จุดเริ่มต้นของภักดี

“นายจะเลือกตายอย่างมีศักดิ์ศรีในฐานะผู้เล่น หรือจะตายเหมือนหนูทดลองที่หมดประโยชน์กันล่ะ?” คำถามเชิงบังคับจากปากของหัวหน้ากิลด์อสูรโลหิตยังคงก้องกังวานอยู่ในโถงพิธีรกร้าง ไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากชายหนุ่มผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า—คิริว ปล่อยให้ความเงียบงันทำหน้าที่บดขยี้ประสาทสัมผัสของพวกมันทีละน้อย รอบตัวเขา เศษซากเวทมนตร์ระดับสูงยังคงคุกรุ่นราวกับเตาปฏิกรณ์ที่พร้อมระเบิดได้ทุกเมื่อ คิริวไม่แม้แต่จะชายตามองคมดาบที่จ่ออยู่ตรงลำคอ ดวงตาคมปลาบสีนิลกาลกวาดมองกลุ่มผู้เล่นนับร้อยที่ปิดล้อมเส้นทางหนีทีไล่เอาไว้ทั้งหมด รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าดังก้องกังวานไปทั่วบริเวณ “พวกแกเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า... ว่าใครกันแน่ที่เป็นหนูในกรงนี้” สิ้นเสียงคำประกาศนั้น อากาศรอบกายก็พลันบิดเบี้ยว รัศมีสีครามเข้มข้นแผ่พุ่งออกจากร่างของคิริวราวกับคลื่นสึนามิที่พร้อมกลืนกินทุกสรรพสิ่ง แรงกดดันมหาศาลกดทับลงบนบ่าของทุกคนจนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในชั่วพริบตา แม้แต่หัวหน้ากิลด์ที่ถือไพ่เหนือกว่าเมื่อครู่ยังหน้าซีดเผือด เข่ากระแทกพื้นคอนกรีตจนแตกละเอียดด้วยความหวาดกลัวที่พุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด นี่ไม่ใช่พลังเวทมนตร์ของเกมระดับเริ่มต้น... นี่คืออำนาจทำลายล้างที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของระบบ! ในวินาทีที่ความโกลาหลถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าหนักแน่นแต่แฝงด้วยความสง่างามก็ดังขึ้นจากเงาดำเบื้องหลังซากปรักหักพัง ประตูเหล็กบานยักษ์ที่ถูกผนึกไว้ด้วยเวทมนตร์โบราณถูกพังทลายลงด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ฝุ่นควันจางลงเผยให้เห็นร่างเพรียวบางในชุดเกราะอัศวินสีเงินยวง ประดับด้วยลวดลายกางเขนสีเลือด เส้นผมสีเงินยาวสลวยสะท้อนกับแสงไฟอัสดง ดวงตาสีฟ้าครามคมกริบราวกับใบมีดกวาดมองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความเย็นชา เอลิน่า จอมทัพหญิงแห่งกองพลพิทักษ์อาณาจักร ผู้ซึ่งหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยหลังจากการล่มสลายของมหานครเวทมนตร์ ปรากฏตัวขึ้น ณ ที่แห่งนี้แล้ว เธอกวาดสายตาคมปลาบลื่นไหลผ่านกลุ่มผู้เล่นระดับท็อปที่กำลังนอนดิ้นทุรนทุรายราวกับมดปลวก ก่อนที่สายตาคู่นั้นจะหยุดนิ่งอยู่ที่แผ่นหลังอันคุ้นเคยของคิริว หัวใจของเธอกระตุกวาบ ภาพเหตุการณ์ในอดีตซ้อนทับกับความจริงตรงหน้า ชายหนุ่มผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็นเพียง "เซียนเวทไร้สังกัดตกอับ" บัดนี้กำลังยืนหยัดอยู่ใจกลางพายุโดยมีเศษซากความพ่ายแพ้ของศัตรูรายล้อม “ท่าน... คือคนที่คำนวณเส้นสายพลังงานทั้งหมดนั่นสินะคะ—ไม่สิ สำหรับท่านแล้ว มันคงเป็นเพียงแค่การดีดนิ้วเล่นเท่านั้น” เอลิน่าพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงสั่นเทาเล็กน้อย เจือความรู้สึกทึ่งที่ยากจะเก็บซ่อน คิริวเหลือบสายตากลับมามองเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มขึ้นบางเบา “มาช้าเสียจริง เอลิน่า งานเลี้ยงใกล้จะเลิกอยู่แล้ว” คำพูดเพียงประโยคเดียวกลับทำให้นัยน์ตาของจอมทัพหญิงเบิกกว้างขึ้นด้วยความปีติยินดีอย่างยิ่งยวด ความภักดีที่เคยถูกฝังกลบไว้ใต้ซากปรักหักพังแห่งความสิ้นหวังถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้งอย่างรุนแรง เธอไม่ได้ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว คุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้นดินที่เปรอะเปื้อนฝุ่นควัน ประสานมือทำความเคารพอย่างสูงสุดแด่ผู้เป็นนายเหนือหัวเพียงหนึ่งเดียวของเธอ “ข้า เอลิน่า ขอสาบานด้วยจิตวิญญาณและคมดาบในมือ... นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ชีวิตและลมหายใจของข้ามีไว้เพื่อรับใช้ท่านคิริวแต่เพียงผู้เดียว ผู้ใดที่บังAอาจขวางทางท่าน มันผู้นั้นต้องมอดไหม้เป็นจุล!” เสียงประกาศก้องของเธอสะท้อนกังวานไปทั่วโถงพิธี สร้างความตื่นตะลึงให้กับเหล่าผู้เล่นที่ยังหลงเหลือลมหายใจ พวกเขาไม่อยากจะเชื่อสายตาว่า NPC ระดับบอสที่แม้แต่ระบบยังต้องเกรงขาม จะยอมสยบแทบเท้าผู้เล่นไร้สังกัดคนนี้อย่างราบคาบ คิริวไม่ตอบคำรับใดนอกจากยื่นมือหนาออกไปแตะที่บ่าของเธอเบาๆ “ดีมาก ลุกขึ้นเถอะ เรายังมีบัญชีที่ต้องสะสางกับเบื้องบนอีกยาว” ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังเปลี่ยนผ่านสู่ความได้เปรียบเบ็ดเสร็จของฝ่ายคิริว หน้าจออินเทอร์เฟซสีแดงฉานก็เด้งขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีสัญญาณเตือน เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางดังขึ้นแทรกความเงียบ เสียงนั้นไม่ได้มาจากผู้เล่นรอบตัว แต่มันดังมาจากใจกลางระบบที่ถูกควบคุมโดยผู้สร้างเกม [แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบระดับสูง "โปรเจกต์โอเมก้า" กำลังเริ่มต้นนับถอยหลัง...] คิริวหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหายวับไปจากใบหน้า แทนที่ด้วยแววตาจริงจังที่เต็มไปด้วยความกระหายใคร่รู้ เอลิน่าชักดาบออกจากฝักทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามรูปแบบใหม่ที่กำลังคืบคลานเข้ามาจากรอยแยกมิติเบื้องบน และก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัว ท้องฟ้าเหนือโถงพิธีก็ฉีกขาดออกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นดวงตาสีทองขนาดยักษ์ที่จ้องมองลงมายังพวกเขา พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณของผู้เล่นทุกคนในเซิร์ฟเวอร์ “ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบสุดท้าย... คิริว แกคิดจริงๆ หรือว่าหนีพ้นเงื้อมมือของฉัน?” โปรดติดตามตอนต่อไป... ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "จอมเวทไร้นาม" มาโดยตลอดครับ