ระบบแจกภารกิจลับ

เสียงกระดาษรายงานสถานะการเงินที่ถูกขยำจนยับยู่ยี่ดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันอันน่าอึดอัดภายในห้องประชุมกระจกใสระฟ้าของตึกแฝดยักษ์ใหญ่ใจกลางย่านธุรกิจ ธันวากำลังยืนค้ำโต๊ะด้วยสองมือ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ดวงตาของทายาทหนุ่มผู้เย่อหยิ่งจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตในมือราวกับมันคือศัตรูตัวฉกาจ "แกหมายความว่ายังไง... ที่บอกว่าหุ้นสามัญล็อตใหญ่ของตระกูลเราในตลาดหลักทรัพย์กำลังถูกกว้านซื้อจนเกลี้ยงแผงในเวลาไม่ถึงสิบนาที!" เสียงคำรามของธันวาตบะแตกดังลั่นห้อง จนเลขาหนุ่มหน้าซีดเผือดต้องก้าวถอยหลังไปชนกับชั้นวางเอกสาร ปลายเสียงสั่นเครือด้วยความหวาดกลัว "ก... เรียนคุณธันวาครับ ระบบตรวจสอบการซื้อขายแจ้งว่า มีนักลงทุนนิรนามรายหนึ่งกำลังทุ่มเงินสดมหาศาลระดับหมื่นล้านเข้ามารับซื้อหุ้นทุกราคาอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าเราจะพยายามพยุงราคาหรือตั้งกำแพงป้องกันแค่ไหน ฝั่งนั้นก็กวาดเรียบแบบไม่เหลือเศษเลยครับ... ตอนนี้สัดส่วนการถือหุ้นของตระกูลเรากำลังสั่นคลอนอย่างรุนแรงแล้วครับ!" ธันวากัดฟันกรอดจนได้ยินเสียงกรามกระทบกัน ดังกรอดๆ ความมั่นใจที่เคยมีว่าตนเองคือผู้ควบคุมเกมการเงินทั้งหมดพังทลายลงในพริบตา ใครกัน... ใครมันกล้าอาจหาญเข้ามาท้าทายอำนาจของตระกูลธันวาคมในตลาดทุนแห่งนี้? ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมหรูหราก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา แต่กลับสร้างแรงกดดันมหาศาลให้ทุกคนในห้องต้องหันไปมองเป็นตาเดียว เรย์ก้าวเดินเข้ามาด้วยท่าทีสงبเยือกเย็น สุภาพเรียบร้อยในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปเนียบกริบ ไร้ซึ่งร่องรอยความยากจนข้นแค้นในอดีต ด้านข้างของเขามีลินินภรรยาสุดที่รักก้าวเดินเคียงคู่มาด้วย ใบหน้าสะสวยของเธอฉายแววเด็ดเดี่ยวและภาคภูมิใจ ดวงตาคู่สวยมองตรงไปยังธันวาผู้เคยเหยียดหยามพวกเขาด้วยรอยยิ้มบางเบาที่เปี่ยมด้วยพลัง "ไม่ต้องหาให้เสียเวลาหรอกครับคุณธันวา..." เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่น่าเกรงขามจนธันวาต้องชะงักฝีเท้าที่กำลังจะเดินเข้ามาหาเรื่อง "แก... แกเองเรย์ไอ้สวะ! แกเอาปัญญาที่ไหนมาเหยียบที่นี่ แล้วไอ้เรื่องหุ้นบ้าบอพวกนั้น... อย่าบอกนะว่าเป็นฝีมือของแก?" ธันวาชี้หน้าพระเอกด้วยความตกตะลึง ปนความดูถูกที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในสัญชาตญาณ เรย์ไม่ตอบคำถามในทันที เขายกมือขึ้นปัดอากาศเบาๆ ราวกับกำลังปัดฝุ่นละอองที่น่ารำคาญ สายตาคมกริบมองลอดผ่านกรอบแว่นสายตาด้วยความเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก [ติ๊ง! ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบความพยายามขัดขืนจากเป้าหมาย (ธันวา) ภารกิจหลัก: 'กวาดซื้อหุ้นของธันวาให้หมดตลาด' ดำเนินการสำเร็จลุล่วง 100% สถานะปัจจุบัน: ท่านได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดอันดับหนึ่ง และมีอำนาจเบ็ดเสร็จในการปลดคณะผู้บริหารชุดปัจจุบันทั้งหมดเรียบร้อยแล้วครับ] เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังก้องอยู่ในห้วงความคิด ทำให้มุมปากของเรย์ยกยดขึ้นเล็กน้อย กลายเป็นรอยยิ้มแห่งผู้ชนะที่เยือกเย็นและทรงอำนาจที่สุด ลินินขยับเข้าไปใกล้เรย์เล็กน้อย มือเรียวบางเอื้อมไปจับแขนเสื้อของสามีไว้เพื่อแสดงความมั่นคง เรย์เหลือบสายตากลับมามองภรรยาด้วยความอ่อนโยน แววตาที่เยียบเย็นเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นล้ำลึกที่มอบให้แค่เธอคนเดียวเท่านั้น "ไม่ต้องกังวลไปนะครับที่รัก วันนี้ผมบอกแล้วว่า... หนี้แค้นที่มันเคยทำไว้กับคุณและครอบครัว เราจะทวงคืนมันกลับมาทีละดอกเบี้ย พร้อมกับดอกเบี้ยทบต้นที่พวกมันไม่มีวันชดใช้หมด" เรย์กระซิบเสียงนุ่ม ทว่าดังพอให้ทุกคนในห้องประชุมได้ยินชัดเจน ธันวาหน้าถอดสี ขาเริ่มสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่เมื่อเห็นเอกสารฉบับล่าสุดถูกวางลงบนโต๊ะประชุมจากมือของเลขาฯ หน้าห้อง เอกสารตราครุฑและตรายางรับรองจากตลาดหลักทรัพย์ระบุชัดเจนว่า เรย์ คือผู้ถือหุ้นใหญ่ที่มีสิทธิ์ขาดในการชี้ชะตากรรมของตระกูลธันวาในเวลานี้ "เป็นไปไม่ได้... แกเป็นแค่ไอ้เด็กกำพร้าตกอับ... แกเอาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนี้!" ธันวาโวนวายสติแตก พยายามพุ่งตัวเข้ามาหมายจะกระชากคอเสื้อเรย์ด้วยความคลุ้มคลั่ง แต่ทว่า... เรย์เพียงแค่ปรายตามองนิ่งๆ พร้อมกับยกมือซ้ายขึ้นอย่างไม่รีบร้อน นิ้วเรียวยาวกดลงบนหน้าจอสมาร์ตโฟนเครื่องหรูเพื่อส่งคำสั่งสุดท้าย พริบตานั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนหลายลำก็บินมาจอดสนิทอยู่บนลานจอดดาดฟ้าของตึก พร้อมกับกลุ่มชายชุดดำนับสิบชีวิตที่เดินเรียงแถวเข้ามาล้อมรอบห้องประชุมแห่งนี้ไว้ทั้งหมด เรย์ก้าวเข้าไปประชิดตัวธันวาที่ทรุดฮวบลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นด้วยความสิ้นหวัง ก้มลงมองอดีตคุณชายผู้เย่อหยิ่งด้วยสายตาที่เหนือกว่าในทุกมิติ ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังดุจเสียงคำรามของจอมเวทแห่งบรรพกาล "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของตระกูลธันวาคมนะครับ... และนี่คือการรูดบัตรจ่ายบิลค่าเสียหายรอบแรกของผม" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้ด้วยความตื่นเต้นและหัวใจที่พองโต แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ