"ถ้าท่านยังเอาแต่หยิบซากกระดูกโครงกระดูกไก่มาต้มรวมกับรากไม้มีพิษนั่นอีกรอบ ข้าจะขออนุญาตเอาดาบฟันหัวท่านทิ้งเพื่อเป็นการมนุษยธรรมจริง ๆ นะครับ เซริอัส"
เสียงถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมกับเสียงเหล็กกระทบฝักดาบเบา ๆ ดังขึ้น ท่ามกลางความมืดสลัวของดันเจี้ยนชั้นที่ 5 กลิ่นหอมประหลาด—หรือหากจะให้พูดตามตรงคือกลิ่นฉุนกึกที่ผสมผสานระหว่างซุปกระดูกเคี่ยวกับสมุนไพรวิญญาณป่า—กำลังลอยตลบอบอวลไปทั่วห้องโถงหินออบซิเดียน ลิลลี่ อัศวินสาวผู้เคร่งขรึมและมักจะรักษามาตร ฐานความสำรวมอยู่เสมอ บัดนี้กำลังใช้ปลายนิ้วเรียวสวยบีบจมูกตัวเองแน่น ดวงตากลมโตคู่นั้นมองเด็กหนุ่มตรงหน้าที่กำลังนั่งยอง ๆ ใช้กิ่งไม้คนหม้อดินเผาเก่า ๆ ด้วยสีหน้าจริงจังราวกับนักเล่นแร่แปรธาตุผู้กำลังปรุงยาอายุวัฒนะ
เซริอัสเงยหน้าขึ้นจากหม้อต้ม รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้ามอมแมบของเขา ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความมั่นใจผิดจังหวะ "โธ่ ลิลลี่ครับ อย่าเพิ่งดูถูกฝีมือการทำอาหารของเนโครแมนเซอร์ฝึกหัดอย่างผมสครับ นี่ไม่ใช่แค่ซุปธรรมดา แต่มันคือ 'สตูว์วิญญาณคลั่งกลิ่นซากอสุรา' สูตรพิเศษที่ผมเพิ่งคิดค้นขึ้นจากตำราโบราณเชียวนะครับ"
"ตำราโบราณบ้าบออะไรกัน ข้าเห็นท่านไปคุ้ยมาจากกองขยะของพวกก็อบลินยามเฝ้าประตูนู่นต่างหาก!" ลิลลี่สวนกลับทันควัน น้ำเสียงเจือความหงุดหงิดระคนระอาใจ "แล้วท่านลืมไปแล้วหรือไงว่าเมื่อครู่ระบบเพิ่งส่งเสียงเตือนว่าเราเพิ่งทำลายแกนกลางชั้นที่ 4 ไป? บอสแท้จริงแห่งซาร์คอสกำลังจับตาดูเราอยู่ แต่นี่ท่านกลับ... กลับมานั่งต้มซุปประหลาดนี่เนี่ยนะ?"
เซริอัสหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เขาหยิบกระบวยไม้ขึ้นมาตักน้ำซุปสีเขียวอมม่วงที่กำลังส่งควันโขมงขึ้นมาดมอย่างพึงพอใจ ก่อนจะหันมามองสหายร่วมทางด้วยแววตาเจ้าเล่ห์
"ก็เพราะว่ามันกำลังจะมานั่นแหละครับ เราถึงต้องเตรียม 'การต้อนรับ' ให้สมเกียรติ" เซริอัสลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดฝุ่นตามเสื้อคลุมสีเข้มของตนเอง "ลิลลี่ลองคิดดูสิครับ บอสระดับตำนานที่หลับใหลมานานนับร้อยปี ย่อมต้องเบื่อหน่ายกับอาหารเดิม ๆ ในดันเจี้ยนแห่งนี้ การที่เราจัดเตรียมเมนูพิเศษกลิ่นรุนแรงระดับทะลวงวิญญาณเช่นนี้ ย่อมเป็นมารยาทอันยอดเยี่ยมในการล่อให้มันรีบพุ่งเข้ามาหาเราโดยไม่ต้องเสียเวลาเดินหาไงล่ะครับ"
"ข้าว่ามันคือการฆ่าตัวตายทางอ้อมมากกว่า..." ลิลลี่พึมพำเบา ๆ แต่ก็ยอมชักดาบออกจากฝักโดยอัตโนมัติ สัญชาตญาณนักรบของเธอบอกชัดเจนว่า บรรยากาศรอบตัวกำลังเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
บรึมมม!
พื้นห้องโถงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับแผ่นดินไหว เศษหินและฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดานคานหิน อุณหภูมิโดยรอบดิ่งฮวบลดลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เงาดำมหึมาทอดตัวยาวปกคลุมทั่วทั้งห้องจากเบื้องบน กลิ่นอายกดดันระดับมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจนขนลุกชัน ลิลลี่กัดฟันแน่น มือที่ถือดาบสั่นเท้าเล็กน้อยจากแรงกดดันทางจิตวิญญาณที่รุนแรงเกินกว่าจะต้านทาน
[แจ้งเตือนระบบดันเจี้ยน: ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมระดับภัยพิบัติ]
[เป้าหมาย: "ดิ อินเฟอร์นอล เวอร์มิส" (The Infernal Vermis) บอสแท้จริงแห่งซาร์คอส ปรากฏตัว!]
จากรอยแยกของผนังหินเบื้องหน้า ร่างมหึมาของงูยักษ์โบราณที่มีเกล็ดสีดำสนิทราวกับเหล็กไหลและมีดวงตาสสีแดงฉานนับสิบคู่ค่อย ๆ เลื้อยออกมา เมือกสีดำส่งกลิ่นควันพิษพวยพุ่งออกจากลำตัว แต่วินาทีต่อมา สิ่งที่ทำให้ทั้งเซริอัสและลิลลี่ต้องเบิกตากว้างก็คือ—
เจ้าบอสยักษ์ที่ควรจะพุ่งเข้ามาฉีกพวกเขากลับชะงักกะทันหัน ดวงตาสีแดงฉานทุกคู่กวาดมองไปที่หม้อดินเผาของเซริอัส กรามขนาดมหพาลอ้าออกเล็กน้อย มันส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอที่ฟังดูคล้ายกับอาการ... ลังเล?
เซริอัสไม่รอช้า เขาตักน้ำซุปจากหม้อด้วยกระบวยขนาดใหญ่ แล้วสาดออกไปในอากาศเบื้องหน้า ละอองน้ำซุปสีเขียวอมม่วงกระจายตัวเป็นวงกว้าง พร้อมกับกลิ่นฉุนรุนแรงที่พุ่งตรงเข้าใส่จมูกของเจ้า "ดิ อินเฟอร์นอล เวอร์มิส" เต็ม ๆ
ฟุดฟิด... ฟุดฟิด...
บอสยักษ์ระดับภัยพิบัติขยับหัวไปมา มันสูดดมกลิ่นประหลาดนั้นเข้าไปเต็มปอด ก่อนที่ดวงตานับสิบคู่จะเปลี่ยนจากสีแดงฉานเป็นประกายระยิบระยับด้วยความอยากรู้อยากเห็น มันโน้มหัวอันน่าสะพรึงกลัวลงมาใกล้หม้อดินเผาของเซริอัสอย่างเชื่องช้า ราวกับสุนัขตัวใหญ่ที่กำลังดมกลิ่นอาหารโปรดที่เจ้าของเตรียมไว้ให้
ลิลลี่อ้าปากค้าง สมองของเธอหยุดทำงานไปชั่วขณะ ภาพของบอสผู้โหดเหี้ยมที่คร่าชีวิตนักผจญภัยมานับไม่ถ้วนกำลังทำท่าทางเหมือนแมวเหมียวรออาหาร ทำเอาเธอสับสนจนแยกไม่ออกว่านี่คือความจริงหรือความฝัน
"เห็นไหมครับ ลิลลี่" เซริอัสกระซิบเสียงเบา ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างผู้เหนือกว่า "ศิลปะแห่งการทำอาหารเนครอแมนเซอร์ ไม่เคยทรยศใครที่มีใจรักหรอกนะครับ"
เซริอัสขยับมือส่งสัญญาณมือลับให้ลิลลี่เตรียมพร้อม ขณะที่เขาก้าวเท้าถอยหลังช้า ๆ เพื่อล่อให้เจ้าบอสยักษ์เดินตามกลิ่นหอมประหลาดนี้เข้าไปยัง "กับดักมิติซากศพ" ที่เขาขุดรอไว้ที่มุมห้องโถงอย่างแนบเนียน แผนการขั้นแรกสำเร็จลุลอยไปด้วยดีอย่างไร้ที่ติ
ทว่า ในวินาทีที่เจ้าบอสกำลังจะก้าวเท้าเข้าสู่เขตกับดักตามแผนที่วางไว้ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ไม่มีใครคาดคิดก็ดังแทรกขึ้นมาในหัวของเซริอัส เสียงนั้นเย็นเยียบและไร้อารมณ์ จนทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเด็กหนุ่มแข็งค้างไปทันที
[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบผู้เล่นคนที่สามในรัศมี 10 เมตร]
[เงื่อนไขลับขั้นสูงสุดถูกกระตุ้น: "ผู้กล้าแห่งพันธสัญญาเลือด" ที่ถูกผนึกไว้ใต้ชั้นที่ 5 ได้รับรู้กลิ่นอายนี้... และเขากำลังตื่นขึ้นเพื่อทวงคืนทุกสิ่ง]
พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาแยกตัวออกเป็นเสี่ยง ๆ พร้อมกับร่างของเงาดำปริศนาที่พุ่งทะลุดินขึ้นมาคว้าคอเสื้อของเซริอัสเอาไว้ในพริบตาเดียว!
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งเสียงเชียร์ให้ "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" คนนี้เสมอนะครับ
อาชีพซากศพของผมคือขยะ แต่ดันเจี้ยนดันบอกว่า "ขอกลับไปตายที่เดิมได้ไหม?•ตอนที่ 16
กลยุทธ์ล่อบอสด้วยอาหารเนโคร
ผลงานโดย เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อาชีพซากศพของผมคือขยะ แต่ดันเจี้ยนดันบอกว่า "ขอกลับไปตายที่เดิมได้ไหม? นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!