การไล่ล่าที่ระทึก

"อย่าวู่วามธาม! ถ้ามึงขยับแม้แต่นิ้วเดียว สมองของยัยนี่ได้กระจายเต็มพื้นโกดังแน่!" เสียงตะโกนก้องผ่านความเงียบงันที่แสนเปราะบาง แรงสั่นสะเทือนจากเสียงนั้นแทบจะฉีกกระชากสติของธามให้หลุดลอย ดวงตาคมกริบของเขาจ้องเขม็งไปยังจอภาพตรงหน้า ภาพของรินรดาที่ถูกมือสังหารนิรนามล็อคคอไว้แน่นอยู่บนชั้นลอยนั้นชัดเจนจนน่าใจหาย ปลายนิ้วของชายชุดดำแตะแต้มอยู่บนไกปืนที่สั่นไหวน้อยๆ นั่นคือเครื่องยืนยันว่าวินาทีแห่งความเป็นความตายกำลังบีบเค้นพวกเขาอยู่ ธามไม่ได้ลดปืนลง แต่เขาสูดลมหายใจลึก พยายามสะกดกลั้นความสั่นไหวในจิตวิญญาณเอาไว้ ความเจ็บปวดจากการสูญเสียครอบครัวในอดีตพุ่งเข้าจู่โจมซ้ำเติมดั่งบาดแผลที่ไม่มีวันสมาน แต่เขารู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาของความอ่อนแอ "แกต้องการอะไร" ธามเอ่ยถาม เสียงของเขานิ่งเรียบ ทว่าทรงพลังจนมือสังหารเบื้องล่างชะงักไปชั่วครู่ "กูต้องการให้แกวางปืน แล้วหันหลังเดินออกไปจากที่นี่ซะ" ชายคนนั้นแสยะยิ้มผ่านจอภาพ "อย่าคิดแม้แต่จะตุกติก เพราะนิ้วกูมันไม่ค่อยรักดีเท่าไหร่" ธามขยับริมฝีปากเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น "น่าเสียดายที่ฉันเพิ่งซื้อปืนกระบอกนี้มา... และฉันเกลียดที่สุดคือการต้องเก็บมันไว้ในซองโดยที่ยังไม่ได้ใช้งาน" วินาทีนั้นเอง ธามอาศัยจังหวะที่มือสังหารเบื้องล่างเผลอ หันกระบอกปืนไปที่หลอดไฟเหนือศีรษะแล้วลั่นไกทันที! *เปรี้ยง!* เสียงกระสุนดังสนั่นหวั่นไหว โกดังทั้งหลังตกอยู่ในความมืดสนิททันทีท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของเหล่าคนร้าย "ริน! หมอบลง!" ธามตะโกนก้อง ก่อนจะอาศัยความชำนาญในพื้นที่ที่เขาสำรวจมาก่อนหน้า พุ่งตัวเข้าหาบันไดเหล็กดัดที่นำไปสู่ชั้นลอยด้วยความเร็วสูงราวกับเสือชีตาห์ที่กำลังล่าเหยื่อ สายฝนภายนอกเริ่มโหมกระหน่ำ เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องดั่งเสียงกลองศึกที่เร่งจังหวะการหลบหนีให้เร้าใจขึ้นไปอีก ภายในโกดังที่มืดมิด มีเพียงแสงฟ้าแลบที่สาดส่องเข้ามาเป็นระยะ เผยให้เห็นร่างของรินรดาที่อาศัยจังหวะชุลมุนถีบเท้าใส่มือสังหารจนเซเสียหลัก เธอไม่ได้กรีดร้องอย่างอ่อนแอ แต่นัยน์ตาคู่นั้นกลับวาวโรจน์ด้วยความเด็ดเดี่ยว เธอพุ่งตัวลงจากชั้นลอยสู่กองลังไม้เบื้องล่างโดยไม่ลังเล ธามรับร่างเธอไว้ได้ทันท่วงที กลิ่นหอมจางๆ จากเส้นผมที่เปียกชื้นของเธอปะทะเข้ากับสัมผัสของเขา แต่นี่ไม่ใช่เวลาสำหรับความอ่อนหวาน เขาคว้าข้อมือเธอแล้วออกวิ่งทันที! "วิ่งไปที่รถสีดำด้านหลังโกดัง! อย่าหันหลังกลับ!" ธามสั่งเสียงเข้ม พวกเขาทะยานออกสู่พายุฝน เสียงยางรถยนต์ที่เบิร์นยางจนเกิดควันคละคลุ้งดังแว่วมาแต่ไกล รถเอสยูวีคันใหญ่หลายคันของกลุ่มคนร้ายแล่นเข้ามาปิดล้อมทางออก ธามตัดสินใจกระชากประตูรถสปอร์ตคันเก่าที่เขาเตรียมไว้แล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ทันที เสียงเครื่องยนต์คำรามรับกับเสียงฟ้าผ่า ก่อนที่เขาจะหักพวงมาลัยพุ่งเข้าชนประตูกั้นเหล็กจนกระเด็น การไล่ล่าเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางพายุโหมกระหน่ำ สายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักทำให้ทัศนวิสัยเหลือเพียงศูนย์ รถยนต์สามคันไล่บี้ตามมาติดๆ เสียงปืนดังขึ้นเป็นระยะ กระสุนนัดหนึ่งเฉี่ยวผ่านกระจกมองข้างจนแตกกระจาย ธามบิดพวงมาลัยหลบหลีกผ่านซอกซอยแคบๆ ด้วยความเร็วสูงที่ท้าทายความตาย "ธาม... ระวัง!" รินรดาร้องเตือนเมื่อเห็นรถคันหนึ่งพยายามเบียดเข้าด้านข้าง เขาไม่ตอบโต้ แต่เหยียบคันเร่งมิดไมล์ พุ่งทะยานเข้าสู่ทางโค้งที่ชันและลื่นด้วยความเร็วเกินพิกัด ทักษะการขับรถของเขาคือสิ่งที่เขาฝึกฝนมาเพื่อวันแบบนี้โดยเฉพาะ รถของเขาสะบัดท้ายอย่างรุนแรงจนเฉี่ยวเข้ากับรถของคนร้ายจนพลิกคว่ำไปหนึ่งคัน ธามกัดฟันแน่น มือที่จับพวงมาลัยสั่นเล็กน้อยจากความกดดันที่ถาโถม "ใกล้ถึงถนนใหญ่แล้ว!" รินรดาตะโกนบอก พยายามประคองสติท่ามกลางแรงเหวี่ยงของรถ "เราจะผ่านไปได้... ฉันสัญญา" ธามกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แม้ความกลัวจะเกาะกินหัวใจ แต่การปกป้องหญิงสาวข้างกายคือพันธกิจเดียวที่เขายึดมั่น ทว่า ทันใดนั้น รถคันนำหน้าของคนร้ายก็เร่งความเร็วขึ้นมาขวางหน้าอย่างกะทันหัน ธามเบรกตัวโก่งจนเกิดเสียงลากยาวบนพื้นถนนที่เปียกชื้น รถหมุนคว้างไปหนึ่งรอบก่อนจะหยุดนิ่งลงที่ริมหน้าผาแคบๆ ทางออกที่เหลือมีเพียงเส้นทางเดียว แต่ทว่า... รถสีดำสนิทอีกคันที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มคนร้ายกลุ่มแรก จอดขวางทางไว้อย่างนิ่งสงบ ประตูรถเปิดออกช้าๆ ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มก้าวลงมาจากรถ เขาถือร่มคันหนึ่งไว้ในมือ ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างไม่มีท่าทีจะหยุดพัก ชายคนนั้นมองมาที่ธามด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก รินรดาเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าของชายคนนั้นชัดเจนท่ามกลางแสงไฟหน้ารถที่สาดส่องไปกระทบ "ธาม... หยุดก่อน... นั่นมัน..." ชายคนนั้นขยับยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงหยิบแฟ้มเอกสารบางอย่างออกจากรถแล้วชูขึ้นช้าๆ ราวกับจะยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้ ธามกำพวงมาลัยแน่นจนนิ้วซีดขาว เพราะเขาจำคนคนนี้ได้ดี... คนที่ควรจะตายไปพร้อมกับความลับของครอบครัวเขาเมื่อหลายปีก่อน ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นเช่นนี้นะครับ