เมื่อนายทหารอยากเป็นลูกมือ

“ถ้าคุณยังขยับมีดแบบนั้นอีกไม่กี่นาที นิ้วคุณคงได้ลงไปอยู่ในหม้อแกงพร้อมกับข่าแน่นอนค่ะ” พิมพ์มาดาวางกระทะเหล็กใบเก่งลงบนเตาถ่าน เสียงหัวเราะแผ่วเบาดังขึ้นในลำคอขณะมองดูร้อยเอกศิลาที่กำลังพยายามหั่นข่าแว่นอย่างเก้ๆ กังๆ มือหนาหยาบกร้านจากการจับปืนและคุมกำลังพลบัดนี้กลับดูเกร็งไปหมดเมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับเขียงไม้และสมุนไพรพื้นบ้าน ศิลาชะงักมือ ใบหน้าคมเข้มที่มักจะเรียบเฉยดุจหินผาปรากฏรอยยิ้มจางๆ เขาไม่ได้เถียง แต่เลือกที่จะวางมีดลงแล้วขยับถอยหลังมาครึ่งก้าว สายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องอยู่ที่แผ่นหลังบางของหญิงสาวที่ขยับตัวคล่องแคล่ว กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำมันมะพร้าวและกลิ่นเครื่องเทศที่โชยมาจากเตาทำให้บรรยากาศรอบตัวดูนุ่มนวลลงอย่างประหลาด “ผมแค่คิดว่างานในสวนกับงานครัวมันคงไม่ต่างกันมากนัก แค่ลงแรงให้ถูกจุด” เขาเอ่ยเสียงเรียบ หากทว่าแฝงความนัย “งานครัวคือการสื่อสารกับธรรมชาติค่ะศิลา ถ้าใจเราไม่นิ่ง อาหารก็ไม่อร่อย” พิมพ์มาดาหันกลับมา มือเรียวบางเอื้อมไปหยิบครกหินขึ้นมาวางตรงหน้าชายหนุ่ม “ตำน้ำพริกแกงคั่วค่ะ โขลกให้ละเอียดจนเป็นเนื้อเดียวกันเหมือนที่คุณคุมลูกน้องในกองร้อยนั่นแหละ จังหวะต้องได้ น้ำหนักต้องเป๊ะ” ศิลาไม่รีรอ เขาคว้าสากหินมาถือไว้มั่น บรรจงโขลกเครื่องแกงตามคำสั่ง กลิ่นหอมฉุนของพริกแห้ง ผิวมะกรูด และตะไคร้สดที่เพิ่งเก็บมาจากมิติลับของพิมพ์มาดาเริ่มฟุ้งกระจายจนกลบกลิ่นดินชื้นหลังฝนตกไปจนหมดสิ้น นี่คือความลับที่เขารู้คนเดียว พืชผักในสวนของหญิงสาวไม่ได้แค่โตไว แต่มันมีพลังงานบางอย่างที่ทำให้ผู้กินรู้สึกกระปรี้กระเปร่าและอบอุ่นใจ ขณะที่เขากำลังตั้งใจโขลกเครื่องแกง พิมพ์มาดาก็เริ่มจัดการกับไก่บ้านเนื้อแน่นที่หมักไว้ เธอใช้มีดปลายแหลมเฉือนเนื้อไก่ให้เป็นชิ้นพอดีคำ การเคลื่อนไหวของเธอพริ้วไหวเหมือนร่ายรำ แววตาของเธอขณะจ้องมองวัตถุดิบไม่ได้มีความสับสนของอดีตเชฟที่ผันตัวมาทำไร่เลยแม้แต่น้อย แต่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในวิถีชีวิตใหม่ที่เลือกเอง “ช่วงนี้พวกตระกูลฝั่งแม่เลี้ยงเริ่มขยับตัวแล้วนะ” ศิลาพูดขึ้นขณะที่โขลกเครื่องแกงจังหวะช้าลง “พวกเขาพยายามจะกดดันเรื่องที่ดินแปลงท้ายสวน อ้างว่ามันเป็นเขตทับซ้อน” พิมพ์มาดาหยุดมือที่กำลังหยิบใบโหระพาลงหม้อ เธอหันมาสบตาชายหนุ่ม ความแกร่งกล้าในแววตาของเธอไม่แพ้นายทหารพรานตรงหน้า “ที่ดินผืนนี้เป็นของฉันโดยชอบธรรมด้วยเอกสารสิทธิ์ที่ขุดพบในหีบเก่าของยาย ถ้าพวกเขากล้าพอจะบุกเข้ามา ก็ให้เขาเตรียมตัวรับมือกับสูตรแกงคั่วสูตรนี้ของฉันได้เลยค่ะ รับรองว่าร้อนแรงจนต้องวิ่งกลับบ้านไม่ถูก” คำพูดของเธอทำให้ศิลาหลุดขำออกมาเบาๆ เขาชอบเวลาที่หญิงสาวมีความมั่นใจเช่นนี้ มันไม่ใช่ความหยาบคาย แต่คือความเด็ดเดี่ยวที่พร้อมจะปกป้องสิ่งที่ตนรัก “ถ้าอย่างนั้น ผมในฐานะลูกมือและสามี คงต้องเตรียมตัวไว้รับหน้าบ้าง” เขาพูดพลางตักเครื่องแกงที่ละเอียดได้ที่ใส่ลงในหม้อที่น้ำกะทิกำลังเดือดปุดๆ กลิ่นหอมของแกงคั่วไก่เครื่องเทศแน่นพุ่งกระจายไปทั่วครัว จนคนข้างนอกที่แอบมองอยู่ถึงกับต้องกลืนน้ำลาย ในขณะที่ทั้งสองกำลังง่วนอยู่กับการเคี่ยวแกงให้งวดได้ที่ พลันเสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูบ้าน พิมพ์มาดาหรี่ตาลงทันที เธอจำจังหวะการเดินแบบนี้ได้ดี มันคือกลุ่มคนรับใช้ของน้าสาวจอมละโมบที่เคยมาหาเรื่องเธอเมื่ออาทิตย์ก่อน ศิลาวางสากลงทันที แววตาที่เคยอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นดุดันดั่งนักรบที่พร้อมออกศึก เขาเดินไปหยิบปืนพกที่วางไว้บนตู้เก็บของอย่างเงียบเชียบโดยที่สายตายังไม่ละจากประตูหน้า “ดูเหมือนอาหารมื้อนี้จะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาขอชิมด้วยนะคะ” พิมพ์มาดาพูดเสียงเรียบก่อนจะเดินไปหยิบตะหลิวไว้ในมือแน่น ศิลาเดินไปขวางหน้าเธอไว้แล้วกระซิบเสียงต่ำ “ข้างหลังผม พิมพ์” ทันใดนั้น ประตูไม้เก่าก็ถูกถีบเข้าอย่างแรงจนกลอนหลุดกระเด็น เผยให้เห็นร่างของชายฉกรรจ์สามคนในชุดสีมอซอที่ดูอย่างไรก็ไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา หนึ่งในนั้นถือโฉนดปลอมในมือโบกไปมา ทว่าสิ่งที่น่าตกใจกว่านั้นคือ คนที่ยืนสั่งการอยู่ข้างหลังกลุ่มคนเหล่านั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น ‘แม่เลี้ยงจันทร์’ ที่เพิ่งประกาศกร้าวว่าจะยึดสวนนี้ให้ได้ภายในเดือนนี้ ศิลาขยับตัวบังพิมพ์มาดาไว้มิด แต่ในจังหวะที่แม่เลี้ยงจันทร์กำลังจะอ้าปากสั่งให้คนบุกเข้ามา เสียงระเบิดตูมดังสนั่นหวั่นไหวมาจากทางท้ายสวน—ทิศทางเดียวกับที่มิติลับของพิมพ์มาดาตั้งอยู่! ควันสีม่วงประหลาดพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พิมพ์มาดาสะดุ้งสุดตัว เธอจำกลิ่นนี้ได้ มันคือสัญญาณอันตรายของมิติที่กำลังถูกรบกวนด้วยพลังงานภายนอกที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน “นั่นมันอะไรกัน...” ศิลาอุทาน สายตาของเขามองผ่านไหล่พิมพ์มาดาไปยังท้องฟ้าหลังบ้านที่เปลี่ยนเป็นสีมืดมิดในชั่วพริบตา พิมพ์มาดาหน้าซีดเผือด เธอหันไปมองศิลาด้วยความตระหนก “มีคนเข้าถึงมิติของฉันได้... และดูเหมือนเขาจะไม่ได้มาดี!” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ครัวคุณยาย" มาโดยตลอดนะคะ