ข้อเสนอจากคีย์

เหล็กดัดเย็นเฉียบในมือของซ่งอี้สั่นเทาจนเกิดเสียงกระทบกันกัณหา เขาไม่เคยคิดเลยว่าเสียงไซเรนและเฮลิคอปเตอร์ที่ดังระเบิดขึ้นพร้อมกัน จะไม่ใช่ความฝันอันเลือนราง แต่มันคือทัณฑ์บนจากสวรรค์ที่พุ่งตรงมาบดขยี้เขาจนไม่เหลือชิ้นดี ใบหน้าที่เคยฉาบด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่งบิดเบี้ยวจนน่าเกลียด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบสีเข้มกรูเข้ามาในห้องโถงราวกับฝูงมัจจุราช "ซ่งอี้ คุณต้องหาทางช่วยผมนะ! เราเคยสัญญาว่าจะแต่งงานกันไม่ใช่เหรอ!" หญิงสาวคนสนิทของเขาที่เพิ่งร่วมมือกันยักยอกเงินบริษัทกรีดร้องโหยหวน เธอพยายามควชายเสื้อสูทราคาแพงที่ตอนนี้ยับยู่ยี่ แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับเป็นการผลักไสอย่างไร้เยื่อใยจากผู้ชายที่พร้อมจะถีบหัวส่งทุกคนเพื่อเอาตัวรอด ดิฉันยืนมองภาพความพินาศตรงหน้าด้วยแววตาเรียաբนิ่ง นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนพื้นโต๊ะทำงานกระจกใสเป็นจังหวะเนิบนาบ การล่มสลายของซ่งอี้ไม่ได้ทำให้ดิฉันรู้สึกสะใจจนเนื้อเต้น แต่มันคือความรู้สึกโล่งใจราวกับเศษขยะชิ้นใหญ่ที่ถูกกวาดทิ้งออกจากชีวิตเสียที "คุณหลินเฟยครับ... หลักฐานทั้งหมดถูกส่งมอบให้ทางกองปราบปรามเรียบร้อยแล้วครับ ทรัพย์สินที่ถูกอายัดไว้จะถูกโอนคืนเข้าสู่บัญชีกลางของบริษัทภายในสามนาทีนี้" ทนายความส่วนตัวก้มศีรษะรายงานด้วยความนอบน้อม ดิฉันเพียงพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะเบือนสายตาออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนภาพของเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวสีดำสนิท ลายพรางโลโก้ตระกูลผู้ทรงอิทธิพลกำลังร่อนลงจอดบนลานดาดฟ้าอย่างนุ่มนวล แรงลมจากใบพัดตีระลอกกระจกจนเกิดเสียงทุบเบาๆ แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาไม่ใช่ยานพาหนะราคาแพงล้ำค่าเหล่านั้น กลับเป็นร่างสูงโปรสง่างามในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปที่ก้าวลงมาด้วยท่าทางเยือกเย็นและทรงอำนาจ ประตูห้องทำงานถูกผลักออกโดยไม่ต้องมีใครอนุญาต กลิ่นอายความเย้ายวนอันตรายและกลิ่นน้ำหอมกลิ่นเฉพาะตัวที่คุ้นเคยลอยละลิ่วเข้ามาแตะจมูก คีย์กวาดสายตาคมกริบราวกับพญาอินทรีมองเหยื่อผ่านร่างของซ่งอี้ที่กำลังถูกใส่กุญแจมือลากผ่านตัวเขาไปอย่างไม่แยแส สายตาคู่นั้นไม่ได้หยุดที่ความอัปลักษณ์ของอดีตคู่หมั้นจอมปลอม แต่มันพุ่งตรงมาที่ดิฉันด้วยประกายความลุ่มลึกที่อ่านยาก—ประกายความห่วงใยที่ซ่อนภายใต้ความเย犀ของนักล่า "จัดการเร็วกว่าที่คิดนี่เฟยเฟย" น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นขณะที่เขาก้าวเข้ามาใกล้ ร่างสูงใหญ่หยุดยืนอยู่ห่างจากเก้าอี้ที่ดิฉันนั่งเพียงก้าวเดียว กลิ่นอายบุรุษเพศที่แผ่ออกมาจากตัวเขามีอิทธิพลมากพอที่จะทำให้บรรยากาศรอบตัวอุณหภูมิสูงขึ้นอย่างกะทันหัน "ถ้าปล่อยให้คนพวกนี้นานกว่านี้ อากาศในห้องคงเป็นมลพิษมากเกินไปค่ะ" ดิฉันเงยหน้าขึ้นสบตาเขา รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างท้าทาย คีย์หัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุบลงกลางหัวใจของดิฉันเบาๆ อย่างจงใจ เขาย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับดิฉัน นิ้วเรียวแข็งแรงเอื้อมมาปัดปอยผมที่ตกลงมาคลอเคลียข้างแก้มของดิฉันออกอย่างเบามือ สัมผัสอุ่นจัดจากปลายนิ้วของเขาทำให้ผิวเนื้อบริเวณนั้นร้อนผ่าวขึ้นมาโดยอัตโนมัติ "เก่งมาก... แต่เกมธุรกิจไม่ได้จบแค่การไล่หนูสกปรกออกจากบ้านหรอกนะ" คีย์กระซิบเสียงพร่า ริมฝีปากหยักลึกอยู่ห่างจากใบหูของดิฉันเพียงไม่กี่เซนติเมตร จนลมหายใจอุ่นๆ รดรินผิวแก้ม "ฉันมีเรื่องสนุกกว่านั้นจะชวนเธอทำ" ดิฉันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แสร้งทำเป็นเอนหลังพิงพนักเก้าอี้เพื่อเว้นระยะห่างจากความใกล้ชิดที่อันตรายเกินไป "ธุรกิจระดับหมื่นล้านเหรอคะ? ถึงทำให้ประธานคีย์ผู้ยิ่งใหญ่ต้องบินด่วนมาหาฉันถึงที่นี่เอง" คีย์ไม่ได้ตอบคำถามทันที เขายืดตัวตรงเต็มความสูง หยิบซองเอกสารสีดำสนิทที่ประทับตราลับสุดยอดออกมาจากอกเสื้อสูท โยนมันลงบนโต๊ะตรงหน้าดิฉัน เสียงกระดาษหนาทึบกระทบกระจกดังขึ้นเบาๆ แต่หนักแน่นพอที่จะทำให้หัวใจของคนที่มองหยุดเต้นไปชั่วขณะ "โครงการพัฒนาอ่าวตะวันออก..." คีย์เอ่ยชื่อโปรเจกต์ที่รัฐบาลและกลุ่มทุนยักษ์ใหญ่ทั่วโลกกำลังแย่งชิงกันตาเป็นมัน "พื้นที่รกร้างที่ใครๆ ก็บอกว่าเป็นหลุมดำผลาญเงิน แต่ฉันรู้ว่าเธอเคยมองเห็นบางอย่างในนั้น... และฉันต้องการผู้ถือหุ้นใหญ่ร่วมทุนกับฉันห้าสิบเปอร์เซ็นต์" ดวงตาของดิฉันหรี่ลงเล็กน้อย โครงการอ่าวตะวันออกคือแผนยุทธศาสตร์ที่ดิฉันเคยเขียนไว้ในสมุดบันทึกสมัยที่ยังไม่มีอะไร—สมุดบันทึกที่ถูกซ่งอี้ขโมยไปและหัวเยาะเย้ยว่าเป็นแค่ความเพ้อฝันของคนจน! แล้วคีย์... เขารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร? หรือเขารู้มาโดยตลอดตั้งแต่แรก? "ทำไมต้องเป็นฉันคะ?" ดิฉันถามเสียงเรียบ พยายามควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจที่เริ่มรัวเร็วจนผิดปกติ คีย์โน้มตัวลงมาอีกครั้ง คราวนี้มือใหญ่วางทับลงบนพนักแขนเก้าอี้ของดิฉัน กักขังร่างของดิฉันให้อยู่ในอาณาเขตของเขาอย่างสมบูรณ์ สายตาสีเข้มคู่นั้นจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของดิฉันราวกับจะมองทะลุไปถึงวิญญาณ "เพราะไม่มีใครบนโลกใบนี้ที่คู่ควรจะยืนเคียงข้างฉัน บนบัลลังก์ที่กำลังจะสร้างขึ้นจากซากศพของพวกมัน... เท่ากับเธออีกแล้ว หลินเฟย" ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็ดังขึ้นพร้อมกัน หน้าจอแสดงผลยอดเงินในบัญชีลับที่พุ่งทะยานขึ้นแบบเรียลไทม์พร้อมข้อความสั้นๆ จากระบบที่เชื่อมโยงกับเครือข่ายลับของคีย์ *< ยืนยันการลงนามร่วมทุน: โครงการอ่าวตะวันออก - มูลค่าเริ่มต้น 50,000,000,000 บาท เสร็จสิ้น >* ดิฉันยังไม่ทันได้เอ่ยปากปฏิเสธหรือตอบรับ คีย์ก็หยิบบัตรเครดิตสีดำไร้ขีดจำกัดวงเงินของเขาออกมาวางทับลงบนเอกสารนั้น รอยยิ้มพึงใจระบายอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาที่เปี่ยมด้วยเสน่ห์อันตราย "เซ็นสัญญานี้ซะ แล้วฉันจะพาเธอนั่งเฮลิคอปเตอร์ไปดูอาณาจักรใหม่ที่เราจะเป็นเจ้าของร่วมกัน... ก่อนที่คนทั้งเมืองจะรู้ว่า ใครคือผู้แท้จริงที่บงการเกมทั้งหมดนี้" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ!