ตัวตนที่แท้จริงเริ่มเปิดเผย

“แกคิดว่าเงินเพียงไม่กี่สิบล้านจะซื้อศักดิ์ศรีของตระกูลธันวาได้งั้นรึ? ไอ้กระจอก!” เสียงตวาดกร้าวของธันวาดังลั่นไปทั่วห้องโถงจัดเลี้ยงหรูหรา บรรดาแขกเหรื่อต่างพากันหยุดกึก ทุกสายตาจับจ้องมาที่ชายหนุ่มในชุดสูทราคาถูกที่ยืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหน้า ลินินกระชับมือที่จับแขนของเรย์แน่น เธอสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวสามี แต่นั่นไม่ใช่ความกลัว หากแต่เป็นแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวราวกับขุนเขาที่กำลังจะถล่มลงมา เรย์ไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์ เขาสอดมือเข้าในกระเป๋ากางเกงหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาไถหน้าจออย่างใจเย็น ราวกับเหตุการณ์วุ่นวายตรงหน้าเป็นเพียงมดปลวกที่ไร้ค่า “ศักดิ์ศรีงั้นหรือครับ?” เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมดั่งใบมีดโกน “สำหรับคนที่ใช้เงินของพ่อแม่มาโอ้อวดบนหลังคนอื่นอย่างคุณ คำว่าศักดิ์ศรีคงมีราคาถูกยิ่งกว่าเศษเหรียญที่ผมทำตกเสียอีก” ธันวาหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัด เขาเงื้อมือขึ้นหมายจะกระชากคอเสื้อเรย์ แต่ทว่า... วินาทีนั้นเอง ร่างของเขากลับแข็งทื่อราวกับถูกเวทมนตร์ตรึงไว้ พลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็นกดทับลงบนไหล่ของเขาจนเข่าแทบทรุด “แก... แกทำอะไร!” ธันวากัดฟันแน่น เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มใบหน้า “แค่บทเรียนเล็กน้อยสำหรับคนไร้มารยาทครับ” เรย์เดินเข้าไปใกล้ธันวาเพียงก้าวเดียว กลิ่นอายอำนาจที่ไร้ที่มาทำเอาคนที่อยู่รอบข้างถึงกับถอยกรูด “ข่าวลือในตลาดทุนกำลังหนาหูว่ามีนักลงทุนปริศนาจากต่างแดนกำลังกว้านซื้อหุ้นบริษัทในเครือตระกูลคุณจนเกือบหมดสิ้น... น่าแปลกนะครับ ที่คนคนนั้นดันมีรสนิยมคล้ายกับผมเสียเหลือเกิน” ลินินมองดูแผ่นหลังกว้างของสามีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าเรย์มีอำนาจมหาศาลถึงเพียงนี้ เธอเพียงแค่อยากให้เขาปลอดภัย แต่ดูเหมือนโลกใบนี้กำลังหมุนรอบตัวชายคนนี้ไปเสียแล้ว “โกหก! แกมันก็แค่คนล้มละลายที่เกาะเมียกิน!” ธันวาตะโกนสวนกลับด้วยความหวังสุดท้ายที่เหลืออยู่ เรย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาหยิบการ์ดสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุพิเศษสะท้อนแสงไฟระยิบระยับออกมา วางลงบนโต๊ะกลางท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่จ้องมอง บรรยากาศภายในห้องเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจ “คุณรู้จัก ‘Black Genesis’ ไหมครับ?” เรย์เอ่ยเบาๆ ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงฮือฮาจะดังขึ้นเหมือนผึ้งแตกรัง บรรดาเศรษฐีที่ยืนอยู่รอบข้างต่างหน้าถอดสี นี่คือบัตรเครดิตที่ออกโดยธนาคารกลางแห่งโลกเวทมนตร์และเทคโนโลยีการเงินชั้นนำระดับโลก วงเงินที่ไร้ขีดจำกัดและเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจที่แท้จริง “เป็นไปไม่ได้... ของแบบนั้นมันมีไว้สำหรับบุคคลในระดับตำนานเท่านั้น!” ใครบางคนตะโกนออกมาด้วยความหวาดหวั่น เรย์หยิบแท็บเล็ตของพนักงานโรงแรมขึ้นมา แล้วกดรหัสผ่านเพียงไม่กี่วินาที หน้าจอแสดงผลยอดคงเหลือที่ยาวจนมองเห็นตัวเลขไม่ถ้วน บรรดาทรัพย์สินที่ถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของเขาในนาม ‘จอมเวทไร้นาม’ ปรากฏเด่นหรา วินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของธันวาดังขึ้นถี่รัวราวกับห่ากระสุน “คุณธันวาครับ...” เลขาส่วนตัวของธันวาที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาเขาตัวสั่นเทา “หุ้นส่วนใหญ่ของเรา... พวกเขาถอนตัวทั้งหมดแล้วครับ และตอนนี้... บัญชีหลักของบริษัทถูกอายัดโดยคำสั่งฉุกเฉินจากเบื้องบน... เพราะเรากำลังถูก ‘เทคโอเวอร์’ โดยบุคคลคนเดียว...” ธันวาเซถอยหลังไปหลายก้าว ดวงตาเบิกโพลงมองไปยังชายที่เขาเคยดูถูกเหยียดหยาม เรย์ยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของธันวาหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่ม “เมื่อสักครู่ผมเพิ่งกดตกลงซื้อหุ้นส่วนที่คุณถืออยู่ทั้งหมดผ่านแอปฯ ไปครับ” เรย์เอ่ยพร้อมกับก้าวเข้าไปหาธันวาที่ทรุดลงกับพื้น “ตอนนี้บริษัทที่คุณภูมิใจนักหนา... กลายเป็นกรรมสิทธิ์ของภรรยาผมอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว” ลินินเบิกตากว้าง เธอหันไปมองเรย์ด้วยความตกตะลึง ก่อนที่ร่างของเขาจะก้มลงมากระซิบที่ข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่แตกต่างจากเมื่อครู่ราวกับคนละคน “ทุกอย่างที่ผมทำ... ก็เพื่อความสุขของคุณครับที่รัก” ทว่าในวินาทีที่เหตุการณ์ดูเหมือนจะจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของธันวา เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มชายชุดดำจำนวนสิบคนพร้อมอาวุธครบมือก็พังประตูเข้ามาในห้องโถง ผู้นำกลุ่มก้าวออกมาพร้อมกับจดหมายตราประทับสีเลือดในมือ เขาเดินตรงมาที่เรย์ก่อนจะคุกเข่าลงข้างหนึ่งท่ามกลางความตื่นตะลึงของทุกคน “ท่านจอมเวท... เราพบ ‘เบาะแส’ ที่ท่านตามหาแล้วครับ แต่มันไม่ได้อยู่ในมือของคนธรรมดา... มันถูกเก็บรักษาไว้ในสถานที่ที่ท่านไม่คาดคิดมากที่สุด... และตอนนี้ ‘ผู้คุมกฎ’ กำลังมุ่งหน้ามาที่นี่เพื่อหยุดยั้งท่าน” เรย์หรี่ตาลงมองจดหมายในมือ ก่อนจะแค่นยิ้มออกมาเล็กน้อยที่มุมปาก พลางเอื้อมมือไปคว้ามือลินินไว้แน่น “ดูเหมือนว่าเกมนี้จะเริ่มสนุกขึ้นมาจริงๆ แล้วสินะครับ” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับความสะใจในบทนี้นะครับ!