การมาเยือนของบอสลับ

เสียงแจ้งเตือนของระบบไม่ได้ดังขึ้นด้วยโทนสีฟ้าใสเหมือนยามปกติ หากแต่มันแผดเสียงเป็นสีแดงฉานจนสะท้อนเข้าสู่ม่านตาของเซริอัสจนแสบปร่า อากาศรอบตัวพลันเย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน ราวกับว่าอุณหภูมิในรัศมีสบรอบร้อยเมตรถูกดูดกลืนหายไปในพริบตา [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบผู้ใช้งานซ้อนทับ (Duplicate User) กำลังเข้ายึดครองสิทธิ์การควบคุมดันเจี้ยนทั้งหมด...] [กระบวนการลบข้อมูลตัวละครหลักกำลังเริ่มต้นใน 3... 2...] "ให้ตายสิครับ... ระบบนี่ใจร้อนยิ่งกว่าตอนผมเร่งส่งงานอาจารย์ตอนตีสองเสียอีกนะเนี่ย" เซริอัสสบถเบาๆ มือขวาที่สวมถุงมือหนังเก่าคร่ำคร่ารีบตบลงบนพื้นศิลาแลงของเขตปริมณฑลหน้าเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว พลังมานาสีม่วงเข้มข้นแผ่พุ่งออกไปเป็นวงกว้างในเสี้ยววินาทีที่ตัวเลขสีแดงบนอากาศกำลังจะกระโดดไปที่เลข '1' เปรี๊ยะ! เสียงคล้ายกระจกแตกดังสนั่นหวั่นไหว พื้นดินสั่นสะเทือนจนฝุ่นตลบอบอวล ร่างของเด็กหนุ่มกระเด็นถอยหลังไปตามแรงกระแทกแต่ก็อาศัยไหวพริบม้วนตัวลงพื้นได้อย่างสวยงาม ขณะที่ลิลลี่ อัศวินสาวคู่หูผู้มีนัยน์ตาสสีเงินคมกริบ พุ่งตัวเข้ามาขนาบข้างพร้อมชักดาบยาวออกจากฝัก เสียงโลหะกระทบอากาศดังหวีดหิวด้วยจิตสังหารอันเข้มข้น "เซริอัส! เกิดอะไรขึ้นกับมานาในเขตเมือง ทำไมมันถึงปั่นป่วนขนาดนี้!" เสียงของลิลลี่เคร่งเครียดและจริงจัง เธอกวาดสายตามองไปยังท้องฟ้ายามวิกาลที่บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิต หมู่เมฆรวมตัวกันเป็นรูปเกลียวคลื่นขนาดมหึมาเหนือประตูเมืองทิศเหนือ แรงกดดันระดับที่ทำให้ทหารยามหน้าประตูถึงกับเข่าทรุดและสำรอกออกมาเป็นเลือดสดๆ กำลังแผ่ขยายเข้ามาใกล้ทุกขณะ "ผมก็ไม่แน่ใจนักหรอกครับ... แต่ดูเหมือนว่า 'เพื่อนบ้าน' ที่ไม่ได้รับเชิญ จะย้ายบ้านมาอยู่ผิดที่ผิดทางเสียแล้วล่ะมั้งครับ" เซริอัสฝืนยิ้มแห้งๆ แม้เหงื่อกาฬจะไหลท่วมแผ่นหลัง ลมหายใจของเขาติดขัดเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานมหาศาลที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านมิติเข้ามา ครืนนน—! ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่า แต่เป็นเสียงของมิติที่กำลังฉีกขาดออกจากกันราวกับผ้าเก่าๆ ณ ใจกลางลานกว้างหน้าเมืองหลวงที่ควรจะเงียบสงบในยามวิกาล รอยแยกสีดำสนิทขนาดมหมหึมาปรากฏขึ้นกลางอากาศ แรงดึงดูดมหาศาลดึงเอาเศษซากหินและต้นไม้รอบข้างลอยละลิ่วขึ้นไปในอากาศ ตามตำราเวทมนตร์โบราณและคู่มือการสำรวจดันเจี้ยนที่เซริอัสเคยอ่านผ่านมานับร้อยรอบ เหตุการณ์เช่นนี้มีคำอธิบายเดียวเท่านั้น... "นั่นมัน... รอยแยกมิติระดับบอสใหญ่ไม่ใช่หรือไง!" ลิลลี่เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง มือที่กำด้ามดาบสั่นเทาเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นสัญชาตญาณดิบของนักรบที่กำลังกรีดร้องเตือนภัยว่าสิ่งมีชีวิตที่กำลังก้าวข้ามผ่านรอยแยกนั้นอยู่นอกเหนือขอบเขตความเข้าใจของมนุษย์ไปไกลโข "แย่ล่ะสิครับ..." เซริอัสหรี่ตามองผ่านกลุ่มควันและเศษซากปรักหักพัง "ถ้าผมจำไม่ผิด เจ้าตัวนั้นมันควรจะนอนจำศีลอยู่ชั้นลึกสุดของดันเจี้ยน 'ซากโบราณสถานแห่งความพินาศ' ที่อยู่ห่างออกไปอีกสามทวีปไม่ใช่เหรอครับ? ทำไมมันถึงทะลุมิติมาโผล่ที่หน้าประตูเมืองหลวงของอาณาจักรเราได้ล่ะเนี่ย!" ตึง! ตึง! ตึง! เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับภูเขาถล่มดังขึ้นทุกครั้งที่เงร่างมหึมานั้นก้าวเท้าเหยียบลงบนพื้นดิน แรงสะเทือนทำให้กำแพงเมืองชั้นนอกเกิดรอยร้าวเป็นทางยาว ทหารยามและนักผจญภัยที่อยู่ในบริเวณนั้นต่างพากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างไร้ระเบียบ เสียงกรีดร้องและความโกลาหลผสมปนเปกันจนกลายเป็นเสียงอึกทึกครึกโครม ร่างที่ก้าวออกมาจากรอยแยกมิติคือสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์สูงกว่าสิบเมตร ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยเกราะกระดูกสีดำสนิทที่แฝงไปด้วยไอความตาย ดวงตากลมโตสีแดงฉานนับคู่จ้องมองตรงมายังเซริอัสและลิลลี่ราวกับจดจำกลิ่นอายเฉพาะตัวของพวกเขาได้ มันคือ 'ลอร์ดแห่งซากศพ - กาลากอส' บอสลับระดับ SSS ที่ถูกบันทึกไว้ว่าเป็นภัยพิบัติเคลื่อนที่ "เซริอัส... แผนการหนีมีไหม?" ลิลลี่ถามเสียงเรียบ แม้สถานการณ์จะคับขันถึงขีดสุด แต่เธอก็ยังคงตั้งท่าเตรียมพร้อมรับมืออย่างไม่ลังเล กล้ามเนื้อทุกส่วนเกร็งตัวพร้อมพุ่งเข้าปะทะเพื่อซื้อเวลาให้ชายหนุ่ม "หนีเหรอครับ? แหะๆ... สำหรับเนโครแมนเซอร์อย่างผม การวิ่งหนีหน้าบอสที่มีเรซูเม่ระดับนี้ มันดูเสียมารยาทไปหน่อยนะครับ" เซริอัสสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดวงตาคมกราบกวาดมองไปรอบตัวอย่างรวดเร็ว สมองทำงานด้วยความเร็วสูงเพื่อคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมด เขารู้ดีว่าพลังปัจจุบันของตนยังเทียบชั้นกับบอสตัวนี้ไม่ได้แม้แต่น้อยนิด แต่ในขณะเดียวกัน ระบบที่เพิ่งแจ้งเตือนเรื่อง 'ผู้ใช้งานซ้อนทับ' ก็กำลังส่งสัญญาณประหลาดบางอย่างเข้ามาในหัวของเขา ติ๊ง! [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: เนื่องจากตรวจพบการแทรกแซงมิติโดยบอสลับ 'กาลากอส' ระบบจึงทำการปรับเทียบสิทธิ์การควบคุมซากศพชั่วคราว] [ท่านต้องการ 'ยืม' พลังงานของบอสลับตัวนี้ เพื่อใช้เป็นยันต์กันภัยเฉพาะหน้าหรือไม่?] เซริอัสเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากหยักยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ เขาหันไปมองลิลลี่ที่กำลังรอคำสั่งด้วยความไว้วางใจ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความมั่นใจที่ชวนให้คนฟังรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด "คุณลิลลี่ครับ... ช่วยยืนคุ้มกันให้ผมสักสามวินาทีนะครับ" "นายจะทำอะไรอีกล่ะเนี่ย เซริอัส!" ลิลลี่กัดฟันกรวดเมื่อเห็นรอยยิ้มแบบนั้นของเด็กหนุ่ม เพราะทุกครั้งที่เจ้าตัวยิ้มแบบนี้ มักจะมีเรื่องปวดหัวตามมาเสมอ "ก็แค่จะทำให้บอสตัวนี้รู้ว่า..." เซริอัสก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยกมือขึ้นประสานกันระดับอก รวบรวมมานาสีดำสนิทที่ปะปนไปด้วยกลิ่นอายโบราณเข้าไว้ด้วยกันจนเกิดเป็นประกายไฟสีฟ้าครามวับวาว "...เจ้าของบ้านตัวจริง เขายินดีต้อนรับแขกผู้มาเยือนด้วยวิธีไหนกันครับ" ทว่า ในวินาทีที่เซริอัสกำลังจะดีดนิ้วเพื่อสั่งการโครงกระดูกเงา รอยแยกมิติเบื้องหลังบอสยักษ์กลับขยายวงกว้างขึ้นอีกเท่าตัว พร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำและเย็นยะเยือกที่ดังสะท้อนก้องกาลเวลา ราวกับมาจากห้วงลึกที่ไกลโพ้นยิ่งกว่านรก *“พบเป้าหมาย... เริ่มต้นกระบวนการซิงโครไนซ์ร่างต้นฉบับ...”* เสียงนั้นไม่ใช่ของกาลากอส... และไม่ใช่ระบบแจ้งเตือนที่เซริอัสคุ้นเคย ร่างของบอสยักษ์ชะงักกึกทันที ดวงตาสีแดงฉานนับคู่หันขวับไปมองด้านหลังด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่มืออันมหึมาของมันจะถูกกระชากกลับเข้าไปในรอยแยกมิติราวกับถูกดึงด้วยโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น! ลิลลี่อ้าปากค้างเล็กน้อยด้วยความงันงก "นั่นมัน... มันกำลังถูกลากกลับไปงั้นเหรอ? หรือว่ามีตัวที่น่ากลัวกว่านั้นอยู่ในรอยแยกอีก?" เซริอัสหุบยิ้มทันที หัวใจกระตุกวูบอย่างแรงเมื่อสายตาสะดุดเข้ากับข้อความแจ้งเตือนใหม่ที่ปรากฏขึ้นเป็นสีทองอร่ามตัดกับพื้นหลังสีแดงฉาน และมันเป็นข้อความเดียวที่ทำให้ลมหายใจของเขาหยุดชะงักไปชั่วขณะ [แจ้งเตือนระบบขั้นเด็ดขาด: ตรวจพบ 'ตัวตนที่แท้จริง' ของผู้ใช้งานซ้อนทับ] [ยินดีต้อนรับกลับสู่ระบบ... ท่านเซริอัส (ร่างทดลองลำดับที่ 0)] --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันในตอนนี้นะครับ