ความขัดแย้งในกิลด์ใหญ่

"กิลด์ 'กรงเล็บเหล็ก' ไม่ได้ต้องการตัวผมหรอกครับ สิ่งที่พวกคุณต้องการจริงๆ คือ 'เด็ค' ของผมต่างหาก" ลีโอนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่าๆ ในห้องรับรองชั้นบนสุดของกิลด์มาสเตอร์ เขาไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย ทว่าแววตาคู่นั้นกลับนิ่งสงบราวกับผิวน้ำที่ไร้กระแสลม นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะไม้เป็นจังหวะ 1-2-3... จังหวะของการคำนวณที่เหล่าฮันเตอร์ระดับสูงในห้องนี้ไม่มีวันเข้าใจ "อย่าเล่นลิ้นให้มากนัก ลีโอ" หัวหน้ากิลด์กรงเล็บเหล็ก—ชายร่างยักษ์ที่มีแผลเป็นพาดผ่านดวงตาซ้าย—กระแทกหมัดลงบนโต๊ะจนถ้วยชาสั่นสะเทือน "ในเมื่อนายก้าวเข้ามาในอาณาเขตของเราแล้ว การจะออกไปโดยไม่ทิ้งอะไรไว้เป็นค่าผ่านทาง มันดูจะไม่ใช่สิ่งที่ 'อัจฉริยะ' อย่างนายควรทำนะ" เซร่าที่ยืนอยู่ด้านหลังลีโอขยับเท้าเล็กน้อย เธอวางมือลงบนด้ามดาบใหญ่ที่สะพายอยู่ข้างหลัง แววตาของเธอเปลี่ยนจากความร่าเริงเป็นความเฉียบคมเหมือนใบมีดที่เพิ่งถอดออกจากฝัก บรรยากาศในห้องรับรองที่เคยหรูหรากลับกดดันจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นอายเวทมนตร์จากฮันเตอร์ระดับสูงหลายสิบคนที่ซุ่มอยู่หลังม่านกั้นค่อยๆ กดทับลงมา ลีโอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาไม่ได้หวั่นเกรงต่อแรงกดดันนั้นเลยแม้แต่น้อย "ค่าผ่านทางงั้นหรือครับ?" ลีโอหยิบการ์ดใบหนึ่งขึ้นมาควงเล่นระหว่างนิ้ว มันเป็นเพียงการ์ดระดับต่ำที่มีภาพวาด 'โล่ไม้ผุ' ซึ่งดูไม่มีค่าอะไรเลยในสายตาคนทั่วไป "คุณกำลังขัดแย้งกับกิลด์ 'ตรานกฟีนิกซ์' เรื่องสิทธิ์การเข้าสำรวจดันเจี้ยนระดับ B ที่เพิ่งเปิดใหม่ และคุณต้องการตัวช่วยที่จะเปลี่ยนกระแสสงครามกลางที่ประชุมกิลด์ในวันพรุ่งนี้... ผมพูดถูกไหมครับท่านมาสเตอร์?" ใบหน้าของหัวหน้ากิลด์กรงเล็บเหล็กกระตุกวูบ เขาไม่ได้คาดคิดว่าชายหนุ่มที่ดูเหมือนนักเดินทางธรรมดาจะอ่านหมากในกระดานการเมืองของกิลด์ใหญ่ได้ทะลุปรุโปร่งขนาดนี้ "ความขัดแย้งไม่ใช่เรื่องของดวง แต่มันคือเรื่องของจังหวะ" ลีโอวางการ์ดโล่ไม้นั้นลงบนโต๊ะ แล้วเลื่อนไปข้างหน้าช้าๆ "ถ้าคุณอยากชนะ คุณต้องเลิกมองหาคนที่มีพลังโจมตีรุนแรงที่สุด แล้วเริ่มมองหาคนที่รู้วิธี 'พัง' โครงสร้างของฝ่ายตรงข้ามด้วยการ์ดใบเดียว... สนใจจะฟังเงื่อนไขของผมไหมครับ?" เซร่าลอบถอนหายใจ เธอรู้ดีว่าลีโอกำลังเล่นกับไฟ แต่ในเวลาเดียวกัน เธอก็สัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นที่แล่นพล่านอยู่ในกระแสเลือด นี่คือเหตุผลที่เธอเลือกติดตามชายผู้นี้—การวางแผนที่ราวกับร่ายรำอยู่บนเส้นด้ายที่ขาดสะบั้นได้ทุกเมื่อ แต่กลับมีความสวยงามของชัยชนะซ่อนอยู่ปลายทางเสมอ "ลีโอ... ถ้าเราทำแบบนี้ กิลด์ตรานกฟีนิกซ์จะไม่ปล่อยเราไปง่ายๆ นะ" เซร่ากระซิบเบาๆ โดยใช้เวทมนตร์สื่อสารเฉพาะบุคคล "กิลด์ตรานกฟีนิกซ์ชอบความยุติธรรมแบบฉาบฉวยครับเซร่า แต่กรงเล็บเหล็กชอบความได้เปรียบแบบสกปรก... ผมแค่กำลังทำให้พวกเขาทั้งสองฝ่ายหันมา 'กัด' กันเอง ส่วนเราก็แค่ยืนดูอยู่บนยอดเขา" ลีโอตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่ดูใจร้ายที่สุดเท่าที่เซร่าเคยเห็น ทว่า ทันใดนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยของกิลด์ก็ดังระงมไปทั่วทั้งตึก! แผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนโคมไฟระย้าบนเพดานแกว่งไกว เสียงกรีดร้องของฮันเตอร์คนอื่นดังมาจากภายนอกห้องรับรอง *ติ๊ง!* หน้าต่างระบบโปร่งใสสีฟ้าสว่างวาบขึ้นตรงหน้าลีโอ—มันไม่ใช่ระบบแจ้งเตือนภารกิจปกติ แต่มันคือข้อความที่ทำให้ลมหายใจของเขาถึงกับสะดุด [แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบรอยแยกมิติระดับ SS ปรากฏขึ้นใจกลางที่ทำการกิลด์กรงเล็บเหล็ก!] [เป้าหมายภารกิจ: ความขัดแย้งถูกระงับด้วย 'หายนะ' ที่แท้จริง จงรอดชีวิตจากสิ่งที่ก้าวออกมาจากรอยแยก] [เงื่อนไขพิเศษ: หากเด็คการ์ดของคุณถูกทำลายในเหตุการณ์นี้ ระดับเลเวลจะถูกรีเซ็ตเหลือ 0 ทันที!] ลีโอรีบลุกขึ้นยืน สัญชาตญาณโปรเพลเยอร์สั่งให้เขาก้าวถอยหลังไปชิดกำแพง แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังถึงขีดสุด บรรยากาศในห้องรับรองมลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความเย็นยะเยือกที่พุ่งทะลุทะลวงเข้ามาจากผนังที่กำลังแตกร้าว "หัวหน้ากิลด์... ดูเหมือนว่าการชิงอำนาจของคุณต้องพักไว้ก่อนนะครับ" ลีโอพึมพำพร้อมกับเรียกเด็คการ์ดพินาศออกมาไว้ในมือ "เพราะสิ่งที่กำลังจะเดินเข้ามาในห้องนี้ ไม่ใช่ฮันเตอร์จากกิลด์ตรานกฟีนิกซ์ แต่มันคือสิ่งที่จะทำให้เราต้องจับมือกัน—ไม่ว่าคุณจะอยากทำหรือไม่ก็ตาม" กำแพงห้องรับรองถูกกระชากออกจนพังพินาศ เศษอิฐเศษปูนปลิวว่อนไปทั่ว เศษฝุ่นควันจางลงเผยให้เห็นร่างมหึมาที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงปากทางเข้า ดวงตาสีโลหิตของมันจ้องมองมาที่ลีโอโดยตรง ราวกับว่ามันรอคอยที่จะพบกับเขามานานแสนนาน และที่น่าตกใจที่สุด—สิ่งที่ลีโอเห็นบนหน้าต่างระบบไม่ใช่บอสทั่วไป แต่มันคือ 'การ์ดระดับตำนาน' ที่เขาเคยทำหายไปเมื่อสามปีก่อน ซึ่งตอนนี้มันกำลังถูกใช้อยู่ในมือของศัตรูที่คาดไม่ถึง! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ยังคงติดตามกลยุทธ์การเอาตัวรอดของลีโอในสถานการณ์ที่บีบคั้นหัวใจเช่นนี้นะคะ!