโบกสะบัดกลางสายลม! น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจตะโกนก้องฝ่าอากาศมาว่า... "แม่ทัพใหญ่แห่งค่ายทหารบูรพามาถึงแล้ว! นำ 'หีบสมบัติลับ' ของตระกูลหลินที่สูญหายไปเมื่อสิบปีก่อนมามอบให้ฮูหยินหาน!" *** ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของฟางเซียนและหานจวินมาจนถึงบทนี้นะคะ บทหน้าความลับในอดีตกำลังจะถูกเปิดเผยแล้วค่ะ!