กิลด์รกร้างแล้วไง ทำไมผมถึงเป็นเจ้าของเซิร์ฟเวอร์•ตอนที่ 2

เสียงแจ้งเตือนระบบผู้ดูแล

ผลงานโดย ผู้กล้าตกอับ
"ถ้าเอกสารสละสิทธิ์กิลด์นี้เซ็นเสร็จ... พวกเราก็ไม่มีอะไรติดค้างกันอีกแล้วนะครับ ลีโอ" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ 'แบรด' อดีตรองกิลด์มาสเตอร์ผู้ผันตัวไปซบกิลด์มังกรฟ้า ดังสะท้อนก้องอยู่ในห้องประชุมอันมืดมึนของสำนักงานเขตทะเบียนเซิร์ฟเวอร์ เอกสารสิทธิ์ครอบครองกิลด์ 'รุ่งอรุณ' ที่เคยยิ่งใหญ่ถูกผลักมาตรงหน้า มือหนานั้นเคาะนิ้วลงบนโต๊ะด้วยจังหวะที่แสดงถึงความเหิมเกริมและไร้ความเกรงใจ รินะที่นั่งอยู่ข้างกายลีโอถึงกับตัวสั่นด้วยความโกรธ กำปั้นเล็กๆ ของเธอกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่องอขาวซีด ดวงตาคู่สวยคลหน่วยไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้นใจ ในโลกของเกมออนไลน์และมิติคู่ขนาน 'ดิไวน์เวิลด์' ที่ระบบเศรษฐกิจและอำนาจผูกขาดอยู่กับกิลด์ใหญ่ การถูกบีบให้ยุบกิลด์และยึดทรัพย์สินทั้งหมดไป ก็ไม่ต่างอะไรกับการถูกเนรเทศให้กลายเป็นขอทานข้างถนน ลีโอไม่ได้ขยับตัว สีหน้าของชายหนุ่มยังคงสงบนิ่งราวกับผิวน้ำในบึงลึก นัยน์ตาคู่คมสีดำสนิทไม่ได้สะท้อนความหวาดกลัวหรือความสิ้นหวังอย่างที่พวกมันคาดหวังแม้แต่น้อย เขากวาดสายตามองหน้าอดีตสหายร่วมรบที่หันหลังให้ในยามยากทีละคน ก่อนจะเลื่อนสายไปหยุดอยู่ที่ 'มีอา' อดีตคนรักที่ยืนกอดอกอยู่ข้างแบรด ใบหน้าของเธอนั้นประดับด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ไร้ซึ่งเยื่อใย "นายควรจะก้มลงกราบขอบคุณพวกเราด้วยซ้ำ ลีโอ ที่อย่างน้อยก็ช่วยสงเคราะห์ค่าปฏิกรรมสงครามให้" มีอาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาและดูแคลน "อย่าลืมล่ะว่านายมันก็แค่ตัวถ่วงที่ทำให้กิลด์ตกต่ำลง ถึงเวลาไสมือกากๆ ของนายออกไปจากวงการนี้ได้แล้ว" ความเงียบปกคลุมห้องประชุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจด้วยความโกรธของรินะที่ดังขึ้นเบาๆ ลีโอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ทำให้แบรดรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ มันไม่ใช่รอยยิ้มของผู้พ่ายแพ้ แต่เป็นรอยยิ้มของผู้ที่กำลังมองดูตัวตลกแสดงปาหี่ "ขอบใจสำหรับคำเตือนนะครับ... แต่ก่อนที่พวกคุณจะเซ็นใบขับไล่ผมออกไป ผมคิดว่าเราควรมาทบทวน 'สิทธิ์' ที่แท้จริงในเซิร์ฟเวอร์นี้กันเสียก่อนดีกว่า" น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่กังวานและเฉียบคมราวกับใบมีดที่กรีดลงบนกระจกใส ทำให้บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปในทันที แบรดแค่นหัวเราะ "สิทธิ์อะไรของแกวะ? กิลด์รุ่งอรุณของแกมันล้มละลาย หนี้สินท่วมหัว เซิร์ฟเวอร์นี้กำลังจะถูกรีเซ็ตและยึดเป็นสมบัติของกิลด์มังกรฟ้าในอีก..." **ติ๊ง!** เสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ที่ไม่เคยดังขึ้นมาตลอดสามปีที่กิลด์ตกอับ จู่ๆ ก็ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของลีโอ เสียงนั้นไม่ได้มาจากระบบเกมทั่วไป แต่เป็นเสียงทุ้มต่ำทรงพลังที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณ [ ตรวจพบการเข้าสู่ระบบของ "ผู้ดูแลสูงสุด" (Super Administrator) สำเร็จ ] [ ยืนยันตัวตน: ลีโอ - รหัสผ่านนิรันดร์: อนุมัติ ] [ ระบบปฏิบัติการเบื้องหลัง 'ดิไวน์เวิลด์' กำลังเชื่อมต่อ... 100% ] [ โอนถ่ายอำนาจสิทธิ์ขาดระดับระบบเสร็จสิ้น ยินดีต้อนรับกลับสู่บัลลังก์ครับ ท่านประธาน ] ม่านตาของลีโอหดแคบลงชั่วพริบตา เมื่อหน้าจออินเทอร์เฟซโปร่งแสงสีทองอร่ามปรากฏขึ้นตรงหน้า ท่ามกลางสายตาที่งงงวยของคนอื่นๆ หน้าจอนั้นไม่ได้แสดงค่าสถานะตัวละครธรรมดา แต่มันคือแผงควบคุมระบบหลักของเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมด! และสิ่งแรกที่พุ่งเข้าสู่สายตาของเขา คือตัวเลขยอดเงินในบัญชีส่วนกลางของผู้ดูแลระบบที่ถูกปลดล็อก [ ยอดเงินฝากเริ่มต้นในระบบ: 10,000,000,000 เครดิต (สิบล้านล้านเครดิต) ] [ สถานะปัจจุบัน: ไม่จำกัดวงเงิน (Unlimited Credit Card Mode Activated) ] สิบล้านล้านเครดิต! ตัวเลขนี้มากกว่ามูลค่ารวมของกิลด์มังกรฟ้าและกลุ่มทุนทั้งหมดในเซิร์ฟเวอร์นี้รวมกันเสียอีก มันคืออำนาจซื้อที่สามารถลบกิลด์ยักษ์ใหญ่ให้หายไปจากแผนที่ได้ด้วยการคลิกเพียงครั้งเดียว รินะอ้าปากค้าง ดวงตาสดใสเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อเหลือบไปเห็นเงาสะท้อนของหน้าจอน้ำเงินทองที่ฉายสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาของลีโอ เธอกระพริบตาปริบๆ สมองขาวโพลนประมวลผลไม่ทันกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า ในขณะที่แบรดและมีอยังคงไม่รู้เรื่องรู้ราว พวกมันยังคงทำท่าทางกร่างและยื่นปากกามาตรงหน้าลีโอ "จะเซ็นดีๆ หรือจะให้ฉันเรียกคนมาลากคอออกไป เซ็นซะลีโอ!" แบรดตบโต๊ะเสียงดัง ลีโอค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบปากกาขนนกเวทมนตร์ขึ้นมาอย่างใจเย็น เขามองหน้าแบรดและมีสลับกันด้วยแววตาที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ รอยยิ้มสุภาพแต่เย็นชาจนน่ากลัวปรากฏขึ้นบนใบหน้า "เซ็นเหรอครับ? ได้สิครับ... แต่ก่อนอื่น ผมขอใช้สิทธิ์ในฐานะ 'เจ้าของเซิร์ฟเวอร์' ทำความสะอาดขยะที่รกหูรกตาเสียหน่อยนะครับ" นิ้วเรียวยาวกดลงบนปุ่มคำสั่งสีแดงเพลิงบนหน้าจอโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมๆ กับเสียงแจ้งเตือนระลอกใหม่ที่ดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วทั้งตึกบัญชาการหลักของเกม [ คำสั่งที่ 1: เพิกถอนสิทธิ์การใช้งานเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดของ 'กิลด์มังกรฟ้า' ] [ คำสั่งที่ 2: อายัดบัญชีทรัพย์สินและขับไล่ออกจากพื้นที่โซนปลอดภัยทันที ] สิ้นเสียงระบบ ร่างของแบรดและมีอที่กำลังหัวเราะเยาะเย้ยพลันแข็งค้าง รอยยิ้มบนใบหน้าของพวกมันแข็งเกร็ง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อแสงสีแดงฉานสาดส่องลงมาจากเพดานห้อง พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตที่ดังสนั่นหวั่นไหว "นะ... นี่มันเกิดอะไรขึ้น! ทำไมระบบถึงบล็อกไอดีฉัน!" แบรดกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ หน้าซีดเผือกราวกับกระดาษ ลีโอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สูทสีดำสนิทไร้รอยยับสะท้อนกับแสงไฟจากระบบ เขาก้มลงมองอดีตเพื่อนร่วมกิลด์ที่ตอนนี้ทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความตื่นกลัวบนพื้นห้อง ด้วยสายตาของพระเจ้าที่มองมดปลวก "ยินดีต้อนรับสู่ยุคสมัยใหม่ของผมนะครับ... แบรด" และก่อนที่เสียงโวยวายของพวกมันจะขาดหายไป ประตูห้องประชุมก็ถูกกระชากเปิดออกโดยกลุ่มบอดี้การ์ดระบบในชุดเกราะล้ำอนาคต พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนชุดใหม่ที่ดังขึ้นในหัวของลีโอเพื่อตอกย้ำความสะใจขั้นสุดยอด [ ยอดเงินในระบบถูกหักออก 500,000,000 เครดิต เพื่อซื้อกิจการทั้งหมดของกิลด์มังกรฟ้า... การทำธุรกรรมเสร็จสิ้น ] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับความสะใจในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!
สารจากนักเขียน (ผู้กล้าตกอับ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กิลด์รกร้างแล้วไง ทำไมผมถึงเป็นเจ้าของเซิร์ฟเวอร์ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

Dino Egg common
บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%