การประมูลเครื่องประดับ

"ขอโทษด้วยนะคะคุณซ่ง... สร้อยคอ 'Tears of Aurora' เส้นนี้ ทางเราเกรงว่าคุณคงต้อง 'พยายาม' ให้มากกว่านี้อีกนิด ถึงจะมีปัญญาเอื้อมถึงค่ะ" เสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีประมูลระดับไฮ엔ด์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบกริบของห้องจัดเลี้ยงหรูหรา ซ่งอี้หน้าถอดสีทันที เม็ดเหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผมในขณะที่เขากำป้ายประมูลในมือแน่นจนข้อต่อกระดูกขาวโพลน ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อมองไปยังหน้าจอแสดงยอดเงินประมูลล่าสุดที่พุ่งทะยานผ่านหลักร้อยล้านไปอย่างไร้ความปรานี มันคือการประมูลเครื่องประดับการกุศลประจำปีที่ตระกูลผู้ดีเก่าแก่จัดขึ้น และซ่งอี้ตั้งใจจะใช้สร้อยคอเพชรน้ำงามเส้นนี้เพื่อซื้อใจคู่หมั้นคนใหม่จากตระกูลใหญ่ พร้อมทั้งประกาศศักดาความมั่งคั่งให้สังคมชั้นสูงได้ประจักษ์ แต่เขากลับลืมไปว่า... บนโลกใบนี้ยังมีคนที่ 'รวย' กว่าเขาจนเทียบไม่ติดฝุ่น นั่งไขว่ห้างจิบแชมเปญมองดูเขาเป็นตัวตลกอยู่ตรงมุมห้อง ฉัน—หลินเฟย วางแก้วคริสตัลลงบนโต๊ะเบาๆ เสียงกระทบกันของแก้วกังวานก้องท่ามกลางความเงียบ ฉันส่งยิ้มอ่อนหวานให้ซ่งอี้ ดวงตาคู่คมกวาดมองร่างที่กำลังสั่นเทาด้วยความอัปยศอดสูนั้นอย่างนึกสนุก ชุดเดรส haute couture สีดำสนิทขับให้ผิวของฉันเปล่งประกายราวกับราชินีผู้ครองบัลลังก์ ในขณะที่คีย์—ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่นั่งเคียงข้าง นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลาย มือใหญ่รินแชมเปญเพิ่มให้ฉันอย่างรู้ใจโดยไม่ต้องเอ่ยปาก "สี่ร้อยล้านค่ะ" ฉันยกป้ายหมายเลขขึ้นช้าๆ น้ำเสียงหวานใสแต่กังวานก้องไปทั่วห้อง "พอดีฉันเห็นว่าสร้อยเส้นนี้ดูหมองๆ ไปหน่อย คงต้องเอาไปให้ช่างเจียระไนใหม่ทำเป็นปลอกคอให้เจ้าตูบที่บ้านเสียหน่อยนะคะ หวังว่าคุณซ่งคงจะไม่ถือสาที่ฉันแย่งของเล่นชิ้นนี้ไปหรอกนะ" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันที ทั่วทั้งห้องอื้ออึงไปด้วยเสียงซุบซิบ หลายคนมองฉันด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความดูแคลนในอดีต กลายเป็นความหวาดกลัวและยำเกรง สี่ร้อยล้านเพื่อซื้อสร้อยมาทำปลอกคอให้สุนัข? มีเพียงคนบ้า... หรือเศรษฐีระดับมหาเศรษฐีพันล้านที่ควบคุมเศรษฐกิจครึ่งประเทศเท่านั้นที่จะทำเช่นนี้ได้! ซ่งอี้หันขวับมามองฉัน ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวและอับอายขายหน้า "หลินเฟย! เธอเอาเงินมาจากไหน! อย่ามาทำเป็นอวดรวยในที่แบบนี้เด็ดขาด เงินพวกนั้น... เธอไปโกงใครมา!" ฉันหัวسเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่เยียบเย็นจนน่าขนลุก "โกงเหรอคะ? คำนี้เก็บไว้ใช้กับตัวคุณเองตอนที่พยายามฮุบหุ้นบริษัทฉันเมื่อสามเดือนก่อนจะดีกว่าไหมคะคุณซ่ง... อ้อ จริงสิ ฉันลืมบอกไปว่า ตอนนี้ตึกสำนักงานใหญ่ที่คุณใช้อยู่หน่อวยงาน... ฉันกว้านซื้อหนี้ทั้งหมดไว้เรียบร้อยแล้วนะคะ" ซ่งอี้ชะงักกึก ลมหายใจสะดุดกึกลงคอ ดวงตาดำสนิทเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกขั้นสุด "ทะ... เธอว่าอะไรนะ?" "ฉันบอกว่า..." ฉันโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย รอยยิ้มบนริมฝีปากระเรื่อยังคงงดงามราวกับปีศาจสาวพราวเสน่ห์ "อีกสามสิบนาทีข้างหน้า สัญญาเช่าตึกของคุณจะหมดลง และทีมงานของฉันกำลังเตรียมรถบรรทุกไปเก็บเอกสารขยะของคุณกองไว้ที่ริมถนนพอดีค่ะ หวังว่าคุณจะยังมีที่ซุกหัวนอนคืนนี้นะคะ" ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วบรรยากาศ ซ่งอี้ทรุดฮวบลงนั่งกับเก้าอี้ราวกับคนไร้กระดูกสันหลัง ความพยายามทั้งหมดที่เขาไขว่คว้ามาตลอดชีวิตพังทลายลงในพริบตาด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำของหญิงสาวที่เขาเคยเขี่ยทิ้งอย่างไร้เยื่อใย แต่เกมยังไม่จบแค่นั้นค่ะ... เมื่อการประมูลสิ้นสุดลงด้วยชัยชนะเบ็ดเด็ดของฉันในทุกชิ้นงาน ตั้งแต่แหวนมรกตโบราณไปจนถึงเทียร่าเพชรประจำงาน พิธีกรบนเวทีประกาศด้วยเสียงสั่นเครือ "ผู้ชนะการประมูลทุกรายการในค่ำคืนนี้... คือคุณหลินเฟยด้วยยอดรวมทั้งสิ้นสองพันล้านบาทถ้วนครับ!" เสียงปรบมือดังประปรายด้วยความหวาดหวั่น ฉันลุกขึ้นยืนช้าๆ จัดชุดเดรสให้เข้ารูปอย่างสง่างาม ก่อนจะหันไปสบตากับคีย์ที่ลุกขึ้นยืนเคียงข้าง รอยยิ้มทรงเสน่ห์ปรากฏบนมุมปากของชายหนุ่มผู้ทรงอำนาจ เขาไม่ได้พูดอะไรสักคำ มีเพียงรัศมีอันตรายที่แผ่ออกมาคุ้มครองฉันจากทุกสายตาที่จ้องมองมา "ไปกันเถอะค่ะคุณคีย์..." ฉันเอ่ยเสียงเบา "อากาศข้างในเริ่มน่าเบื่อแล้วล่ะค่ะ" "ตามใจคุณเสมอครับที่รัก" คีย์ตอบรับด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่ทำให้หัวใจคนฟังกระตุกวูบ เราก้าวเดินเคียงกันออกไปจากห้องจัดเลี้ยงท่ามกลางการหลีกทางให้อย่างนอบน้อมของเหล่าเศรษฐีและผู้ทรงอิทธิพลที่ต่างพากันก้มหัวให้ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา ทว่า... ในจังหวะที่เรากำลังจะก้าวพ้นประตูทางออก เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าคลัตช์แบรนด์ดังของฉันก็สั่นเตือนขึ้นมาเบาๆ หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกปลอม แต่รหัสพื้นที่ด้านหลังทำให้ฉันรู้ทันทีว่าเป็นใคร ฉันกดรับสายโดยไม่ลังเล เปิด Speaker ให้เสียงก้องกังวานท่ามกลางความเงียบของโถงทางเดิน "คุณหลินครับ! ทางเราตรวจสอบรายการบัญชีของบริษัทลูกในเครือของคุณซ่งแล้วพบว่า... มีการยักยอกเงินทุนสำรองฉุกเฉินและซ่อนทรัพย์สินมูลค่ากว่าพันล้านบาทไว้ในบัญชีลับต่างประเทศ ตอนนี้ตำรวจกำลังจะเข้าจับกุมเขาข้อหาฉ้อโกงประชาชนและฟอกเงินแล้วครับ!" เสียงรายงานจากทนายความส่วนตัวดังชัดถ้อยชัดคำ และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนรถตำรวจนับสิบคันก็ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากด้านนอกอาคาร พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวของคีย์ที่บินมาลอยลำอยู่เหนือลานจอดดาดฟ้าอย่างสง่างาม... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปฟาดฟันกับหลินเฟยเสมือนดั่งเงาตามตัวนะคะ หวังว่าความสะใจในบทนี้จะทำให้หัวใจของรี้ดเดอร์พองโตและนอนหลับฝันดีค่ะ!