เปิดหลักฐานทำลายล้าง

"ท่านประธานครับ... ฮอส่วนตัวพร้อมแล้วครับ และ... 'คำสั่งไล่ออกจากตระกูลซ่ง' ที่คุณผู้หญิงสั่งให้จัดการ ตอนนี้บอร์ดบริหารอนุมัติเรียบร้อยแล้วครับ" เสียงรายงานผ่านโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของหลินเฟย ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัดภายในห้องประชุมใหญ่ของตระกูลซ่ง แสงไฟนีออนสีขาวนวลส่องกระทบลงบนใบหน้าเรียบเนียนไร้ที่ติของหญิงสาวผู้มีดวงตากลมโตดั่งกวางสาวแต่กลับแฝงไว้ด้วยประกายความเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ประธานที่เพิ่งถูกแย่งชิงสิทธิ์มาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย นิ้วเรียวสวยเคาะลงบนพื้นโต๊ะไม้สักทองเป็นจังหวะช้าๆ ทว่าทรงพลัง ทุกการเคลื่อนไหวของเธอคือการกดดันให้เหล่าผู้บริหารระดับสูงที่เคยเหยียดหยามเธอในอดีตต้องกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดกลัว ซ่งอี้หน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริก ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกจนแทบถסתออกจากเบ้า เมื่อหน้าจอดิจิทัลขนาดมหึหาหน้าห้องประชุมปรากฏภาพเอกสารทางการเงินและหลักฐานการยักยอกทรัพย์ที่ถูกซุกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนมานานนับปี "นี่... นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!" ซ่งอี้ตบโต๊ะลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัว "หลินเฟยเธอทำอะไรกับระบบของบริษัท! เอกสารพวกนี้มันเป็นความเท็จ! เธอใส่ร้ายฉัน!" หลินเฟยแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะของเธอไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งแก้วกระทบกัน ทว่ากลับสร้างความหน Iเหน็บไปถึงขั้วหัวใจของคนฟัง เธอค่อยๆ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ปรายตามองชายหนุ่มที่เคยคุกเข่าอ้อนวอนขอความรักจากเธอด้วยความสมเพชเวทนา "ใส่ร้ายอย่างนั้นหรือคะ, คุณซ่งอี้?" หลินเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เฉียบคม บาดลึกถึงกระดูก "บัญชีลับที่เกาะเคย์แมน, ยอดเงินสามร้อยล้านหยวนที่ถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของคุณเมื่อเดือนก่อน, รวมถึงเอกสารการปลอมลายเซ็นของคุณพ่อฉัน... สิ่งเหล่านี้ AI อัจฉริยะของฉันตรวจสอบและยืนยันความถูกต้องแบบเรียลไทม์แล้วค่ะ หรือว่าคุณอยากให้ฉันฉายวิดีโอตอนที่คุณกำลังเจรจาระบบใต้โต๊ะกับคู่แข่งทางธุรกิจให้ทุกคนในที่นี้ดูด้วยดีล่ะคะ?" บรรยากาศในห้องประชุมพลันตกอยู่ในความโกลาหล เหล่าผู้บริหารที่เคยเข้าข้างซ่งอี้ต่างพากันถอยกรูดราวกับเห็นผีสาง พวกเขาตระหนักได้ทันทีว่าเกมนี้ซ่งอี้ไม่มีทางรอด และใครก็ตามที่ยังกล้าออกตัวปกป้องเขา คงจะต้องมีจุดจบไม่ต่างกัน ซ่งอี้เข่าทรุดฮวบลงกับพื้นพรมราคาแพง เหงื่อกาฬไหลโทรมกาย ความมั่นใจและความหยิ่งทะนงที่เคยมีมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความหวาดกลัวต่ออำนาจอันไร้ขอบเขตของผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเป็นแค่ "ดอกไม้ริมทาง" ที่เขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ "เฟยเฟย... ผมขอร้อง... เราเคยรักกันนะ..." ซ่งอี้คลานเข้าไปหาพร้อมกับพยายามจะเอื้อมมือไปแตะชายกระโปรงของเธอด้วยความสิ้นหวัง *ฉับพลัน!* ประตูกระจกบานใหญ่ของห้องประชุมถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษของคีย์ ประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งอาณาจักรธุรกิจระดับโลก กลิ่นอายความเย่อหยิ่งและทรงอำนาจแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ เขาก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหลังหลินเฟย รัศมีของความปกป้องและพร้อมทำลายล้างทุกคนที่กล้าแตะต้องเธอถูกแผ่ออกมาอย่างชัดเจน คีย์ปรายตามองซ่งอี้ที่กำลังหมอบราบคาบแก้วด้วยสายตารังเกียจ ราวกับกำลังมองแมวข้างถนนที่สกปรก ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของหลินเฟยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เปี่ยมด้วยความคลั่งไคล้ "ฮอส่วนตัวจอดรออยู่บนดาดฟ้าแล้วครับที่รัก... และคำสั่งขับไล่ตระกูลซ่งออกจากสมาคมธุรกิจทั้งหมด มีผลอย่างเป็นทางการแล้ว... คุณจะจัดการต่อ หรือจะให้ผมกวาดล้างให้ราบคาบในทีเดียวเลยดีครับ?" หลินเฟยยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่งดงามที่สุดแต่ก็อันตรายที่สุดในเวลาเดียวกัน เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อผ้าให้เข้ารูปอย่างใจเย็น ก่อนจะก้าวเดินผ่านร่างของซ่งอี้ที่สั่นเทาไปโดยไม่แม้แต่จะชายตามองอีกเป็นครั้งที่สอง "เก็บกวาดให้สะอาดนะคะคุณคีย์... ฉันเกลียดฝุ่นละอองที่สกปรก" เธอกล่าวทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะเดินมุ่งหน้าไปยังลิฟต์แก้วส่วนตัว ท่ามกลางเสียงประกาศจากระบบอัจฉริยะในมือถือที่ดังขึ้นเตือนยอดเงินในบัญชีมหาศาลที่เพิ่มขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด และในวินาทีที่ประตูก ลิฟต์กำลังจะปิดลง สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นเงาร่างของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่ยืนรออยู่บริเวณดาดฟ้า... บุคคลที่ถือครองกุญแจสำคัญดอกสุดท้ายที่จะพลิกโฉมหน้าประวัติศาสตร์ตระกูลหลินไปตลอดกาล! (โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ) ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ! - ม่านหมอกโรแมนซ์