การท้าทายจากตระกูลเก่าแก่

เสียงปรบมือดังระรัวในห้องจัดเลี้ยงหรูหราใจกลางมหานคร แต่สำหรับเรย์แล้ว เสียงเหล่านั้นเป็นเพียงความว่างเปล่าที่ไร้ซึ่งความหมาย ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษยืนนิ่งสงบ สายตาคมกริบกวาดมองไปยังกลุ่มบุคคลระดับสูงของเมืองที่กำลังจ้องมองมาด้วยสายตาหลากอารมณ์ ทั้งหวาดระแวง สนอกสนใจ และริษยา บนเวทีนั้น ธันวา ทายาทผู้สูงศักดิ์แห่งตระกูลวรกุล กำลังกำไมโครโฟนแน่นจนข้อต่อกระดูกขึ้นสีขาว รอยยิ้มเย่อหยิ่งบนใบหน้านั้นบิดเบี้ยวเล็กน้อยเมื่อตัวเลขมูลค่าการลงทุนในจอโปรเจกต์เตอร์ด้านหลังพุ่งทะยานผ่านหลักพันล้านไปอย่างไร้การควบคุม และผู้ที่อยู่เบื้องหลังตัวเลขมหาศาลนั้น ก็คือชายหนุ่มที่เขาเคยเหยียบย่ำว่าเป็นแค่ไอ้ขยะไร้ค่า "น่าสนใจเสียจริง... ไม่นึกเลยว่าคนจากตระกูลตกอับ จะพลิกเกมมาเป็นเจ้ามือใหญ่ในงานประมูลนี้ได้" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง V.I.P. ด้านบน ชายวัยกลางคนในชุดสูทรasukaสีเทาเข้มก้าวออกมาอย่างช้าๆ แสงไฟจากโคมระย้าสาดกระทบใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจางๆ ริ้วรอยแห่งกาลเวลาไม่ได้ทำให้ความน่าเกรงขามลดลงเลยแม้แต่น้อย กลับยิ่งขับเน้นรัศมีของ 'ผู้มีอิทธิพลตัวจริง' ออกมาอย่างชัดเจน 'เจ้าสัวภคิน' ผู้อยู่เบื้องม่านเหล็กแห่งอำนาจเศรษฐกิจของประเทศปรากฏตัวขึ้นแล้ว บรรยากาศในงานเงียบสงบลงในทันที แม้แต่ธันวายังต้องรีบโค้งศีรษะแสดงความเคารพอย่างนอบน้อม ทว่าเรย์กลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายังคงยืนไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับราชสีห์ที่กำลังมองดูสุนัขจิ้งจอกเดินเข้าหา "ยินดีที่ได้พบครับ คุณเรย์" เจ้าสัวภคินหยุดยืนตรงหน้าเรย์ ระยะห่างเพียงแค่ก้าวเดียว กลิ่นอายของอำนาจและเงินตราแผ่ซ่านออกมาจากตัวชายสูงวัยผู้นี้ "ผมได้ยินชื่อเสียงของคุณมามาก... โดยเฉพาะเรื่องที่คุณใช้เงินหลักพันล้านล้างบางตลาดหุ้นในเวลาไม่ถึงสิบนาที ช่างเป็นความสามารถที่หาตัวจับยากจริงๆ" "ขอบคุณครับ" เรย์ตอบรับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาไร้ซึ่งความเกรงกลัว "แต่ผมคิดว่า เวลาอันมีค่าของท่านเจ้าสัว คงไม่ได้มีไว้เพื่อมากล่าวคำชมเชยผมในงานเลี้ยงน่าเบื่อแบบนี้หกระมังครับ" มุมปากของเจ้าสัวภคินกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบพินิจพิเคราะห์ชายหนุ่มเบื้องหน้าอย่างค้นหา "ฮ่าๆๆ สมคำร่ำลือจริงๆ กล้าหาญและเย่อหยิ่ง... แต่คนหนุ่มมักไม่รู้หรอกครับว่า ต้นไม้ที่เติบโตเร็วเกินไป มักจะล่อตาล่อใจพายุรุนแรง" ในวินาทีนั้นเอง บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกกดทับด้วยแรงโน้มถ่วงมหาศาล ลินินที่ยืนอยู่เคียงข้างเรย์สัมผัสได้ถึงความหนยะแหยงที่แผ่ออกมาจากกลุ่มคนเบื้องหลัง เธอขยับเข้าไปใกล้เรย์มากขึ้น เอื้อมมือเรียวไปกุมมือหนาของสามีไว้แน่น ฝ่ามือของเธอเย็นเฉียบด้วยความกังวล แต่ดวงตากลมโตคู่นั้นกลับฉายแววเด็ดเดี่ยวและพร้อมจะเคียงข้างเขาไปทุกหนแห่ง เรย์รับรู้ได้ถึงความอบอุ่นจากมือเล็กที่กุมไว้ ความเย็นชาในแววตาของเขาพลันอ่อนลงวูบหนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นประกายตาดุดันที่น่าสะพรึงกลัวเมื่อหันกลับไปสบตากับเจ้าสัวภคิน "พายุเหรอครับ..." เรย์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทุกคำพูดกลับทรงพลังราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางใจคนฟัง "น่าเสียดายนะครับ... ที่ตัวตนอย่างผม ไม่ได้เติบโตมาจากดิน... แต่ผมคือผู้สร้างแผ่นดินขึ้นมาใหม่ต่างหาก" สิ้นคำพูดนั้น ระบบในจิตใจของเรย์ก็ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นทันที [ติ๊ง! ตรวจพบเจตంటคุกคามจากบุคคลระดับสูง ระบบปลดล็อกฟังก์ชันพิเศษ: 'อำนาจแห่งพระเจ้า'!] [ยอดเงินในบัญชีไม่จำกัดพร้อมใช้งาน ต้องการเปิดใช้งานโหมดกวาดล้างหรือไม่?] เรย์ไม่ได้ตอบรับระบบทันที เขายกมือขึ้นจัดปกเสื้อสูทอย่างใจเย็น ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุไร้น้ำหนักและสะท้อนแสงประหลาดออกมาถือไว้ในมือ "ถ้าท่านเจ้าสัวสนใจเรื่องตัวเลขและความเป็นความตายของธุรกิจ..." เรย์หมุนบัตรสีดำในมือเล่นอย่างไม่ใส่ใจ "ผมคิดว่าเรามาเริ่มเกมเดิมพันกันสักตั้งดีไหมครับ? เอาแบบที่ว่า... ถ้าผมชนะ ตระกูลวรกุลและเครือข่ายทั้งหมดของท่าน... จะต้องหายไปจากแผนที่เศรษฐกิจนี้ภายในคืนเดียว" ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องจัดเลี้ยงอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันน่าอึดอัดเสียจนแทบหายใจไม่ออก เจ้าสัวภคินหรี่ตาลง รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไปทันที แทนที่ด้วยความตื่นตระหนกที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้ความนิ่งสงบ เพราะเขารู้ดีว่า บัตรสีดำใบนั้น... คือสัญลักษณ์ของกองทุนลับระดับโลกที่แม้แต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้อง! "คุณ... เป็นใครกันแน่..." เจ้าสัวภคินเค้นเสียงถามออกมาอย่างยากลำบาก เรย์ก้าวเข้าไปกระซิบข้างหูของผู้นำทรงอิทธิพลด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น "ผมก็แค่สามีที่สามีภรรยาคู่นี้... รังเกียจพวกคุณก็เท่านั้นเองครับ" พูดจบ เรย์ก็กดปุ่มสมาร์ทโฟนในมือเพื่อยืนยันคำสั่ง พร้อมกับเสียงเครื่องยนต์คำรามก้องจากด้านนอกหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่... เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์สัญลักษณ์ตระกูลเวทมนตร์โบราณกำลังบินมาจอดนิ่งสนิทกลางลานดาดฟ้าของโรงแรม พร้อมกับกองกำลังคุ้มกันนับร้อยชีวิตที่ก้าวลงมาปิดล้อมตึกนี้ไว้ทั้งหมดแล้ว! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับความสะใจในบทนี้นะครับ!