ค่าธรรมเนียมของการอยู่รอด

เศษไม้ชิ้นสุดท้ายจากการระเบิดประตูยังไม่ทันร่วงแตะพื้นรองเท้าหนังขัดเงา รอยยิ้มเย่อหยิ่งบนใบหน้าของ ‘บารอนวาลเทอร์’ ก็แข็งค้างราวกับถูกแช่แข็งด้วยเวทมนตร์น้ำแข็งชั้นสูง ดวงตาของขุนนางผู้มั่งคั่งกวาดมองผ่านกลุ่มควันจางๆ สู่ภาพที่ไม่น่าเชื่อในสายตา กองมหาสมบัติทองคำแท่งที่กองสูงท่วมหัวเข่า สะท้อนแสงไฟจากคบเพลิงจนระยิบระยับบาดตา และที่โดดเด่นยิ่งกว่าคือร่างของอัศวินเกราะเงินสลักลวดลายวิจิตร ที่กำลังคุกเข่าข้างหนึ่งแสดงความจงรักภักดีอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มผู้หนึ่ง “เป็นไปไม่ได้... เจ้า... เจ้าเป็นแค่สามัญชนตกอับที่เพิ่งถูกเนรเทศออกนอกเมืองไม่ใช่หรือไง!” บารอนวาลเทอร์แผדเสียงคำรามด้วยความตื่นตระหนก เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธปนหวาดระแวง “แล้วเงินพวกนี้... ขุมสมบัติของดยุกแห่งแดนเหนือหายไปอยู่ที่ห้องใต้ดินของพวกมัน... ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้!” คีย์ ธันวา ไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายังคงยืนไขว่ห้างอยู่บนโซฟาบุหนังอย่างสบายอารมณ์ ปลายนิ้วเรียวยาวคีบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ไร้ลวดลายใดๆ นอกจากชิปทองคำบริสุทธิ์ หมุนวนเล่นไปมาท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก “โลกใบนี้ขับเคลื่อนด้วยอัลกอริทึมและความน่าจะเป็นครับ ท่านบารอน” คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทำให้ผู้บุกรุกถึงกับชะงัก “ท่านคิดว่าความลับในการยักยอกภาษีของตระกูลวาลเทอร์ถูกเก็บไว้มิดชิดในห้องนิรภัยของสภาเมืองอย่างนั้นหรือ? น่าเสียดาย... ที่รหัสผ่านความปลอดภัยระดับสูงสุดของพวกท่าน มันมีมูลค่าต่ำกว่าค่าธรรมเนียมการทำธุรกรรมผ่านระบบของผมเสียอีก” ริน ลัลนา ที่ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้าง ชำเลืองมองแผ่นหลังของชายหนุ่มด้วยแววตาที่สะท้อนประกายความเชื่อมั่นอย่างabso-lute แม้ความทรงจำในอดีตของเธอจะเลือนราง แต่สัญชาตญาณนักรบเวทมนตร์บอกเธอชัดเจนว่า ชายคนนี้คือกฎเกณฑ์ใหม่... คือผู้กำหนดชะตากรรมของโลกใบนี้อย่างแท้จริง “จับพวกมันไว้!” บารอนวาลเทอร์แผดเสียงสั่งการ ทหารรับจ้างในชุดเกราะหนักนับสิบคนก้าวพรวดพราดเข้ามาในห้อง ดาบเล่มโตในมือสะท้อนประกายคมกริบ พร้อมจะสังหารทุกคนที่ขวางหน้า แต่คีย์หาได้สะดุทใจไม่ เขากวาดสายตาเบาๆ ไปยังหน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ซึ่งมีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น [แจ้งเตือนจากระบบอัลกอริทึมพิชิตโลกต่างมิติ: ตรวจพบเจตంటาคุกคามระดับต่ำจากสิ่งมีชีวิตประเภทมนุษย์] [เปิดใช้งานระบบป้องกันอัตโนมัติ: ดัชนีความมั่งคั่งสร้างสนามพลังงาน] [หักค่าใช้จ่าย: 10,000,000 เหรียญทอง] *เปรี้ยง!* ยังไม่ทันที่ทหารรับจ้างคนแรกจะก้าวเท้าถึงตัว คลื่นกระแทกสีทองอร่ามก็ระเบิดออกจากร่างของคีย์อย่างไร้ที่มา แรงปะทะมหาศาลซัดร่างของทหารรับจ้างนับสิบคนกระเด็นทะลุกำแพงหินหนาออกไปด้านนอกราวกับใบไม้ปลิว เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจระคนเจ็บปวดดังระդับไปทั่วคฤหาสน์ บารอนวาลเทอร์ทรรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ใบหน้าซีดเผือกจนแทบไร้สีเลือด ดวงเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด “เวทมนตร์... หรือว่าแกคือนักเวทระดับตำนานที่ซ่อนตัวอยู่!” “ผมไม่ใช่ทั้งนักเวทและขุนนางครับท่านบารอน...” คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทให้เข้ารูปอย่างเนี๊ยบกริบ ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปหาชายวัยกลางคนที่กำลังสั่นเทาด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคง “ผมเป็นนักธุรกิจ... และตอนนี้ ถึงเวลาที่ท่านต้องชำระค่าธรรมเนียมของการมีชีวิตอยู่ต่อในอาณาจักรนี้แล้ว” คีย์สะบัดข้อมือเบาะๆ บัตรเครดิตสีดำในมือเปล่งแสงสีทองเรืองรอง ออกคำสั่งเสียงดังฟังชัดต่อระบบที่ซ่อนอยู่ในอากาศ “ระบบ... จงกว้านซื้อสิทธิ์การถือครองที่ดินและกิจการทั้งหมดของตระกูลวาลเทอร์ในราคาตลาด ณ ปัจจุบัน... แบบรวบยอด” [คำสั่งได้รับการอนุมัติ... กำลังประมวลผล... 3... 2... 1... สำเร็จ] [ท่านได้กลายเป็นเจ้าของหนี้สินและทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลวาลเทอร์อย่างถูกกฎหมายสมบูรณ์แบบ] เสียงกระดาษสัญญาที่ถูกพิมพ์ขึ้นจากอากาศว่างเปล่าร่วงหล่นลงตรงหน้าบารอนวาลเทอร์ เอกสารตราประทับขุนนางชั้นสูงนับร้อยฉบับสลายกลายเป็นละอองแสงสีทอง เป็นอันสิ้นสุดอำนาจและศักดิ์ศรีที่ตระกูลนี้สั่งสมมานานนับร้อยปีภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที “ไม่... ไม่จริง... ฉันหมดตัวแล้ว...” บารอนวาลเทอร์พึมพำด้วยสติที่หลุดลอย น้ำตาแห่งความสิ้นหวังไหลรินอาบสองแก้ม คีย์ก้มลงมองขุนนางผู้เคยเย่อหยิ่งด้วยแววตาที่ไร้ซึ่งความปรานี แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็เอื้อมมือไปกุมมือเรียวบางของรินไว้แน่น เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและย้ำเตือนว่า ทุกสิ่งที่เขาทำในวันนี้... ทำไปเพื่ออนาคตของเธอกับเขา แต่ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องโถง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยคู่ก็ดังสนั่นขึ้นจากบริเวณด้านนอกคฤหาสน์ แรงสั่นสะเทือนทำให้เศษทองคำบนพื้นสั่นระริก *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งตามด้วยเสียงหัวเราะทุ้มต่ำที่แฝงไว้ด้วยจิตสังหารอันรุนแรง แสงไฟรอบห้องหรี่วูบลงในทันที พร้อมกับเงาดำมหึมาที่ทาบทับลงบนหน้าต่างกระจกสี “ช่างเป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมเสียจริง... เจ้าหนุ่มแห่งอัลกอริทึม” เสียงปริศนาดังขึ้นจากความมืดภายนอก “แต่เจ้าคงลืมไปสินะว่า... ที่ดินผืนนี้ อยู่นอกเหนือเขตอำนาจของกฎหมายการเงินที่เจ้าควบคุมอยู่” รินขมวดคิ้วมุ่น ดาบเวทมนตร์ในมือถูกเรียกกลับมาถือไว้อย่างเตรียมพร้อม พลังงานสีครามเริ่มแผ่ซ่านรอบตัวเธอ ขณะที่คีย์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากเมื่อเขามองเห็นตัวเลขการแจ้งเตือนสีแดงฉานที่กระพริบเตือนบนหน้าจอระบบ [คำเตือนวิกฤต: ตรวจพบสิ่งมีชีวิตระดับหายนะ 'แม่ทัพอสูรโลหิต' กำลังเข้าประชิดเป้าหมาย ความน่าเชื่อถือของระบบลดลง 15%] คีย์หันไปสบตากับรินชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะดึงเธอเข้ามาโอบกอดไว้หลวมๆ เพื่อปกป้องจากแรงกดดันภายนอก พร้อมกับยกบัตรเครดิตสีดำขึ้นเตรียมรูดครั้งใหญ่เพื่อซื้อชีวิตและความสงบสุขของโลกใบนี้อีกครั้ง “อยู่นอกเหนือเขตอำนาจอย่างนั้นหรือครับ...” คีย์พึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มท้าทาย “งั้นก็แค่... ซื้ออาณาจักรนี้เพิ่มอีกสักแห่ง... คงไม่ใช่เรื่องยากเกินไปสินะครับ” **[CLIFFHANGER HOOK]: ทันใดนั้น ผนังห้องฝั่งตรงข้ามก็ถูกพังทลายลงด้วยกรงเล็บขนาดยักษ์ ควันทมิฬพวยพุ่งตลบอบอวล พร้อมกับร่างของอสูรกายสูงสามเมตรที่ก้าวเข้ามาประจันหน้า และในวินาทีที่เงาดำนั้นเงื้อมมือขึ้นหมายปลิดชีพ ดวงตาสดใสของรินก็เบิกกว้างขึ้นพร้อมกับความทรงจำสีเลือดที่พรั่งพรูออกมาจากส่วนลึกของจิตใจ... "คีย์... ระวัง! เจ้าตัวนี้... คือคนที่ฆ่าท่านพ่อในอดีต!"** --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความมั่งคั่งนี้ด้วยกันนะครับ!