ถล่มรังโจรด้วยเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว

ความมืดมิดไม่ใช่ความว่างเปล่า แต่มันคือผืนผ้าใบที่รอให้พลังเวทมนตร์วาดลวดลาย “ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... น้องชาย” เสียงทุ้มต่ำที่กรีดแทงผ่านความมืดมิดนั้นไม่ได้ทำให้เรย์รู้สึกสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษยืนนิ่งสงบ ท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงใหญ่ในคฤหาสน์ตระกูลธนวรรณ เสียงดีดนิ้วดังขึ้นเพียงครั้งเดียว แสงไฟสว่างจ้าทั่วทั้งห้องก็พลانสว่างวาบขึ้นพร้อมกันราวกับปาฏิหาริย์ ธันวา พี่ชายต่างมารดาผู้มีรอยยิ้มเยาะหยันอยู่บนมุมปาก ชะงักค้างไปชั่วขณะ ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยยามที่เห็นว่าเรย์ไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัว หรือแม้แต่ก้มหัวให้ดังเช่นอดีตที่ผ่านมา “แก... กล้าดียังไงมาเหยียบที่นี่อีก เรย์? คิดว่าพาผู้หญิงจนตรอกอย่างลินินหนีไปได้แล้วปีกกล้าขาแข็งขึ้นมางั้นเหรอ?” ธันวาเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ กวาดสายตามองชายหนุ่มด้วยความเหยียดหยามเช่นเคย “ลืมไปแล้วหรือไงว่าแกมันก็แค่ตัวถ่วงที่ตระกูลเราเก็บมาเลี้ยง!” เรย์ไม่ตอบคำถามนั้น ดวงตาคมกริบทอประกายเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก เขาก้าวเท้าเดินช้า ๆ เสียงรองเท้าหนังราคาแพงกระทบพื้นหินอ่อนดัง *ก๊อก... ก๊อก...* เป็นจังหวะที่กดดันหัวใจคนฟังให้ดิ่งลงเหว ทุกย่างก้าวที่เรย์ขยับ บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกบีบอัดด้วยแรงโน้มถ่วงมหาศาลจากพลังเวทที่ไหลเวียนอยู่ในกระแสเลือด ในห้วงความคิดของเรย์ ภาพของลินิน—ภรรยาสผู้เป็นที่รักยิ่ง ซึ่งกำลังรอคอยเขาอยู่ที่รถหรูด้านนอก ยิ่งทำให้หัวใจของเขาเดือดดาล ผู้หญิงที่ยอมลำบากเคียงบ่าเคียงไหล่ในวันที่เขาไม่มีแม้แต่เศษเงินติดตัว กลับถูกคนพวกนี้เหยียบย่ำศักดิ์ศรีครั้งแล้วครั้งเล่า ความแค้นนี้... ต้องชำระด้วยสิ่งที่สาสมที่สุด “ตระกูลธนวรรณงั้นเหรอ?” เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่ทรงพลังจนธันวาถึงกับผะเผงถอยหลังไปหนึ่งก้าว “สิ่งที่พวกแกเรียกว่าอาณาจักร... มันก็เป็นแค่เศษกระดาษที่รอวันถูกเผาทำลายด้วยมือของฉันเท่านั้นแหละ” “สามห่าว!” ธันวาตบโต๊ะเสียงดังสนั่น การ์ดชุดดำนับสิบคนที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดก้าวพรวดออกมาพร้อมอาวุธครบมือ “จับตัวมันไว้! แล้วหักขาไอ้สวะนี่ซะ!” สิ้นคำสั่ง การ์ดร่างยักษ์พุ่งเข้าหาเรย์ด้วยความเร็วสูง ทว่า... เรย์ไม่ได้ขยับเขยื้อนร่างกายแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นช้า ๆ ปลายนิ้วเรียวยาววาดผ่านอากาศเบา ๆ เกิดเป็นวงแหวนเวทสีทองอร่ามเรืองแสงสว่างวาบในพริบตา *เปรี้ยง!* คลื่นพลังเวทมหาศาลระเบิดออกอย่างไร้เสียง ทรงกลมพลังงานผลักร่างของการ์ดทั้งสิบคนกระเด็นไปคนละทิศละทางชนกับผนังคฤหาสน์จนพังทลาย เสียงเศษปูนและกระจกแตกกระจายเกลื่อนกลาด ธันวายืนตัวแข็งทื่อ หน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองว่าคนตรงหน้าจะกลายเป็นปีศาจไปเสียแล้ว “แก... แกทำอะไรวะ! มึงเป็นใครกันแน่!” ธันวาหวีดร้องเสียงหลง ขาárezสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ “ฉันคือนรกที่พวกแกสร้างขึ้นมาเองต่างหาก” เรย์ก้าวเข้าไปประชิดตัวธันวาในเสี้ยววินาที มือหนาคว้าคอเสื้อของอีกฝ่ายแล้วยกขึ้นลอยเหนือพื้นด้วยมือข้างเดียว ธันวาได้แต่อ้าปากพะงาบๆ ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำด้วยความขาดอากาศหายใจ ทว่าในจังหวะนั้นเอง เสียงคำรามกึกก้องจากท้องฟ้าด้านนอกก็ดังสนั่นหวั่นไหวจนกระจกที่เหลืออยู่สั่นสะเทือน *บรื้นนนนนนนนน—!* ลมกระโชกแรงพัดถล่มเข้ามาในห้องโถงจนข้าวของกระจัดกระจาย แสงไฟสปอตไลท์ทรงพลังจากด้านบนส่องทะลุผ่านหลังคากระจกที่แตกละเอียดลงมาอาบร่างของเรย์ เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำมหึมาสลักลายตราสัญลักษณ์ประจำตัวของเรย์ ค่อย ๆ ลดระดับลงจอดอย่างสง่างามกลางสนามหญ้าหน้าคฤหาสน์ กองกำลังรักษาความปลอดภัยพิเศษนับสิบนายในชุดเกราะล้ำอนาคตโรยตัวลงมาจากเชือกอย่างรวดเร็ว พร้อมเข้าควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที เรย์โยนร่างของธันวาลงกับพื้นอย่างไร้เยื่อใยราวกับกิ้งก่าตัวหนึ่ง เขาก้มลงมองชายผู้เคยเหยียดหยามตนด้วยสายตาดุจพญาอินทรีมองเหยื่อ “บอกพ่อของนายเตรียมตัวไว้ได้เลย” เรย์กระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบที่ข้างหูธันวา “เพราะทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลธนวรรณ... ตอนนี้ถูกฉันกว้านซื้อไว้จนหมดเกลี้ยงในเวลาสามวินาทีนี้แล้ว” ธันวานัยน์ตาเบิกโพ้างค้างเติ่ง สติหลุดลอยเมื่อตระหนักได้ว่าความมั่งคั่งที่ครอบครัวภาคภูมิใจนักหนา ได้มลายหายไปในพริบตาด้วยปลายนิ้วของชายที่พวกเขาเคยเรียกว่า ‘ไอ้ขยะ’ เรย์หมุนตัวเดินหันหลังให้อย่างสง่างาม ท่ามกลางเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ที่ยังคงคำรามก้อง เขาก้าวขึ้นสู่ยานพาหนะคู่ใจเพื่อกลับไปหาดวงใจเพียงหนึ่งเดียวที่รออยู่ ทิ้งให้เบื้องหลังคือซากปรักหักพังและเสียงร่ำไห้ของตระกูลผู้ดีจอมปลอม ทว่า... ในวินาทีที่ประตูกระจกเฮลิคอปเตอร์กำลังจะปิดลง หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าปัดก็ปรากฏข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานขึ้นพร้อมเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังลั่นทะลุหูฟัง— [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบการโอนเงินปริศนาจำนวน 10,000 ล้านบาทจากบัญชีลับของ ‘บุคคลนิรนาม’ กำลังพยายามเจาะระบบบัญชีหลักของคุณในขณะนี้!] ________________________________________ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ