ผู้พัฒนาเกมเริ่มเพ่งเล็ง

"ถอยหลังไปสามก้าว... แล้วใช้โล่กระแทกพื้นด้วยองศาที่สิบห้าครับคุณลิลลี่!" เสียงตะโกนของเซริอัสไม่ได้เจือแววตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าในวินาทีนี้ เงาดำนับร้อยจะพุ่งเข้าใส่พวกเขาจากทุกทิศทุกทางราวกับฝูงแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ กลิ่นอายความตายที่แผ่ซ่านออกมานั้นรุนแรงเสียจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นคลื่นความร้อนสีดำ ทว่าเด็กหนุ่มกลับยังคงยืนไขว่ห้างอยู่บนซากโครงกระดูกชิ้นยักษ์พลางเคาะนิ้วเป็นจังหวะเพลงประหลาด *เคร้ง!* ลิลลี่กัดฟันกรอด ร่างเพรียวในชุดเกราะอัศวินสีเงินยวงสะท้อนแสงสลัวของดันเจี้ยน เธอไม่มีเวลามาต่อปากต่อคำกับความชิลผิดเวลาของอีกฝ่าย ขาทั้งสองข้างปักหลักแน่นตามคำสั่งอย่างแม่นยำ โล่เหล็กกล้าในมือกระแทกพื้นศิลาจนเกิดประกายไฟสีฟ้าแล่บแปลบปลาบ แรงกระแทกนั้นสร้างคลื่นพลังงานศักดิ์สิทธิ์รูปโดมผลักดันเงามืดรอบด้านให้กระเด็นถอยหลังไปชั่วขณะ "นายท่านเซริอัส! เจ้าพวกนี้ไม่ใช่ซากศพธรรมดา... พวกมันคือ 'ข้อมูลตกค้าง' ของระบบ!" อัศวินสาวตะโกนแข่งกับเสียงคำรามก้องของดันเจี้ยน เม็ดเหงื่อผุดพรายบนหน้าผากเนียน "เวทมนตร์เนโครแมนซีพื้นฐานใช้กับพวกมันไม่ได้ผลหรอกนะ!" "ผมรู้ครับ..." เซริอัสยิ้มรับ รอยยิ้มนั้นเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจจนน่าหมั่นไส้ ดวงตาคู่คมกวาดมองข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศนับสิบบาน "เพราะพวกมันไม่ใช่ศัตรูที่ถูกสร้างขึ้นโดยตัวเกม... แต่เป็น 'ร่องรอย' ของคนที่พยายามจะลบพวกเราออกต่างหากล่ะครับ" นิ้วเรียวยาวกดหน้าต่างระบบกลางอากาศอย่างรวดเร็ว แทนที่จะเรียกใช้โครงกระดูกนักรบหรือภูตผีปีศาจตามอาชีพที่ควรจะเป็น เซริอัสกลับเลือกใช้สกิลสายซัพพอร์ตระดับต่ำสุดที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ต่างพากันลบออกจากสล็อตสกิลตั้งแต่อยู่เลเวลสิบ—*[รีไซเคิลซากขยะเวทมนตร์]* แสงสีฟ้าอ่อนโยนลอยละล่องออกจากปลายนิ้วของเขา มันไม่ได้พุ่งเข้าโจมตีเงาดำเหล่านั้น แต่กลับโปรยปรายลงบนพื้นหินที่เปรอะเปื้อนคราบไคลของดันเจี้ยน ทันใดนั้น กฎฟิสิกส์ภายในพื้นที่ดังกล่าวก็เกิดความปั่นป่วนขึ้นอย่างกะทันหัน เศษซากไอเทِمขยะที่ผู้เล่นคนอื่นทิ้งขว้างไว้ในดันเจี้ยนนี้เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนถูกดูดซับด้วยแรงโน้มถ่วงที่กลับตาลปัตร กลายเป็นม่านพลังงานป้องกันที่หนาแน่นและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าบาเซียร์ของนักบวชชั้นสูง ลิลลี่เบิกตากว้างด้วยความทึ่ง เธอมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา "นี่นาย... เปลี่ยนขยะให้กลายเป็นเขตอาคมป้องกันงั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไงกัน สกิลระดับนี้ไม่น่าจะสร้างปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ได้นี่นา!" "ความลับครับ..." เซริอัสหันมาขยิบตาให้เธอทีหนึ่ง รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นบนใบหน้า "จำไว้ว่าในโลกใบนี้ ไม่มีอะไรที่เป็นขยะอย่างแท้จริงหรอครับ... มันมีแค่ 'ทรัพยากรที่ยังวางไว้ผิดที่' เท่านั้นเอง" ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังคลี่คลายไปในทิศทางที่ควบคุมได้ บรรยากาศรอบตัวกลับเยือกเย็นลงอย่างฉับพลัน อุณหภูมิในดันเจี้ยนลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว หน้าต่างระบบสีแดงฉานที่เคยลอยอยู่กระจัดกระจาย กลับถูกบีบอัดรวมกันจนกลายเป็นหน้าจอขนาดมหึมาสีดำสนิท ไร้ซึ่งตัวอักษรใดๆ นอกจากสัญลักษณ์รูปดวงตาสีทองอร่ามที่กำลังจ้องมองตรงมายังพวกเขา *ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...* เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยเปลี่ยนโทนเสียงจากความสดใสของระบบเกมกลายเป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยที่แหบพร่าและน่าสะพรึงกลัว ราวกับเสียงกรรไกรกำลังตัดผ่านเส้นด้ายแห่งโชคชะตา [คำเตือนระบบหลัก: ตรวจพบการใช้งาน "ทักษะส่วนเกิน" นอกเหนือจากพารามิเตอร์ที่กำหนด] [ระบบกำลังทำการตรวจสอบบัญชีผู้เล่น: SERIOUS (ID: #9948-X)] [สถานะปัจจุบัน: ผิดปกติขั้นวิกฤต - มีความเสี่ยงที่จะทำลายโครงสร้างพื้นฐานของเซิร์ฟเวอร์] ลิลลี่ชะงักงั้น ความกดดันมหาศาลกดทับลงบนบ่าของเธอจนเข่าแทบทรุด อัศวินสาวกัดฟันแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือด "นะ... นี่มันอะไรกัน แรงกดดันนี่มันไม่ใช่ของมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนแน่ๆ..." เซริอัสไม่ได้ตอบคำถามนั้น ดวงตาคู่เดิมที่เคยพราวระยับด้วยความสนุกสนาน บัดนี้กลับหรี่แคบลง รอยยิ้มบนมุมปากจางหายไปอย่างไร้ร่องรอย มือที่เคยไขว่ห้างค่อยๆ ปล่อยลงข้างลำตัวอย่างช้าๆ ความเงียบงันปกคลุมพื้นที่รอบตัวนอกจากเสียงหอบหายใจของพวกเขา บนหน้าจอสีดำสนิท ข้อความใหม่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละตัวอักษรอย่างเชื่องช้า แต่มั่นคง ทรงพลัง และเปี่ยมไปด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จที่ไม่อาจต่อรองได้ [คำสั่งจากผู้ดูแลระบบ (GM): ตรวจพบความผิดปกติในการเติบโตของอาชีพเนโครแมนเซอร์] [ระบบกำลังดำเนินการ: ระงับการใช้งานตัวละครชั่วคราว เพื่อเข้าสู่กระบวนการ "ลบข้อมูลส่วนเกิน"] เซริอัสเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาสีทองบนหน้าจอไร้ร่างนั้น มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เย็นเยียบและเต็มไปด้วยความท้าทายที่แม้แต่ลิลลี่ก็ไม่เคยเห็นมาก่อนในตัวเด็กหนุ่มผู้นี้ "ผู้พัฒนาเกมใจร้อนกว่าที่คิดนะครับ..." เซริอัสพึมพำเบาๆ กับตัวเอง ก่อนจะหันไปคว้าข้อมือของอัศวินสาวที่กำลังยืนตัวสั่นด้วยความกลัว "คุณลิลลี่ครับ... ดูเหมือนว่าพวกเรากำลังจะได้เป็นแขกรับเชิญคนพิเศษ ในห้องประชุมลับของเหล่าเทพเจ้าซะแล้วล่ะครับ" ก่อนที่แสงสีขาวแปลกประหลาดจะกลืนกินร่างของพวกเขาทั้งสองจนหายลับไปในความว่างเปล่า ปลายสุดของหน้าจอระบบได้ปรากฏรายชื่อผู้ตรวจสิทธิ์ที่กำลังเข้าสู่ระบบเพื่อจัดการพวกเขาโดยตรง—และชื่อนั้นก็ทำให้ลมหายใจของเซริอัสสะดุดไปชั่วขณะ *[GM-Admin_Ares ได้เชื่อมต่อเข้าสู่พื้นที่ของคุณแล้ว]* ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" นะครับ